Kanker: definitie, symptomen, risicofactoren en behandeling

Overzicht van kanker

Kanker is een groep ziekten die ontstaat door de transformatie van normale cellen, waardoor de cellen zich snel vermenigvuldigen en zich naar andere lichaamsdelen verspreiden. Het is de belangrijkste doodsoorzaak in Groot-Brittannië, met 248 jaarlijkse sterfgevallen per 100.000 inwoners in 2021 en hoger dan hart- en vaatziekten en COVID-19 (GOV.UK). Kanker is gevaarlijk en het is onmogelijk om sommige vormen van kanker volledig te genezen. Vroege diagnose en behandeling zorgen er echter voor dat mensen langer en beter leven. Er wordt onderzoek gedaan om de mechanismen van kanker, de rol van verschillende risicofactoren en nieuwe behandelingsopties te begrijpen. De informatie over de groei en proliferatie van cellen is gecodeerd in de genen. Het lichaam heeft veel barrières om de celdeling te beheersen. Zelfs de dood van cellen (apoptose) is gepland om ervoor te zorgen dat de versleten en niet-functionele cellen snel worden vervangen. De kankercellen overwinnen al deze barrières en groeien uit de hand. Ze verbreken de cellulaire verklevingen en bereiken andere lichaamsdelen via de bloedbaan of het lymfestelsel.

De kankersoorten zijn gecategoriseerd op basis van de naam van het orgaan waar ze zich ontwikkelen, zoals longkanker, maagkanker, borstkanker, colorectale kanker, bloedkanker of prostaatkanker, of op basis van hun verspreidingsvermogen, zoals goedaardige kankers die zich niet naar de andere lichaamsdelen verspreiden en kwaadaardige kankers die zich snel verspreiden. Verschillende oorzaken en risicofactoren van kanker zijn genetische factoren, blootstelling aan straling en chemicaliën en risicofactoren voor levensstijl zoals roken, vervuiling, ongezonde voeding, slechte levensstijl, blootstelling aan UV-licht, zwaar alcoholgebruik, leeftijd en sommige virale infecties. Er zijn verschillende symptomen van kanker zoals vermoeidheid, onverklaard gewichtsverlies, aanhoudende pijn, moeite met slikken en ademen, veranderingen in zintuigen zoals gehoor en zicht, hoofdpijn en voortdurende duizeligheid, onverklaarbare afscheidingen en bloedingen, voortdurend hoesten, de ontwikkeling van knobbels in verschillende lichaamsdelen en veranderingen in de huidskleur.

De arts maakt echter gebruik van geavanceerdere diagnostische opties en tests, zoals cytogenetische analyse, beeldvormingstechnieken, sputumcytologie, tests voor geruchtenmarkers, urineanalyse, chemisch bloedprofiel, orgaanbiopten, vloeibare biopsie, immunofenotypering, volledig bloedbeeld, enz. Kanker wordt onderverdeeld in verschillende stadia, afhankelijk van de aard en verspreiding van de laesies, en elke fase heeft afzonderlijke zorg en behandeling nodig. De belangrijkste behandelingsopties voor kankertherapie zijn chemotherapie, hormoontherapie, radiotherapie, fotodynamische therapie, stamceltherapie, operaties enz.

Wat is kanker?

Kanker is abnormale celgroei die vaak voortkomt uit één enkele abnormale cel. Het verlies van controlemechanismen op de celgroei zorgt ervoor dat de cellen zich snel vermenigvuldigen, de aangrenzende weefsels binnendringen en zich naar de andere lichaamsdelen verspreiden. Er is de groei van nieuwe bloedvaten die de essentiële voedingsstoffen aan de prolifererende cellen leveren. Door de ontwikkeling en vermenigvuldiging van kankercellen ontstaat er een vaste massa bestaande uit kankercellen, de tumor. De kanker vernietigt de structurele en functionele integriteit van de aangrenzende cellen en weefsels. Metastase verwijst naar de verspreiding van kankercellen van de oorspronkelijke ontwikkelingslocatie naar de andere locaties.

Hoe vaak komt kanker voor?

De kanker bleef wereldwijd en door de geschiedenis heen de belangrijkste doodsoorzaak. De verbeteringen in de behandeling en behandeling van kankers hebben de afgelopen jaren geresulteerd in lagere incidentiecijfers.

Het risico op kanker varieert afhankelijk van leeftijd, geslacht en blootstelling aan de risicofactoren. In het Verenigd Koninkrijk werden in 2019 387.820 gevallen van alle soorten kanker gemeld. Het aantal gevallen bij mannen was iets hoger (200.386) dan bij vrouwen (187.434). Vergeleken met de gegevens uit 2017 was er een toename van 7,2% in het aantal gevallen van kanker bij mannen en een toename van 4% bij vrouwen (UK Cancer Statistics, World Cancer Research Fund).

In hetzelfde jaar werden in Groot-Brittannië 166.502 kankergerelateerde sterfgevallen gemeld. De meeste sterfgevallen (88.688) vielen bij mannen, en 77.814 bij vrouwen. De cijfers komen neer op 450 sterfgevallen door kanker per dag. De meest veelvoorkomende vormen van kanker in het land, in volgorde van dodelijke slachtoffers, zijn borstkanker, prostaatkanker, longkanker, darmkanker, huidkanker, non-Hodgkin-lymfoom, hoofd- en nekkanker, nierkanker, blaaskanker, baarmoederkanker, leukemie, slokdarmkanker, myeloom en eierstokkanker.

Bij de kinderen werden tussen 2016 en 2018 jaarlijks gemiddeld 1.832 nieuwe gevallen van kanker gemeld, met 253 sterfgevallen per jaar (CancerresearchUK.org). De gevallen bij kinderen vertegenwoordigen minder dan 1% van alle gevallen van kanker, en het percentage is het hoogst bij kinderen onder de 5 jaar. De incidentie van kanker neemt toe met de leeftijd, en het piekpercentage wordt waargenomen bij mensen van 85-89 jaar oud. Op dezelfde manier wordt meer dan een derde (36%) van alle gevallen van kanker gemeld bij mensen van 75 jaar of ouder. Een sterke stijging van de incidentie van kankers wordt waargenomen na de leeftijd van 55-59 jaar.

Hoe wordt kanker ontwikkeld?

Zowel de geboorte als de dood van cellen zijn gepland, en de genen in het DNA begeleiden de cellen. Door de mutaties in deze genen als gevolg van blootstelling aan verschillende risicofactoren, zoals hoge leeftijd, blootstelling aan ultraviolette straling en verschillende kankerverwekkende chemicaliën, gaat de controle over de deling en de dood van de cellen verloren. Als gevolg hiervan gaan de cellen zich ongecontroleerd delen en ontstaat er een massa cellen (tumor). De inmaakcellen verschillen van de normale cellen doordat ze onvolwassen zijn, zich niet differentiëren tot meer gespecialiseerde cellen, de immuunmechanismen ontwijken die de celdood veroorzaken, de doodssignalen negeren die door het lichaam worden geproduceerd en niet op hun plaats blijven plakken en zich verspreiden naar verschillende andere weefsels en organen en deze vernietigen.

De bloedvaten ontwikkelen zich (angiogenese) in de tumor, die essentiële voedingsstoffen aan de kankercellen levert, en de cellen blijven zich vermenigvuldigen. Naarmate de tumormassa groeit, zijn sommige cellen in staat de cellulaire verklevingen te verbreken en beginnen ze zich naar andere plaatsen te verspreiden in een proces dat metastase wordt genoemd.

Niet alle soorten celdeling en groei zijn kankerachtig, en er zijn enkele niet-kankerachtige aandoeningen zoals hyperplasie waarbij de cellen zich sneller vermenigvuldigen, maar de cellen zijn normaal en zijn georganiseerd als normale cellen, dysplasie, in welk geval er een overmatige ophoping van normale cellen is, maar qua structurele organisatie verschilt van de normale cellen en carcinoma in situ waarbij de abnormale en kankercellen aanwezig zijn, maar de normale weefsels niet binnendringen. Carcinoma in situ wordt vaak stadium 0-kanker genoemd en wordt vele malen behandeld; het gaat door naar de volgende fasen.

Wat zijn de soorten kanker?

Meer dan 200 soorten kanker worden geclassificeerd op basis van verschillende criteria, zoals het orgaan van oorsprong, zoals longkanker, borstkanker enz. en de aard van de betrokken weefsels, zoals carcinoom, sarcoom, lymfoom, myeloom enz. Hoewel het benoemen van kankers op basis van de betrokken organen eenvoudig is, is de classificatie op basis van de betrokken weefsels de moeite waard om te begrijpen. Op basis daarvan zijn vijf belangrijke groepen kankersoorten:

Carcinomen: Deze kankersoorten ontwikkelen zich in de huid of het epitheel, d.w.z. de bekleding van inwendige organen en lichaamsholten zoals de buik en de borstkas. Carcinomen zijn veruit de meest voorkomende soorten kanker en vertegenwoordigen meer dan 85% van alle kankergevallen in Groot-Brittannië. Er zijn verschillende soorten carcinomen op basis van het type epitheelweefsel. Deze omvatten plaveiselcelcarcinoom, dat ontstaat uit de plaveiselcellen, de platte cellen die de huid en de bekleding van de voedselpijp en keel bedekken; adenocarcinomen, die afkomstig zijn van de epitheelcellen die verschillende secreties produceren; transitioneel celcarcinoom, dat zich ontwikkelt uit transitionele cellen die de rekbare organen zoals blaas en baarmoeder bekleden, en het basaalcelcarcinoom dat ontstaat uit de basale cellen die zich in de diepste huidlagen bevinden.

Sarcomen: Deze kankers ontwikkelen zich in de bindweefsels zoals botten, zachte weefsels, pezen, kraakbeen en vezelige weefsels. Het zijn er aanzienlijk minder en ze vormen minder dan 1% van alle gediagnosticeerde gevallen van kanker. Afhankelijk van de betrokken zachte weefsels worden de sarcomen botsarcoom genoemd, dat zich ontwikkelt uit het botweefsel; chondrosarcoom, dat afkomstig is van het kraakbeen; en myosarcoom, dat zich ontwikkelt vanuit de spiercellen.

Leukemie: De term leukemie wordt gebruikt voor alle bloedgerelateerde kankers. Ze ontstaan ​​door de abnormale groei van de witte bloedcellen in het beenmerg. Het beenmerg produceert verschillende soorten witte bloedcellen, waardoor er verschillende leukemieën bestaan. Leukemieën komen zeer vaak voor bij kinderen, maar vormen slechts 3% van alle kankergevallen in Groot-Brittannië.

Lymfomen: Lymfomen zijn kankers die hun oorsprong vinden in het lymfestelsel. Het lymfestelsel is overal in het lichaam aanwezig, waardoor lymfomen zich overal in het lichaam kunnen ontwikkelen. De lymfocyten (witte bloedcellen) van het lymfestelsel beginnen zich vreemd te delen en sterven niet af wanneer dat nodig is. Er zijn talrijke onrijpe lymfocyten in de bloedsomloop. Beide factoren verminderen hun vermogen om infecties te bestrijden. De kankerachtige lymfocyten verzamelen zich om tumoren te vormen in de lymfeklieren of in weefsels zoals de milt en het beenmerg. Lymfomen komen vrij vaak voor en vormen 5% van alle kankergevallen in Groot-Brittannië.

Myeloom: Het is kanker die ontstaat uit de plasmacellen, een soort witte bloedcellen die in het beenmerg worden geproduceerd. Deze cellen produceren antilichamen als onderdeel van de immuunrespons om infecties te bestrijden. De kankerplasmacellen beginnen zich ongemakkelijk te delen en produceren disfunctionele antilichamen. Myelomen zijn zeldzaam en vormen ongeveer 1% van alle kankergevallen in Groot-Brittannië.

Tumoren van het ruggenmerg en de hersenen: De hersenen en het ruggenmerg zijn gemaakt van miljarden cellen die neuronen worden genoemd en die het centrale zenuwstelsel vormen. De zenuwen die eruit komen vormen het perifere zenuwstelsel. De hersenen hebben een ondersteunend weefsel gemaakt van gliacellen die de cellen van het zenuwstelsel ondersteunen. De meeste hersentumoren, gliomen genoemd, ontwikkelen zich uit deze gliacellen. Er vormen zich enkele andere tumoren in de hersenen of het ruggenmerg die zowel goedaardig als kwaadaardig zijn. De tumoren afkomstig uit de hersenen en het ruggenmerg vormen 3% van alle kankergevallen in Groot-Brittannië.

Wat is de oorzaak van kanker?

Kanker heeft niet één enkele oorzaak, en het staat vast dat een complexe interactie van factoren zoals genetica, individuele kenmerken en omgevingsfactoren samen kanker veroorzaken. Genen zijn de delen van chromosomen en DNA die een specifieke functie in het lichaam besturen. Deze genen ondergaan mutaties, d.w.z. veranderingen als gevolg van levensstijlkeuzes, voeding en blootstelling aan kankerverwekkende straling en chemicaliën, en worden kankerachtig. De mutaties in de genen zijn vaak erfelijk. Een voorbeeld van een dergelijke transformatie is het Lynch-syndroom , dat wordt veroorzaakt door het onvermogen van DNA om de schade te herstellen en op jonge leeftijd baarmoeder- en darmkanker te veroorzaken.

Een ander voorbeeld zijn de mutaties in de BRCA-genenfamilie die een verhoogd risico op eierstok- en borstkanker veroorzaken. Verschillende levensstijlfactoren en keuzes verhogen het risico op mutaties zoals tabaksrook, blootstelling aan ultraviolette straling, gebruik van bewerkte voedingsmiddelen, overmatig alcoholisme, virale infecties, obesitas en chronische ontstekingen zoals colitis ulcerosa. Sommige omgevingsfactoren verhogen het risico op kanker, zoals chemicaliën, bijvoorbeeld benzeen, asbest en talkpoeder, blootstelling aan ioniserende straling zoals röntgenstraling, blootstelling aan chemische kankerverwekkende stoffen en hoge doses chemotherapeutische medicijnen en het gebruik van immuunonderdrukkende en hormonale medicijnen.

Er zijn verschillende infectieuze oorzaken van kanker, waaronder het humaan papillomavirus (HPV), het Epstein Barr-virus (EBV), hepatitis B- en C-virussen, Merkelcelpolyomavirus, het menselijk T-lymfotroop virus en bacteriën zoals Helicobacter pylori. Sommige van deze virussen, zoals HPV, verspreiden zich via seksuele routes. Het type kanker en de aard van de veroorzaker beïnvloeden de behandelstrategie.

Wat zijn de symptomen van kanker?

Er zijn honderden verschillende soorten kanker, en elk type veroorzaakt verschillende tekenen en symptomen, afhankelijk van de betrokken organen en systemen. Deze symptomen variëren van orgaan- en plaatsspecifieke symptomen zoals de ontwikkeling van gelokaliseerde tumoren tot meer algemene symptomen zoals onverklaard gewichtsverlies, vermoeidheid, pijn enz. Niet alle mensen ervaren hetzelfde soort symptomen. Hier is een lijst met symptomen die het vaakst verband houden met de tumor.

1. Onverklaard gewichtsverlies: Gewichtsverlies en -toename worden vaak ervaren bij de meeste gezondheidsproblemen zoals ouder worden, zwangerschap, menopauze enz. Snel overmatig gewicht (10 pond of meer) verliezen zonder enige bekende oorzaak is echter een teken van kanker.
2. Vermoeidheid: Vermoeidheid is de fysieke reactie van het lichaam op verschillende problemen, zoals stressvolle levensgebeurtenissen of een moeilijke slaap. Maar als de patiënt zich de hele tijd moe voelt zonder enige bekende oorzaak, is dat vaak een teken van kanker, en de patiënt moet naar de dokter gaan.
3. Aanhoudende pijn: Pijn is een mechanisme dat door het lichaam wordt gebruikt om negatieve problemen in het lichaam tot uitdrukking te brengen. De pijnen en kwalen zijn wijdverspreid naarmate de leeftijd vordert. Aanhoudende en regelmatige pijn in het lichaam zonder bekende oorzaak is echter vaak te wijten aan ernstigere problemen zoals kanker.
4. Zwellingsproblemen of veranderingen in de darm: De kankers in de keel, mond of slokdarm verstoren het slikken en maken het verontrustend en pijnlijk. Op dezelfde manier zijn sommige problemen met de ontlasting, zoals inconsistentie van de ontlasting, darmlekken en langdurig bloed en slijm in de ontlasting, soms te wijten aan kankergezwellen.
5. Veranderingen in zicht of gehoor: Bij oogkanker treden veranderingen in het gezichtsvermogen op, waardoor de beelden wazig worden. Enkele andere tekenen zijn kronkelige lijnen, lichtflitsen en schaduwen in het zicht. Af en toe ontstaat er een donkere vlek in de ogen die blijft groeien. Op dezelfde manier worden veranderingen in het gehoor opgemerkt bij sommige nek- en hoofdkankers. Antikankerbehandelingen zoals radiotherapie en chemotherapie veroorzaken vaak schade aan het gezichtsvermogen en het gehoor.
6. Constante duizeligheid en hoofdpijn: Duizeligheid en een licht gevoel in het hoofd gedurende vele dagen die niet reageren op behandelingen zijn vaak tekenen van hersen- en ruggenmergtumoren. Zowel primaire als gemetastaseerde hersentumoren veroorzaken deze symptomen.
7. Onverwachte bloeding of afscheiding: Vaginale bloeding en afscheiding worden waargenomen bij vaginale, baarmoederhals-, baarmoeder-, eileiders- en eierstokkanker. Soortgelijke symptomen worden gerapporteerd wanneer kanker zich ontwikkelt dichtbij de natuurlijke lichaamsopeningen, zoals de keel, mond, anus, darmen, enz.
8. Continu hoesten: Een aanhoudende en niet-reagerende hoest is een van de eerste tekenen van kanker in de longen en andere ademhalingsorganen. Bijna 57% van de patiënten met de diagnose longkanker ervoer chronische hoest als het eerste teken (Alex Molassiotis en collega's, NIH)
9. Ontwikkeling van knobbels: De ongecontroleerde groei van kankercellen leidt tot de ontwikkeling van grote knobbels van slecht gedifferentieerde cellen. Bij uitgezaaide kankers ontwikkelen de knobbels zich vooral in de lymfeklieren. De klontjes die zich in het lichaam vormen, worden alleen tijdens het testen gedetecteerd, maar de klontjes die op de huid, lymfeklieren en borsten groeien, zijn met de hand voelbaar.
10. Veranderingen in huidskleur: Tijdens de laatste stadia van kanker kan het lichaam de bloedstroom en temperatuur niet reguleren, waardoor de huid een blauwachtige tint krijgt. De huid wordt soms vlekkerig. Soms wordt de huid overgevoelig voor licht en ontstaat snel zonnebrand bij blootstelling aan zonlicht. Huidpigmentatie en depigmentatie worden vaak opgemerkt. Veranderingen in de huidskleur zijn essentiële bevindingen van melanoom (huidkanker).

Onverklaard gewichtsverlies

Onverklaard gewichtsverlies is gewichtsverlies dat niet het gevolg is van een duidelijke oorzaak. Het komt vaak voor bij mensen met kanker en is vaak het eerste teken van de ziekte. Ongeveer 40% van de mensen bij wie kanker werd vastgesteld, meldde dat zij gewichtsverlies hadden ervaren voordat voor het eerst de diagnose kanker werd gesteld. Het verliezen van 10 pond of 5% van het lichaamsgewicht binnen 6 maanden of minder zonder enige bekende oorzaak moet serieus worden genomen en met een arts worden geraadpleegd. Het gewichtsverlies bij kanker is anders dan bij andere soorten kanker en wordt gekenmerkt door een slechte kwaliteit van leven, verlies van skeletspieren, slechte eetlust, vermoeidheid en een hogere stofwisseling. Oncologen gebruiken de term cachexie voor de chronische verspilling die wordt ervaren bij kanker en andere chronische ziekten.

De ontwikkeling van kanker- en antikankerbehandelingen veroorzaakt verlies van eetlust. Omdat de groeiende tumoren voedingsstoffen nodig hebben, begint het lichaam zijn vetten en spieren af ​​te breken om aan de stijgende vraag te voldoen. Sommige andere symptomen die verband houden met bepaalde vormen van kanker veroorzaken gewichtsverlies, zoals braken en misselijkheid, depressie, pijn, verlies van smaak, moeite met slikken en kauwen, zweertjes in de mond, diarree en constipatie. Darmkanker veroorzaakt aanhoudende diarree en obstipatie als gevolg van de groei van tumoren en de daaruit voortvloeiende ontstekingsreacties, die leiden tot aanhoudend gewichtsverlies als gevolg van een slechte opname van voedingsstoffen uit de darmen.

Vermoeidheid

Kankermoeheid betekent het onvermogen om reguliere activiteiten uit te voeren en gevoelens van uitputting. Dergelijke vermoeidheid gaat niet samen met slaap of rust en is te wijten aan negatieve veranderingen in het lichaam. Het is een van de meest voorkomende bijwerkingen van kanker en behandelingen tegen kanker. De vermoeidheid die wordt ervaren tijdens kanker is zeer ernstig en wordt door de patiënten vaak als verlammend omschreven. Het wordt gemeld door de meeste 40-100% kankerpatiënten (Boris Zaydiner, PhD).

Naast de fysieke oorzaken houdt het verband met de stress die gepaard gaat met het hebben van een levensbedreigende ziekte die waarschijnlijk binnen een paar jaar een einde aan het leven zal maken. Diverse andere oorzaken die verband houden met kankergerelateerde vermoeidheid zijn ontstekingen, uitdroging, cel- en weefselbeschadiging, verlies van functies van bloedcellen (bij leukemie) enz. Behandelingen tegen kanker zoals chemotherapie, radiotherapie, immunotherapie, biologische therapie, beenmergtransplantatie en diverse complicaties zoals slapeloosheid, pijn, hypothyreoïdie, slechte voeding, bloedarmoede enz., houden verband met extreme vermoeidheid.

Aanhoudende pijn

Pijn is een gegeneraliseerde of gelokaliseerde pijn. onaangenaam gevoel dat enig emotioneel en fysiek ongemak veroorzaakt en pathologische gebeurtenissen in het lichaam weerspiegelt. Kankerpijn bestaat uit verschillende soorten en heeft vele andere oorzaken. Meestal is de kankerpijn te wijten aan de druk op organen, zenuwen en botten door snelgroeiende tumoren. Sommige kankerbehandelingen, zoals chemotherapeutische medicijnen, veroorzaken tintelingen en gevoelloosheid in de voeten en handen en brandende pijn op de injectieplaats. Op dezelfde manier veroorzaakt radiotherapie irritatie en roodheid van de huid. De kankerpijn is voornamelijk chronisch en wordt gemedieerd door verschillende chemicaliën, bijvoorbeeld cytokines die vrijkomen door de tumor, en blijft vaak lang na de kankerbehandeling bestaan.

Afhankelijk van de betrokken weefsels is kankerpijn van verschillende typen, zoals neuropathische pijn, die een gevoel van kruipen of tintelen onder de huid veroorzaakt; zeer doffe, kloppende en pijnlijke botpijn; pijn in zacht weefsel (of viscerale pijn), die scherpe kloppende, pijnlijke en krampen veroorzaakt; fantoompijn, die zich ontwikkelt in het gebied waar sommige weefsels zijn verwijderd, zoals pijn in het borstgebied na een borstoperatie, en waargenomen pijn die te wijten is aan problemen in sommige organen, maar zich ontwikkelt in andere delen van het lichaam, zoals een leverontsteking die de pijn in de rechterschouder veroorzaakt. De aard en ernst van de kankerpijn zijn afhankelijk van het type, de locatie en het stadium van de tumor en de gebruikte behandelingsopties, zoals operaties.

Zwellingsproblemen of veranderingen in de darm

Darmveranderingen treden op als gevolg van de betrokkenheid van de darmen tijdens colon- of rectumkanker (colorectale kankers). Verschillende symptomen die verband houden met colorectale kanker zijn pijn in de darmen en de buikstreek en buikkrampen, opgezette buik en een opgeblazen gevoel. Sommige veranderingen in de stoelgang zijn indicatief voor darmkanker. Deze omvatten diarree, obstipatie, veranderingen in het kaliber, de grootte en frequentie van de stoelgang, onjuiste stoelgang en smalle ontlasting. De andere verschijnselen zijn rectale bloedingen en bloed in de ontlasting enz. Deze darmveranderingen treden op tijdens andere aandoeningen, zoals veranderingen in het dieet, bacteriële en virale infecties en ziekten zoals aambeien. Aanhoudende symptomen moeten echter aan de arts worden gemeld.

Zwellingen of oedeem zijn een teken van ontstekingsreacties. Oedeem verwijst naar een situatie waarin overmatige vloeistoffen zich ophopen in de weefsels als gevolg van pathologische problemen zoals ontstekingen, bepaalde vormen van kanker en het gebruik van bepaalde geneesmiddelen tegen kanker. Oedeem en zwelling als gevolg van geneesmiddelen tegen kanker en andere problemen veroorzaken zwellingen in de benen, enkels en voeten, armen, handen, buik en huid. De huid voelt gezwollen aan en wordt glanzend en gedeukt als er zachtjes op wordt gedrukt. Deze tekenen weerspiegelen, zonder enige vastgestelde oorzaak, de mogelijkheid van kanker.

Veranderingen in het gezichtsvermogen of het gehoor

De veranderingen in het gezichtsvermogen worden waargenomen bij verschillende oogkankers, zoals plaveiselcelcarcinoom, lymfoom, oogmelanoom en oogretinoblastoom. De symptomen die gepaard gaan met oogkanker zijn wazig zien, de ontwikkeling van een donkere vlek in het oog die steeds groter wordt, het uitpuilen van een of meer ogen, gedeeltelijk of volledig verlies van gezichtsvermogen, de ontwikkeling van een knobbel in het oog (de ogen) die in omvang toeneemt, de kronkelige lijnen, schaduwen of lichtflitsen in het zicht en een zeldzame maar aanhoudende pijn in de ogen. Deze symptomen zijn echter niet noodzakelijkerwijs een teken van kanker en ontwikkelen zich ook bij andere oogaandoeningen, en 11% van de gevallen van oogkanker veroorzaken geen symptomen. De visusveranderingen moeten met de arts worden besproken om de exacte oorzaak vast te stellen.

Gehoorproblemen ontstaan ​​na de behandeling van kanker als gevolg van de bijwerkingen van de behandelingsopties. Enkele oorzaken van gehoorproblemen zijn chemotherapeutische geneesmiddelen zoals carboplatine en cisplatine die het slakkenhuis in het binnenoor beschadigen en de schade aan het binnenoor als gevolg van bestralingstherapie, waarvan de symptomen 2-3 weken na de behandeling verschijnen en blijven verergeren. De straling veroorzaakt de verdikking van het oorsmeer en de gezwollen buis van Eustachius en leidt tot de ophoping van vocht in het binnenoor. Hoge stralingsdoses veroorzaken meer permanente schade aan de oren. Op dezelfde manier veroorzaken chirurgische ingrepen die verband houden met kanker en het gebruik van medicijnen zoals antibiotica (zoals streptomycine, tobramycine, gentamicine, neomycine en erytromycine) en diuretica (zoals furosemide) gehoorproblemen.

Constante duizeligheid en hoofdpijn

Duizeligheid is de aanwezigheid van een wervelend gevoel in het hoofd met de daaruit voortvloeiende neiging om te vallen. Beide problemen worden ervaren tijdens kanker of in de nasleep van behandelingen tegen kanker. Het zorgt ervoor dat iemand zijn evenwicht verliest en het gevoel heeft alsof de kamer draait, en de symptomen verergeren tijdens het lopen, opstaan ​​en het beklimmen van de trap. Veel factoren die duizeligheid tijdens kanker veroorzaken, zijn bijwerkingen van kankermedicijnen, bloedarmoede die ontstaat tijdens chemotherapie en radiografie, tumoren in de hersenen die de lichaamsbalans beïnvloeden en het gebruik van bestralingstherapie voor kanker in de hersenen en het ruggenmerg. Hoofdpijn en duizeligheid kunnen bij verschillende andere problemen naast kanker worden verwacht, zoals een beroerte, hoge of lage bloeddruk, hypoglykemie, uitdroging, infecties en verwondingen van het binnenoor, gevorderde leeftijd en plotseling stijgen of dalen. Daarom moeten aanhoudende hoofdpijn en duizeligheid aan de arts worden gemeld voor diagnose van de oorzaak.

Onverwachte bloeding of afscheiding

Meestal blijft het bloed in de bloedvaten achter. Als het eruit komt, wordt de aandoening bloeding genoemd. Veranderingen in het patroon van bloedingen en afscheiding zijn de symptomen van kanker, met name vaginale, baarmoederhals-, baarmoeder-, eileiders- en eierstokkanker. Op dezelfde manier worden veranderingen in de vaginale afscheiding, zoals langere en zwaardere menstruaties, ongebruikelijke bloedingen tussen de menstruaties en bloedingen na geslachtsgemeenschap of na de menopauze, ervaren bij kanker van het voortplantingsstelsel. Bij borstkanker worden veranderingen in de afscheiding uit de tepels en huiduitslag waargenomen die stinkende afscheiding uitstraalt, en gezwollen en klonterige borsten. Bij darmkanker worden gebruikelijke darmlekken en bloed in de ontlasting waargenomen. Elke ongebruikelijke afscheiding van waar dan ook op het lichaam of uit de lichaamsholten is een teken van ernstige problemen, waaronder kanker.

Continu hoesten

Hoesten is het onvrijwillig en plotseling uitstoten van lucht uit de longen met een kort en scherp geluid. Een aanhoudende en niet-reagerende hoest is een van de eerste tekenen van kanker in de longen en andere ademhalingsorganen, en 50% van de mensen geeft aan hoest te ervaren in de vroege stadia van longkanker. De hoest bij longkanker is ofwel het gevolg van de stimulatie van hoestreceptoren door het tumorweefsel, ofwel van de ontstekingsreacties die door het lichaam worden gegenereerd en die de stimulatie van lokale zenuwen in de luchtwegen veroorzaken.

Soms ontstaat bij longkanker pleurale effusie (de ophoping van vocht in de borstholte), wat een oorzaak van hoesten wordt. De kankerhoest verschilt van de andere typen, en sommige kenmerken onderscheiden deze van hen. Deze omvatten een chronische hoest die langer dan 8 weken aanhoudt, slaapstoornissen, bloedspuwing (ophoesten van bloed), kortademigheid, pijn op de borst en de occasionele ontwikkeling van longontsteking en bronchitis.

Ontwikkeling van knobbels

De knobbeltjes zijn onregelmatige massa's van slecht gedifferentieerde cellen die ontstaan ​​als gevolg van de overmatige proliferatie van kankercellen. De kankercellen maken zich los van de primaire tumor en gebruiken het lymfestelsel en het bloed om andere afgelegen locaties en organen te bereiken waar aanvullende secundaire tumoren worden ontwikkeld. Het proces wordt metastase genoemd. De knobbels in de snelgroeiende en gevaarlijke (kwaadaardige) tumoren vormen veel sneller dan die van de goedaardige tumoren. Kankertumoren ontwikkelen zich overal in het lichaam en de belangrijkste ontwikkelingsplaatsen zijn de buik, schouder, armen, bekken, enz. De groei van meerdere tumoren betekent een slechte prognose (ziekte-uitkomst) omdat de ziekte zich al naar verschillende lichaamsdelen heeft verspreid. De cellen in deze knobbeltjes zijn slecht gedifferentieerd, hebben een snel delende capaciteit en zijn invasief.

Veranderingen in huidskleur

De normale huidskleur vertoont duidelijke variaties en varieert van lichtwit tot donkerbruin en zelfs zwart. Er gaat dus niets boven een normale huidskleur. De veranderingen in de huidskleur weerspiegelen ziekten, waaronder kanker. Sommige mensen nemen hyperpigmentatie van de huid waar, wat betekent dat de huid donkerder wordt als gevolg van de overproductie van zwart pigment melanine, dat wordt geproduceerd door kanker van huidcellen die melanocyten worden genoemd (melanoom).

). De veranderingen van de huidskleur zijn vooral prominent tijdens en na de kankerbehandelingen. Dergelijke veranderingen verdwijnen meestal na het einde van de behandeling. Enkele typische huidveranderingen tijdens de chemotherapie zijn vervellen, donker worden, roodheid, jeuk en droogheid. Soms ontstaat er lichte of aanzienlijke huiduitslag als gevolg van lichtgevoeligheid. De huid wordt gevlekt en verkleurd in de richting van de eindfase van de kanker, wanneer essentiële functies zoals bloeddruk en temperatuurregulatie worden aangetast.

Wat is de risicofactor voor kanker?

Het is onmogelijk te begrijpen waarom sommige mensen kanker krijgen en andere niet. Sommige risicofactoren verhogen het risico op kanker echter, terwijl sommige beschermende factoren het risico verlagen epidemiologische onderzoeken waarbij een grote groep mensen wordt bestudeerd. Deze onderzoeken benadrukken de belangen van een populatie, maar hebben geen betrekking op de risico's waarmee individuele personen binnen de bevolking worden geconfronteerd. Hier is een lijst met enkele veelvoorkomende risicofactoren voor kanker.

1. Leeftijd: Het risico op kanker neemt toe naarmate de leeftijd vordert, en dit percentage wordt uitzonderlijk hoog na de leeftijd van 60 jaar. Uit de door de NCI-surveillance gepubliceerde gegevens blijkt dat de gemiddelde leeftijd voor de diagnose van kanker 66 jaar. De helft van de gevallen wordt gediagnosticeerd vóór de leeftijd van 66 jaar en de helft na 66 jaar.
2. Blootstelling aan straling: Sommige stralingen staan bekend als ioniserende straling omdat ze kanker veroorzaken door het DNA te beschadigen. Sommige ioniserende stralingen waarvan bekend is dat ze kanker veroorzaken, zijn echter gammastraling, röntgenstraling en radon.
3. Tabaksgebruik: Verschillende kankerverwekkende chemicaliën in tabaksrook veroorzaken kanker en behoren tot de belangrijkste oorzaken van kankergerelateerde sterfgevallen. Tabak is een risicofactor voor longkanker en vele andere organen. Zowel actieve als passieve rokers lopen risico, en er zijn geen veilige niveaus van gebruik van tabak en tabaksproducten.
4. Blootstelling aan lucht. vervuiling: Verschillende verontreinigende stoffen in de buitenlucht, zoals gasvormige verontreinigende stoffen, deeltjes, metaaldeeltjes enz., veroorzaken een aanzienlijke toename van het risico op kanker. Recent onderzoek heeft een verband gevonden tussen het risico op verschillende vormen van kanker en verontreinigende stoffen in de buitenlucht.
5. Ongezonde voeding: Sommige voedingscomponenten en voedingsstoffen worden in verband gebracht met een verhoogd risico op kanker met kanker zijn acrylamide, alcohol, antioxidanten, kunstmatige zoetstoffen, verkoold vlees, calcium, fluoride, kruisbloemige groenten, thee, vitamine D enz.
6. Gebrek aan fysieke activiteit: Gebrek aan fysieke activiteit veroorzaakt zwaarlijvigheid, een risicofactor voor veel soorten kanker, waaronder borst-, colorectale, endometriumkanker, enz. Als alternatief vermindert het handhaven van een gezonde en actieve levensstijl en het handhaven van een ideaal lichaamsgewicht (BMI) het risico op kankers
7. Hoge alcoholconsumptie: Overmatig alcoholgebruik verhoogt het risico op lever-, mond-, keel-, strottenhoofd-, slokdarm- en borstkanker. Sommige stoffen die aan alcoholische dranken worden toegevoegd, zoals conserveermiddelen en smaakstoffen, worden in verband gebracht met het risico op kanker.
8. Onbeschermde blootstelling aan UV-licht: Ultraviolette straling (UV-licht) is energierijke en ioniserende straling, en te veel onbeschermde blootstelling daaraan veroorzaakt schade aan het DNA, waardoor gevaarlijke mutaties ontstaan ​​die tot kanker leiden. Weinig blootstelling is relatief veilig. Beetje bij beetje stapelen zich echter voldoende genetische mutaties op om kanker te veroorzaken.
9. Bepaalde virusinfecties: Verschillende infectieuze agentia, waaronder virussen en bacteriën, worden in verband gebracht met een verhoogd risico op infecties. Sommige virussen, zoals HPV, verstoren de doods- en vermenigvuldigingssignalen die erg belangrijk zijn om de celpopulatie onder controle te houden. Sommige andere ziekten (zoals HIV) maken de weg vrij voor kanker door het immuunsysteem te onderdrukken.

Leeftijd

Mensen van alle leeftijden krijgen met kanker te maken. Veroudering is echter een aanzienlijke risicofactor. Naarmate iemand ouder wordt, neemt het groeipotentieel van de cellen aanzienlijk af en neemt het risico op genetische mutaties toe. In de loop van de tijd stapelen deze mutaties zich op, wat een verhoogd risico bij ouderen veroorzaakt. Als gevolg hiervan wordt meer dan de helft van de gevallen van kanker gemeld bij mensen ouder dan 70. Naast de interne factoren veroorzaken verschillende externe factoren, zoals verhoogde blootstelling aan kankerverwekkende chemicaliën, sigarettenrook en straling bij oudere mannen, meer risico. Het lichaam repareert het grootste deel van de schade veroorzaakt door kankerverwekkende stoffen. Bij oudere mensen is het vermogen van het lichaam om de schade te beheersen echter verminderd. De schade stapelt zich dus op in de loop van de tijd. Gezien het hoge risico op kanker bij oudere volwassenen worden er meer screeningsdiensten aangeboden aan de oudere leeftijdsgroep om vroegtijdige detectie van kanker mogelijk te maken voor een juiste behandeling en een betere overleving.

Blootstelling aan straling

Een lichtbron zendt straling uit, waardoor we de objecten om ons heen kunnen zien. Zichtbaar licht is essentieel voor het zicht. Onzichtbare ioniserende straling, zoals röntgenstraling, radon, gammastraling en alfadeeltjes enz., veroorzaken echter door hun ioniserende effecten schade aan het cellulaire DNA. Na verloop van tijd stapelen deze mutaties zich op, wat een verhoogd risico op kanker veroorzaakt. Mensen die op de locaties werken, zoals kernreactoren, krijgen extra veiligheidsuitrusting om hen tegen straling te beschermen.

Radongas wordt geproduceerd door de radioactieve materie (radium) in de bodem en rotsen. Blootstelling op hoog niveau eraan veroorzaakt een hoger risico op long- en andere vormen van kanker. De Home-radontestkits zijn verkrijgbaar bij bouwmarkten en stellen mensen in staat radonniveaus in hun eigen bodem te detecteren en deze naar veiliger niveaus te verlagen. Op dezelfde manier komen neutronen, bètadeeltjes, alfadeeltjes, gammastraling en röntgenstraling vrij in de atmosfeer als gevolg van accidentele lekkage uit kerncentrales en vele natuurlijke bronnen. Deze stralingen worden gebruikt bij sommige medische procedures, zoals CT-scans en röntgenfoto's van de borstkas, en overmatig gebruik van deze technieken veroorzaakt schade aan de cellen en veroorzaakt kanker. Een zorgvuldige en ervaren werknemer maakt echter een veiliger en risicovrij gebruik mogelijk.

Tabaksgebruik

Tabaksrook is een bron van veel kankerverwekkende chemicaliën zoals aromatische aminen, N-nitrosaminen en polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK's), die worden ingeademd door actieve en passieve rokers die worden blootgesteld aan passief roken. Er zitten meer dan 7000 chemicaliën in sigarettenrook; velen zijn giftig, en minstens 70 zijn bekende kankerverwekkende stoffen. Als gevolg hiervan hebben regelmatige rokers een 15-30 keer hoger risico op het ontwikkelen van kanker of overlijden aan kankergerelateerde complicaties dan niet-rokers.

Deze chemicaliën in tabaksrook verhogen het risico op vele soorten kanker, zoals baarmoederhalskanker, colorectale kanker, pancreaskanker, maag-, lever-, nier-, blaas-, keel-, slokdarm-, mond-, strottenhoofd-, long- en zelfs bloedkanker zoals myeloïde leukemie. Geen enkel tabaksproduct is op welk niveau dan ook veilig, en mensen die nicotinevrije dampen, snuiftabakproducten en kauwtabakproducten gebruiken, worden blootgesteld aan een hoger risico op kanker. Mensen van alle leeftijden hebben een verhoogd risico op kanker door tabak. Het risico is echter groter op hogere leeftijd. Daarom verbetert het achterlaten van tabaksproducten de levensverwachting van kankerpatiënten.

Blootstelling aan luchtvervuiling

Luchtvervuiling betekent een hoger niveau van luchtverontreinigende stoffen binnen en buiten. Beide zijn geassocieerd met een hoger risico op hart-, ademhalings- en kanker. Luchtverontreiniging is een mengsel van verschillende stoffen en stofachtige deeltjes. De meest voorkomende luchtverontreinigende stoffen zijn kooldioxide, koolmonoxide, fijnstof, smog, polycyclische aromatische koolwaterstoffen, stikstofoxiden, ammoniak, asbest, formaldehyde, ozon op leefniveau, methaan, benzeen, lood, fijnstof en zwaveloxiden. De luchtverontreinigende stoffen zijn afkomstig van verschillende natuurlijke bronnen zoals windstormen, stofstormen, vulkaanuitbarstingen en bosbranden en verschillende kunstmatige bronnen zoals rook van de verbranding van fossiele brandstoffen en dampen van fabrieken en voertuigen. Luchtvervuiling buitenshuis is verantwoordelijk voor 10% van de kankergevallen (CancerresearchUK.org).

De deeltjes en gasvormige verontreinigende stoffen in de lucht beschadigen het DNA en verhogen de productie van vrije oxideradicalen die de cellen en hun DNA beschadigen, waardoor genetische mutaties ontstaan. De beschadigde en gemuteerde cellen worden op natuurlijke wijze geproduceerd, maar het lichaam doodt ze door het immuunsysteem. Verschillende luchtverontreinigende stoffen veroorzaken de activering en overleving van deze cellen en stimuleren hun groei en proliferatie. Naast longkanker is er een hoog risico op andere vormen van kanker, zoals borstkanker. Verschillende kankerverwekkende chemicaliën in de vervuilde lucht zijn onder meer dioxines, polycyclische aromatische koolwaterstoffen, formaldehyde, benzeen en nog veel meer.

Ongezond dieet

Een ongezond dieet bevat een hoog gehalte aan bewerkte voedingsmiddelen, chemische conserveermiddelen en andere chemicaliën die schade aan de lichaamscellen veroorzaken. Sommige energierijke, vezelarme en vetrijke voedingsmiddelen verhogen het risico op zwaarlijvigheid, een risicofactor voor veel vormen van kanker. Het gebruik van verwerkt en geconserveerd vlees zoals hamburgers, worstjes, spek, ham en hotdogs verhoogt het risico op darmkanker. Het gebruik van rood vlees is een andere risicofactor voor darmkanker. Op dezelfde manier wordt er onderzoek gedaan naar het verband tussen hoge vetten in voedingsmiddelen en kanker.

Zelfs als voedsel geen directe oorzaak is, veroorzaakt het zwaarlijvigheid, waardoor het risico op endometrium-, galblaas-, nier-, slokdarm- en borst- en darmkanker toeneemt. Andere voedingsmiddelen die met kanker in verband worden gebracht, zijn ingelegde en zwaar gezouten voedingsmiddelen en alcohol. Kunstmatige zoetstoffen zoals cyclamaat, sacharine en aspartaam ​​worden als veilig voor de mens beschouwd. Verbrande of oververhitte voedingsmiddelen (zoals gebarbecued voedsel) bevatten hogere niveaus van kankerverwekkende PAK's.

Gebrek aan fysieke activiteit

Gebrek aan fysieke activiteit houdt verband met hart- en vaatziekten, obesitas en diabetes. Het houdt echter verband met een hoger risico op bepaalde vormen van kanker. Er wordt onderzoek gedaan om de relatie te begrijpen. De onderzoekers hebben echter opgemerkt dat een slechte levensstijl en lichamelijke inactiviteit hormonale onevenwichtigheden veroorzaken en het risico verhogen op kankers die verband houden met hormoonspiegels zoals eierstok- en endometriumkanker.

Lichamelijke inactiviteit vermindert de insulinegevoeligheid, waardoor diabetes ontstaat. Diabetes resulteert in een aanhoudende, lichte ontsteking in het lichaam die kanker veroorzaakt. Door lichamelijke inactiviteit kunnen de kankerverwekkende stoffen die in het voedsel aanwezig zijn, langer in contact komen met de binnenkant van de darmen. Schermtijd is een maatstaf voor lichamelijke inactiviteit, en een verhoogde schermtijd vergroot waarschijnlijk de blootstelling aan advertenties voor energierijk voedsel en suikerhoudende dranken die gewichtstoename veroorzaken en het risico op kanker vergroten.

Hoge alcoholconsumptie

Hoge alcoholconsumptie betekent het consumeren van meer alcoholische dranken dan aanbevolen voor het specifieke geslacht en de specifieke leeftijd. De aanbevolen niveaus voor de meeste mannen en vrouwen zijn respectievelijk 2 drankjes en 1 drankje per dag. Het drinken van alcohol en zwaar drinken verhoogt het risico op borst-, colorectale, lever-, slokdarm- en strottenhoofdkanker, keel- en mondkanker. Alcoholgebruik is de oorzaak van 4% van de kankergevallen wereldwijd.

Onderzoek toont aan dat het dagelijks consumeren van drie of meer drankjes een verhoogd risico op pancreas-, prostaat- en maagkanker veroorzaakt. Alle alcoholische dranken zoals sterke drank, bier en witte en rode wijn worden in verband gebracht met het risico op kanker, en hogere drinkniveaus verhogen het risico op kanker. Er zijn meerdere manieren waarop alcoholische dranken het risico op kanker verhogen. Deze omvatten:

• De ethanol in alcoholische dranken wordt gemetaboliseerd om acetaldehyde te produceren, een giftig carcinogeen voor de mens. Het beschadigt het DNA van cellen en veroorzaakt kankerverwekkende genetische mutaties.
• Het alcoholmetabolisme veroorzaakt een verhoogde productie van reactieve zuurstofsoorten (vrije radicalen) die door oxidatie de cellulaire lipiden, eiwitten en DNA beschadigen.
• Zware alcoholconsumptie verlaagt de vertering en opname van bepaalde voedingsstoffen die het risico op kanker verminderen, zoals vitamine D, E, C en B-complex, carotenoïden, foliumzuur en vitamine D.
• Zware alcoholconsumptie verhoogt de niveaus van sommige hormonen zoals oestrogeen, die het risico op borstkanker verhogen. De alcoholische dranken van lage kwaliteit bevatten vaak verschillende kankerverwekkende verontreinigingen die worden geproduceerd tijdens de productie en verwerking, zoals koolwaterstoffen, fenolen, asbestvezels en nitrosaminen.

Onbeschermde blootstelling aan UV-licht

Ultraviolette straling (UV) is een vorm van hoogenergetische elektromagnetische straling die wordt uitgezonden door de zon en wordt geproduceerd door verschillende menselijke bronnen zoals lastoortsen en zonnebanken bedden. Er bestaan ​​meerdere soorten UV-licht, die gebaseerd zijn op hun energie. Het hoogenergetische UV-licht heeft ioniserende effecten en beschadigt het DNA van de cellen, wat leidt tot kankermutaties. Zonlicht is de belangrijkste bron van UV-licht, maar de meeste (95%) hebben een laag energieverbruik en veroorzaken langetermijneffecten zoals rimpels. De resterende 5% hebben een hoge energie en veroorzaken schade aan het cellulaire DNA.

De kunstmatige UV-lichtbronnen zijn zonnebanken, zonnelampen, blacklight-lampen, kwikdamplampen, lasbogen, plasmatoortsen en hogedruk xenon-kwikbooglampen. De meeste huidkankers, vooral die van plaveiselcellen en basale cellen, worden veroorzaakt door UV-licht. Blootstelling aan zonlicht en kunstmatige UV-lichtbronnen verhoogt het risico op huidmelanoom. De schade aan de huid als gevolg van zonnebrand houdt te veel verband met het risico op huidkanker. We moeten niet vergeten dat iedereen die wordt blootgesteld aan UV-licht niet noodzakelijkerwijs huidkanker krijgt; zulke mensen lopen alleen een hoger risico dan niet-blootgestelde mensen.

Bepaalde virusinfecties

Virussen zijn microscopisch kleine infectieuze agentia die zich in een gastheer vermenigvuldigen en ziekten veroorzaken. Er zijn veel virussen bekend als oncovirussen die kanker veroorzaken. De oncovirussen hebben genen gemaakt van DNA en RNA, en verschillende virussen veroorzaken ziekten via andere mechanismen. De oncovirussen veroorzaken kanker via een ingewikkeld proces, en het exacte mechanisme is nog niet helemaal duidelijk. Het is echter bekend dat deze virussen hun genen in het DNA van de gastheercellen invoegen en gevaarlijke mutaties veroorzaken die resulteren in kankertransformatie. Voorbeelden van oncovirussen zijn;

Epstein Barr-virus (EBV): Het behoort tot de familie van herpesvirussen. De EBV-infecties veroorzaken een verhoogd risico op maagkanker, Hodgkin- en non-Hodgkin-lymfoom en Burkitt-lymfoom. Er is geen vaccin tegen beschikbaar.

Hepatitis B-virus: Het wordt verspreid door lichaamsvloeistoffen, bijvoorbeeld geïnfecteerd sperma en bloed, en is een belangrijke oorzaak van leverkanker. Het vaccin is beschikbaar en moet worden toegediend.

Het Hepatitis C-virus: Het wordt verspreid door geïnfecteerd bloed en is een belangrijke oorzaak van non-Hodgkin-lymfoom en leverkanker. Het is behandelbaar, maar er is geen vaccin voor beschikbaar.

Human herpesvirus 8 (HHV-8): Het veroorzaakt Kaposi-sarcoom bij mensen met een verzwakt immuunsysteem, bijvoorbeeld HIV-patiënten.

Human papillomavirus (HPV): Tenminste 12 virusstammen in de HPV-groep veroorzaken verschillende vormen van kanker, zoals kanker van de vulva, vagina, keel, penis, baarmoederhals en anus. Het vaccin is beschikbaar en moet op jonge leeftijd worden toegediend.

Human T-lymfotroop virus (HTLV-1): Het veroorzaakt T-cellymfoom/leukemie bij volwassenen en wordt verspreid via lichaamsvloeistoffen zoals sperma, moedermelk, vaginaal vocht en sperma.

Human immunodeficiëntievirus (HIV): Het verspreidt zich via geïnfecteerde lichaamsvloeistoffen zoals sperma, moedermelk, vaginaal vocht en sperma. Het valt het immuunsysteem aan en vermindert het vermogen van het lichaam om oncovirusinfecties te bestrijden en de door virus gemuteerde cellen te doden. Er is geen vaccin tegen beschikbaar. HIV wordt geassocieerd met kanker van de longen, keel, anus, lever, anus, baarmoederhals, Hodgkin- en non-Hodgkin-lymfoom en Kaposi-sarcoom.

Wat zijn de complicaties van kanker?

De complicaties van kanker zijn afhankelijk van het orgaan van oorsprong en de mate van metastase. De problemen zijn zeldzaam als kanker eerder wordt gediagnosticeerd. De complicaties zijn het gevolg van de primaire of secundaire tumoren die zich ontwikkelen op plaatsen buiten de oorspronkelijke plaats. Dood door kanker is het resultaat van deze complicaties. Deze omvatten:

Ondervoeding: Het is de belangrijkste doodsoorzaak in gevorderde stadia van kanker. Het komt vooral voor als een grote tumor in het spijsverteringsstelsel de opname van voedingsstoffen verstoort of een fysieke belemmering in de spijsverteringsstroom veroorzaakt. Veel vormen van kanker en behandelingen tegen kanker resulteren in verlies van eetlust en een slechte spijsvertering. Ondervoeding resulteert in verlies van vetvrije massa, cognitieve problemen, spierafbraak, vermoeidheid en een slechte immuniteit, waardoor het risico op andere infecties toeneemt. Ondervoeding resulteert in een slechte respons op de behandeling en een slechte overleving.

Zuurstoftekort (hypoxie): De primaire functie van de longen is het toevoeren van zuurstof aan het bloed en het verwijderen van kooldioxide. Longkanker beschadigt de longen en zorgt er af en toe voor dat ze instorten. Een ingeklapte long is moeilijk te behandelen, ontwikkelt ernstigere infecties en kan niet genoeg zuurstof leveren en afvalgassen verwijderen, wat resulteert in ademhalingsmoeilijkheden en de dood.

Leverschade: De lever is het centrum van de stofwisseling en heeft veel essentiële functies, zoals het handhaven van een evenwicht tussen verschillende chemicaliën in het lichaam, het metabolisme van medicijnen en het ontgiften van gifstoffen. Leverschade als gevolg van leverkanker resulteert in het verlies van deze essentiële functies en de dood. Sommige tekenen van leverschade zijn geelverkleuring van de huid en ogen, donkergekleurde urine, een opgeblazen gevoel, zwelling van de buik, slechte eetlust, pijn in de rechter bovenbuik, misselijkheid en gewichtsverlies.

Hogere calciumspiegels in het bloed: Normale calciumspiegels van 8,5-10,5 mg/dL zijn essentieel voor de spieren, de nieren en de hartfunctie. Sommige vormen van kanker, zoals botkanker, veroorzaken overmatige calciumafgifte uit de botten in het bloed, waardoor zeer hoge calciumspiegels ontstaan. Het resulteert in depressie, verlies van geheugenfuncties, verwarring, coma en overlijden in gevorderde gevallen.

Hoger risico op infecties: Verschillende factoren die verband houden met kanker, zoals een laag aantal witte bloedcellen, ondervoeding en schade aan meerdere organen, veroorzaken immunosuppressie en verminderen het vermogen van het lichaam om infecties te bestrijden en de kankercellen te doden. Het resulteert in een hoog aantal infecties, een snelle verspreiding van kanker en een slechte overleving bij veel voorkomende ziekten.

Bloed- en vaatproblemen: Caners dringen soms de bloedvaten binnen en veroorzaken ernstige schade en risico op een beroerte. De betrokkenheid van beenmerg beïnvloedt de productie en rijping van bloedcellen, zoals witte bloedcellen die infecties bestrijden, bloedplaatjes die betrokken zijn bij wondgenezing en rode bloedcellen die zuurstof aan de lichaamsweefsels leveren. Er zijn onrijpe cellen in omloop met slechte functionele capaciteiten.

Botpijn: Botpijn is de complicatie van de metastatische verspreiding van kanker, aangezien bot de meest voorkomende plaats is voor metastase van kankercellen. De meest voorkomende vormen van kanker die zich naar de botten verspreiden, zijn kanker van de schildklier, de nieren, de borst, de prostaat en de longen en andere vormen van kanker zoals lymfoom en multipel myeloom. Het vermindert de kwaliteit van leven en het overlevingspercentage ernstig.

Hersencomplicaties: De cellen van sommige vormen van kanker, zoals borstkanker, verspreiden zich naar de hersenen. De uitzaaiing naar de hersenen is een alarmerend teken, omdat het essentiële lichaamsfuncties aantast die door de hersenen worden gecontroleerd, waardoor problemen met gedrag, geheugen en gezichtsvermogen ontstaan. Andere daarmee samenhangende symptomen zijn toevallen, misselijkheid, braken, duizeligheid en hoofdpijn.

Hoe vermenigvuldigt en verspreidt kanker zich?

Kankercellen zijn abnormale cellen waarvan het DNA beschadigd is. De nageslachtcellen van deze cellen zijn dus anders dan de normale cellen. Omdat er geen controle is over de vermenigvuldiging van kankercellen (zoals bij normale cellen), vindt er snel een ongecontroleerde hoeveelheid groei plaats. Cellulaire verklevingen binden de normale cellen. Kankercellen breken los van verklevingen, bereiken meerdere plaatsen via circulerend bloed en lymfe en veroorzaken secundaire tumoren op afgelegen locaties. Deze kankercellen produceren dezelfde chemische signalen en groei die worden geproduceerd door genezende wonden of normaal weefsel. De groeisignalen veroorzaken de vorming van bloedvaten in de tumoren. Deze bloedvaten leveren de essentiële voedingsstoffen, zuurstof, groeihormonen en suikers die ervoor zorgen dat de cellen zich kunnen vermenigvuldigen.

Aangezien miljarden cellen regelmatig in het lichaam worden geproduceerd en afsterven, is het hebben van enkele abnormale cellen volkomen normaal, aangezien het immuunsysteem op deze cellen jaagt en ze doodt. Kankercellen weerstaan ​​deze signalen echter en sterven niet wanneer dat nodig is. Het immuunsysteem slaagt er niet in om ze op te sporen en de productiecyclus van nieuwe kankercellen gaat door.

Wat zijn de stadia van kanker?

Een oncoloog maakt gebruik van stadiëring van kanker om de omvang, locatie, verspreiding vanaf de primaire locatie, enz. te beschrijven. Vóór aanvang van de behandeling en om de effecten van de behandeling te monitoren, gebruiken de artsen scans, beeldvorming en lichamelijk onderzoek om de kanker in stadium te brengen. De progressie van kanker en de verspreiding ervan veroorzaken in de loop van de tijd een toename in stadia, terwijl een effectieve behandeling in de loop van de tijd afnemende stadia veroorzaakt. Staging helpt artsen de uitkomst van de ziekte te voorspellen, omdat geavanceerde instellingen gepaard gaan met slechte resultaten.

Voor de meeste vormen van kanker gebruiken de oncologen het TNM-systeem voor stadiëring, waarbij T staat voor tumor (T), N staat voor lymfeklieren en M staat voor metastase. De letter T beschrijft de grootte en locatie van de primaire tumor, en het N-nummer geeft aan of de tumor de lokale lymfeklieren heeft aangetast. Zo ja, om hoeveel lymfeklieren gaat het? De letter M beschrijft de aanwezigheid en omvang van de metastase.

Traditioneel zijn er vier stadia van kanker, genaamd I tot en met IV. Soms wordt een extra '0'-fase aan de lijst toegevoegd. Verschillende karakters van verschillende stadia zijn;

Stage ‘0’: Stage '0' beschrijft kanker in situ of kanker op zijn plaats. Het betekent dat de kanker beperkt is tot de primaire ontwikkelingsplaats en zich niet heeft verspreid naar de omliggende weefsels. Kanker in het 0-stadium is te genezen en er is een goede prognose. Er wordt routinematig onderzoek gedaan om kanker in stadium '0' op te sporen.

Fase I: De kanker in stadium 1 is uitgezaaid naar de omliggende weefsels, maar niet te diep. Er zijn slechts enkele lokale weefsels betrokken en er zijn geen regionale lymfeklieren of weefsels op afstand betrokken. Het bevindt zich in een vroeg stadium en er is nog steeds een goede kans op volledig herstel.

Fase II en III: Deze kankers zijn diep in de lokale weefsels gegroeid en er zijn regionale lymfeklieren bij betrokken. Er is echter geen uitzaaiing en er is geen verspreiding naar andere delen van het lichaam. Soms is het onmogelijk om de kankers in stadium III volledig te behandelen en wordt de overlevingskans van de patiënt voor de komende vijf jaar geschat.

Fase IV: Het is een zeer geavanceerde en uitgezaaide vorm van kanker. De kankercellen hebben zich naar andere lichaamsdelen verspreid en er zijn op verschillende plaatsen meerdere secundaire tumoren. Het is onmogelijk om kanker in stadium IV volledig te behandelen, omdat de overlevingskans voor de komende vijf jaar laag is. Alleen palliatieve zorg wordt verleend om de levenskwaliteit van de patiënt te verbeteren.

Soms wordt er opnieuw geënsceneerd om de reactie op de behandeling en de heropflakkering van kanker te begrijpen.

Hoe wordt kanker gediagnosticeerd?

De eerdere diagnose verbetert de kansen op een succesvolle behandeling en overleving. De kankers van de mond, borst, testikels, rectum, prostaat en huid worden gedetecteerd tijdens routinematig lichamelijk onderzoek. Meestal wordt de tumor gedetecteerd naarmate de tumor groeit of andere tekenen merkbaar worden. In een minderheid van de gevallen wordt kanker gediagnosticeerd tijdens de monitoring of behandeling van andere vormen van kanker. De diagnose van kanker omvat de volgende stappen;

Lichamelijk onderzoek en anamnese: De eerste stap bij de diagnose is een grondig lichamelijk onderzoek en het afnemen van een anamnese.

Laboratoriumtests: Vervolgens worden laboratoriumtests uitgevoerd op de ontlasting, urine en bloed om te controleren op eventuele kankergerelateerde afwijkingen. Zodra deze tests een vermoedelijke diagnose bereiken, helpen fantasietechnieken zoals computertomografie (CT), echografie, magnetische resonantie beeldvorming (MRI), röntgenfoto's en endoscopie de artsen om de grootte en locatie van de tumor te beoordelen. Af en toe wordt een weefselmonster genomen met behulp van biopsienaalden, en voorbeelden worden naar het laboratorium gestuurd voor histopathologie die de omvang van afwijkingen door middel van microscopie detecteert. In het geval van positieve tests worden verdere diagnostische tests uitgevoerd voor stadiëringsdoeleinden, wat nuttig is voor de behandeling.

Hertesten: Als de symptomen ondanks negatieve tests aanhouden, wordt opnieuw testen en testen op andere gezondheidsproblemen aanbevolen.

Hoe wordt kanker voorkomen?

Een vroege diagnose van kanker is essentieel voor een vroege en succesvolle behandeling. Wanneer kanker eenmaal is vastgesteld, wordt de volledige genezing echter een hele uitdaging. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie kan 30-50% van de kankergevallen worden voorkomen door blootstelling aan risicofactoren te vermijden en veranderingen in de levensstijl aan te brengen. Preventie is de enige kosteneffectieve en op lange termijn haalbare optie. Hier zijn enkele waardevolle opties.

Vermijd het gebruik van tabak en tabaksproducten: Er zijn geen veilige hoeveelheden chemicaliën aanwezig in tabaksrook. Daarom is het essentieel om het gebruik van tabaksproducten te beperken of volledig uit te bannen. Zelfs de blootstelling aan passief roken is gevaarlijk.

Verbeter uw dieet: Rood vlees en verzadigde vetten verhogen het risico op colorectale kanker en prostaatkanker. Vervang ze door volle granen, fruit en groenten en raadpleeg een voedingsdeskundige voor volledige begeleiding.

Regelmatige lichaamsbeweging: Lichamelijke oefeningen houden verband met het verminderde risico op verschillende vormen van kanker, waaronder borstkanker bij vrouwen. Het verbetert de spijsvertering en vermindert de contacttijd van verschillende kankerverwekkende verontreinigingen in het voedsel. Dagelijks 30 minuten of meer of minstens 150 minuten per week besteden aan fysieke activiteiten is een waardevolle optie.

Blijf slank: Obesitas houdt verband met het risico op verschillende vormen van kanker. Een persoon moet dus de calorie-inname verminderen en calorieën uit de voeding verbranden door middel van oefeningen om vet en vetvrije massa te verminderen.

Beperk alcoholgebruik: Overmatig alcoholgebruik verhoogt het risico op verschillende vormen van kanker in de dikke darm, de slokdarm, de lever, de mond, het strottenhoofd en zelfs borstkanker bij vrouwen. Het verhoogt het risico op maligniteiten. Het alcoholgebruik moet dus worden beperkt tot niet meer dan 1 drankje per dag voor vrouwen en 2 per dag voor mannen.

Blootstelling aan straling verminderen: Medische verbeelding is soms noodzakelijk. Dit mag echter alleen worden gedaan als de arts daarom vraagt. Bovendien moet de woning worden getest op radon en andere radioactieve stoffen. Mensen moeten beschermende maatregelen tegen zonlicht nemen om de blootstelling aan UV-licht te beperken.

Beperk de blootstelling aan milieu- en industrieel afval: Industrieel en ecologisch afval bevat vaak veel kankerverwekkende stoffen, zoals polychloorbifenylen, aromatische aminen, benzeen en asbestvezels, en blootstelling daaraan moet worden vermeden.

Voorkom oncogene infecties: Oncogene virussen zoals het humaan papillomavirus, HIV en hepatitis veroorzaken verschillende vormen van kanker. Mensen moeten ertegen worden ingeënt en preventieve maatregelen nemen.

Focus op slaap: Slechte slaap of slaapgebrek veroorzaakt verschillende negatieve veranderingen in het lichaam, waaronder kanker. Het verband tussen slaap en kanker is kwetsbaar. Het verhoogt echter meerdere andere risicofactoren voor kanker, zoals obesitas.

Verbeter de inname van essentiële vitamines: Er is geen bewezen verband. Het is echter bekend dat suppletie met vitamine D het risico op sommige vormen van kanker, zoals colorectale kanker en prostaatkanker, verlaagt. De deskundigen raden aan om 800-1000 IE vitamine D in te nemen via een dieet en supplementen.

Is er een verband tussen diabetes en kanker?

Er bestaat een sterke relatie tussen diabetes type 1 en type 2 en kanker. Uit sommige epidemiologische onderzoeken is gebleken dat kanker de op een na belangrijkste doodsoorzaak is bij patiënten met diabetes type 1, terwijl 8-18% van de kankerpatiënten diabetes heeft. Type 1-diabetes verhoogt de incidentie van leukemieën, plaveiselcelcarcinoom en kanker van de schildklier, maag, long, slokdarm, nier, pancreas en lever voor beide geslachten. Op dezelfde manier zijn sommige andere vormen van kanker met verhoogde risico's als gevolg van type 1-diabetes kanker van de vagina, vulva, endometriumen eierstokkanker bij vrouwen. Het verband is niet altijd lineair en er wordt opgemerkt dat de incidentie van teelbal- en prostaatkanker lager is bij mannen met type 1-diabetes in vergelijking met de algemene bevolking (Harding en collega's, 2015). Op dezelfde manier is het risico op Hodgkin-lymfoom, melanoom en borstkanker bij vrouwen met diabetes type 1 minder dan in de algemene bevolking.

De resultaten van onderzoeken die diabetes type 2 met kanker in verband brengen, zijn zeer inconsistent. Een grootschalige meta-analyse gepubliceerd in de BMJ in 2015 merkte op dat diabetes type 2 een 10% toename van het risico op kanker veroorzaakt. Het hoogste risico in de populatie met diabetes type 2 is dat van colorectaal, leveren pancreas kanker. Op dezelfde manier neemt de kans op sommige vormen van kanker af bij diabetes type 2, zoals kanker van het strottenhoofd en kanker van de urineblaas, longen, slokdarm, mondholte en hersenen.

Er bestaat dus een inconsistent verband tussen kanker en diabetes, waarbij de incidentie van sommige soorten toeneemt en die van andere afneemt. Over het algemeen draagt ​​het hebben van diabetes bij aan de kanker- en kankerbehandeling complicaties. Diabetes houdt verband met een verhoogd risico op kankergerelateerde sterfte en een slechte overleving. Ondanks de aanwijzingen voor een sterk verband, zijn de exacte mechanismen achter de manier waarop diabetes kanker veroorzaakt nog niet volledig begrepen. Er wordt onderzoek gedaan om deze verbanden te begrijpen.

Is lichaamsbeweging nuttig bij het voorkomen van kanker?

Ja, regelmatige lichaamsbeweging en de hele dag actief blijven verbeteren het welzijn en verminderen het risico op bepaalde ziekten, zoals kanker. Regelmatige lichaamsbeweging helpt iemand zijn lichamelijke conditie te behouden en zwaarlijvigheid te voorkomen, de risicofactor voor 13 soorten kanker. Het helpt bij het reguleren van de hormoonspiegels om de ontwikkeling van hormoongerelateerde kankers te voorkomen. Het verbetert de functies van de lever en het spijsverteringsstelsel, waardoor een betere ontgifting van gifstoffen mogelijk is en de productie van gifstoffen in de darmen wordt verlaagd.

Verschillende mechanismen die verantwoordelijk zijn voor het lage risico op kanker als gevolg van regelmatige fysieke oefeningen zijn een afname van aan obesitas gerelateerde cytokines, niveaus van geslachtshormonen, hyperinsulinemie en systemische ontstekingen. Op dezelfde manier verbeteren fysieke oefeningen de diversiteit en samenstelling van nuttige microben in de darmen en versterken ze de immuunfuncties.

Wat is de behandeling voor kanker?

Er zijn verschillende modaliteiten voor de behandeling van kanker beschikbaar, en de keuze hangt af van het type kanker en de mate van verspreiding ervan. Soms is slechts één behandeling (voor gelokaliseerde en niet-gemetastaseerde kankers) voldoende. Voor meer gevorderde kankers wordt een combinatie van verschillende therapieën gebruikt. Elke behandeling heeft voor- en nadelen, die met de arts moeten worden besproken. Hoewel het normaal is om overweldigd te worden door de gedachte aan kanker, is het contraproductief en is het behouden van het moreel en de motivatie van cruciaal belang. Sommige beschikbare behandelingsopties voor kanker zijn:

Chemotherapie

In chemotherapieworden de medicijnen gebruikt om de kankercellen te targeten en te vernietigen. De medicijnen die tijdens chemotherapie worden gebruikt, beperken de groei van kankercellen door de chemicaliën die betrokken zijn bij de celdeling te remmen. Omdat snelgroeiende kankercellen verschillende groeigerelateerde factoren afscheiden. De chemotherapeutische medicijnen kunnen ze lokaliseren en doden. Deze medicijnen beschadigen ook de gezonde cellen en veroorzaken misselijkheid, haaruitval en andere symptomen. Meerdere vormen van chemotherapie zijn orale chemotherapie, intraveneuze chemotherapie, chemotherapie in de buik en het peritoneum en plaatselijke chemotherapie. De belangrijkste gebruikte chemotherapeutische geneesmiddelen zijn mitotische remmers, plantenalkaloïden, antitumorantibiotica, topo-isomeraseremmers, antimetabolieten en alkylerende middelen.

Hormoontherapie

Het wordt gebruikt om de groei te controleren van tumoren die ontstaan ​​als gevolg van hormonale veranderingen. Het wordt gebruikt om de groei van prostaat-, eierstok-, baarmoeder- en borstkanker te stoppen of te vertragen. Het werkt door de toevoer van essentiële enzymen te blokkeren die door de kankercellen worden gebruikt voor groei en vermenigvuldiging. De hormonen oestrogeen en progesteron beïnvloeden bijvoorbeeld de ontwikkeling van borstkanker, en borstkankers worden geclassificeerd als oestrogeen-positief (ER+), progesteron-positief (PR+) of positief voor beide. De hormoontherapiemedicijnen zoals tamoxifen, aromataseremmers, LH-blokkers en fulvestrant blokkeren de toevoer van deze hormonen naar de kankercellen.

Hyperthermie

Tijdens hyperthermie worden de kankerweefsels verwarmd tot 113F of hoger om ze te beschadigen en te doden. Het maakt gebruik van verschillende apparaten om de hitte op de kankercellen te richten en schade aan de normale weefsels te voorkomen. Verschillende behandelingsmodaliteiten die voor hyperthermie worden gebruikt, zijn sondes die golven met hoge energie vrijgeven, lasers, ultrageluiden, het verwarmen van de vloeistoffen, bijvoorbeeld chemotherapeutische medicijnen en bloed, en deze in het bloed injecteren en het gebruik van een hete kamer, een warmwaterbad of verwarmde dekens. Het wordt gebruikt voor verschillende vormen van kanker , zoals rectumkanker, sarcoom, mesothelioom, melanoom, longkanker, leverkanker, nek- en hoofdkanker, slokdarmkanker, baarmoederhalskanker, hersenkanker, blaaskanker en kanker van de blindedarm.

Immunotherapie

Het is gericht op het stimuleren van het immuunsysteem om kanker te helpen bestrijden. Verschillende soorten en modaliteiten van immunotherapie zijn immuuncheckpointremmers, monoklonale antilichamen, niet-specifieke immuuntherapieën, kankervaccins, T-celtherapie en oncolytische virustherapie.

Fotodynamische therapie

Het maakt gebruik van een door licht geactiveerd medicijn om kankercellen en abnormale cellen aan te pakken en te vernietigen. Het licht dat bij fototherapie wordt gebruikt, is afkomstig van verschillende bronnen, zoals lasers en LED's. Het is een uitstekende lokale behandeling die zich selectief op kankerweefsel richt. Het door licht geactiveerde medicijn staat bekend als fotosensibilisator. De cellen die de fotosensibilisator absorberen, worden vervolgens blootgesteld aan hoogenergetische straling. De straling veroorzaakt de productie van vrije radicalen uit de fotosensibilisator die de cellen doodt. Het veroorzaakt soms de immuunreacties om de kankercellen te doden, beschadigt de bloedvaten in de tumor en berooft de tumorcellen van voeding. Het wordt gebruikt voor verschillende vormen van kanker, zoals slokdarmkanker, basaalcelkanker, actinische keratose, T-lymfoom enz.

Bestralingstherapie

Het gebruikt hoge doses straling en golven om de kankercellen te doden. Het beperkt de groei van kankercellen en veroorzaakt het krimpen van de tumoren. De hogere stralingsdoses doden de kanker- en precancereuze cellen door DNA te vernietigen. Het levert geen snelle resultaten op en er zijn veel sessies nodig omdat de onomkeerbare schade aan het DNA tijd nodig heeft om de cellen te doden. Verschillende modaliteiten zijn interne radiotherapie en externe radiotherapie.

Stamceltransplantatie

Stamcellen hebben het potentieel om te differentiëren in meerdere typen cellen. De stamceltransplantatie vervangt de stamcelpopulatie in het beenmerg, waar defecte stamcellen slechte bloedcellen produceren. Soms wordt het gebruikt om de uitgeputte populatie stamcellen te vervangen die worden geconsumeerd door kankertherapieën. De beenmergtransplantatie wordt het meest gebruikt omdat de meeste stamcellen zich in het beenmerg bevinden. Verschillende modaliteiten van transplantatie zijn:

• De autologe transplantatie, waarbij de stamcellen uit het lichaam van de ontvanger zelf worden gehaald.
• Allogene transplantatie, waarbij de stamcellen van een andere donor worden afgenomen.
• Navelstrengbloedtransplantatie, waarbij de stamcellen uit het bloed in de navelstreng worden gehaald
• Ouder-kind transplantatie, waarbij de stam cellen worden afgenomen van de kinderen of ouders van de patiënt.

Operaties

De tumor en enkele aangrenzende weefsels worden verwijderd tijdens chirurgische ingrepen, wat succesvoller is bij gelokaliseerde kankers. Sommige aangrenzende weefsels worden naast de primaire tumor verwijderd om de kans op mislukte behandeling te verkleinen. In het geval van uitgezaaide kanker moet een chirurgische behandeling worden gecombineerd met andere therapieën.

Gerichte therapie

Het richt zich op op verschillende veranderingen in de kankercellen die optreden als gevolg van snelle verspreiding, groei en proliferatie. Het richt zich op de eiwitten die de groei en uitbreiding van de kankercellen regelen. Het is een vorm van precisietherapie en er wordt steeds meer onderzoek gedaan naar nieuwe doelen.

Is bestralingstherapie een standaardbehandeling tegen kanker?

Ja, bestralingstherapie is een veelgebruikte standaardbehandeling tegen kanker. Het maakt gebruik van hoogenergetische elektromagnetische straling om de kankercellen te targeten en te vernietigen. De stralingen beschadigen het DNA van de cellen, waardoor het vermogen van de cellen om zich te vermenigvuldigen afneemt en tumoren krimpen. Externe radiotherapie maakt gebruik van een straal van een externe bron, en interne radiotherapie maakt gebruik van straling van een interne bron. Bij dit laatste type wordt een stralingsbron in of dichtbij de tumor geplaatst. Indien zorgvuldig gepland en uitgevoerd door een deskundige radioloog, geeft radiotherapie uitstekende succespercentages.

Is de kankerbehandeling effectief?

Ja, kankertherapie is zeer effectief, vooral in de vroege stadia van kanker. De effectiviteit van de kankerbehandeling hangt af van meerdere factoren, zoals het stadium van de kanker, de leeftijd en de gezondheidstoestand van de patiënt en de gebruikte behandelingsmodaliteiten. De primaire doelen van antikankertherapieën zijn het verbeteren van de levenskwaliteit van de patiënt en de kansen op vijfjaarsoverleving. Patiënten met kanker in een vroeg stadium hebben baat bij operaties en radiotherapie. Patiënten met gevorderde vormen van kanker herstellen doorgaans niet volledig, en 40-50% krijgt binnen een paar jaar opnieuw een opleving en sterft aan de complicaties van de kanker.

De genezing hangt af van het kankerstadium, en de overlevingskans voor de komende vijf jaar neemt af naarmate de vorm van kanker zich ontwikkelt. Volledig herstel in vergevorderde gevallen is een uitdaging. Het succespercentage hangt af van de aard van de gebruikte behandeling.

Wat is het verschil tussen kankercellen en normale cellen?

De kankercellen verschillen duidelijk van de normale cellen. Er bestaan ​​aanzienlijke verschillen in de groeisnelheid, het uiterlijk, de cellulaire communicatie, het vermogen om zich naar andere weefsels te verspreiden, het ontwijken van het immuunsysteem, de bloedtoevoer en de plakkerigheid.

Kankercellen hebben het potentieel om snel te delen en hebben veel kenmerken van snel delende cellen, zoals een hoog percentage spoelvezels en de aanwezigheid van mitotische apparaten. Ze zijn in staat zelfmoord en andere remmende signalen die de celgroei remmen te overwinnen wanneer dat nodig is. Volwassen cellen hebben een regelmatige levensduur, terwijl de levensduur van kankercellen onregelmatig is. De kankercellen zijn resistent tegen de signalen van andere cellen die waarschuwen voor overgroei. Wat de vorm betreft, is de vorm van normale cellen uniformer en lijkt deze sterk op de vorm die nodig is voor dat specifieke type. De kankercellen hebben geen uniforme vorm.

Wanneer ze beschadigd raken, sterven de normale cellen af ​​of herstellen ze zichzelf, terwijl de kankercellen zichzelf niet herstellen en de abnormale mutaties blijven voortzetten. De normale cellen blijven op de ontwikkelingsplaats, terwijl de kankercellen zich losmaken van hun ontwikkelingsplaats en in gevorderde gevallen aangrenzende en afgelegen plaatsen binnendringen. Bij beschadiging worden de normale cellen geïdentificeerd en verwijderd door het immuunsysteem. De kankercellen daarentegen zijn in staat het immuunsysteem te omzeilen en te overleven met abnormale mutaties. De reguliere cellen geven chemicaliën af die ervoor zorgen dat ze aan elkaar plakken en cellulaire verklevingen vormen. Dergelijke kleefstoffen worden niet door de kankercellen gevormd; ze zwerven vrij rond in de bloedsomloop en het lymfestelsel.