Co obejmuje ubezpieczenie?

Co szpital zrobi w przypadku bólu rwy kulszowej?

Ból promieniujący wzdłuż przebiegu nerwu kulszowego nazywany jest rwą kulszową. Nerw kulszowy przechodzi przez pośladki i biodra, a następnie schodzi na każdą nogę od dolnej części pleców. Nerw kulszowy jest najgrubszym i największym nerwem w organizmie, mierzącym szerokość palca. Ma bezpośredni wpływ na to, jak dobrze możesz się poruszać i czuć nogi.

Jak są powiązane nerw kulszowy i rwa kulszowa?

Nerw kulszowy składa się z pięciu korzeni nerwowych: trzech z kości krzyżowej (ostatni odcinek kręgosłupa) i dwóch z kręgosłupa lędźwiowego, zlokalizowanych w dolnej części pleców. Prawy i lewy nerw kulszowy powstają, gdy łączy się pięć korzeni nerwowych. Jeden nerw kulszowy na każdą stronę ciała przechodzi przez biodro, pośladek i nogę, kończąc się tuż pod kolanem.

Jak odczuwa się ból rwy kulszowej?

Chociaż prawdziwe uszkodzenie nerwu kulszowego zdarza się niezwykle rzadko, „rwa kulszowa” często opisuje ból rozpoczynający się od dolnej części pleców w dół nogi.

W zależności od przyczyny, ból rwy kulszowej jest różnie opisywany przez różne osoby. Niektóre osoby zgłaszają ból jako przeszywający, strzelający lub wstrząsający. Inni nazywają ten ból piekącym, elektrycznym lub kłującym.

Dodatkowo, w porównaniu z dolną częścią pleców, noga zazwyczaj odczuwa bardziej intensywny ból. Długotrwałe siedzenie lub stanie, wstawanie i skręcanie górnej części ciała mogą nasilić ból. Ból rwy kulszowej może się również nasilić, jeśli wykonasz szybki, mocny ruch, np. kaszel lub kichanie.

Rwa kulszowa atakuje jedną nogę na raz. Rwa kulszowa może jednak objawiać się na obu nogach. To zależy od tego, gdzie nerw jest uciskany wzdłuż kręgosłupa.

Jakie są przyczyny bólu rwy kulszowej?

Kilka schorzeń wpływających na kręgosłup i nerwy biegnące wzdłuż pleców może prowadzić do rwy kulszowej. Poniżej przedstawiono niektóre typowe schorzenia, które mogą skutkować rwą kulszową,

Przepuklina krążków

Kręgi, czyli kości kręgosłupa, są podzielone chrząstkami dyskowymi. Chrząstka ma gęsty, przezroczysty materiał, który zapewnia elastyczność i poduszkę podczas ruchu. Kiedy dochodzi do uszkodzenia powierzchniowej warstwy chrząstki i przepukliny krążków międzykręgowych. Nerw kulszowy może zostać ściśnięty przez wewnętrzny materiał chrząstki, powodując wybrzuszenie lub całkowite rozlanie krążka, co może spowodować ból i drętwienie kończyn dolnych. Według szacunków od 1 do 5 procent wszystkich ludzi doświadczy kiedyś bólu pleców spowodowanego przepukliną krążka międzykręgowego.

Zespół Piriformis

Zespół Piriformis to schorzenie, w którym mięsień pośladkowy gruszkowaty ulega skurczom i powoduje ból pośladka. Mięsień ten mocuje kości udowe do dolnej części kręgosłupa. Mięsień gruszkowaty może również podrażniać sąsiedni nerw kulszowy, powodując ból, mrowienie i drętwienie stopy i tylnej części nogi (jak ból kulszowy).

Kręglolisteza

Jednym z powiązanych stanów choroby zwyrodnieniowej krążka międzykręgowego jest kręgozmyk. Nerw kulszowy może zostać uszczypnięty, jeśli jedna z kości kręgosłupa lub kręgów rozciąga się do przodu nad drugą.

Jakie jest leczenie bólu rwy kulszowej?

Głównym celem leczenia jest zmniejszenie bólu i zwiększenie mobilności. W zależności od przyczyny stan wielu pacjentów z rwą kulszową poprawia się stopniowo dzięki kilku prostym środkom samoopieki.

Możliwości leczenia niechirurgicznego

Twój lekarz najpierw zaleciłby wypróbowanie kombinacji tych prostych rozwiązań, jeśli ból jest lekki i nie uniemożliwia wykonywania codziennych zajęć.

Fizykoterapia

Fizykoterapia ma na celu określenie technik ćwiczeń, które łagodzą rwę kulszową poprzez zmniejszanie nacisku na nerw. Do programu ćwiczeń należy włączyć ćwiczenia rozciągające, aby zwiększyć elastyczność mięśni, podobnie jak ćwiczenia aerobowe (takie jak spacery, pływanie i aerobik w wodzie). Lekarz zaleca fizjoterapeutę, który może z Tobą opracować program ćwiczeń rozciągających i aerobowych dostosowany do Twoich potrzeb.

Rozciąganie

Rozciąganie dolnej części pleców może pomóc w zmniejszeniu bólu rwy kulszowej.

Ćwiczenia

Krótkie spacery mogą być dobrym rozwiązaniem, ponieważ stan zapalny może zmniejszyć się podczas ruchu. Fizjoterapeuci zalecają osobom cierpiącym na rwę kulszową wykonywanie ćwiczeń skupiających się na następujących kwestiach:

• Wytrzymałość tułowia

• Właściwa postawa

• Rozciągliwość ścięgien podkolanowych

• Prawidłowe metody podnoszenia

Twój fizjoterapeuta może upewnić się, że używasz właściwej formy, aby zapobiec przyszłym urazom siebie.

Terapia ciepłem i zimnem

Terapia polegająca na naprzemiennym stosowaniu ciepła i zimna może przyspieszyć proces gojenia i zmniejszyć ból. Lód zmniejsza stan zapalny, podczas gdy ciepło poprawia krążenie, gdy naprzemiennie używasz ciepła i lodu. Podczas gdy zwiększone krążenie wspomaga gojenie, zmniejszenie stanu zapalnego łagodzi ból.

Terapia zimnem

Terapia zimnem może zmniejszyć stan zapalny i ból

• Schłodzenie włókien mięśniowych w celu zmniejszenia częstotliwości skurczów mięśni

• Powodowanie zwężenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia przepływu krwi, co powoduje uczucie drętwienia

• Zmniejszenie przewodnictwo nerwowe skóry

Używaj okładów z lodu jako terapii zimnem przez 15 do 20 minut. Jeśli nadal będziesz używać lodu, ryzykujesz odmrożeniami, które mogą spowodować uszkodzenie nerwów.

Terapia gorącą

Terapia ciepłem zmniejsza ból rwy kulszowej. Korzyści terapii ciepłem skupiają się bardziej na gojeniu niż na łagodzeniu bólu. Dlatego po łagodzeniu bólu po terapii zimnem należy zastosować terapię ciepłem. Terapia ciepłem wspomaga regenerację poprzez:

• Zwolnienie skurczów i napięcia mięśni

• Zwiększenie elastyczności stawów

• Poprawa wydajności tkanki nerwowej

• Przyspieszenie metabolizmu tkanek

Do terapii ciepłem można używać termoforów, gorących okładów, ręczników lub elektrycznych poduszek grzewczych. Aby zapobiec obrażeniom skóry, należy również unikać pozostawiania gorących okładek na skórze przez dłuższy czas. Aby uzyskać dyskretne i stałe źródło ciepła, rozważ wypróbowanie plastrów rozgrzewających Cura-Heat.

Leki

Twój lekarz może zalecić leki przeciwbólowe jako pierwszą linię leczenia rwy kulszowej. Po ustąpieniu dyskomfortu będą mogli porozmawiać z Tobą o możliwościach leczenia naprawczego. Pacjenci, którzy w dalszym ciągu odczuwają ból po sesjach fizykoterapii lub innych zabiegach leczenia nerwu kulszowego, mogą dodatkowo zalecić leki przeciwbólowe. Leki łagodzące ból to tymczasowe rozwiązanie poważnego dyskomfortu. W rezultacie nie sprawdzają się jako długoterminowa strategia leczenia bólu.

W przypadku bólu rwy kulszowej lekarze często przepisują następujące leki

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – Zapalenie często występuje w miejscu nacisku dysku lub mięśnia na nerw kulszowy. NLPZ zmniejszają ból, zapobiegając działaniu inhibitorów organizmu powodujących stan zapalny. Nasz asortyment NLPZ znajdziesz tutaj.

• Opioidowe leki przeciwbólowe

• Sterydy doustne

Zastrzyki steroidowe zewnątrzoponowe

W przypadku wielu rodzajów bólu dolnej części pleców i nóg popularną opcją terapeutyczną są zastrzyki ze steroidów zewnątrzoponowych (ESI). Są one kluczowym elementem niechirurgicznego leczenia rwy kulszowej i bólu krzyża i są stosowane od dziesięcioleci.

Zabieg polega na wstrzyknięciu steroidu zewnątrzoponowego, ponieważ miejscowy środek znieczulający i lek steroidowy wstrzykuje się bezpośrednio do przestrzeni nadtwardówkowej, otaczającej rdzeń kręgowy i korzenie nerwowe.

Sposoby wstrzyknięcia zewnątrzoponowego

Ta forma wstrzyknięcia zapewnia lek steroidowy o silnym działaniu przeciwzapalnym bezpośrednio w bolesny obszar w pobliżu nerwu rdzeniowego, co może skutkować szybką i znaczną ulgą w bólu. Lekarze wykonują zastrzyk zewnątrzoponowy dowolną z poniższych metod:

• Droga przezprzedoperacyjna: Metoda ta umożliwia dokładne podanie roztworu steroidu do przestrzeni nadtwardówkowej, blisko miejsca, w którym najprawdopodobniej nerw jest objęty stanem zapalnym. Ta metoda wstrzyknięcia działa na określone korzenie nerwowe, aby zmniejszyć ból i stan zapalny.

• Droga międzylaminowa: Ta procedura polega na wprowadzeniu igły z tyłu kręgosłupa. Ponieważ technika ta nie umieszcza leku blisko docelowego korzenia nerwowego i umożliwia swobodne przemieszczanie się roztworu steroidu w okolicy nadtwardówkowej, jest mniej precyzyjna.

• Droga ogonowa: Lek nie działa bezpośrednio na przyczynę bólu w okolicy nadtwardówkowej, ale jest łatwy w podaniu. Chociaż technika ogonowa jest uważana za bezpieczniejszą i prostszą, może być mniej skuteczna. Technika ta może być użyteczna w zmniejszaniu uogólnionego lub rozproszonego bólu.

The zaletami znieczulenia zewnątrzoponowego steroidów są:

• Zmniejszenie stanu zapalnego i bólu nerwów

• Ograniczenie stosowania leków doustnych

• Odroczenie operacji

W zależności od na podstawie swojego przeszkolenia, doświadczenia, fluoroskopii pod kontrolą oraz wyników wcześniejszego leczenia pacjentów z podobnymi chorobami lekarz może zdecydować, jaką drogę podania wybrać.

Specjaliści w leczeniu bólu i kręgosłupa, w tym fizjolodzy, anestezjolodzy, radiologowie, neurolodzy i chirurdzy kręgosłupa, to niektórzy z lekarzy, którzy mogą podawać tego rodzaju zastrzyki. Zazwyczaj zabieg wstrzyknięcia odbywa się w ośrodku chirurgicznym, szpitalu lub gabinecie lekarskim.

Blokada korzenia nerwu

Miejscowy roztwór środka znieczulającego i steroidu (przeciwzapalnego) wstrzykuje się wokół uciśniętego lub spuchniętego nerwu rdzeniowego podczas wstrzyknięcia korzenia nerwu. Jest to bardzo popularna procedura pomagająca zmniejszyć ból i stan zapalny nerwów.

Następujące korzyści medyczne wynikają z jednoczesnego zastosowania znieczulenia miejscowego i kortykosteroidów:

• Zatrzymuje szkodliwy proces zapalny, który powoduje ból i dyskomfort nerwu kulszowego.

• Zapobiegają wysyłaniu przez określone włókna nerwowe sygnałów bólowych do mózgu.

• Zmniejszają przepływ krwi do włókien nerwowych, aby zmniejszyć przenoszenie bólu.

• Opcje chirurgiczne w przypadku rwy kulszowej

Kiedy ból nóg utrzymuje się lub nasila, nawet po zastosowaniu niechirurgicznych metod leczenia rwy kulszowej, zazwyczaj rozważa się operację rwy kulszowej. W kilku sytuacjach operacja może być pierwszym wyborem.

Oto kilka przypadków, w których zaleca się operację w pierwszej kolejności:

1. Zespół ogona końskiego

Rzadko przepuklina dysku może podrażniać nerwy do tego stopnia, że ​​nie można kontrolować jelit i pęcherza. Nazwa tego stanu to zespół ogona końskiego. Nieleczona może również powodować paraliż, zmniejszenie podniecenia seksualnego oraz mrowienie lub drętwienie w okolicy narządów płciowych. Ten stan często objawia się powoli. W przypadku wystąpienia objawów należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub na pogotowie.

Oto niektóre objawy tego zaburzenia:

• Brak kontroli pęcherza lub jelit, który może powodować biegunkę

• Mrowienie lub drętwienie nóg

• Trudno wstać po siedzeniu z powodu osłabienia jednej lub obu nóg

• Nagłe poważna utrata czucia w dolnej części ciała, która obejmuje obszar między nogami, miednicą, wewnętrzną stroną ud, piętami i całą stopą, powodująca trudności w wstawaniu.

2. Rwa kulszowa obustronna

Dotyka obie nogi i może być spowodowana przepukliną dysku, ostrą przepukliną jednopoziomową lub zwężeniem kręgosłupa.

3. Zwężenie kanału kręgowego

Zwężenie kanału kręgowego jest również znane jako zwężenie odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Nazwa pochodzi od nieprawidłowego zwężenia kanału kręgowego. To zwężenie uciska korzeń nerwu kulszowego i rdzeń kręgowy, co powoduje ból rwy kulszowej.

Procedury chirurgiczne

Mikrodiscektomia

Mikrodiscektomia to chirurgiczne leczenie rwy kulszowej spowodowanej przepukliną dysku lędźwiowego. Podczas tej operacji usuwa się niewielką część materiału krążka znajdującego się pod korzeniem nerwu i kości pokrywającej korzeń nerwu. Chociaż technicznie jest to procedura otwarta, mikrodiscektomię można wykonać jedynie za pomocą małego nacięcia i niewielkiego uszkodzenia tkanki, stosując procedury minimalnie inwazyjne.

Operacje dekompresji drewna

Istnieje wiele dostępnych procedur chirurgicznych w leczeniu kilku rodzajów ucisku lub podrażnienia korzenia nerwowego, w tym:

• Laminektomia: Podczas tego zabiegu blaszka jest częściowo lub całkowicie usuwana, aby uzyskać większą przestrzeń nerwu rdzeniowego. Zwykle wykonuje się go w przypadku bólu rwy kulszowej spowodowanego zwężeniem odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Po laminektomii lędźwiowej u 75–90% pacjentów można złagodzić ból.

• Foraminotomia: Korzeń nerwu kulszowego wychodzi z kręgosłupa przez ten otwór, neuroforamen, który podczas tej operacji jest poszerzany poprzez usunięcie przerostu kostnego.

• Facetektomia: To leczenie chirurgiczne zmniejsza ucisk na nerwy spowodowany zwyrodnieniem stawów międzywyrostkowych. Stawy międzywyrostkowe są często podcinane, podcinane lub eliminowane, aby zmniejszyć nacisk na nerwy. Według szacunków 85% osób, które poddały się operacji facetektomii, może odczuć zmniejszenie bólu.

Ryzyko operacji kręgosłupa obejmuje infekcję, krzepnięcie krwi, uszkodzenie nerwów, wypróżnienia i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego.

Diagnoza bólu kulszowego:

Twój lekarz lub specjalista od kręgosłupa zbada niektóre kwestie dotyczące Twojego dyskomfortu oraz oznak i objawów rwy kulszowej. Pytania te mogą obejmować:

• Kiedy zaczął się Twój dyskomfort?

• Jaka część Twojego ciała odczuwa ból?

• Co konkretnie powoduje Twój ból rwy kulszowej?

• Jaki jest Twój zwykły poziom aktywności?

• Jakie inne objawy odczuwasz oprócz bólu?

• Jak bardzo przeszkadzają Ci objawy i ból? Twoje codzienne czynności?

Po badaniu fizykalnym i neurologicznym na podstawie Twoich odpowiedzi można wykonać więcej testów. W badaniu przedmiotowym oceniane będą następujące elementy:

• Postawa

• Zakres ruchu

• Ogólny stan zdrowia

• Wyrównanie i skrzywienie kręgosłupa

W ramach badania neurologicznego lekarz będzie delikatnie przytrzymywał Twoje nogi i kolana w różnych pozycjach, aby ocenić odruchy, siłę mięśni i funkcjonowanie nerwów. Poniżej przedstawiono kilka przykładów typowych badań diagnostycznych rwy kulszowej.

• Tomografia komputerowa (tomografia komputerowa)

• Prześwietlenie

• Rezonans medyczny (MRI)

• Elektromografia/test szybkości przewodzenia nerwowego (EMG/NCV)

W celu złagodzenia dyskomfortu pleców i nóg, zapoznaj się z nasza kolekcja środków przeciwbólowych pleców obejmująca leczenie miejscowe i terapie wspomagające.

Wniosek:

Większość pacjentów z rwą kulszową nie wymaga operacji. Zazwyczaj wystarczy trochę czasu i troska o siebie. Jeśli jednak podstawowe środki samoopieki nie zmniejszą bólu, należy udać się do lekarza. Twój lekarz może zidentyfikować źródło Twojego dyskomfortu, zalecić alternatywne metody leczenia i, jeśli to konieczne, skierować Cię do innych ekspertów w dziedzinie zdrowia kręgosłupa.

Jeśli szukasz leku na receptę, bez recepty lub bez leków, kup nasze produkty tutaj.