Najlepsze leczenie rzeżączki

Rzeżączka to choroba przenoszona drogą płciową, na którą według danych za rok 2020 cierpi około 82,4 mln osób. Wywołuje ją Neisseria gonorrhoeae , która w równym stopniu wpływa na układ rozrodczy samców i samic. Może również przedostać się do krwioobiegu i rzadko może wpływać na inne narządy. Najlepszą metodą kontroli jest zapobieganie narażeniu na patogen poprzez wykonywanie bezpieczniejszych czynności seksualnych.

Jakie jest najlepsze leczenie tej choroby?

Wcześniej chorobę tę uważano za uleczalną i wyleczalną za pomocą antybiotyków. Z biegiem czasu patogen rozwinął oporność na wiele antybiotyków, co spowodowało trudności w leczeniu rzeżączki. W przeszłości chinolony i penicylina były sugerowane jako leki z wyboru. Jednak wraz z pojawieniem się oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe (AMR) koncepcja ta uległa zmianie i za skuteczne uznano cefalosporyny, aminoglikozydy i makrolidy. Najpierw jednak musimy zrozumieć mechanizm powstawania choroby i skuteczność tych antybiotyków skuteczność nawet po oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe.

Jakie są czynniki ryzyka rzeżączki?

Jest to infekcja bakteryjna przenoszona drogą płciową, która atakuje głównie układ rozrodczy (szyjkę macicy, macicę i jajowod u kobiet oraz cewkę moczową u kobiet) mężczyźni i kobiety). Atakuje błonę śluzową narządów.

Jak można zarazić się rzeżączką?

Jest wysoce zjadliwa i zajmuje drugie miejsce wśród najczęściej zgłaszanych infekcji bakteryjnych w ciągu ostatnich kilku lat, co jest niepokojące. Niebezpieczne kontakty seksualne, homoseksualizm, młode osoby aktywne seksualnie (poniżej 25. roku życia) i urodzenie przez matkę dotkniętą rzeżączką to czynniki ryzyka, które mogą prowadzić do tej infekcji. Czasami może przebiegać bezobjawowo, co powoduje zaniżanie liczby zgłaszanych przypadków tej infekcji. Istnieje duże ryzyko nawrotu zakażenia rzeżączką, jeśli dana osoba nie podejmie niezbędnych środków zapobiegawczych, a sytuacja będzie trudniejsza do kontrolowania.

Przeczytaj więcej: Czy możesz zarazić się rzeżączką od pocałunku?

Objawy kliniczne Rzeżączka

Rzeżączka u mężczyzn przeważnie przebiega bezobjawowo. Czasami jednak po 14 dniach od kontaktu z N. gonorrhoea pojawiają się objawy takie jak nietypowa wydzielina z cewki moczowej, trudności w oddawaniu moczu i zapalenie najądrzy. Może temu również towarzyszyć ból. U kobiet występują objawy łagodnej infekcji, podobnie jak upławy i bolesne oddawanie moczu. Czasami widoczne jest również krwawienie.

Stany zapalne prowadzą do silnego swędzenia i bólu, które powodują ciągły dyskomfort. Kiedy infekcja przedostanie się do krtani (drogą ustno-gardłową) lub przedostanie się do krwioobiegu, może prowadzić do bólu gardła (ból i podrażnienie gardła), zapalenia stawów (obrzęk stawów), zapalenia skóry (podrażnienie skóry) i zapalenia pochewki ścięgnistej (zapalenie sznura łączącego kość z mięśniem). Umożliwia także przenoszenie wirusa HIV.

Przeczytaj więcej: Jakie są najczęstsze choroby przenoszone drogą płciową?

Powikłania rzeżączki

Rzeżączka może również przedostać się do krwioobiegu. U kobiet może powodować zapalenie narządów miednicy mniejszej, które powoduje częste bóle brzucha i ropnie wewnętrzne. U mężczyzn może prowadzić do niepłodności i bezpłodności z powodu zapalenia najądrza, jeśli nie zostanie szybko wyleczony. U kobiet w ciąży, jeśli infekcja zostanie przeniesiona na dziecko, może spowodować ślepotę, zakażenie stawów i zakażenie krwi. Dlatego ważne jest prawidłowe sprawdzenie, czy schorzenie zostało zdiagnozowane wcześniej.

Zamów już dziś domowe badanie krwi na rzeżączkę w firmie Welzo. Kliknij tutaj , aby wyświetlić.

Przyczyny oporności na antybiotyki w rzeżączce

Problemem naszych organizacji zdrowotnych jest oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe, co utrudnia leczenie nawet nieskomplikowanych infekcji. N. gonorrhoeae jest obecnie patogenem wielolekoopornym. Od lat trzydziestych XX wieku do leczenia infekcji stosowano kilka antybiotyków, ale patogen rozwinął na nie oporność. Leczenie rozpoczęto od sulfonamidów, penicyliny, tetracykliny, aminocyklitolu (spektynomycyny) i przeniesiono na fluorochinolony. Wszystkie te leki przestały skutecznie działać przeciwko temu patogenowi z powodu oporności spowodowanej przez jego plazmidy i mutacje w miejscu docelowym tych środków przeciwdrobnoustrojowych. Następnie w latach 80. i 90. stosowano azytromycynę i cefalosporyny. Jednak stopniowo patogen rozwinął także na nie oporność.

Jakie jest najlepsze leczenie rzeżączki?

Najlepszą dotychczas metodą leczenia rzeżączki jest stosowanie kombinacji leków bakteriobójczych, które działają synergistycznie i wzmacniają swoje działanie. Dlatego można zastosować terapię podwójną, taką jak skojarzenie azytromycyny i ceftriaksonu. Jednakże ze względu na dużą zdolność patogenu do mutacji w niektórych przypadkach może to nie być skuteczne.

Ostatecznością może być leczenie zindywidualizowane w oparciu o wrażliwość pacjenta na środki przeciwdrobnoustrojowe. Istnieje potrzeba wiele pracy w tej dziedzinie, ponieważ niepowodzenie leczenia i rosnąca oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe prowadzą do większej liczby przypadków tej infekcji. Niepowodzenie szczepionki jest również spowodowane tym samym powodem. Patogen ulega silnym mutacjom, co powoduje nieskuteczność szczepionki.

W większości przypadków terapia podwójna składająca się z azytromycyny, ceftriaksonu lub cefiksymu skutecznie kontroluje i leczy infekcję. Jednak w niektórych przypadkach jego niepowodzenie daje nam wskazówki, że musimy nadal poszukiwać skutecznego leczenia.

Jak można zapobiegać rzeżączce?

Najważniejszym sposobem zapobiegania występowaniu i rozprzestrzenianiu się tej infekcji jest prowadzenie zdrowego stylu życia. Unikanie aktywności seksualnych bez zabezpieczenia, prowadzenie dobrego stylu życia oraz praca w kampaniach edukacyjnych i uświadamiających w dużym stopniu przyczynią się do kontrolowania tej infekcji.

Jeśli jedna osoba jest zarażona, należy ją zachęcać, aby jak najszybciej zwróciła się o pomoc lekarską w celu leczenia. Podczas leczenia tej infekcji należy unikać kontaktu z partnerem. Największą ostrożność powinny zachować kobiety w ciąży. Jeśli zostały zdiagnozowane, powinny leczyć tę infekcję przed porodem; w przeciwnym razie może również przenieść się na dziecko. Cefiksym i ceftriakson są najbardziej odpowiednie do leczenia tej infekcji podczas ciąży.

Przeczytaj więcej: Jakie są różne rodzaje badań w kierunku chorób przenoszonych drogą płciową?

Jakie są nowe metody leczenia rzeżączki?

WHO pracuje nad kilkoma nowymi środkami przeciwdrobnoustrojowymi działającymi przeciwko N. rzeżączka ponieważ zyskała duże znaczenie dla organizacji zajmujących się ochroną zdrowia ze względu na jej zdolność do oporności na wiele leków. Prowadzone są badania naukowe dotyczące gentamycyny, kwasu fusydowego, gemifloksacyny, doksycykliny, ryfampicyny i tygecykliny itp.

Do tej pory gentamycyna dawała obiecujące wyniki i można ją traktować jako pojedynczą terapię, co stanowi duży postęp. Poza tym międzynarodowe organizacje zajmujące się zdrowiem wydały kilka wytycznych, jak temu zapobiegać poprzez przyjęcie zdrowych nawyków i taki styl życia, aby łatwo było kontrolować liczbę przypadków, które z dnia na dzień rosną u młodszych osób (głównie w wieku od 15 do 24 lat).