Tonsil cyste: symptomen, oorzaken en behandeling

Tonsil Cyst: Symptoms, Causes and Treatment

Inleiding tot amandelcysten

Een gedetailleerd diagram dat amandelcysten illustreert, waaronder verschillende typen zoals tonsilretentiecysten en lymfoepitheliale cysten, waarbij hun locatie op de palatinale amandelen en mogelijke symptomen zoals gezwollen amandelen en keelpijn worden benadrukt. Het diagram dient als een educatief hulpmiddel voor het begrijpen van de behandelingsopties voor amandelcysten en de daarmee samenhangende gezondheidsproblemen.

Tonsilcysten zijn kleine, met vocht gevulde zakjes nabij de amandelen die pijn en zwelling kunnen veroorzaken, waardoor een medisch bezoek nodig is. Hoewel ze minder vaak voorkomen dan tonsillitis, beïnvloeden ze de palatinale amandelen – de belangrijkste lymfeklieren achter in de keel die betrokken zijn bij de immuunafweer. Dit artikel behandelt de symptomen, oorzaken, diagnose en behandelingsopties van amandelcysten.

Typen cysten die de amandelen aantasten zijn onder meer:

  • Tonsillaire retentiecysten: Dit zijn de meest voorkomende typen, afkomstig van geblokkeerde slijmklieren in de palatinale amandelen en leiden vaak tot dysfagie.

  • Epidermoïde cysten: Deze goedaardige, met keratine gevulde laesies zijn zeldzaam in de palatinale amandelen, hoewel ze vaker voorkomen in andere lichaamsgebieden, zoals de maag.

  • Lymfoepitheliale cysten: Hoewel ze zich vaak voordoen als papillomateuze laesies onder de tong of op de mondbodem, kunnen ze zelden voorkomen als een cyste in de palatinale amandelen. Een literatuuroverzicht en casusrapport door Moon JY en Kim JS hebben dergelijke zeldzame gevallen beschreven.

  • Hydatide cysten: Deze zijn ook zelden betrokken bij de pathologie van tonsillitis. Ze ontwikkelen zich als gevolg van een lintworm die bekend staat als Echinococcus granulosus.

Een epidermoïde cyste in de amandel is een goedaardige, langzaam groeiende, pijnloze massa die doorgaans wordt behandeld door chirurgische verwijdering of tonsillectomie. Een lymfoepitheliale cyste is een zeldzame, goedaardige laesie bekleed met plaveiselepitheel en lymfoïde weefsel. De term "tonsillaire cyste" verwijst in grote lijnen naar elke cystische laesie van de amandel, waarbij tonsillaire retentiecysten het meest voorkomende type zijn, veroorzaakt door geblokkeerde slijmklieren. Af en toe ontwikkelen zich amandelcysten zonder duidelijke oorzaak.

Wat kan worden aangezien voor een cyste op mijn amandelen?

Als u keelpijn en witte of gele vlekken of pus op uw amandelen heeft, kunt u het volgende hebben:

  • Tonsillitis: Gezwollen amandelen met wat gele of witte vlekken of omhulsel zijn meestal kenmerkend voor deze ontsteking van de amandelen. amandelen.

  • Keelontsteking: Oorinfecties kunnen dit type bacteriële tonsillitis veroorzaken, waaronder grote, gecoate witte amandelen.

  • Infectieuze mononucleosis: Enkele van de tekenen van dit virus zijn onder meer de ontsteking van de amandelen.

  • Tonsilstenen (tonsillolieten): Dit zijn harde afzettingen van calcium die worden gevormd door de ophoping van voedseldeeltjes, bacteriën en slijm die vast komen te zitten in de amandelcrypten.

Wat zijn de tekenen en symptomen van amandelcysten?

1. Gezwollen amandelen

Een amandelcyste verschijnt vaak als een opvallende zwelling achter in de keel. Zelfs als het klein is, kan het ervoor zorgen dat de aangetaste amandel groter wordt. Wanneer slechts één amandel gezwollen is of er anders uitziet dan de andere, kan dit duiden op een onderliggend probleem. Als de cyste zich aan één kant bevindt, is de zwelling aan die kant meestal meer uitgesproken. In sommige gevallen kan de vergrote amandel de luchtwegen blokkeren, waardoor ademhalen of slikken moeilijk wordt. Artsen onderzoeken doorgaans het omliggende weefsel om de omvang van de zwelling of cyste te beoordelen.

2. Keelpijn

A keelpijn gaat vaak gepaard met tonsillaire cysten, veroorzaakt door een ontsteking van de cyste. De pijn is doorgaans mild tot matig, maar kan ernstig worden als de cyste geïnfecteerd raakt. In tegenstelling tot algemene tonsillitis is het ongemak meestal gelokaliseerd rond het cystegebied.

3. Moeilijkheden met slikken (dysfagie)

Naarmate de cyste groeit, kan deze dysfagie veroorzaken, waardoor het doorslikken van voedsel moeilijk wordt. Vergrote amandelen kunnen de keel verstoppen, wat het eten en drinken bemoeilijkt. Sommige mensen ervaren ook pijn tijdens het slikken of het gevoel dat voedsel in de keel blijft steken.

4. Slechte adem (halitose)

Tonsilcysten kunnen ziektekiemen en vuil vasthouden, wat kan leiden tot halitose of een slechte adem. Bacteriële opbouw, vooral als de cyste geïnfecteerd is, veroorzaakt een onaangename geur. Zelfs zonder infectie kunnen opgehoopt slijm en dode cellen dit symptoom veroorzaken.

5. Oorpijn

Hoewel de cyste zich in de keel bevindt, kan deze doorverwezen oorpijn veroorzaken vanwege gedeelde zenuwbanen. Veel mensen met amandelcysten melden doffe of scherpe pijn in één of beide oren zonder enige oorinfectie.

6. Stemveranderingen

Tonsillaircysten, vooral grotere, kunnen de stem beïnvloeden door op de stembanden te drukken of de luchtstroom te blokkeren, waardoor de stem zwak, hees of nasaal klinkt.

7. Zichtbare knobbel

Een amandelcyste kan verschijnen als een gezwollen witte of gele knobbel achter in de keel, die vaak wordt opgemerkt tijdens een routinecontrole of zelfonderzoek met een spiegel. Een pijnloze knobbel in de nek kan echter duiden op betrokkenheid van de lymfeklieren en moet onmiddellijk door een arts worden beoordeeld, omdat dit kan wijzen op de verspreiding van kanker.

Wat zijn de oorzaken van deze cysten?

Er zijn verschillende oorzaken die leiden tot de vorming van amandelcysten. Het kennen van de oorzaken kan helpen bij het voorkomen van cystevorming en bij de juiste zorg voor patiënten met cysten.

Inzicht in de risicofactoren en de daarmee samenhangende gezondheidsproblemen, zoals het onderscheid maken tussen goedaardige en kwaadaardige problemen, kan helpen bij de preventie en vroege detectie van amandelcysten.

1. Chronische infecties

Terugkerende infecties in de amandelen veroorzaken de vorming van cysten. Ontsteking en obstructie van de amandelcrypten, kleine ruimtes in de amandelen, zijn het gevolg van terugkerende tonsillitis of andere infecties. Dergelijke blokkades vorderen en vormen cysten omdat er zich vloeistof in begint te verzamelen.

2. Tonsillolieten (Tonsil Stones)

Tonsilstenen, of tonsillolieten, zijn kleine, meestal onschadelijke afzettingen die zich vormen in de amandelcrypten. Wanneer ze deze ruimtes laten groeien of blokkeren, kunnen ze bijdragen aan de ontwikkeling van cysten. Tonsillolieten ontstaan ​​door de opeenhoping van voedseldeeltjes en dode cellen.

3. Slijmretentie

Tonsilcysten ontstaan ​​wanneer slijm zich ophoopt in geblokkeerde amandelcrypten. Omdat de amandelen van nature slijm afscheiden, zorgt elke obstructie ervoor dat het zich verzamelt en een cyste creëert, vergelijkbaar met slijmretentiecysten die in andere gebieden voorkomen, zoals de sinussen.

4. Aangeboren afwijkingen

Sommige personen zijn genetisch vatbaar voor amandelcysten als gevolg van aangeboren afwijkingen die de structuur van de amandelen veranderen, wat leidt tot verstoppingen en vochtophoping.

5. Infectie met het Humaan Papillomavirus (HPV)

HPV-infectie is in verband gebracht met cystevorming in de keel, inclusief de amandelen. Bepaalde HPV-typen kunnen goedaardige tumoren veroorzaken die zich ontwikkelen tot cysten. Hoewel dit minder vaak voorkomt dan andere oorzaken, moet HPV worden overwogen bij patiënten met een voorgeschiedenis van infectie. Bovendien is HPV een bekende risicofactor voor orofaryngeale kanker, waarbij de amandelen en nabijgelegen weefsels betrokken kunnen zijn.

6. Allergieën en irriterende stoffen

Langdurige blootstelling aan allergenen of irriterende stoffen kan de amandelen doen ontsteken, wat kan leiden tot cystevorming. Personen met chronische rhinitis of postnasale drip zijn bijzonder vatbaar voor het ontwikkelen van amandelcysten als gevolg van aanhoudende ontstekingen.

7. Gastro-oesofageale refluxziekte (GORZ)

GERD zorgt ervoor dat zuur terugvloeit naar de keel, waardoor de amandelen ontstoken raken en mogelijk kan leiden tot cystevorming. Chronische zure reflux vergroot dit risico omdat de amandelweefsels herhaaldelijk worden blootgesteld aan maagzuur.

Wat zijn enkele manieren om een ​​amandelcyste te diagnosticeren?

Tonsilcysten kunnen worden gediagnosticeerd door middel van lichamelijk onderzoek, medische geschiedenis en enkele diagnostische tests. In sommige gevallen kan het nodig zijn dat een arts beeldvormingstests laat uitvoeren om de aard van de cyste vast te stellen en een maligniteit uit te sluiten. Daarom is het belangrijk om de juiste diagnose te stellen om de juiste behandeling te bepalen.

1. Lichamelijk onderzoek

Eerst zal een eerstelijnszorgverlener de keel en keel van de patiënt onderzoeken. tonsils fysiek. Als de cyste groot genoeg is, kun je hem misschien zien als een klein knobbeltje op de amandel. De arts kan een tongspatel gebruiken om de keel beter te kunnen zien. Soms wordt een kleine camera, endoscoop genaamd, gebruikt om de keel beter te kunnen bekijken.

2. Beeldvormingstests

Als de cyste niet gemakkelijk kan worden gezien, worden verdere diagnostische tests, waaronder echografie, CT-scan of MRI, uitgevoerd om de grootte ervan te onthullen en te bepalen. Dergelijke tests onthullen gedetailleerde beelden van de amandelen en aangrenzende weefsels, die helpen bepalen of de cyste goedaardig is of verdere verwijzing vereist.

3. Biopsie

Als de cyste ongebruikelijk lijkt of kanker wordt vermoed, zal een biopsie worden uitgevoerd. Hierbij wordt een klein weefselmonster uit de cyste verwijderd voor laboratoriumanalyse om te bepalen of de cyste goedaardig, kankerachtig of geïnfecteerd is.

4. Laboratoriumtests

Als er een infectie wordt vermoed, kan de arts keel- of bloedtesten uitvoeren om bacteriële of virale oorzaken te identificeren. Het bepalen van de exacte oorzaak helpt bij het bepalen van de juiste behandeling, zoals het voorschrijven van antibiotica of antivirale medicijnen indien nodig.

Wat zijn de behandelings- en behandelingsopties van amandelcysten?

Er zijn verschillende manieren waarop artsen amandelcysten behandelen. Meestal hebben amandelcysten geen interventie nodig; ze genezen vanzelf. De beschikbare behandelingen voor amandelcysten zijn echter afhankelijk van de grootte, symptomen en onderliggende oorzaak. De behandeling van een amandelcyste kan zowel niet-invasieve opties omvatten, zoals observatie en medicatie, als chirurgische ingrepen zoals drainage of tonsillectomie. Als de cyste pijnlijk is of enige verstoring veroorzaakt, moet men een arts of een chirurg bezoeken.

In zeldzame gevallen kan een cysteuze laesie van de amandelen worden gediagnosticeerd als amandelkanker, wat een andere behandelaanpak vereist. Afhankelijk van het stadium kan de behandeling een operatie, bestralingstherapie en chemotherapie omvatten. Vroegtijdige diagnose is cruciaal voor betere resultaten.

1. Waakzaam wachten

Als een amandelcyste klein is en geen symptomen vertoont, raden artsen gewoonlijk controle aan in plaats van onmiddellijke behandeling. Deze aanpak is gebruikelijk bij cysten die worden aangetroffen tijdens routineonderzoeken of wanneer de symptomen mild zijn. Regelmatige controles om de 36 maanden helpen eventuele veranderingen op te sporen. Veel kleine cysten verdwijnen vanzelf, zonder tussenkomst, en uit onderzoeken in NHS-klinieken blijkt dat 40-50% van de asymptomatische cysten niet evolueert of behandeling behoeft. Routinematige monitoring is doorgaans voldoende, tenzij zich nieuwe symptomen ontwikkelen.

2. Antibiotica

Antibiotica worden voorgeschreven als de amandelcyste wordt veroorzaakt door een bacteriële infectie of deze heeft ontwikkeld. Deze behandeling is vooral effectief bij cysten die verband houden met tonsillitis, peritonsillair abces of chronische tonsillitis.

Veelgebruikte antibiotica: Meestal wordt penicilline of amoxicilline ingenomen, maar artsen kiezen voor claritromycine voor patiënten met penicillineallergieën.

Duur van de behandeling: De gemiddelde duur van een behandeling met antibiotica bedraagt ​​7 tot 10 dagen. Bij chronische infecties duurt de behandeling langer of moet deze verschillende keren worden herhaald.

Werkzaamheid: Antibiotica kunnen ontstekingen en pijn helpen verminderen en de groei van bacteriën voorkomen. Niettemin kunnen antibiotica de cyste niet verwijderen, tenzij er sprake is van een infectie.

Complicaties: Misbruik van antibiotica is één van de redenen waarom antibioticaresistentie een groot probleem is in Groot-Brittannië. In de huidige wereld schrijven zorgverleners niet gemakkelijk antibiotica voor aan patiënten, omdat ze niet zeker zijn van de infectie.

3. Chirurgische drainage

Chirurgische drainage wordt aanbevolen voor grote of pijnlijke amandelcysten. Deze poliklinische procedure omvat het maken van een kleine incisie om het opgesloten vocht af te voeren, waardoor symptomen zoals pijn, slikproblemen of obstructie worden verlicht. Meestal uitgevoerd onder plaatselijke verdoving, is het herstel snel, waarbij de meeste patiënten binnen een dag of twee hun normale activiteiten hervatten. Hoewel pijnverlichting onmiddellijk optreedt, is drainage geen genezing; cysten kunnen terugkeren als de onderliggende oorzaak niet wordt behandeld. Uit onderzoek blijkt dat na drainage een terugval van 20-30% optreedt, en in Britse klinieken ondergaat ongeveer 15-20% van de gevallen van ernstige amandelcysten deze procedure.

Als drainage niet effectief is of de cyste terugkeert, kan chirurgische excisie worden aanbevolen om de cyste volledig te verwijderen.

4. Tonsillectomie

Deze procedure wordt meestal uitgevoerd bij patiënten met terugkerende cysten in de amandelen of chronische tonsillitis. Dit is een chirurgische procedure waarbij alle amandelen worden verwijderd en het is een permanente oplossing voor cysten en terugkerende infecties. Zelfs nadat de amandelen operatief zijn verwijderd, is er nog steeds een klein risico op het ontwikkelen van kanker in de orofarynx vanwege mogelijk restweefsel.

Tonsillectomie wordt uitgevoerd onder algemene verdoving, waarvoor doorgaans een ziekenhuisopname van één nacht nodig is. Het is een gebruikelijke procedure, waarbij het herstel één tot twee weken duurt. Deze operatie is zeer effectief en geneest meer dan 90% van de cystegerelateerde problemen, vooral bij patiënten met chronische tonsillitis. De belangrijkste risico's zijn postoperatieve bloedingen en infecties, terwijl anesthesiegerelateerde bijwerkingen zelden voorkomen als gevolg van de vooruitgang in chirurgische technieken. De procedure blijft gangbaar in Groot-Brittannië, waar de NHS jaarlijks meer dan 35.000 tonsillectomieën uitvoert, voornamelijk voor chronische tonsillitis en terugkerende amandelcysten.

5. Laserablatie

Laserablatie is een minimaal invasieve chirurgische techniek waarbij laserlicht wordt gebruikt om cysten af ​​te breken en te verwijderen. Het is een nieuwere behandelingsoptie, die doorgaans wordt gebruikt voor kleine of oppervlakkige cysten als alternatief voor traditionele chirurgie.

Laserablatie wordt meestal uitgevoerd onder plaatselijke verdoving, waarbij de cyste nauwkeurig wordt aangepakt zonder het omliggende weefsel te beschadigen. Dit vermindert ontstekingen en littekens, wat leidt tot sneller herstel; de meeste patiënten hervatten hun normale activiteiten binnen een dag of twee. De belangrijkste voordelen zijn onder meer een hoge nauwkeurigheid, kortere revalidatie en een lager recidiefpercentage (10-15%) vergeleken met traditionele chirurgische drainage. Hoewel laserablatie in sommige Britse KNO-klinieken beschikbaar is, komt het minder vaak voor dan tonsillectomie of conventionele chirurgie vanwege de hogere kosten en de vereisten voor gespecialiseerde apparatuur.

6. Thuiszorg en behandeling van symptomen

Verschillende huismiddeltjes kunnen de symptomen van kleine amandelcysten helpen verlichten, of voor degenen die een operatie vermijden, maar ze bieden alleen symptoomverlichting en genezen de cyste niet.

Het spoelen van de keel met warm zout water kan zwelling en pijn verminderen, terwijl het gebied schoon blijft en het risico op infectie wordt verlaagd. Vrij verkrijgbare pijnstillers zoals ibuprofen of paracetamol worden aanbevolen voor het beheersen van pijn en ontstekingen thuis. Gehydrateerd blijven en een luchtbevochtiger gebruiken kan ook een droge of zere keel verzachten, waardoor de symptomen worden verlicht.

Wat zijn de verschillende complicaties van amandelcysten?

Tonsilcysten zijn meestal goedaardig, maar kunnen problemen veroorzaken als ze niet worden behandeld, vooral als ze groot of geïnfecteerd zijn. Ze ontwikkelen zich vaak langzaam als pijnloze knobbels en kunnen symptoomvrij blijven totdat ze groeien of geïnfecteerd raken.

1. Luchtwegobstructie

In ernstige gevallen kunnen grote amandelcysten de luchtwegen blokkeren, waardoor ademhalingsmoeilijkheden ontstaan. Dit is een medisch noodgeval dat onmiddellijke aandacht vereist. Symptomen kunnen zijn: moeizame ademhaling, piepende geluiden of een gevoel van verstikking.

2. Infectie

Als een tonsilcyste geïnfecteerd raakt, wordt dit een tonsillair abces of peritonsillair abces genoemd, waarbij de pus zich verzamelt rond de aangetaste amandel. Deze aandoening kan ernstige pijn, koorts en slikproblemen veroorzaken. Medische behandeling om het abces te draineren wordt aanbevolen om te voorkomen dat de infectie zich verspreidt.

3. Chronische pijn

Een geïnfecteerde cyste veroorzaakt aanzienlijk ongemak en pijn, vooral bij het slikken. Dit kan slopend zijn en vaak het vermogen aantasten om goed te eten, spreken of slapen.

4. Herhaling

Tonsilcysten kunnen na de behandeling terugkeren, vooral als de onderliggende oorzaak niet wordt aangepakt. Factoren zoals chronische infecties, allergieën of amandelstenen verhogen het risico op terugkerende cysten.

Wat zijn enkele effectieve preventiestrategieën om amandelcysten te voorkomen?

Hoewel het niet altijd mogelijk is om amandelcysten volledig te voorkomen, kan het aanpakken van de onderliggende oorzaken het risico ervan verminderen. De volgende maatregelen kunnen cystevorming helpen voorkomen:

1. Goede mondhygiëne

De zorg voor de amandelen richt zich op het voorkomen van bacteriële opbouw en vuil dat cysten veroorzaakt door een goede mondhygiëne te handhaven. Regelmatig poetsen, flossen en mondwater gebruiken helpen de mond en keel schoon te houden. Voor extra bescherming kunt u medicinale keelsprays of -spoelingen overwegen om ontstekingen onder controle te houden.

2. Omgaan met allergieën

Patiënten met chronische allergieën moeten hun arts raadplegen voor behandelstrategieën. Vermindering van de blootstelling aan allergenen, gebruik van antihistaminica en gebruik van neussprays kan tonsillitis helpen voorkomen.

3. Het behandelen van zure reflux

GERD kan worden behandeld met veranderingen in het dieet, medicatieen aanpassingen van de levensstijl om de vorming van amandelcysten te helpen voorkomen.

4. Regelmatige medische controles

Een controle bij een eerstelijnszorgverlener kan amandelcysten vroegtijdig diagnosticeren, waardoor een snelle behandeling mogelijk is om complicaties te voorkomen. Voor terugkerende keelpijn kunt u wetenschappelijk onderbouwde antiseptische zuigtabletten onderzoeken die de dagelijkse gezondheid van uw keel ondersteunen.

Mensen vragen ook

Wat is de prevalentie van amandelcysten?

De meeste amandelcysten zijn asymptomatisch, dus veel mensen zoeken geen behandeling, waardoor de werkelijke prevalentie onduidelijk is. Tonsillaire retentiecysten, veroorzaakt door geblokkeerde slijmklieren, zijn het meest voorkomende type. Epidermoïde cysten in de mond en keel zijn zeldzaam en vertegenwoordigen minder dan 0,01% van de cysteuze laesies. Gezaghebbende casusrapporten en recensies over amandelcysten zijn verkrijgbaar bij bronnen als Wolters Kluwer Health.

Conclusie

Amandelen zijn twee ovaalvormige lymfeklieren achter in de keel die het lichaam helpen beschermen door ziektekiemen op te vangen die via de mond of neus binnenkomen. Amandelcysten zijn kleine, ronde zakjes gevuld met helder vocht die zich in of rond de amandelen vormen. Hoewel ze minder vaak voorkomen dan aandoeningen zoals tonsillitis, kunnen ze pijn, zwelling en andere symptomen veroorzaken die mogelijk medische aandacht vereisen. Soorten amandelcysten zijn onder meer tonsillaire retentiecysten, epidermoïde cysten, lymfoepitheliale cysten en hydatidcysten.

Tekenen van amandelcysten zijn onder meer zwelling of vergroting van de aangetaste amandel, keelpijn, slikproblemen, slechte adem, oorpijn, stemveranderingen en een zichtbare knobbel. Oorzaken variëren van chronische infecties, amandelstenen, vasthouden van slijm, aangeboren afwijkingen, HPV-infectie, allergieën, gastro-oesofageale refluxziekte (GORZ) tot chronische irritatie. Als u deze symptomen opmerkt, is het belangrijk om een ​​zorgverlener te raadplegen voor een diagnose. Dit omvat meestal een lichamelijk onderzoek, beeldvorming, laboratoriumtests en mogelijk een biopsie.

Veelvoorkomende complicaties van amandelcysten zijn luchtwegobstructie, terugkerende keelinfecties, chronische pijn en herhaling, waardoor medische hulp essentieel is om deze problemen te voorkomen. De behandelingsopties variëren van waakzaam wachten en thuiszorg tot symptomatische verlichting, antibiotica, chirurgische drainage, laserablatie of tonsillectomie (verwijdering van de aangetaste amandelen).

Share article
Get 10% off your first order

Plus get the inside scoop on our latest content and updates in our monthly newsletter.