Stofallergie: oorzaken, symptomen en behandelingen

Gerelateerde producten
Stofallergie, of huisstofmijtallergie, is een allergische reactie op huisstof. Stof bevat veel schadelijke en allergische stoffen, maar huisstofmijt komt het meest voor. De andere potentiële allergenen in het stof zijn pollen, schimmelsporen, huidschilfers van huisdieren, uitwerpselen van kakkerlakken, insectenresten enz. De huisstofmijten en andere allergenen in het stof zijn te klein om met het blote oog waar te nemen. De huisstofmijten zijn nauw verwant aan spinnen en teken. In het huishouden leven ze comfortabel in het beddengoed, de tapijten, meubels en vochtige en warme ruimtes en voeden ze zich met dode huidcellen en voedselresten.
Deze allergenen veroorzaken allergische reacties bij gevoelige mensen. Het lichaam identificeert ze als vreemde stoffen en het immuunsysteem reageert door antilichamen (IgE) te produceren. De resulterende immuunrespons veroorzaakt in ernstige gevallen symptomen zoals niezen, verstopte neus en loopneus, verstopte neus, jeuk en ademhalingsproblemen. Preventie houdt in dat de blootstelling aan allergenen wordt verminderd. Soms zijn echter medicijnen nodig om ernstige symptomen zoals huiduitslag, benauwdheid op de borst, kortademigheid, piepende ademhaling en ademhalingsmoeilijkheden te verlichten. Bijna de helft van de Britse bevolking ervaart ten minste één type allergie, waardoor bewustzijn en beheer des te belangrijker worden. Voor een beter begrip en toegang tot behandelingen kunt u de uitgebreide bronnen raadplegen over allergieën en hooikoorts.
Wat is stofallergie?
In medische termen is stofallergie de type 2 overgevoeligheidsreactie die optreedt als reactie op de allergenen in het stof, wat resulteert in de productie van antilichamen (IgE) die de symptomen veroorzaken. Het wordt ook wel huisstofallergie genoemd. De allergenen, zoals pollen, huidschilfers van huisdieren, schimmelsporen, insectenresten en huidschilfers van kakkerlakken, zijn aanwezig in binnenomgevingen.
Is huisstofallergie hetzelfde als huisstofmijtallergie?
Nee, huisstofmijtallergie en huisstofallergie zijn nauw verwant, maar er is een technisch verschil. Stofallergie is een bredere term voor allergische reacties die worden veroorzaakt door alle soorten allergenen in het stof, zoals huidschilfers van huisdieren, schimmelsporen, pollen, enz. Met de huisstofmijtallergie wordt specifiek de stofallergie bedoeld die wordt veroorzaakt door de resten van mijten in het stof. Aangezien huisstofmijten echter de belangrijkste stofallergenen zijn in binnenomgevingen, is het gebruikelijk om naar de huisstofmijtallergie te verwijzen als alleen maar de stofallergie.
Is stofallergie en pollenallergie hetzelfde?
Nee, pollen- en stofallergieën zijn gerelateerd, maar er is een technisch verschil. Stofallergie is een bredere term die verwijst naar allergische reacties die worden veroorzaakt door alle soorten allergenen in het stof, zoals huidschilfers van huisdieren, pollen, huisstofmijt, insectenresten enz. Pollenallergie betekent allergische reacties op de schimmelpollen in het stof. Voor symptoomverlichting kunnen antihistaminica zoals Clarityn helpen bij het beheersen van niezen, jeuk en loopneuzen die verband houden met stof- en pollenallergieën. Ondertussen kunnen producten zoals Kleenex Allergiedoekjes, ontworpen om zacht te zijn voor de gevoelige huid, comfort bieden tijdens opflakkeringen van allergieën. Het optreden van tekenen van allergische reacties na blootstelling aan stof betekent stofallergie. De zorgverlener gebruikt echter verschillende tests om de exacte oorzaak vast te stellen, zoals pollen in het stof.
Waardoor wordt stofallergie veroorzaakt?
Er zijn verschillende potentiële allergenen aanwezig in het stof (zowel binnen als buiten). Blootstelling eraan betekent niet altijd een allergische reactie. De allergische reacties treden op wanneer het immuunsysteem ze als lichaamsvreemde stoffen herkent en er gevoelig voor wordt. Een tweede blootstelling veroorzaakte het optreden van symptomen. Enkele veel voorkomende oorzaken en triggers zijn:
- Huisstofmijten: Huisstofmijten zijn de belangrijkste bron van allergenen, vooral binnenshuis. Verschillende mijtensoorten zoals Dermatophagoides pteronyssinus en Dermatophagoides farina (Amerikaanse huisstofmijt) worden in huis aangetroffen en hun afval veroorzaakt allergieën. Ze zijn erg klein om te zien en worden vaak over het hoofd gezien bij routinematige reinigings- en afstofprocedures.
- Pollen: Stuifmeel is een poederachtig materiaal dat door sommige planten wordt geproduceerd, vooral in de lente. Pollen zijn microscopisch klein en variëren in grootte tussen 23-139 µm. Ze worden door stof van de ene plant naar de andere overgebracht en bevatten stuifmeelkorrels, de voortplantingsstructuren die de mannelijke gameten produceren. De pollen zijn aanwezig in de buiten- en binnenlucht, tenzij er luchtfilters zijn geïnstalleerd. Overmatige blootstelling veroorzaakte allergische reacties.
- Schimmelsporen: Schimmelsporen zijn de voortplantingsstructuren die door de schimmel worden geproduceerd en die overal groeien waar vochtigheid en de juiste temperatuur beschikbaar zijn. Ze zijn erg klein, met een diameter van 2-4 µm . Hoge blootstelling aan deze sporen zorgt ervoor dat het lichaam gevoelig wordt en allergische reacties veroorzaakt.
- Huisdierschilfers: Huisdieren komen zeer vaak voor, en 62% van de huishoudens in Groot-Brittannië heeft ten minste één huisdier (Word Animal Foundation, 2025). Dierenresten zoals huidschilfers, vacht, haren en veren zijn echter potentiële allergenen. De huidschilfers zijn het materiaal dat in de vorm van vlokken uit het lichaam van het dier wordt uitgestoten en veroorzaakt de symptomen van allergische reacties bij eigenaren van gezelschapsdieren
- Insecten: Insecten zijn overal aanwezig. Hun uitwerpselen of de resten en brokstukken van dode insecten zijn een bron van allergenen zoals dode cellen, exoskeletfragmenten, speeksel en uitwerpselen.
- Kakkerlakken en hun uitwerpselen: De kakkerlakken, hun uitwerpselen en de resten van dode kakkerlakken bereiken soms het lichaam en worden geïdentificeerd als vreemde stoffen en allergenen.
Huisstofmijten
Huisstofmijtallergie komt vaak voor in de adolescentie en kindertijd; de meeste gevallen doen zich voor vóór de leeftijd van 20 jaar. De mijten scheiden fecale deeltjes uit in 20 pellets per dag 20 µm in diameter (vergelijkbaar met stuifmeel). Door hun kleine formaat kunnen ze gemakkelijk worden ingeademd. Zodra deze allergenen worden ingeademd, treedt er een sensibiliseringsreactie op. De sensibilisatiereactie veroorzaakt een toename van de permeabiliteit van de epitheelcellen, waardoor meer allergenen de cellen kunnen bereiken, wat meer allergische reacties veroorzaakt.
De darmen van huisstofmijten bevatten een enzym genaamd peptidase, het belangrijkste allergeen. Het is een spijsverteringsenzym van mijten en blijft achter in hun droge uitwerpselen. Verschillende varianten van peptidase-allergeen zijn Der f1 en f2 (geproduceerd in Amerikaanse huisstofmijten), Derm m1 (geproduceerd in het huisstof van Mayne) en Der p1, p2, p3 (geproduceerd in de Europese huisstofmijten). De lijst met allergenen is erg lang en er zijn 24 allergenen geïdentificeerd die verband houden met huisstofmijt (Pearl Aggarwal & Senthilkumaran, 2022). De fragmenten en resten van het exoskelet van mijten zijn een andere bron van allergenen. De Der p1 is de belangrijkste veroorzaker van huisstofmijtallergie.
De allergenen van de huisstofmijten zijn onderverdeeld in twee groepen.
Groep 1: Dit zijn de glycoproteïne-allergenen met kruisreactiviteit en structurele homologie met de lichaamseiwitten die reacties veroorzaken. Een voorbeeld is de Der p1 en Der f1.
Groep 2: De allergenen in de groep 2-groep hebben een meer uitgesproken kruisreactiviteit en structurele homologie.
Na inhalatiebereiken deze fecale deeltjes het epitheel van de luchtwegen en geven hun allergenen op de mucosale barrières. De allergenen passeren de mucosale barrière en worden opgevangen en verwerkt door de antigeenpresenterende cellen die ze aan de immuuncellen presenteren, met name de B-cellen die IgE activeren en produceren. Bij een tweede blootstelling geven de ontstekingscellen cytokines en andere mediatoren vrij, zoals histamine, die allergische reacties veroorzaken.
Pollen
Pollen is een fijn poederachtig product geproduceerd door planten zoals grassen, onkruid en bomen en plantendelen zoals bloemen enz. Voor het eerst werd pollenallergie vastgesteld door John Bostock, een Engelse arts, in 1819; sindsdien is bij miljoenen mensen wereldwijd de diagnose pollenallergie gesteld. Er zijn meer dan 150 pollenallergenen van plantaardige oorsprong geïdentificeerd in onkruid, bomen en grassen. Enkele voorbeelden van pollen zijn berkenpollen (de meest voorkomende wereldwijd), Humulus scandens pollen, eikenpollen, graspollen, ambrosia pollen en Artemisia pollen.
De pollenallergie komt zelden alleen voor, en 70% van de patiënten met berkenpollenallergie in Groot-Brittannië heeft ook voedselallergieën. Verschillende factoren in het stuifmeel zijn verantwoordelijk voor pollenallergie. Deze omvatten plantenantigenen, polleneiwitten, pollenlipiden, plantenproteasen, nicotinamide-adenine-dinucleotide-fosfatase-oxidasen enz. Elk van deze componenten simuleert op zijn eigen manier het immuunsysteem.
De pollen zijn verder onschadelijk. Bij sommige mensen met een overactief immuunsysteem identificeert het immuunsysteem hen echter als vreemde indringers en reageert daarop. De verdedigingscellen geven pro-inflammatoire chemicaliën af, zoals cytokines en histamine, om deze pollen te bestrijden. Deze chemicaliën zijn verantwoordelijk voor de klinische symptomen. De activering van B-cellen resulteert in de productie van antilichamen (IgE). Zodra een gevoelig persoon opnieuw wordt blootgesteld aan de pollen, veroorzaken deze allergische specifieke IgE-antilichamen verknopingen en onmiddellijke afgifte van pro-inflammatoire chemicaliën en veroorzaken ze onmiddellijk het optreden van klinische symptomen. Allergische reacties op de pollen komen het hele jaar door voor. Ze komen echter vaker voor in het hooiseizoen (hooikoorts).
Schimmelsporen
De term schimmel wordt gebruikt voor de schimmelgroei die zich op verschillende oppervlakken ontwikkelt, vooral waar vochtige omstandigheden en organisch materiaal aanwezig zijn. De schimmel produceert sporen die door de lucht reizen en overal waar de omstandigheden gunstig zijn, schimmelgroei veroorzaken. De schimmels zijn resistent en groeien op hout, papier, leer en kleding. De schimmel produceerde verschillende chemicaliën (zoals pathogeen-geassocieerde moleculaire patronen – PAMPs en schade-geassocieerde moleculaire patronen – DAMPs) die de activering van het aangeboren immuunsysteem veroorzaken. Schimmelsporen veroorzaken alle allergische reacties, maar de door IgE gemedieerde allergische reactie is verantwoordelijk voor verschillende klinische manifestaties zoals astma, atopische dermatitis, rhinosinusitis en allergische rhinitis.
Sommige schimmelsoorten komen zowel binnen als buiten voor, terwijl andere zich in beide omgevingen bevinden. In de buitenomgeving komen soorten als Fusarium, Epicoccum, Botrytis, Caldosporium en Alternaria voor. De piekblootstelling aan deze allergenen is afhankelijk van de soort. De piekblootstelling aan de sporen van Cladosporium wordt bijvoorbeeld waargenomen in de zomer (mei tot augustus), en voor alternaria wordt deze waargenomen in de zomer tot de vroege herfst (juli tot september). Penicillium en Aspergillus komen vaak voor in binnenomgevingen.
De schimmelsporen zijn erg klein met een diameter van slechts 4-5 µm en worden door het immuunsysteem geïdentificeerd als vreemde stoffen die allergische reacties veroorzaken. Een hoge concentratie sporen verhoogt het risico op allergische reacties. Volgens een schaal ontwikkeld door het National Allergy Bureauverwijst een sporentelling van minder dan 6500 per m3 naar een lage concentratie, 6500-12.999 sporen per m3 als matig, en 13.000 tot 49.999 als hoog en boven de 50.000 als zeer hoog.
Huisdierschilfers en haar
De allergische reacties op gewone huisdieren (zoals katten en honden) zijn een belangrijke risicofactor voor de volksgezondheid en beïnvloeden 10-20% van de mensen wereldwijd. Het fenomeen huidschilfers van huisdieren en haarallergie is al een eeuw bekend. Ondanks enorme inspanningen van immunologen, epidemiologen en allergologen moet het exacte mechanisme van hoe verschillende huisdierallergenen sensibilisatie veroorzaken echter nog steeds beter worden begrepen. Genetische factoren spelen een rol, aangezien dit vaak in families voorkomt.
Het is een allergische reactie op de eiwitten die aanwezig zijn in de schilfers van dode huidcellen die door het huisdier worden afgescheiden en de eiwitten die aanwezig zijn in de urine en haren van het huisdier. Er zijn verschillende huisdierallergenen geïdentificeerd, waaronder Felis domesticus 1 (afkorting: Fel d 1), het belangrijkste kattenallergeen dat verantwoordelijk is voor sensibilisatie bij 95% van de patiënten met een kattenallergie.
De allergenen, vooral die van harige dieren, zijn van drie typen: kallikreïnen, lipocalinen en secretoglobulinen. Meer dan 50% van de allergenen van harige dieren zijn lipocalinen, hoewel Fel d 1 een secretoglobuline is. Deze allergenen worden aangetroffen in urine, speeksel en huidschilfers. Omdat deze allergenen in zeer kleine deeltjes aanwezig zijn, worden ze gemakkelijk verspreid door verspreiding in de lucht of door het vastkleven aan kleding.
De constante en hoge aanwezigheid van huisdierallergenen in de omgeving maakt het moeilijk om ze te vermijden en de symptomen onder controle te houden door de blootstelling te verminderen. Wanneer een persoon in contact komt met huisdierallergenen, identificeert het immuunsysteem deze als vreemde stoffen (antigenen). Als gevolg hiervan worden aangeboren en adaptieve immuunreacties geactiveerd, waarbij antigeenspecifieke antilichamen (IgE) en pro-inflammatoire chemicaliën worden geproduceerd die de klinische symptomen van de huisdierallergie veroorzaken. Soms worden ook andere soorten antilichamen geproduceerd, zoals IgG4.
Insectenafval
Insecten zijn een nuttig en meestal onschadelijk onderdeel van het milieu. Sommige insecten zoals bijen, wespen en muggen veroorzaken door hun pijnlijke steken overlast en verspreiden ziektes als slaapziekte en malaria. Sommige insecten, zoals gele jassen, horzels, papieren wespen, bijen, rode mieren enz., veroorzaken matige tot ernstige allergische reacties en veroorzaken symptomen zoals lokale reacties die leiden tot pijn, zwelling en jeuk, systemische reacties zoals huiduitslag en anafylaxie, een mogelijk fatale aandoening die huiduitslag, netelroos en ademhalingsmoeilijkheden veroorzaakt.
Verschillende insecten produceren verschillende soorten allergenen. Deze omvatten lichaamsdelen, speeksel, uitwerpselen en exoskelet van insecten zoals kakkerlakken en huisstofmijtallergenen, het gif van sommige insecten zoals bijen, wespen, gele jassen en horzels en huideiwitten van sommige insecten zoals kevers, motten, mieren en vlooien. De allergenen van verschillende insecten veroorzaken allergische reacties van verschillende ernst, en artsen gebruiken allergietests om de oorzaak te achterhalen.
Insectenresten zijn een complex mengsel dat fragmenten van dode insecten, componenten van het exoskelet van insecten, de fecale deeltjes van insecten en insectengif enz. bevat. Wanneer een persoon die al gevoelig is voor deze potentiële allergenen opnieuw in contact komt, wordt het immuunsysteem geactiveerd en veroorzaakt een allergische reactie. De B-cellen produceren de allergeenspecifieke antilichamen die andere immuuncellen zoals basofielen en mestcellen recruteren en eraan binden. Bij activatiegeven deze cellen ontstekingschemicaliën af die de symptomen van allergische reacties veroorzaken. De ernst van allergische reacties hangt af van individuele genetische factoren, de mate van blootstelling en kostbare blootstelling, en sommige mensen hebben ernstiger reacties dan anderen.
Kakkerlakken en hun uitwerpselen
Kakkerlakken voeden zich met overgebleven menselijke voedseldeeltjes, rot voedsel in de vuilnisbak, ernstig water en dode insecten en laten kleine zwarte peper of gemalen koffie-achtige uitwerpselen achter. Deze uitwerpselen trekken de andere kakkerlakken op de plek aan, en het volwassen vrouwtje gebruikt deze uitwerpselen om de mannetjes aan te trekken. Ze veroorzaken echter een onaangename, muffe, aanhoudende geur uit de kamer of woonruimte. Het probleem blijft bestaan, omdat deze uitwerpselen verschillende allergeeneiwitten bevatten.
Verschillende eiwitallergenen zijn afgeleid van de uitwerpselen en het puin van kakkerlakken die allergische reacties veroorzaken. De meeste van deze eiwitallergenen zijn afkomstig van twee soorten kakkerlakken, de Periplaneta Americana (Amerikaanse kakkerlak) en Blatella germanics (Duitse kakkerlak), en bevatten respectievelijk per a1, per a2, blag g1, g2, g3, g4 en g5. Het belangrijkste kakkerlakkenallergeen is het blag g 2.
Wanneer een persoon in contact komt met de uitwerpselen en het puin van kakkerlakken, komen deze eiwitten het lichaam binnen, worden door het immuunsysteem geïdentificeerd en veroorzaken sensibilisering. De sensibiliseringsreactie omvat de productie van IgE-antilichamen. Telkens wanneer een gevoelig persoon opnieuw wordt blootgesteld aan de allergenen, recruteren en binden de antilichamen zich aan andere immuuncellen zoals mestcellen en basofielen, die de afgifte van ontstekingschemicaliën veroorzaken die symptomen van allergische reacties veroorzaken. Van deze chemicaliën veroorzaakt histamine verwijding van de bloedvaten, wat leidt tot ontstekingen, zwellingen en ongemak. Het beïnvloedt het ademhalingssysteem en veroorzaakt ademhalingsmoeilijkheden, verstopte neus en hoesten. Er vindt een cascade van ontstekingschemicaliën en -gebeurtenissen plaats, die tot ernstige symptomen leiden.
Kan luchtvervuiling stofallergie veroorzaken?
Ja, luchtvervuiling veroorzaakt de allergische reactie en verergert de symptomen als gevolg van andere allergenen. Luchtverontreiniging is op zichzelf geen oorzaak van stofallergie. Stof zelf is echter een vorm van luchtvervuiling, en stoffige lucht bevat vaak verschillende allergenen. Verschillende chemicaliën in vervuilde lucht beschadigen de luchtwegen en verhogen het risico op ernstige allergische reacties. Deze luchtverontreinigende stoffen zijn afkomstig van huishoudelijk afval en rook van industriële activiteiten en verkeer. Een persoon die in een gebied met hoge luchtvervuiling woont, heeft al een hoge druk op het ademhalingssysteem, en het binnendringen van een allergeen in de arena veroorzaakt ernstiger ademhalingssymptomen dan verwacht.
Sommige luchtverontreinigende stoffen, zoals fijn stof, vormen een carrière van verschillende allergenen in de lucht. De luchtverontreinigende stoffen irriteren de luchtwegen en beschadigen het ademhalingsepitheel. Deze factoren maken de luchtwegen vatbaarder voor allergische reacties door de allergeniciteit van de allergenen te vergroten. Hoewel luchtvervuiling dus geen indirecte oorzaak is, draagt het toch bij aan allergische reacties.
Zijn er bepaalde voedingsmiddelen die stofallergie kunnen veroorzaken?
Nee, voedsel houdt niet direct verband met de stofallergie. De stofallergie wordt veroorzaakt door specifieke allergenen in het huisstof, zoals huisstofmijt, pollen, insectenresten, enz. Sommige gevoelige personen ervaren echter ernstigere allergiesymptomen door het consumeren van bepaalde voedingsmiddelen zoals hazelnoten, sojabonen, melk, melkproducten, gedroogd fruit, vers fruit en zeevruchten. Patiënten met huisstofmijtallergie moeten deze voedingsmiddelen vermijden. Het wordt toegeschreven aan enkele veel voorkomende eiwitten of soortgelijke eiwitstructuren in bepaalde voedingsmiddelen.
Het zogenaamde orale allergiesyndroom is een milde aandoening en treft 2% van de mensen in Groot-Brittannië (allergyuk.org, 2021). De meest voorkomende symptomen zijn jeuk, zwelling van de lippen, keel, tong en mond en bultjes op de mond en lippen. De patiënten moeten bij deze symptomen de arts raadplegen.
Zijn er bepaalde medicijnen die stofallergie kunnen veroorzaken?
Nee, stofallergie ontstaat door blootstelling aan bepaalde door stof veroorzaakte allergenen en medicijnen hebben geen directe effecten. Echter, sommige medicijnen zoals NSAID's (ibuprofen en aspirine) verergeren de symptomen bij personen met astma en allergische rhinitis. Op dezelfde manier veroorzaken bètablokkers en andere geneesmiddelen die tegen hoge bloeddruk worden gebruikt soms overgevoeligheidsreacties. In theorie is een allergische reactie een zeldzame kant van alle medicijnen en medicijnen. De patiënten moeten dus de symptomen in de gaten houden en deze, indien opgemerkt, aan de arts melden.
Wat zijn de meest voorkomende symptomen van stofallergie?
Stofallergie veroorzaakt verschillende symptomen, meestal gerelateerd aan de ontsteking en allergie van de bovenste luchtwegen. De symptomen variëren van mild tot ernstig. Alleen niezen, tranende ogen en loopneus worden in milde gevallen opgemerkt. In ernstige gevallen worden ernstiger symptomen waargenomen, zoals blozen in het gezicht, zwellingen, congestie, hoesten, niezen en soms ernstige symptomen zoals ademhalingsmoeilijkheden en huiduitslag. De patiënten ervaren een opflakkering van reeds aanwezige allergische, infectieuze of auto-immuunziekten zoals astma, atopische dermatitis, rhinosinusitis, lupus enz.
De algemene symptomen zijn;
- Vermoeidheid: Vermoeidheid en fysieke uitputting zijn een veel voorkomend teken van alle ziekten en zijn het gevolg van een gebrekkige eetlust, een gevoel van ziekte en een verstoorde energiestofwisseling.
- Hoesten: De stofallergenen komen het lichaam binnen via de ademhalingsroute, en een lokale reactie in de bovenste luchtwegen veroorzaakt droge en niet-productieve luchtwegen hoesten.
- Kortademigheid: Dit wordt waargenomen bij ernstige allergische reacties waarbij essentiële ademhalingsfuncties aangetast zijn. Het wordt ervaren door patiënten met allergische rhinitis.
- Piepende ademhaling: Piepende ademhaling is een grof, ratelend en schril geluid dat men ervaart bij het ademen. Deze geluiden worden geproduceerd wanneer de luchtwegen vernauwd zijn en iemand probeert te ademen tegen meer wrijving in. De geluiden komen voor tijdens het inademen en uitademen, maar zijn prominenter bij het uitademen.
- Postnasale infusie: Het ontstaat door de ophoping van slijm achter in de keel, wat resulteert in keelpijn, hoesten en congestie. Het komt vaak voor bij verschillende ademhalingsproblemen, zoals allergieën, verkoudheid en sinusitis.
- Beklemmend gevoel op de borst: Het is een gevoel van beklemmend of beklemmend gevoel in de borst en ontstaat bij veel infecties zoals allergieën, longproblemen, problemen met de spijsvertering, verwondingen, cardiovasculaire problemen enz., en is een teken van ernstige gezondheidsproblemen. Een scherpe en aanhoudende pijn en beklemming op de borst is vaak een teken van een hartaanval.
- Sinushoofdpijn: De sinushoofdpijn ontstaat als gevolg van langdurige infecties van de bovenste luchtwegen en de neusgaten die opstijgen naar de sinussen, de lege ruimtes tussen de gezichtsbeenderen en spieren. Pijn en druk in de sinussen en het gezicht zijn belangrijke symptomen.
- Loop- of verstopte neus: Het ontstaat als gevolg van de ophoping van lokale infecties in de bovenste luchtwegen, vooral in de neusgaten, wat leidt tot overmatige slijmproductie.
- Niezen: Niezen is een plotselinge en onverwachte uitbarsting van lucht uit de longen die via de mond en neus wordt uitgestoten. Het is een zenuwactie en houdt verband met de ontsteking van de trigeminuszenuw , die verbonden is met het zogenaamde niescentrum in de hersenstam dat de niessignalen verzendt. Niezen wordt door het lichaam gebruikt om allergenen en andere verontreinigende stoffen te elimineren.
- Jeukende of tranende ogen: Deze symptomen weerspiegelen een lokale allergische reactie in de ogen als gevolg van oogdruppels, het gebruik van bepaalde schoonheidsproducten, pollen, huisstofmijt, dierenvacht of schimmelsporen. De immuunrespons veroorzaakt de afgifte van histamine, waardoor de bloedvaten in de ogen verwijden en de plaatselijke zenuwuiteinden worden geïrriteerd.
Deze symptomen vereisen onmiddellijke aandacht en de patiënt moet deze met de arts bespreken voor een juiste diagnose en behandeling.
Vermoeidheid
Vermoeidheid is het gevoel van uitputting of vermoeidheid, dat vaak wordt waargenomen na enige stress, inspanning of lichamelijke arbeid. In medische termen is dit het tijdelijke of permanente verlies van het vermogen om te reageren op stimulatie die aan de motorische of sensorische uiteinden wordt gegenereerd. Vermoeidheid wordt ervaren bij allergische reacties, maar de omvang en duur zijn variabel. Sommige mensen merken weinig slaperigheid, vooral 's middags, terwijl anderen ernstige slopende zwakte ervaren die hen ervan weerhoudt routinematige levensactiviteiten uit te voeren.
Allergische vermoeidheid ontstaat wanneer het lichaam zich afweert tegen vreemde indringers (antigenen). Het is net zoals een land dat te maken heeft met buitenlandse invasies vaak zijn hulpbronnen kwijtraakt en failliet gaat. Tijdens allergische reacties veroorzaken allergenen zoals huisstofmijt, pollen, huidschilfers of schimmelsporen ontstekingen, en vermoeidheid en vermoeidheid behoren tot de tekenen van ontsteking. Bovendien verstoren sommige allergische symptomen zoals hoesten, verstopte neus en niezen de nachtelijke slaap en veroorzaken ze overdag slaperigheid en vermoeidheid.
Sommige medicijnen die worden gebruikt om allergische reacties te behandelen, zoals antihistaminica , veroorzaken slaperigheid en vermoeidheid als bijwerking, omdat deze medicijnen worden gebruikt om het overactieve immuunsysteem te onderdrukken. Het is dus belangrijk om met de arts samen te werken om de allergenen te achterhalen die de reacties veroorzaken, blootstelling aan veel voorkomende allergenen te vermijden, regelmatig medicijnen tegen allergische reacties te nemen en de arts te raadplegen om andere oorzaken van verzwakking en vermoeidheid te identificeren. Zodra de oorzaak is vastgesteld, moeten de patiënten verschillende behandelingsopties, zoals allergische injecties, met de arts bespreken.
Hoesten
Hosten is een plotselinge uitdrijving van lucht uit de longen, waarbij een kort maar scherp geluid ontstaat. Het is een onvrijwillige en beschermende actie van het lichaam om zich te ontdoen van longstoornissen of allergenen en gaat vaak gepaard met slijmproductie. Mensen die gevoelig zijn voor pollen, schimmelsporen, huidschilfers van huisdieren en huisstofmijt hebben een grote kans op hoesten na blootstelling (American College of Allergy, Asthma and Immunology). Hoesten tijdens allergie is het gevolg van ontstekingen en irritatie in de luchtwegen die optreden als het lichaam op de allergenen reageert.
De allergische hoest als reactie op de allergenen is afkomstig van de bovenste of onderste luchtwegen of beide plaatsen. Allergische rhinitis (hooikoorts) is een allergische reactie in de bovenste luchtwegen en veroorzaakt hoesten. Eén van de gevolgen van regelmatige en aanhoudende blootstelling aan de allergenen is het postnasale infuus waarbij de allergenen voor extra slijmproductie in de neusgangen zorgen. De afvoer van slijm in de keel veroorzaakt een droge hoest.
Allergisch astma is een ernstige allergische aandoening van de longen die optreedt wanneer de allergenen de longen bereiken. Het ervaren van tekenen van allergie naast snelle ademhaling, kortademigheid, piepende ademhaling, benauwd gevoel op de borst en hoesten is een teken van allergische reacties in de onderste luchtwegen. De allergische hoest reageert soms goed op huismiddeltjes. Als dit echter niet lukt, moeten de patiënten een arts raadplegen, vooral als er symptomen zijn zoals onverwacht en plotseling gewichtsverlies, aanhoudend hoesten gedurende meer dan drie weken en ademhalingsmoeilijkheden.
Kortademigheid
Ademkortsluiting of kortademigheid is het gevoel van verstikking als gevolg van het onvermogen om normaal te ademen. In de medische terminologie staat het bekend als kortademigheid. Het veroorzaakt tekenen zoals kortademigheid, ademhalingsmoeilijkheden, luchthonger en ernstige benauwdheid op de borst. Verschillende allergenen in het stof beïnvloeden de luchtwegen en veroorzaken dit. Allergische rhinitis (hooikoorts) treft vaak de sinussen, neus en andere delen van de bovenste luchtwegen. In ernstige gevallen resulteert dit in ernstige ademhalingsmoeilijkheden vanuit de neus.
Naast stofallergie komt kortademigheid vaak voor bij allergisch astma, voedselallergie, insectenbeten en medicijnenallergieën. Allergisch astma is de meest voorkomende oorzaak van ziekenhuisopnames, met als voornaamste klacht kortademigheid. Het wordt ervaren door 5% van de algemene bevolking in ontwikkelde en ontwikkelingslanden (Johanna Pakkasela en collega's, 2020). De andere begeleidende symptomen zijn niet-productieve hoest, beklemmend gevoel op de borst en piepende ademhaling.
Stofallergie is niet de enige oorzaak van de breedtekortheid. Verschillende andere factoren, zoals acuut coronair syndroom, congestief hartfalen, COVID-19, pneumothorax, longembolie, kanker, bloedarmoede en verschillende kleine problemen zoals zwangerschap, pulmonale hypertensie, paniekaanvallen, interstitiële longziekte, harttamponade en anafylaxie enz., veroorzaken vaak een beklemmend gevoel op de borst. Het is een ernstige en potentieel gevaarlijke aandoening, en de patiënten moeten zelfmedicatie vermijden en de arts raadplegen voor diagnose en behandeling.
Piepende ademhaling
Piepende ademhaling betekent een moeilijke ademhaling die gepaard gaat met een fluitend geluid. Het is een hoog, muzikaal en onvoorzien geluid dat ergens tussen het strottenhoofd en het distale gebied wordt geproduceerd. Het treedt zowel tijdens het inademen als bij het uitademen op, maar komt vaker voor tijdens het uitademen van lucht, omdat de borstspieren extra druk uitoefenen om de lucht naar buiten te duwen, wat tot meer wrijving leidt. Het is een teken van ontsteking van de luchtwegen of allergische reacties die de luchtwegen vernauwen. Er klinkt een fluitachtig piepend geluid wanneer iemand probeert adem te halen uit nauwe doorgangen. Het wordt ervaren bij astma en allergische reacties, omdat beide ervoor zorgen dat de luchtwegen vernauwen en verstopt raken met slijm.
Wanneer het lichaam in contact komt met allergenen, reageert het immuunsysteem door antilichamen en ontstekingschemicaliën zoals histamine en cytokines te produceren die de symptomen veroorzaken. Als de allergische reacties de luchtwegen beïnvloeden, verschijnen er ademhalingssymptomen zoals piepende ademhaling. Piepende ademhaling maakt het erg moeilijk voor een persoon om te ademen, dus de patiënten moeten de arts raadplegen, vooral als er tekenen zijn zoals terugkerende piepende ademhaling, piepende ademhaling na bekende blootstelling aan de allergenen, blauwheid van de huid, snelle ademhaling, het begin van piepende ademhaling na het innemen van bepaalde voedingsmiddelen, dranken, medicijnen of blootstelling aan allergenen en zwelling van gezicht en lippen.
Afhankelijk van de ernst is het onderverdeeld in vier typen; mild intermitterend, mild persistent, matig persistent en ernstig persistent. Na de diagnose met behulp van tests zoals sputum-eosinofielen, provocerende tests, beeldvorming, allergietests of stikstofmonoxidetests, starten de artsen met de behandeling. Het standaardbehandelingsprotocol is het gebruik van luchtwegverwijders en inhalatoren. Afhankelijk van de ernst moet de arts meer opties kiezen, zoals antibiotica, ontstekingsremmers, steroïden enz.
Postnasale infusie
Postnasale infusie betekent de stroom van slijm van de achterste neusholte naar de keelholtewand en is een chronisch gevolg van allergische reacties. Het slijm dat zich in de neusholte heeft opgehoopt, druppelt in de keel en veroorzaakt hoest, heesheid en een sterke drang om de keel te schrapen. Het gevoel van slijmafvoer in de keel is op zichzelf zeer onaangenaam.
Er zijn veel verschillende oorzaken, bijvoorbeeld allergieën (allergische postnasale infusie), afwijking van het septum, bacteriële infecties van de sinussen (sinusitis), griep, verkoudheid, zwangerschap, blootstelling aan fel licht, zure reflux, het eten van gekruid voedsel en het nemen van bepaalde medicijnen zoals voorbehoedmiddelen en medicijnen tegen hoge bloeddruk. Het ontstaat bij stofallergie omdat de allergenen zich in de bovenste luchtwegen nestelen en slijmproductie veroorzaken als gevolg van een plaatselijke immuunrespons. Het is op zichzelf niet besmettelijk. De virale oorzaken van postnasale infusie zijn echter besmettelijk. Sommige symptomen zoals braken, misselijkheid, nachtelijk hoesten en slechte adem zijn moeilijk om mee te leven.
In het geval van deze symptomen moeten de patiënten de arts raadplegen om de oorzaak vast te stellen op basis van klinisch onderzoek, neusendoscopie en röntgenfoto's. Allergietests worden uitgevoerd om de allergische oorzaken te vinden. De behandeling van allergische postnasale infusie omvat het vermijden van blootstelling aan de vermoedelijke of geïdentificeerde allergenen en het gebruik van medicijnen zoals antihistaminica (zoals loratadine, pseudo-epinefrine, orale steroïden, steroïden, neussprays en decongestiva).
Bij ernstige en chronische allergische reacties is immunotherapie met anti-allergische druppels onder de tong of allergieschoten effectief. Voor infectieuze oorzaken wordt antibioticatherapie aanbevolen. Net als bij andere symptomen van allergische reacties is preventie door blootstelling aan allergenen te vermijden de beste therapie.
Beklemmend gevoel op de borst
Beklemmend gevoel op de borst is het gevoel van beklemmend, brandend, vol en drukgevend gevoel op de borst. Het is een teken van veel dingen, variërend van ongevaarlijke tot ernstige levensbedreigende aandoeningen. Het is niet specifiek voor de allergische reacties en is te wijten aan vele andere factoren. Elke ziekte die de interne druk verhoogt, veroorzaakt een beklemmend gevoel op de borst. Sommige medische aandoeningen die een beklemmend gevoel op de borst veroorzaken, zijn allergische reacties, letsels aan het bewegingsapparaat, longziekten, hart- en vaatziekten, spijsverteringsziekten (gastro-intestinale ziekten) en psychologische problemen.
De allergische reacties veroorzaken verstopping van de borst door vernauwing en ontsteking van de lagere luchtwegen (bronchiën), inclusief de longen, en overmatige ophoping van slijm te veroorzaken. Het is een methode die door het immuunsysteem wordt gebruikt om infectieuze agentia en allergenen te verwijderen en de longen en luchtwegen te beschermen. Tijdens allergische reacties veroorzaken chemicaliën zoals histamine zwelling en ontsteking van de slijmvliezen van de luchtwegen. Het slijm en de zwelling vernauwen de luchtwegen, waardoor een beklemmend gevoel op de borst ontstaat.
De luchtwegen zijn bij allergische mensen zeer gevoelig voor allergenen of andere triggers. De luchtwegen reageren sneller op stofallergenen, wat meer spiersamentrekkingen veroorzaakt. Bovendien, stofallergie houdt nauw verband met aandoeningen zoals astma, een chronische aandoening die vernauwing en ontsteking van de luchtwegen veroorzaakt. Blootstelling aan stofallergenen veroorzaakt soms astma, wat leidt tot een beklemmend gevoel op de borst.
De allergische reactie veroorzaakt diverse andere symptomen van allergische reacties door andere organen te beïnvloeden en is gemakkelijk te herkennen. Deze symptomen zijn onder meer vermoeidheid, hoofdpijn, jeukende en rode ogen, niezen en verstopte of loopneus. De symptomen verdwijnen vaak spontaan zonder enige behandeling, vooral als het gaat om niet-infectieuze en niet-allergische oorzaken. Blootstelling aan het allergeen moet worden vermeden in geval van diagnose van de allergische oorzaken. De beschikbare behandelingsopties zijn antihistaminica, luchtwegverwijders, inhalatie- of orale corticosteroïden, decongestiva en immunotherapie.
Sinushoofdpijn
Sinussen zijn met lucht gevulde lege ruimtes in de schedel. Ze bevinden zich achter de ogen, neusbeenderen, wangen en voorhoofd. Er zijn in totaal 4 sinussen in paren aanwezig. Gezonde sinussen zijn vrij van ziektekiemen en zijn goed gedraineerd. Ze zijn verantwoordelijk voor verschillende functies, zoals het verminderen van het gewicht van het hoofd, het verwarmen en bevochtigen van de ingeademde lucht, het beschermen van de gevoelige structuren in de neusholte bij trauma en het vergroten van de resonantie van de stem, vooral tijdens spraak.
Sinushoofdpijn is het resultaat van zwelling en ontsteking in de sinussen die de verstopping van de opening van de sinussen veroorzaken. Het voorkomt de afvoer van sinussen, wat resulteert in de ontwikkeling van druk daarin. De sinuspijn en hoofdpijn zijn gelokaliseerd op de geblokkeerde sinus. Soms treedt pijn op in het gezicht, met of zonder hoofdpijn. De allergische reacties veroorzaken zwelling van de opening van deze ruimtes, waardoor de opening wordt geblokkeerd en er druk ontstaat. De nabijgelegen bacteriën grijpen deze kans en veroorzaken een infectie. Het gebied rond de geblokkeerde sinussen wordt pijnlijk en gevoelig bij aanraking.
Gematigde tot ernstige pijn in de sinussen ontstaat tijdens stof en andere allergieën. Het begint 's ochtends en de intensiteit neemt af naarmate iemand van houding verandert van plat liggend naar rechtop staan of zitten. De sinushoofdpijn komt soms voor als clusters (clusterhoofdpijn), maar dergelijke pijn houdt geen verband met allergische reacties. De sinushoofdpijn als gevolg van de allergische reacties is verontrustend en pijnlijk en ontwricht het normale leven. Enkele veel voorkomende triggers zijn voedsel (zoals schaaldieren, eieren, melk, noten en pinda's), schimmelsporen, huidschilfers en vacht van huisdieren, stof en hooikoorts.
In het geval van allergische sinushoofdpijn moeten de patiënten de hulp van een allergoloog inroepen om de oorzaak te achterhalen en de juiste behandeling te krijgen. Er moet rekening worden gehouden met enkele andere oorzaken van sinus- en andere soorten hoofdpijn, zoals beroerte, glaucoom, fysieke en emotionele stress, uitdroging, hersenschudding, verkoudheid, griep, veranderingen in het slaappatroon, verstoorde slaap, vergiftiging, hersentumor en bloedstolsels enz.
Loop- of verstopte neus
Een loopneus is een teken van een acute ontstekingsreactie of allergische reactie in de neusholte (allergische rhinitis). Deze factoren veroorzaken de productie van dunne en waterige slijmachtige afscheiding. Naarmate de infectie vordert, worden de afscheidingen etterig en worden ze dikker. De zwelling van de binnenkant van de luchtwegen ontstaat, waardoor de neus verstopt raakt. Soms ontwikkelen beide aandoeningen zich gelijktijdig als gevolg van de zaailing van ademhalingslaesies tijdens acute ontsteking of allergie.
Tijdens de huisstofmijtallergie worden de bekledingen van de neusholte van de gevoelig gemaakte persoon zeer reactief op de allergenen. Wanneer het allergeen in de neusholte terechtkomt, veroorzaken plaatselijke reacties een verhoogde slijmproductie, waardoor een loopneus ontstaat. Naarmate de allergie vordert, veroorzaakt de ontstekingsreactie de zwelling van de neusvoering, wat leidt tot gedeeltelijke verstopping van de openingen en een benauwd gevoel.
Een persoon met een stofallergie is gevoelig voor stofallergenen zoals huisstofmijt, pollen, schimmelsporen en huidschilfers van huisdieren. Telkens wanneer een persoon in contact komt met deze allergenen, veroorzaakt de immuunrespons zwelling en irritatie van de neusholtes, waardoor een verstopte en loopneus ontstaat. De antilichamen (IgE) die worden geproduceerd als reactie op de allergische reacties hechten zich aan de mestcellen die overal in het lichaam aanwezig zijn, inclusief de neus.
Bij de volgende blootstelling veroorzaakt de aanhechting van antilichamen aan de mestcellen de afgifte van pro-inflammatoire chemicaliën zoals cytokines en histamine die de verwijding van de bloedvaten in de neus veroorzaken, waardoor zwelling en een verstopte (verstopte) neus ontstaan. De histamine stimuleert de slijmproductie, wat in combinatie met de zwelling een verstopte neus veroorzaakt.
Niezen
Niezen is een gewelddadige en plotselinge uitdrijving van adem door de mond en neus. Het is een reflexactie en gaat gepaard met een hard geluid. Het is een mechanisme dat door het ademhalingssysteem wordt gebruikt om ziektekiemen en allergenen af te weren. Niezen is een teken van luchtweginfecties of allergieën, waaronder allergische rhinitis, die optreedt wanneer een gevoelig persoon in contact komt met stofallergenen zoals pollen, huidschilfers van huisdieren, huisstofmijt en sporen.
Het immuunsysteem herkent de allergenen en zorgt voor aangeboren en adaptieve immuunreacties. Het immuunsysteem produceert allergeenspecifieke antilichamen (IgE) die zich binden aan andere cellen op de plaats van de allergische reactie en deze rekruteren en plaatselijke ontstekingen veroorzaken. De resulterende afgifte van ontstekingsmediatoren zoals histamine, cytokines en interleukinen veroorzaakt de verwijding van de bloedvaten en verhoogt de permeabiliteit van de cellen in het ademhalingssysteem. Als gevolg hiervan neemt de blootstelling aan allergenen toe, wat leidt tot meer neusirritatie. De irritatie stimuleert de zenuwuiteinden in het ademhalingsepitheel die niesreflux veroorzaken, wat een krachtige en luide uitdrijving van lucht veroorzaakt om de allergenen en irriterende stoffen te verwijderen.
Het is belangrijk om te onthouden dat stofallergie niet de enige oorzaak van niezen is, en dat veel factoren zoals kou, blootstelling aan chemische dampen en andere factoren niezen veroorzaken. De aanwezigheid van andere tekenen van allergie, zoals verstopte neus, neusdruppels, loopneus en tranende ogen enz., na bekende blootstelling aan allergenen, bevestigt de oorzaak. De omvang en ernst van de symptomen zijn persoonsspecifiek. Het is een mild teken en geen ernstig probleem, tenzij ernstigere symptomen ermee gepaard gaan en lange tijd aanhouden.
Jeukende en tranende ogen
Jeuk betekent ernstig ongemak en irritatie die een sterke drang veroorzaken om in de ogen te wrijven. Het treft één of beide ogen en is een teken van allergische reacties of oogontsteking. Eén of beide ogen zijn betrokken. Waterige ogen zijn het gevolg van overmatige traanproductie door de traanklieren in de ogen. Het lichaam produceerde tranen om de ogen nat te houden en het stof en vuil op te ruimen. Wanneer de ogen worden blootgesteld aan stof, allergenen of irriterende stoffen, neemt de traanproductie toe om deze uit de ogen te verdrijven.
Wanneer de ogen van een gevoelig persoon in contact komen met allergenen, reageert het immuunsysteem en veroorzaakt allergische conjunctivitis. De afgifte van antilichamen en ontstekingschemicaliën veroorzaakt de verwijding van de bloedvaten, die er rood en gezwollen uitzien. Het veroorzaakt irritatie, wat de drang tot krabben en wrijven opwekt en de symptomen verder verergert. Naast allergieën zijn er nog andere factoren die verantwoordelijk zijn voor tranende ogen: blootstelling aan irriterende stoffen voor de ogen, zoals chemicaliën, deeltjes, rook enz., en het droge-ogensyndroom, waarbij de productie van smeermiddelen wordt verminderd, waardoor meer wrijving en ernstige klachten ontstaan.
Sommige ooginfecties zoals roze oogziekte (keratoconjunctivitis) en diverse bacteriële en virale infecties veroorzaken dit. Soms zijn ernstige vermoeide ogen, zoals blootstelling aan fel licht, overmatige schermtijd en scherpstellen op lichtgevende objecten, verantwoordelijk. Andere tekenen van allergische reacties gaan gepaard, zoals oogirritatie en roodheid als gevolg van allergische reacties, terwijl pus wordt gebruikt om de infectieuze oorzaken te onderscheiden. Patiënten moeten de arts raadplegen in geval van langdurige irritatie en jeuk, omdat overmatige droogheid en irritatie het gezichtsvermogen beschadigen.
Is oorverstopping ook een teken van stofallergie?
Ja, iemand met stofallergie ontwikkelt soms oorverstopping als bijkomend probleem. Het gebeurt omdat de keel met het middenoor is verbonden via kleine doorgangen die de buis van Eustachiusworden genoemd. De belangrijkste functie van deze buizen is het afvoeren van vloeistoffen en het reguleren van de luchtdruk in de oorholte. Wanneer er een allergische reactie in de keel- en neusholte optreedt, breidt de ontsteking en allergie zich soms vanuit deze tubuli uit naar het middenoor. De verstopping en vernauwing van deze buisjes veroorzaken oorcongestie. Soms veroorzaken de ontsteking en congestie in de neusholte een gedeeltelijke of volledige disfunctie van de buis van Eustachius. Zonder afvoer van de vloeistoffen en goede ventilatie ontstaat er een gevoel van volheid en hoge druk in de oren. Het is echter een zeer zeldzame gebeurtenis.
Is gezichtspijn of druk een symptoom van stofallergie?
Ja, gezichtsdruk en pijn zijn incidentele tekenen van stofallergie. Het ontstaat wanneer de allergie de opening van de sinussen vernauwt, waardoor sinusontsteking, congestie en sinushoofdpijn ontstaat. Het gebrek aan goede drainage veroorzaakt de ophoping van vocht in de sinussen en bacteriële infecties, waardoor pijn en roodheid in het gezicht rond de sinussen ontstaat.
Als de allergenen de sinussen bereiken, ontstaat er een ontsteking van het slijmvlies van de sinussen, waardoor deze opzwelt en pijn rond de ogen, het voorhoofd en de wangen ontstaat. De sinushoofdpijn is het gevolg van de ontsteking en congestie van de sinussen. Deze hoofdpijn veroorzaakt pijn en roodheid rond de ogen. Allergische reacties zijn echter niet de enige oorzaak van de druk en pijn in het gezicht, en de patiënten moeten de arts raadplegen om de oorzaak te achterhalen.
Heeft iemand moeite met ademhalen als hij een stofallergie heeft?
Ja, ademhalingsmoeilijkheden komen vaak voor bij allergische reacties, waaronder stofallergieën. Deze symptomen worden ervaren als de allergenen zich in de luchtwegen en de longen nestelen, wat leidt tot aandoeningen zoals allergisch astma. Na blootstelling aan stofallergenen maakt het lichaam antilichamen en pro-inflammatoire chemicaliën zoals cytokines en histamine vrij. Deze chemicaliën veroorzaken ontstekingen en vernauwing van de luchtwegen, waardoor ademhalingsproblemen ontstaan.
De allergische reacties in de bovenste luchtwegen veroorzaken ontstekingen en zwellingen van de neusholtes, waardoor de luchtstroom wordt belemmerd. Als de persoon aanhoudende aandoeningen zoals astma en rhinitis heeft, verergert de stofallergie deze, waardoor ernstige piepende ademhaling en hoesten ontstaat.
Wanneer verschijnen symptomen van stofallergie meestal?
Stofallergie, zoals waargenomen bij allergische rhinitis, is een onmiddellijke overgevoeligheidsreactie die zich binnen enkele minuten tot uren na blootstelling ontwikkelt. Het tijdstip waarop de klinische symptomen optreden, hangt af van veel individuele factoren en eerdere blootstelling aan allergenen. De symptomen ontwikkelen zich snel na blootstelling bij de eerder blootgestelde mensen, omdat de antilichamen al in het bloed aanwezig zijn en de mestcellen rekruteren die snel degranulatie ondergaan om histamine vrij te geven.
Tegelijkertijd duren de symptomen uren tot dagen bij voorheen niet blootgestelde mensen. De duur van de symptomen is variabel. Daarnaast is de mate van blootstelling aan de allergenen van belang, omdat een hoge mate van blootstelling sneller klachten veroorzaakt dan een lage mate van blootstelling.
Hoe wordt de diagnose Stofallergie gesteld?
De vermoedelijke diagnose is gebaseerd op het optreden van klinische symptomen. De allergologen stellen vragen over de blootstelling aan de allergenen in het recente verleden. Na het afnemen van de anamnese helpt een volledig lichamelijk onderzoek de artsen om de symptomen te identificeren. Bovendien zijn sommige diagnostische tests nuttig.
Lichamelijk onderzoek: Tijdens een lichamelijk onderzoek is de arts geïnteresseerd in de leefgewoonten, de aanwezigheid van huisdieren in huis, de blootstelling aan stof en de algemene leef- en werkomstandigheden. Een gebruikelijke procedure is het onderzoeken van de toestand van het neusslijmvlies met behulp van een verlicht instrument om eventuele zwellingen of abnormale verkleuringen, zoals een blauwachtige of bleke tint, te zien.
Huidallergietest (huidpriktest): Een huidallergietest is nuttig om het allergeen te identificeren dat de symptomen veroorzaakt. Een allergoloog voert de test uit. Bij de huidallergietest worden verschillende gezuiverde extracten van verschillende potentiële allergenen, waaronder die welke in het stof aanwezig zijn, op het huidoppervlak geprikt. Het wordt gedaan op de onderarm of bovenrug. Na 15 minuten na de prik wordt de huid gecontroleerd op tekenen van allergische reacties. Als een persoon allergisch is voor een bepaald allergeen, ontstaat er een pijnlijke, jeukende, rode bult op de plaats waar het extract is geprikt. De test veroorzaakt pijn, irritatie en jeuk. Het is echter van korte duur en verdwijnt binnen 25-30 minuten.
Bloedtesten: Huidpriktesten zijn niet voor alle mensen nuttig, vooral niet voor mensen die medicijnen gebruiken tegen allergische reacties of voor mensen met huidaandoeningen. Ze zijn niet voor alle mensen geruststellend. Daarom adviseerden de allergologen bloedonderzoek te doen. Bij bloedonderzoek wordt een bloedmonster afgenomen en getest op antistoffen tegen verschillende vermoedelijke allergenen. Zodra het allergeen is geïdentificeerd, wordt de behandeling eenvoudig.
Welke gezondheidstests worden doorgaans gebruikt om een diagnose te bevestigen?
Bloedtesten worden gebruikt om stofallergieën te diagnosticeren. Deze tests detecteren en meten IgE-antilichamen die worden geproduceerd als reactie op de allergenen. Het lichaam produceert voor elk type allergeen verschillende soorten antilichamen. Daarom kent de antilichaamtest verschillende varianten, zoals totaal-IgE- en specifieke IgE-tests. Andere namen voor antilichaamtesten zijn ELISA, CAP en RAAST. In totale IgE-rust wordt de totale hoeveelheid antilichamen bepaald die worden geproduceerd als reactie op alle allergenen.Daarentegen worden de antilichamen die worden geproduceerd als reactie op elk antigeen afzonderlijk berekend in de specifieke IgE-test. De test is eenvoudig en pijnvrij als deze snel wordt uitgevoerd. Het enige probleem is de kleine hoeveelheid pijn die wordt ervaren op de plaats waar de naald wordt ingebracht, terwijl deze tijdelijk is. Voor personen die symptoomverlichting zoeken terwijl ze hun diagnose beheren, kunnen opties zoals Benadryl Allergy Relief 8mg Capsules helpen niezen, jeuk en andere veel voorkomende symptomen onder controle te houden. Bovendien kunnen barrièreproducten zoals de Fusion Allergy Face Spray het contact met allergenen in de lucht, zoals stof en pollen, verminderen, terwijl neussprays zoals Fusion Allergy Neusspray biedt directe verlichting bij verstopte neus veroorzaakt door allergenen. Bovendien zijn er voor die test geen specifieke voorbereidingen nodig. De bloedtest is niet altijd accuraat, zoals elke andere biochemische test. Vals-positieve resultaten worden vaak ervaren, wat betekent dat er een positieve test is terwijl er geen tekenen zijn. Op dezelfde manier worden vals-negatieve resultaten ervaren waarbij de test negatief is in de aanwezigheid van tekenen van allergie. Dergelijke reacties komen vaak voor als de test wordt uitgevoerd na het eten van bepaalde voedingsmiddelen die allergische reacties veroorzaken of na het nemen van medicijnen tegen allergische reacties. De artsen vertrouwen dus op klinisch onderzoek, anamnese en bloedonderzoek om tot een eindconclusie te komen.
Is het nodig dat iemand met een stofallergie een arts bezoekt?
Ja, soms is het voor iemand met een stofallergie noodzakelijk om de arts te raadplegen, vooral bij ernstige symptomen. De milde allergische symptomen, zoals niezen en loopneus, herstellen binnen enkele dagen met milde zorg. De patiënten moeten echter de arts raadplegen voor ernstige symptomen zoals ademhalingsmoeilijkheden, piepende ademhaling en verstopte neus. Op dezelfde manier is overleg noodzakelijk als de mildere symptomen langer dan een week aanhouden. Omdat de tekenen van stofallergie vaak voorkomen bij veel andere aandoeningen van de luchtwegen, moeten patiënten de hulp van een arts inroepen om de oorzaak van de symptomen precies te kunnen vaststellen.
Is zelfdiagnose van stofallergieën mogelijk?
Ja, zelfdiagnose kan soms nuttig zijn om een goed onderbouwde inschatting te maken van de oorzaak van de symptomen, vooral als de patiënt een voorgeschiedenis heeft van allergische reacties en er sprake is van een bekende blootstelling aan een allergeen in het verleden. De bevindingen van zelfdiagnose zijn echter niet definitief. De aanwezigheid van enkele uitgesproken tekenen van allergische reacties, zoals veelvuldig niezen, verstopte neus en loopneus, tranende en jeukende ogen, neusdruppels, hoesten, ademhalingsmoeilijkheden en piepende ademhaling na blootstelling aan een allergeen, zorgen voor een nuttige zelfdiagnose.
Deze symptomen komen echter vaak voor bij veel andere luchtweginfecties, zoals astma, longontsteking, enz. Als er geen voorgeschiedenis van allergische reacties is, moeten de patiënten de hulp van een arts inroepen voor diagnose en behandeling.
Komt stofallergie vaker voor in bepaalde leeftijden?
Stofallergieën treffen mensen van alle leeftijden, inclusief kinderen, jongeren en baby's. Jongere kinderen en oudere volwassenen zijn vatbaarder voor alle immuungerelateerde problemen. Het immuunsysteem van kinderen is onderontwikkeld en nog niet blootgesteld aan veel nieuwe allergenen. Op dezelfde manier is het immuunsysteem van ouderen erg zwak en incompetent, en is het waarschijnlijk dat zij last krijgen van abnormale afwijkingen in het immuunsysteem, waaronder stofallergie. De ernst en duur van allergische reacties bij deze mensen zijn waarschijnlijk groter dan die van jonge en gezonde personen met een goed immuunsysteem.
Kan stofallergie een astma-aanval veroorzaken?
Ja, verschillende allergenen in het stof, zoals huisstofmijt, huidschilfers van huisdieren, pollen en schimmelsporen, behoren tot de meest voorkomende veroorzakers van allergisch astma. Astma-uitbraken komen vaker voor in het stoffige seizoen en tijdens de oogst, wanneer de lucht vol zit met pollen. Voorzorgsmaatregelen zoals het sluiten van de ramen en deuren, het installeren van luchtfilters en airconditioners, het vermijden van het gebruik van tapijten, het regelmatig schoonmaken van de tapijten, het gebruik van hoezen gemaakt van allergeenbestendige hoezen, het gebruik van maskers op stoffige plaatsen en het uit de buurt blijven van huisdieren of ze in ieder geval uit de slaapkamer houden, zijn zeer nuttig om het gevaar te verminderen.
Ook als schimmels in vochtige ruimtes groeien, is het nuttig om het huis droog te houden en onnodig vocht te vermijden. Kortom, allergische reacties op stofallergenen zijn belangrijke astma-triggers, en een astmatisch persoon moet er vanaf blijven.
Wat zijn de gebruikelijke behandelingen voor stofallergie?
De eerste optie is het vermijden van blootstelling aan allergenen. De praktijk zorgt voor minder problemen; Als ze zich voordoen, verminderen deze praktijken het risico op ernstigere problemen. Het is echter onmogelijk om de allergenen volledig te vermijden en medisch ingrijpen is meestal noodzakelijk. De volgende behandelingsopties zijn beschikbaar;
- Immunotherapie: Het immuunsysteem is getraind om niet gevoelig te zijn voor een bepaald allergeen. Bij de immuuntherapie wordt gebruik gemaakt van allergieschoten of sublinguale tabletten, die het lichaam blootstellen aan korte en beheersbare doses van verschillende allergenen en de gevoeligheid van het lichaam voor deze allergenen verminderen.
- Medicatie: Verschillende medicijnen zijn veelbelovend om de symptomen onder controle te houden en de oorzaak van stofallergie te behandelen. Deze omvatten antihistaminica die de productie van ontstekingschemicaliën verminderen; corticosteroïden die ontstekingen en irritatie behandelen; decongestiva die de congestie van weefsels in de neusholte helpen behandelen (verstopte neus) en leukotrieenmodificatoren die de activiteiten van pro-inflammatoire chemicaliën blokkeren.
- Ontvochtigers: Een te hoge luchtvochtigheid in de woon- of slaapkamer, vooral tijdens het regenseizoen, verhoogt de schimmelgroei en daarmee de hoeveelheid schimmelsporen in de omgeving. Het installeren van luchtontvochtigers in de slaapkamer en op de werkplek is dus een waardevolle optie, vooral als iemand allergisch is voor stofsporen.
- Nasale zoutoplossing: Spoeling met zout water wordt gebruikt in een uitgeperste fles of een netipot om irriterende stoffen en verdikt slijm uit de neusholte en sinussen te spoelen. Er zijn commerciële preparaten beschikbaar. Af en toe wordt echter een milde zoutoplossing (0.9%) bereid in gedestilleerd en zuiver water) gebruikt.
Immunotherapie
Immunotherapie is een preventieve therapie waarbij geleidelijke doses worden toegediend van de allergenen waarvoor een persoon gevoelig is. Het veroorzaakt een verandering in het immuunsysteem en maakt het minder gevoelig voor dat specifieke allergeen. Het leidt tot de productie van blokkerende antilichamen tegen de allergenen en vermindert de symptomen tijdens toekomstige ontmoetingen met dat allergeen. Vóór de therapie gebruikte de allergoloog een bloed- of huidtest om het specifieke allergeen te identificeren. Er zijn verschillende soorten en vormen van immunotherapie beschikbaar, zoals allergie-injecties en sublinguale immunotherapie. intervallen om het immuunsysteem ongevoelig te maken voor dat allergeen.
Er zijn verschillende soorten en vormen van immunotherapie beschikbaar, zoals Allergieprikken en sublinguale immunotherapie. Tijdens allergieschoten (bekend als subcutane immunotherapie-SCIT), worden met regelmatige tussenpozen incrementele doses van een specifiek allergeen geïnjecteerd om het immuunsysteem voor dat allergeen ongevoelig te maken. Het is de meest effectieve methode van immunotherapie, en uit een recensie uit 2020, gepubliceerd in het Journal of Asthma and Allergy , waarbij 98 onderzoeken betrokken waren, bleek dat SCIT de medicatiescore en kortetermijnsymptomen bij kinderen en volwassenen verminderde (Arianna Giannetti en collega's, 2020).
Tijdens sublinguale immunotherapie (SLIT) worden de allergenen geïntroduceerd als sublinguale tabletten. Het is een minder effectieve methode dan allergieschoten. Niettemin veroorzaakte de SLIT-therapie een significante afname van de medicatiescore na 12, 24 en 36 maanden reguliere behandeling (Shahid en collega's, 2021).
De bijwerkingen van immunotherapie zijn afhankelijk van de gebruikte methode, en de sublinguale methode is veiliger dan de injectie. De vaak voorkomende bijwerkingen van sublinguale immunotherapietabletten zijn jeuk in de mond en het oor, zwelling aan de achterkant van de mond, gezwollen vulva, zwelling van de lippen en tong, pijn, zweren of pijnlijke plekken op de tong, zweren en zweren in de mond, kietelen, irritatie en zwelling in de keel, smaakstoornissen en diarree. De allergische injecties zijn veiliger als ze correct worden aangebracht. Omdat ze echter allergenen bevatten, kunnen er toch reacties optreden. en de systemische reacties omvatten netelroos, niezen, verstopte neus, benauwdheid, piepende ademhaling en zwelling. In ernstige gevallen treedt er een ernstige en levensbedreigende anafylactische reactie op, die ademhalingsmoeilijkheden veroorzaakt. De meeste bijwerkingen zijn van voorbijgaande aard en verdwijnen binnen een paar uur. decongestiva en leukotrieenmodificatoren
De allergieschoten zijn veiliger als ze correct worden toegepast. Omdat ze echter allergenen bevatten, treden er toch reacties op. De lokale reacties omvatten roodheid, zwelling en irritatie op de toedieningsplaats, en de systemische reacties omvatten netelroos, niezen, verstopte neus, beklemmend gevoel op de borst, piepende ademhaling en zwelling in ernstige gevallen. In zeldzame gevallen treedt een ernstige en levensbedreigende anafylactische reactie op, die ademhalingsmoeilijkheden veroorzaakt. De meeste bijwerkingen zijn van voorbijgaande aard en verdwijnen binnen een paar uur. De ernstige gevallen moeten aan de arts worden gemeld.
Medicijnen
De medische behandeling van stofallergie omvat het gebruik van antihistaminica, corticosteroïden, decongestiva en leukotrieenmodificatoren.
De antihistaminica verlagen de productie van ontstekingschemicaliën zoals cytokines, histamine en interleukinen, die verantwoordelijk zijn voor de meeste klinische symptomen zoals loopneus, jeuk en niezen. Sommige antihistaminica zijn zonder recept verkrijgbaar, zoals loratadine (Claritin®, Alavert®). fexofenadine (Allegra®), cetirizine en sommige antihistaminica-siropen voor baby's, terwijl andere op recept verkrijgbaar zijn, zoals olopatadine (Patanase®) en azelastine (Astepro®)
Corticosteroïden worden oraal of als neusspray toegediend en verminderen de symptomen van. allergische reacties. Neussteroïden zijn veel veiliger en hebben minder bijwerkingen dan orale steroïden. De meest gebruikte corticosteroïden zijn ciclesonide (Omnaris®), triamcinolon (Nasacort®) en mometasonfuroaat (Nasonex®). het verlichten van zwelling. Er zijn veel vrij verkrijgbare producten verkrijgbaar die een decongestivum combineren met een antihistaminicum. Deze medicijnen verhogen de bloeddruk en patiënten met een hartaandoening, glaucoom of hoge bloeddruk moeten deze medicijnen gedurende meer dan drie opeenvolgende dagen vermijden, omdat ze de verstopte neus vergroten.
Decongestiva verminderen congestie door zwelling te verlichten. Er zijn veel OTC-producten beschikbaar die een decongestivum combineren met een antihistaminicum. Deze medicijnen verhogen de bloeddruk en patiënten met hartaandoeningen, glaucoom of hoge bloeddruk moeten ze vermijden. Decongestiva gedurende meer dan drie opeenvolgende dagen worden niet aanbevolen, omdat ze de verstopte neus vergroten.
Leukotrieenmodificatoren veroorzaken de blokkering van de effecten van immuunchemicaliën in het lichaam. Montelukast en zafirlukast zijn hiervan een bekend voorbeeld. Het veroorzaakt echter bijwerkingen zoals koorts, hoofdpijn en infecties van de bovenste luchtwegen, naast depressie en stemmingswisselingen.
Ontvochtigers
Naast de luchtvochtigheid verwijderen de ontvochtigers stof en allergenen uit de lucht. Door de luchtvochtigheid te beheersen, controleren de luchtbevochtigers de schimmelgroei en verminderen ze schimmelsporen in de binnenlucht. Het gebruik van een luchtbevochtiger om een luchtvochtigheid van 45-50% te bereiken is nuttig voor mensen die allergisch zijn voor schimmelsporen. Naast de schimmelsporen houdt een luchtontvochtiger de groei van huisstofmijten tegen en elimineert deze.
Luchtbevochtigers zijn zeer effectief, omdat een luchtvochtigheid van 50% niet alleen comfortabel is voor mensen; het doodt huisstofmijten en vermindert de schimmelgroei, beide de belangrijkste bronnen van stofallergenen binnenshuis. Patiënten met allergische rhinitis en andere problemen met stofallergie ondervonden voordelen van het installeren van luchtontvochtigers in hun huizen.
De luchtbevochtigers hebben veel potentiële bijwerkingen. Ze maken de lucht droog en zijn onnodig of zelfs contraproductief voor mensen die in droge omgevingen leven, zoals woestijnen of als de kamer wordt verwarmd met elektrische of gaskachels. Te veel droge lucht verhoogt het risico op longontsteking en andere ademhalingsproblemen. Soms veroorzaken ze een extreem lage luchtvochtigheid, wat leidt tot uitdroging, droge hoest en verstopte neus. Deze problemen vereisen zorg en waakzaamheid bij het gebruik van luchtontvochtigers.
Nasale zoutspoelingen
Bij neusspoelingen met zoutoplossing (neusspoelen, douchen, wassen of irrigeren) wordt een hypertone of isotone zoutoplossing gebruikt om de neusholte te spoelen. Het wordt gedaan met behulp van een spuitfles of spuitpomp met een lagere positieve druk, op zwaartekracht gebaseerde druk of vernevelaars. Verschillende concentraties zoutoplossingen zijn vrij verkrijgbaar, alleen of in combinatie met andere therapieën. De procedure van neusirrigatie is eenvoudig. De patiënt moet de irrigatieoplossing klaarmaken, de container voorbereiden nadat hij de zoutoplossing erin heeft gegoten, zichzelf op de juiste manier positioneren door over de gootsteen te leunen, de neus grondig spoelen en snuiten en vervolgens de instrumenten na de procedure wassen.
Nasale irrigatie met de zoutoplossing is een eenvoudige maar effectieve manier om de symptomen te verlichten die gepaard gaan met allergieën en infecties van de bovenste luchtwegen. Veel mensen hebben voordelen gemeld na eenmalig gebruik. Een veilige procedure zorgt ervoor dat er geen bijwerkingen zijn. Sommige mensen ervaarden na de procedure een brandend en stekend gevoel in de neus. Het probleem is echter beheersbaar door de hoeveelheid zout in het water te verlagen en het gebruik van te warm of te koud water te vermijden. Verontreinigd water vormt een klein risico op het introduceren van infecties zoals de in water geboren Naegleria. Het is erg belangrijk om gekookt en gedestilleerd water te gebruiken om het te steriliseren.
Wat is de beste behandeling voor een ernstige stofallergiereactie?
De beste behandeling voor een stofallergiereactie is het voorkomen van blootstelling aan de allergenen. Omdat stofallergenen te vaak voorkomen om te vermijden, biedt een combinatie van medicijnen en preventietherapieën de beste uitweg. Het moet duidelijk zijn dat er niets beters bestaat dan een ideale behandeling. Een combinatie van verschillende behandelingen werkt het beste omdat er veel symptomen van stofallergie zijn. Een goede combinatie is het combineren van corticosteroïden (zoals fluticasonpropionaat, mometasonfuroaat en triamcinolon), antihistaminica (zoals fexofenadine, cetirizine en loratadine) en decongestiva (Zyrtec-D®).
Een andere beste behandelingsoptie is Cromolyn-natrium. Het is verkrijgbaar als neusspray en vermindert zwelling en ontsteking in de luchtwegen. Het verlicht de symptomen zoals verstopte neus, niezen en loopneus. Het wordt goed verdragen in therapeutische doses. Hoge doses veroorzaken echter bijwerkingen zoals duizeligheid en hoofdpijn. Het moet elke 4-6 uur worden gebruikt, afhankelijk van de ernst van de aandoening. Deze medicijnen zullen echter waarschijnlijk slechts tijdelijke verlichting geven, en de patiënten moeten meer geavanceerde opties zoals immunotherapie met de allergoloog bespreken.
Zijn vrij verkrijgbare middelen effectief voor de behandeling van stofallergieën?
Ja, vrij verkrijgbare middelen zoals neusspoelingen met zoutoplossing, decongestiva als neussprays, corticosteroïdensprays (zoals Nasacort® en Flonase®) en verschillende vrij verkrijgbare antihistaminica bieden enige mate van verlichting, vooral voor jonge mensen met een gezond immuunsysteem. De effectiviteit ervan varieert van persoon tot persoon, en mensen met een slechte immuniteit of mensen die lijden aan auto-immuunziekten hebben voorgeschreven medicijnen nodig. De OTC-behandelingen behandelen niet de onderliggende oorzaak, die verantwoordelijk is voor de symptomen, en de patiënten wordt geadviseerd om de allergoloog of op zijn minst een huisarts te raadplegen voor advies.
Zijn medicijnen tegen stofallergie verkrijgbaar in een online apotheek?
Ja, verschillende online apotheken zijn bevoegd om medicijnen tegen stofallergieën te verkopen, en het is een handige manier voor veel mensen die de apotheek niet kunnen of willen bezoeken. Veel apotheken zijn door de Algemene Farmaceutische Raad (GPhC) geautoriseerd om online medicijnen tegen stofallergieën aan te bieden. De patiënten moeten er echter voor zorgen dat de apotheek geregistreerd is bij de huisartsenpost en dat hun registratiegegevens beschikbaar zijn op hun website. Voor een betere veiligheid moeten patiënten de arts raadplegen voor nieuwe medicijnen, zelfs als deze zonder recept verkrijgbaar zijn bij online apotheken. Voor hun welzijn wordt de patiënten geadviseerd om niet uitsluitend op online apotheken te vertrouwen en deze niet als vervanging voor medisch advies te gebruiken.
Een breed scala aan producten voor stofallergie is nu online beschikbaar. Verzachtende oogzorgoplossingen zoals de Fusion Allergy Eye Drops 0,5 ml kunnen bijvoorbeeld jeukende, geïrriteerde ogen helpen verlichten die worden veroorzaakt door blootstelling aan allergenen. Op dezelfde manier bieden neussprays zoals Sterimar hooikoorts- en allergieverlichting effectieve neusreiniging en symptoomverlichting.
Hoewel online opties handig zijn, mogen ze medisch advies niet vervangen. Het is altijd het beste om een zorgverlener te raadplegen voordat u met een nieuw medicijn begint, zelfs als dit zonder recept verkrijgbaar is.
Hoe lang duurt stofallergie?
De duur van een stofallergie is zeer variabel en hangt af van factoren zoals de mate van blootstelling aan allergenen, de aard van de allergenen, de status van het immuunsysteem en de aard en ernst van de gebruikte behandelings- en preventieopties. Over het algemeen is stofallergie een chronische aandoening die jaren en zelfs een leven lang aanhoudt. Alleen een goede combinatie van behandeling en preventie zorgt voor enig resultaat.
Af en toe treden recidieven op als iemand de volgende keer opnieuw wordt blootgesteld aan de allergenen. Het komt voor omdat antilichamen tegen dat allergeen in het bloed aanwezig zijn, waardoor snelle resultaten na de volgende blootstelling worden gegarandeerd. Beheers- en controlemaatregelen zijn erop gericht de ernst en frequentie van de symptomen te verminderen. De unieke aard van het immuunsysteem en de allergie resulteren in veel seizoensgebonden herhalingen. Bovendien treden niet alle allergische reacties gelijktijdig op na blootstelling, en bij sommige vertraagde reacties duurt het dagen voordat ze zich ontwikkelen. Het is belangrijk om na overleg met de arts een alomvattend plan op te stellen dat al deze aspecten van allergiepreventie bestrijkt.
Hoe lang duurt het voordat de stofallergie is verdwenen?
Het verdwijnen van stofallergie betekent de verbetering van de belangrijkste symptomen van allergische reacties. Het betekent een situatie waarin de symptomen beheersbaar en minder ernstig zijn geworden. Na verloop van tijd verandert het immuunsysteem en wordt het minder gevoelig voor veel voorkomende allergenen. Maatregelen zoals behandeling en vermindering van de blootstelling aan allergenen vergemakkelijken het bezinkingsproces.
De verrekeningstijd voor verschillende mensen ligt tussen enkele weken en enkele maanden. Het is echter voor iedereen anders en patiënten moeten de arts raadplegen voor meer geïndividualiseerde zorg.
Wat zijn de preventieve maatregelen tegen stofallergie?
Er zijn veel manieren om de stofallergie te helpen voorkomen. Deze methoden zijn zeer nuttig wanneer ze worden gebruikt in combinatie met verschillende behandelingen. Hier zijn enkele praktische tips voor dit doel.
- Regelmatige reiniging van het beddengoed: De eenvoudigste en meest praktische methode om stofallergie te voorkomen is het correct reinigen van het beddengoed. Het beddengoed moest minstens één keer per week in warm water worden gewassen. Het is nuttig om mijtbestendige hoezen voor kussens en matrassen te gebruiken, omdat dit de allergenen helpt afdichten. Een huismiddeltje dat op het beddengoed kan worden gebruikt, is door enkele druppels etherische oliën in de baking soda te mengen, dit op het beddengoed te strooien, het te laten drogen en het vervolgens op te zuigen.
- Controleer de luchtvochtigheid in de woonruimtes: Een hoge luchtvochtigheid bevordert de groei van schimmels en vergroot de ademhalingsproblemen. De huisstofmijten gedijen goed bij een hoge luchtvochtigheid van 70-80%. Het installeren van een luchtbevochtiger helpt dus om deze problemen te beheersen. De luchtbevochtiger heeft tot doel de luchtvochtigheid te regelen tussen 40-60%.
- Stoomreiniging (natstofzuiger): Droogstofzuigen neemt geen huisstofmijt op. In plaats daarvan wekt het stof op en vergroot het de ademhalingsproblemen. Het gebruik van stoomreiniging of natreiniging voor de tapijten is nuttig. De verhitte stoom doodt de mijten en zorgt ervoor dat het stof neerslaat. Een stofzuiger met een HEPA-filter is handig voor het verzamelen van stofallergenen.
- Vloerbedekking: Het gebruik van tegels of hardhout als vloerbedekking helpt de huisstofmijt in de slaapkamer en andere woonruimtes onder controle te houden. Verwijder de stofvasthoudende en moeilijk te wassen items zoals gordijnen, vloerkleden, tapijten en raambekleding en vervang ze door gemakkelijk wasbare stoffen.
- Regelmatig schoonmaken van het huis: Regelmatig grondig reinigen verwijdert het stof en voorkomt overmatige ophoping. Als iemand een stofallergie heeft, moet tijdens het schoonmaken of afstoffen een gezichtsmasker worden gedragen en moet iemand in ernstige gevallen stof vermijden. De items zoals knuffels en boeken vangen het stof op. Het afstoffen moet regelmatig worden verhoogd, of deze items moeten worden geëlimineerd.
- Huisdierbeheer: Sommige mensen ontwikkelen allergieën als gevolg van huidschilfers van huisdieren en de vacht. In dergelijke gevallen moet de frequentie van het afstoffen en stofzuigen worden verhoogd om de ophoping van huidschilfers en andere allergenen van de oorsprong van het huisdier te voorkomen.
Enkele tips voor het beheer van uw huis: Hier zijn enkele tips voor het beheer van uw huis die u helpen het probleem van huisstofmijt aan te pakken. Gebruik geen zolderventilatoren en ramen die sporen, pollen en andere stofallergenen naar binnen lokken. In plaats van handmatige ventilatie via ramen is de airconditioner een betere optie voor ventilatie, vooral voor mensen met stofallergieën.De luchtreinigers, vooral die uitgerust met hoogwaardige HEPA-filters, zijn nuttig voor het verwijderen van stofallergenen en tabaksrook uit de binnenlucht. Vermijd het gebruik van met stof bedekte meubelen, aangezien deze ideaal zijn voor het opvangen van stof. Evenzo moet het gebruik van zware gordijnen, gestoffeerde meubels en tapijten worden vermeden. De stofdichte kussens en de matras moeten bedekt zijn met strak geweven stoffen. Meubels gemaakt van vinyl, leer, plastic of hout zijn een waardevolle optie omdat ze gemakkelijk te reinigen en te desinfecteren zijn. De kamerbrede vloerbedekking en vloerkleden moeten worden verwijderd. Als het moeilijk is om uit alle huizen te verwijderen, moet in ieder geval de slaapkamer er vrij van zijn. Het gebruik van kleinere en gemakkelijk te wassen vloerkleden is een goede optie. Het is handig om de jaloezieën en gordijnen te vervangen door wasbare gordijnen en rolgordijnen. Op dezelfde manier moeten de donzen dekbedden, wollen dekens, kunstbloemen, boeken, wandkleden enz. worden verwijderd. Ascariciden zijn chemicaliën die huisstofmijten doden. Het is nuttig om deze chemicaliën op meubels of tapijten te gebruiken. Een dergelijke stap moet echter worden ondernomen onder begeleiding van een professional, aangezien deze chemicaliën onveilig zijn voor mensen en de residuen die de menselijke voedselketens bereiken zeer gevaarlijk zijn.