Beste antibiotica voor cystitis

Wat wordt er gedekt?

Urineweginfectie is standaard, met meer dan 10 miljoen doktersbezoeken per jaar. Naar verwachting zal ongeveer 44% van de mensen wereldwijd last hebben van urineweginfecties. Deze infectie kan in elk deel van uw urinestelsel voorkomen. Het kan de blaas, urine, nieren en urinewegen aantasten. Blaasinfectie is een type urineweginfectie die optreedt in de blaas. Het staat bekend als cystitis. Complexe cystitis heeft onderliggende aandoeningen, wat resulteert in een hoger risico op therapiefalen. Na zeven dagen behandeling kunnen symptomen optreden, waaronder diabetes, nierproblemen, functionele afwijkingen van de urinewegen, niertransplantaties, verblijfskatheterstents en immunosuppressie.

Urineweginfecties komen voor wanneer bacteriën uit de huid of het rectum de urethra binnendringen en de urinewegen infecteren. Ze kunnen in vier categorieën worden ingedeeld.

• Ongecompliceerde urineweginfectie. De urinewegen zijn zowel fysiologisch als structureel normaal. Een ongecompliceerde urineweginfectie kan worden gedefinieerd als de afwezigheid van een geassocieerde aandoening waarvan bekend is dat deze het afweermechanisme van de gastheer schaadt.

• Gecompliceerde urineweginfectie. Gecompliceerde urineweginfecties komen voor als de urinewegen abnormaal zijn, hetzij door een ureterobstructie, vesicoureterische reflux of nierstenen.

• Geïsoleerde urineweginfectie. Deze eerste UTI-episode treft 25-40% van de jonge vrouwen. Het verwijst ook naar de episoden die zes maanden uit elkaar liggen.

• Onopgeloste urineweginfectie. Antibioticaresistentie zorgt ervoor dat de therapie mislukt. Dit kan ook gebeuren als twee verschillende bacteriën de aandoening veroorzaken.

Symptomen van urineweginfecties

UTI kan de boosdoener zijn als u regelmatig pijn ervaart op het toilet, gepaard gaand met brandende urine. Hieronder staan ​​de symptomen die verband houden met urineweginfecties.

• Brandende pijn bij het urineren

• Vaak plassen

• Het gevoel te moeten plassen ondanks een lege blaas

• Bloedige en (of) stinkende urine

• De druk van krampen in de lies of onderbuik

Symptomen van cystitis zijn hoogstwaarschijnlijk vergelijkbaar met de hierboven genoemde, behalve dat ze vaker voorkomen bij vrouwen dan bij mannen en vooral in de lagere urinewegen.

Oorzaken en risicofactoren van urineweginfecties

Cystitis en andere soorten urineweginfecties worden meestal veroorzaakt door een bacteriële infectie. De meest voorkomende veroorzaker van deze infectie is de Escherichia coli bacterie, verantwoordelijk voor ongeveer 70% van de ongecompliceerde urineweginfecties die wereldwijd voorkomen. Andere verantwoordelijke pathogenen zijn onder meer Staphylococcus saprophyticus, S. aureus, Proteus mirabilis, Klebsiella pneumoniaen Pseudomonas aeruginosa. Zodra de urethra deze bacteriën in de urinewegen introduceert, kan blaasontsteking of blaasontsteking optreden. Vrouwen hebben kortere urineleiders en lopen daardoor een groter risico op infecties. Andere risicofactoren voor urineweginfecties zijn de menopauze en een verlaagd oestrogeengehalte.

Zwangere vrouwen

Zwangerschap brengt veranderingen in het lichaam van een vrouw met zich mee. Sommige van deze veranderingen verhogen het risico op het ontwikkelen van infectieziekten zoals urineweginfecties. De groei van de baby in de baarmoeder veroorzaakt een verhoogde druk op de blaas, waardoor de urinestroom afneemt en er een infectie ontstaat. Een zwangere vrouw die symptomen van een urineweginfectie ervaart, loopt risico op hoge bloeddruk. Tegelijkertijd loopt de baby het risico vroeg en ongewoon kleiner geboren te worden. Daarom moet onmiddellijk een verloskundige of arts worden geraadpleegd als u tijdens de zwangerschap last heeft van urineweginfecties, om complicaties bij zowel de vrouw als de baby te voorkomen.

De beste antibiotica voor de behandeling van blaasontsteking

Urineweginfecties kunnen, als ze niet worden gecontroleerd, resulteren in ernstiger aandoeningen, zoals nierinfecties. Het is dus van cruciaal belang om medische hulp in te roepen wanneer een persoon UTI-symptomen vertoont. Eén manier om urineweginfecties, zowel gecompliceerd als ongecompliceerd, te behandelen is door middel van antibioticabehandeling, waarbij gecompliceerde urineweginfecties een langere behandelingskuur vereisen. Een dergelijke behandeling is gericht op het elimineren van de infectie van de urinewegen. OTC-geneesmiddelen zoals Orlistat en Pyridium (fenazopyridine) kunnen pijnlijke blaas- en urethrapijn verlichten. Fenazopyridine mag slechts 48 uur vóór een bloedtest worden ingenomen, omdat het kleding en contactlenzen kan aantasten. Als er contactlensproblemen optreden, wordt de persoon geadviseerd geen contactlenzen te dragen tijdens het gebruik van fenazopyridine.

Andere behandelingsopties omvatten cephalexine, cefaclor en sulfamethofenoxazoline. Andere antimicrobiële therapieën zijn orale fluorchinolonen zoals ciprofloxacine, levofloxacine, norfloxacine en ofloxacine. Op dezelfde manier zijn antibiotica de eerste behandelingslijn voor door bacteriën geïnduceerde blaasontsteking. Bij niet-infectieuze blaasontsteking kan het vermijden van irriterende producten de symptomen helpen verlichten en veel vloeistoffen drinken.

Mensen met ongecompliceerde urineweginfecties beginnen meestal met de behandeling zonder diagnostische tests, maar u kunt ook een urinemonster nemen om te testen. De arts voert gewoonlijk urineonderzoek en urinecultuur uit om de symptomen van de infectie te diagnosticeren. Bij urineonderzoek wordt het urinemonster onderzocht op rode bloedcellen, witte bloedcellen en bacteriën. De urinecultuur daarentegen bepaalt het type bacterie in het urinemonster.

Hoe zit het met antimicrobiële resistentie?

Antimicrobiële resistentie treedt op wanneer ziekteverwekkers in de loop van de tijd veranderen en niet langer op medicijnen reageren. Het bemoeilijkt de behandeling van infecties, wat kan leiden tot de verspreiding van de ziekte, ernstige ziekten en de dood. Antibiotica worden daardoor ineffectief. Dit is wereldwijd waargenomen: er is een hoge mate van resistentie tegen antibiotica die worden gebruikt bij de behandeling van veel voorkomende bacteriële infecties zoals diarree, seksueel overdraagbare infecties, sepsis en urineweginfecties. Ciprofloxacine- en fluorochinolonresistentie zijn enkele voorbeelden van antibiotica met geregistreerde resistentie.

Als preventieve maatregel tegen de verspreiding van antibioticaresistentie wordt iemand geadviseerd alleen antibiotica te gebruiken als deze zijn voorgeschreven door een zorgverlener en altijd het volledige recept te nemen, zelfs als hij zich beter voelt. Het is ook nuttig om geen overgebleven antibiotica te gebruiken en antibiotica met anderen te delen.

Alternatieven

Sommige mensen gebruiken cranberrysap als behandeling voor urineweginfecties. Sommige onderzoekers zijn van mening dat veenbessen anti-infectieuze effecten hebben, hoewel dit en de bijbehorende risico's nog onderwerp zijn van verder onderzoek. Het is bewezen veilig voor consumptie, maar het is bekend dat het drinken van cranberrysap helpt het gewicht laag te houden en de kans op spijsverteringsproblemen te verkleinen.

Het drinken van veel water kan de urine verdunnen en Escherichia coli en andere bacteriën in de urinewegen wegspoelen. Afgezien van cranberrysap, zijn andere huismiddeltjes waarvan wordt aangenomen dat ze effectieve behandelingsopties zijn voor urineweginfecties, onder meer ananas, appelazijn, citroensap en suiker, gemberthee en kokosolie. Voor degenen die op zoek zijn naar een meer geconcentreerde vorm bieden cranberrysupplementen voor de gezondheid van de urinewegen een handig alternatief zonder de toegevoegde suiker.

Veelvoorkomende bijwerkingen van antibioticagebruik

De meest voorkomende bijwerkingen van antibiotica komen voor bij ongeveer één op de tien mensen en worden gevoeld door het spijsverteringsstelsel, waaronder braken, misselijkheid, diarree, buikpijn, verlies van eetlust, een opgeblazen gevoel en indigestie. Deze zijn meestal mild en verdwijnen zodra de behandelingskuur is afgelopen. Allergische reacties op antibiotica kunnen ook voorkomen, vooral op penicilline en cefalosporines. Naar verluidt ervaart ongeveer één op de vijftien mensen huiduitslag, piepende ademhaling, hoesten en (of) een benauwde keel die ademhalingsmoeilijkheden kunnen veroorzaken. U kunt antihistaminica gebruiken om deze veel voorkomende symptomen van allergische reacties te verlichten.

Ondertussen kan in zeldzame gevallen een levensbedreigende allergische reactie op antibiotica, bekend als anafylaxie, optreden. De persoon kan zich licht in het hoofd voelen of flauwvallen, moeite hebben met ademhalen, piepen, een klamme huid hebben, verward raken en (of) het bewustzijn verliezen. Het zou helpen als u onmiddellijk een noodgeval zou plegen zodra iemand anafylaxie krijgt.

Ondanks de hierboven genoemde bijwerkingen van antibiotica, is het essentieel op te merken dat de voordelen groter zijn dan de bijwerkingen. Bijwerkingen komen zelden voor, terwijl de kans op verlichting van de symptomen van infectieziekten groot is als antibiotica op de juiste manier worden toegediend.

Recurrente urineweginfecties

Een recidiverende urineweginfectie heeft betrekking op twee of meer infecties in zes maanden of drie of meer urineweginfecties binnen 12 maanden. Risicofactoren voor recidiverende cystitis zijn geslachtsgemeenschap, gebruik van anticonceptiva zoals zaaddodend middel en diafragma, voorgeschiedenis van UTI's bij de moeder, recent gebruik van antimicrobiële middelen en een nieuwe sekspartner in de afgelopen 12 maanden voor vrouwen in de pre-menopauze. Postmenopauzale vrouwen of oudere vrouwen kunnen recidiverende urineweginfecties krijgen als ze vóór de menopauze een urineweginfectie hebben, een cystocèle en een restvolume na de menopauze. UTI bij volwassen patiënten kan ook terugkeren als de persoon een voorgeschiedenis heeft van urogynaecologische chirurgie, urine-incontinentie en (of) een verminderde urinestroom.

Gecompliceerde urineweginfecties, diabetes mellitus, neurologische aandoeningen, letsels aan het ruggenmerg, verblijfskatheters, urine-incontinentie, nierstenen en cystocèle dragen bij aan terugkerende infecties. Symptomen van terugkerende urineweginfecties kunnen worden verlicht door antibiotica, veel water drinken, urineren na geslachtsgemeenschap, natuurlijke remedies zoals cranberrysap proberen en het vermijden van voedingsmiddelen die blaaspijn veroorzaken, zoals cafeïne, alcohol en gekruid voedsel. Voor gerichte ondersteuning bieden Cysticlean 240 mg PAC-capsules een krachtig cranberry-extract dat is ontworpen om het comfort van de urinewegen te ondersteunen.

Voorkomen van urineweginfecties

• Veel water drinken

• Handhaving van persoonlijke en genitale hygiëne

• Kiezen voor andere anticonceptiemiddelen in plaats van zaaddodend middel of middenrif

• De drang om te plassen niet onder controle te houden

• Plassen na seks

Laatste woorden

Onze gezondheid is onze rijkdom. Bewustzijn is voor elke vrouw van cruciaal belang als het om gezondheid gaat.

Voor meer informatie over blaasontsteking, lees onze informatiepagina hier.

Voor meer informatie over blaasontsteking en andere soorten urineweginfecties en hun behandelingsopties, klik hier.