Beste behandeling voor gonorroe
.png?v=1674044950983)
Gerelateerde producten
Gonorroe is een seksueel overdraagbare ziekte die volgens gegevens uit 2020 ongeveer 82,4 miljoen mensen treft. Het wordt veroorzaakt door Neisseria gonorrhoeae , die het voortplantingssysteem van mannen en vrouwen in gelijke mate beïnvloedt. Het kan ook in de bloedbaan terechtkomen en kan in zeldzame gevallen andere organen aantasten. De beste controlemethode is het voorkomen van blootstelling aan de ziekteverwekker door veiligere seksuele activiteiten te beoefenen.
Wat is de beste behandeling voor deze ziekte?
Voorheen werd deze ziekte behandelbaar en geneesbaar geacht door het gebruik van antibiotica. In de loop van de tijd ontwikkelde de ziekteverwekker resistentie tegen veel antibiotica, wat leidde tot problemen bij de behandeling van gonorroe. In het verleden werden chinolonen en penicilline gesuggereerd als het favoriete medicijn. Met de opkomst van AMR (antimicrobiële resistentie) veranderde dit concept echter en worden cefalosporines, aminoglycosiden en macroliden als effectief beschouwd. Maar eerst moeten we het mechanisme van het ontstaan van de ziekte begrijpen en hoe deze antibiotica effectief zijn zelfs na AMR.
Wat zijn de risicofactoren voor gonorroe?
Het is een bacteriële infectie die wordt overgedragen via de seksuele route en die voornamelijk het voortplantingsstelsel aantast (baarmoederhals, baarmoeder en eileider bij vrouwen en urethra bij mannen en vrouwen). Het tast de slijmvliezen van de organen aan.
Hoe kun je gonorroe krijgen?
Het is zeer pathogeen en staat op de tweede plaats van de meest gemelde bacteriële infecties van de afgelopen jaren, wat alarmerend is. Onveilig seksueel contact, homoseksualiteit, jonge seksueel actieve mensen (jonger dan 25 jaar) en geboren worden door een door gonorroe getroffen moeder zijn de risicofactoren die tot deze infectie kunnen leiden. Soms kan het asymptomatisch zijn, waardoor er te weinig melding wordt gemaakt van deze infectie. Er zijn grote kansen op een terugkerende gonorroe-infectie als de persoon de noodzakelijke preventieve maatregelen niet neemt, en de situatie moeilijker onder controle te krijgen zal zijn.
Lees meer: Kun je gonorroe krijgen door te zoenen?
Klinische tekenen en symptomen van Gonorroe
Gonorroe is bij mannen meestal asymptomatisch. Soms treden echter 14 dagen na blootstelling aan N. gonorroe klachten op zoals ongebruikelijke afscheiding uit de urethra, moeite met plassen en ontsteking van de epididymis. Dit kan ook gepaard gaan met pijn. Bij vrouwen treden symptomen van een milde infectie op en op soortgelijke wijze worden vaginale afscheiding en dysurie vastgesteld. Soms is er ook sprake van bloeding.
Ontstekingsaandoeningen leiden tot ernstige jeuk en pijn, waardoor de persoon zich voortdurend ongemakkelijk voelt. Wanneer de infectie zich naar het strottenhoofd verplaatst (via de orofarynx) of in de bloedbaan terechtkomt, kan dit leiden tot keelpijn (pijn en irritatie in de keel), artritis (zwelling van de gewrichten), dermatitis (huidirritatie) en tenosynovitis (ontsteking van de streng die bot met spier verbindt). Het maakt ook manieren voor de overdracht van HIV.
Lees meer: Wat zijn de meest voorkomende soa's?
Complicaties van gonorroe
Gonorroe kan zich ook verspreiden naar de bloedbaan. Bij vrouwen kan het bekkenontstekingsziekte veroorzaken, die frequente pijn in de buik en inwendige abcessen veroorzaakt. Bij mannen kan het leiden tot onvruchtbaarheid en onvruchtbaarheid als gevolg van een epididymisontsteking als het niet snel wordt genezen. Als de infectie bij zwangere vrouwen wordt overgedragen op de baby, kan dit blindheid, gewrichtsinfecties en bloedinfecties veroorzaken. Daarom is het belangrijk om goed te controleren of de aandoening eerder wordt gediagnosticeerd.
Bestel vandaag nog een gonorroe-bloedtest bij Welzo. Klik hier om te bekijken.
Oorzaken van antibioticaresistentie bij gonorroe
Het probleem van onze gezondheidsorganisaties is antimicrobiële resistentie, waardoor het moeilijk wordt om zelfs ongecompliceerde infecties te behandelen. N. gonorrhoeae is nu een multiresistente ziekteverwekker. Sinds de jaren dertig zijn er verschillende antibiotica gebruikt om de infectie te behandelen, maar de ziekteverwekker ontwikkelde er resistentie tegen. Behandeling begon met sulfonamiden, penicilline, tetracycline, aminocyclitol (spectinomycine) en ging over op fluorochinolonen. Deze medicijnen werkten allemaal niet meer effectief tegen deze ziekteverwekker vanwege resistentie veroorzaakt door de plasmiden en mutaties op de doellocatie van deze antimicrobiële stoffen. Vervolgens werden in de jaren tachtig en negentig azithromycine en cefalosporines gebruikt. Maar geleidelijk aan ontwikkelde de ziekteverwekker er ook resistentie tegen.
Wat is de beste behandeling voor gonorroe?
De beste behandeling voor gonorroe tot nu toe is het gebruik van een combinatie van bacteriedodende medicijnen die synergetisch werken en het effect van elkaar versterken. Daarom kan duale therapie worden gebruikt, zoals azithromycine en ceftriaxon in combinatie. Vanwege het hoge mutatievermogen van de ziekteverwekker kan dit in sommige gevallen echter niet effectief zijn.
Het laatste redmiddel kan een geïndividualiseerde behandeling zijn, gebaseerd op de antimicrobiële gevoeligheid van het geval. Er is behoefte aan veel werk op dit gebied, omdat het falen van behandelingen en de toenemende antimicrobiële resistentie leiden tot meer gevallen van deze infectie. Het falen van het vaccin heeft ook dezelfde reden. De ziekteverwekker is sterk muterend, wat resulteert in de ineffectiviteit van het vaccin.
In de meeste gevallen wordt de infectie effectief gecontroleerd en behandeld door een combinatietherapie bestaande uit azitromycine, ceftriaxon of cefixime. Toch geeft het falen ervan ons in sommige gevallen aanwijzingen dat we moeten blijven zoeken naar een effectieve behandeling ervan.
Hoe kan gonorroe worden voorkomen?
De belangrijkste manier om te voorkomen dat deze infectie zich voordoet en verspreidt, is door een gezonde levensstijl te handhaven. Het vermijden van onbeschermde seksuele activiteiten, het aannemen van een goede levensstijl en het werken aan voorlichtings- en bewustmakingscampagnes zullen veel bijdragen aan de beheersing van deze infectie.
Als één persoon besmet is, moet deze worden aangemoedigd om zo snel mogelijk medische hulp te zoeken voor behandeling. Vermijd tijdens de behandeling van deze infectie contact met uw partner. Zwangere vrouwen moeten het meest voorzichtig zijn. Als bij hen de diagnose is gesteld, moeten ze deze infectie behandelen vóór de bevalling; anders kan het ook op de baby worden overgedragen. Cefixime en ceftriaxon zijn het meest geschikt om deze infectie tijdens de zwangerschap te behandelen.
Lees meer: Wat zijn de verschillende soorten soa-testen?
Wat zijn de nieuwe interventies voor de behandeling van gonorroe?
WHO werkt aan verschillende nieuwe antimicrobiële middelen die werken tegen N. gonorroe omdat het voor gezondheidsorganisaties van groot belang is geworden vanwege het vermogen tot resistentie tegen meerdere geneesmiddelen. Er worden onderzoeken gedaan naar gentamicine, fusidinezuur, gemifloxacine, doxycycline, rifampicine en tigecycline enz..
Tot nu toe heeft gentamicine veelbelovende resultaten laten zien en kan het als een enkele therapie worden beschouwd, wat een goede vooruitgang is. Daarnaast hebben internationale gezondheidsorganisaties verschillende richtlijnen uitgevaardigd om dit te voorkomen door gezonde gewoonten aan te nemen en een levensstijl te beheren, zodat het gemakkelijk is om het aantal gevallen onder controle te houden dat met de dag toeneemt bij jongere mensen (voornamelijk tussen de 15 en 24 jaar).