Wat wordt er gedekt?

Wat is incontinentie bij vrouwen?

Een overzicht

Verlies van controle over de blaas bij vrouwen wordt vrouwelijke incontinentie genoemd. Urine- -incontinentie tijdens de zwangerschap of bij een urineweginfectie is niet ongebruikelijk. Er zijn talloze factoren die kunnen leiden tot chronische urine-incontinentie. Een van de meest voorkomende oorzaken is de aanwezigheid van bekkenbodemproblemen na de bevalling, de menopauze, een operatie, zwaarlijvigheid, urineweginfecties, cognitieve achteruitgang, chronische hoest en constipatie.

Typen urine-incontinentie:

Er zijn vijf soorten vrouwelijke incontinentie:

1. Drangincontinentie

Vrouwen met drang Incontinentie heeft vaak de wens om te plassen. Ze verdragen urineverlies wanneer ze deze behoefte ervaren.

2. Stress-urine-incontinentie:

Vrouwen die aan deze aandoening lijden, ook bekend als lichamelijke of inspanningsincontinentie, kunnen urineren wanneer ze hoesten, lachen, sporten of niezen. Artsen kunnen een ophopende gel of pasta injecteren die het gebied rond de urethra dikker maakt. Dit kan stressincontinentie verminderen maar moet mogelijk worden herhaald.

3. Overloopincontinentie

Dit is de naam die wordt gegeven als u vaak of continu urineert omdat uw overactieve blaas niet helemaal leeg raakt. Overloopincontinentie (chronische urineretentie) is wanneer u uw blaas niet volledig kunt legen, waardoor u vaak lekt of 'totale incontinentie' krijgt.

4. Functionele incontinentie

U heeft een lichamelijke of geestelijke beperking waardoor u niet snel naar het toilet kunt. Als u bijvoorbeeld ernstige artritis heeft, kunt u uw broek mogelijk niet snel genoeg openritsen.

5. Gemengde incontinentie:

Veel vrouwen melden dat ze tegelijkertijd aandrang- en stress-incontinentie hebben, wat algemeen bekend staat als gemengde urine-incontinentie. Er is sprake van gemengde incontinentie als uw blaas helemaal geen urine kan opslaan, waardoor u voortdurend moet plassen of regelmatig moet lekken. Het is ook mogelijk om een combinatie van stress en urge urine-incontinentie.

Wat zijn de risicofactoren voor vrouwelijke incontinentie?

Hoewel vrouwelijke incontinentie vrij vaak voorkomt, bestaan er risicofactoren die uw risico op het ontwikkelen van urine-incontinentie vergroten. Deze include:

Leeftijd:

Naarmate we ouder worden, beginnen de blaasspieren te verzwakken, wat incontinentie kan veroorzaken. Bij mannen is incontinentie gerelateerd aan de prostaatklier.

Zwangerschap

Vaginale geboorte tijdens de zwangerschap kan de bekkenbodemspieren beschadigen of overbelasten. Het is bekend dat dit urine-incontinentie bij vrouwen kan veroorzaken.

Overgewicht:

Mensen met overgewicht belasten ook hun spieren rond de blaas.

Wat zijn de symptomen van urine-incontinentie?

Te vaak plassen of niet onder controle kunnen worden gehouden tijdens het lachen, niezen of hoesten is een symptoom van onvrijwillig urineren verlies of lekkage.

Hoe wordt urine-incontinentie gediagnosticeerd?

Om te begrijpen waardoor urine-incontinentie wordt veroorzaakt, zal een arts uw medische geschiedenis controleren en een lichamelijk onderzoek uitvoeren. Er zijn veel factoren die kunnen bijdragen aan incontinentie, dus een grondig overzicht is vereist. Vervolgens zal een gecertificeerde verpleegkundige een kleine katheter in de urethra inbrengen en deze vervolgens met water vullen om nog een test uit te voeren op spontaan urineverlies. De verpleegkundige zal u adviseren te hoesten terwijl u uw borst naar beneden drukt, en zij zal de hoeveelheid water tellen die eruit komt.

Deze test is een belangrijke factor bij het diagnosticeren van de onderliggende oorzaken van urine-incontinentie. Door deze evaluatie te ondergaan, zal uw arts bepalen of het probleem een ​​urodynamische test vereist, waarbij de activiteit van de blaas wordt gemeten terwijl deze zich vult en leegt. Na deze test zullen de oorzaak en het belang van het probleem worden gebruikt om de beste handelwijze te bepalen.

Voorkomen van urine-incontinentie

Het is niet altijd mogelijk om urine-incontinentie te voorkomen, maar er zijn enkele stappen die u kunt nemen om de kans daarop te verkleinen. Deze omvatten: het behouden van een gezond gewicht, het vermijden of minderen van alcohol en actief blijven. Als u spijsverterings- of nierziekten heeft, is het belangrijk om deze te behandelen, omdat nierziekten uw blaasspier en de urinewegen kunnen aantasten, wat tot urineverlies kan leiden.

Behandelingsopties voor incontinentie bij vrouwen:

Om de beste handelwijze te vinden, werken we samen met een team dat bestaat uit chirurgen, urogynecologen, fysiotherapeuten en andere medische zorgteamleden, omdat ook vrouwen die last hebben van urine-incontinentie zich kunnen ontwikkelen bekkenbodemverzakking of andere bekkenbodemproblemen.

Niet-chirurgische opties

Er zijn verschillende niet-chirurgische behandelingen, afhankelijk van het type urine-incontinentie. De beste opties voor urineverlies zijn als volgt:

1. Kegeloefening

De bekkenbodem wordt versterkt door middel van bekkenbodemspiertraining, wat een vast onderdeel zou moeten zijn van de routine van een vrouw, net zoals tandenpoetsen. Ook als je geen klachten hebt of nog nooit bevallen bent, heb je ze toch nodig voor het welzijn van je bekkenbodem. Het beste is dat je ze kunt uitvoeren terwijl je aan je bureau of in de auto zit, zonder dat je naar de sportschool hoeft te rijden. Bij uw daaropvolgende onderzoek kan uw arts u wat feedback geven over hoe het met u gaat.

Een Kegel-oefening is iets dat u al doet als uw blaas vol is en u niet wilt lekken. Voor deze oefeningen voer je een set van 10 tot 15 herhalingen uit, waarbij je 5 tot 10 seconden aanspant en dan 5 tot 10 seconden loslaat. Het optimale aantal sets per dag is drie.

2. Periodiek plassen

Periodiek plassen is het vermijden van regelmatig naar het toilet gaan, bijvoorbeeld elke twee uur, zelfs als er geen gevoel van urgentie is. Normaal gesproken wordt aanbevolen om stimulerende middelen zoals koffie, thee en frisdrank te vermijden, maar als u 's ochtends koffie nodig heeft, is het misschien oké om één kopje te drinken, maar misschien wilt u er niet twee achter elkaar.

3. Lichaamsbeweging en gewichtsverlies.

Een arts kan ook collageen injecteren om de veerkracht van de urethra te versterken of medicijnen geven om de blaasdrift of -krampen te kalmeren. Injecties met Botox worden ook af en toe gebruikt om de blaas te ontspannen.

Chirurgische behandeling:

Als een niet-chirurgische behandeling niet succesvol is of als uw incontinentie buitengewoon ernstig is, moet u een chirurgische ingreep overwegen. Stress-incontinentie reageert sterk op een operatie, terwijl drang-incontinentie doorgaans het beste kan worden behandeld met bekkenbodemoefeningen en gedrags- en levensstijlaanpassingen.

De 'sling'-operatie is de meest populaire chirurgische behandeling voor stress-incontinentie. Om dit te doen, moet een kleine, kwetsbare mesh- of synthetische sling achter de urethra (het kanaal dat de blaas leegmaakt) worden ingebracht. Deze minimaal invasieve procedure kan in één dag worden voltooid.

De meeste vrouwen kunnen binnen vier weken hun seksuele activiteiten hervatten en binnen een uur na deze procedure weer aan het werk gaan. Deze operatie past in uw hectische schema en het is aangetoond dat deze een veilige en efficiënte optie is. Deze optie is een van onze best onderzochte praktijken voor de behandeling van incontinentie.

Hier bij Welzo hebben we informatie beschikbaar om u te helpen met incontinentie. Voor meer informatie over het beheersen van de blaascontrole kunt u onze collectie incontinentiebroekjes en maandverbandbekijken. Voor betrouwbare, klinisch geïnformeerde producten gaat u naar het assortiment TENA-incontinentieproducten. Raadpleeg altijd een zorgverlener voor persoonlijk medisch advies, zoals uiteengezet in onze medische disclaimer.