Wat is een voedselgevoeligheidstest?

Voedselgevoeligheidstest onderzoekt meestal hoe uw immuunsysteem reageert op bepaalde voedingsmiddelen. Een allergische reactie wordt doorgaans veroorzaakt door IgE, terwijl voedselgevoeligheid wordt veroorzaakt door celgemedieerde reacties en antilichamen zoals IgG, IgM en IgA. Er zijn verschillende thuistests voor voedselallergieën, maar voor veel daarvan is een doktersadvies nodig. Online zijn er ondertussen een aantal thuistests die beweren waarschijnlijke voedselgevoeligheden te detecteren. De makers van voedselgevoeligheidstests zijn van mening dat hun producten u in staat kunnen stellen de maaltijden te identificeren die symptomen zoals winderigheid en ongemak veroorzaken. Een paar testaanbieders geven bovendien concrete suggesties om uw problemen te verlichten.

Sommige bedrijven promoten de resultaten van hun voedselgevoeligheidstests als een manier om te voorspellen hoe uw lichaam zou kunnen reageren op bepaalde voedingsstoffen of additieven.

Wat is voedselgevoeligheid?

Wanneer het immuunsysteem van uw lichaam reageert op een bepaald voedingsmiddel, heeft u een voedselgevoeligheid. Hieruit kunnen een aantal negatieve symptomen voortvloeien.

De immuunrespons die wordt veroorzaakt door antilichamen zoals immunoglobuline G (IgG), immunoglobuline M (IgM) en immunoglobuline A (IgA), evenals andere celgemedieerde reacties in het lichaam, en er wordt aangenomen dat dit de oorzaak is van voedselgevoeligheden.

In veel plantaardige maaltijden, waaronder peulvruchten, zitten eiwitten die bekend staan als lectines.

Bepaalde voedingsmiddelen of verbindingen, zoals lectines en nachtschadeplanten, kunnen bij sommige mensen gevoeligheid veroorzaken.

Voedselgevoeligheid versus voedselallergietest

De eiwitten van een specifiek voedingsmiddel kunnen een reactie van het immuunsysteem veroorzaken, ook wel voedselgevoeligheid of allergie genoemd. In veel gevallen gaat deze reactie gepaard met een toename van de productie van het antilichaam Immunoglobuline E (IgE). Wanneer de IgE-waarden stijgen, kan dit een reeks allergische symptomen veroorzaken, variërend van milde jeuk of zwelling tot mogelijk levensbedreigende reacties zoals anafylaxie. Niet bij alle voedselreacties is IgE betrokken, maar voor degenen waarbij dat wel het geval is, is het van essentieel belang om ze vroegtijdig te identificeren. Het doen van een IgE Immunoglobuline Bloedtest kan helpen bepalen of uw symptomen verband houden met een IgE-gemedieerde allergie, waardoor u een duidelijker inzicht krijgt in hoe uw lichaam reageert op bepaalde voedingsmiddelen en passende dieet- of medische maatregelen kan volgen.

Voedselgevoeligheid

Het is een immunologische reactie op meerdere voedingsmiddelen. Hoewel aanvullend onderzoek nodig is, wordt aangenomen dat de productie van antilichamen en andere celgemedieerde reacties door het lichaam de oorzaak is van voedselintolerantie. De tekenen vormen geen levensbedreigende bedreiging. Wanneer een bepaalde maaltijd onverteerbaar is voor uw lichaam, spreekt men van een voedselintolerantie. Het immuunsysteem is niet betrokken bij deze reactie. In plaats daarvan kan het optreden als uw lichaam een ​​tekort heeft aan bepaalde enzymen die nodig zijn om dat voedsel te verteren. Als u aanhoudende symptomen ervaart en een gevoeligheid vermoedt, kan het doen van een Voedselintolerantietest u helpen vaststellen welke specifieke voedingsmiddelen problemen kunnen veroorzaken, zodat u uw dieet kunt aanpassen en uw algehele welzijn kunt verbeteren. Als u aanhoudende symptomen ervaart en een gevoeligheid vermoedt, kan het doen van een Intolerantietest u helpen bepalen welke specifieke voedingsmiddelen problemen kunnen veroorzaken, zodat u uw dieet kunt aanpassen en het algehele welzijn kunt verbeteren. Dit onderzoeksgebied is gestaag gegroeid, met bijdragen van klinische experts en testvernieuwers zoals die van de Allergy Research Group, die het evoluerende landschap van de diagnostiek van voedselallergieën en -intoleranties helpen vormgeven.

Symptomen van voedselgevoeligheid

Een immuunreactie op specifieke voedselantigenen kan voor sommige mensen onplezierig zijn, maar niet levensbedreigend. Een allergische voedselreactie kan voor andere mensen pijnlijk en zelfs fataal zijn. Meestal verschijnen de symptomen van voedselintolerantie tussen een paar minuten en twee uur na het nuttigen van het vermoedelijke voedsel. In zeldzame gevallen kunnen de symptomen enkele uren niet optreden.

Een van de meest typische waarschuwingssignalen en symptomen van een voedselallergie zijn:

• 1. Tintelingen of jeuk in de tong
• 2. Jeuk, netelroos of eczeem
• 3. Lippen, gezicht, tong, keel en/of andere lichaamsdelen zwelling
• 4. Verstopte neus, piepende ademhaling of ademhalingsproblemen
• 5. Spijsverteringssymptomen zoals diarree, braken, misselijkheid of maagpijn
• 6. Instabiliteit, flauwvallen of duizeligheid
• 7. Buikpijn
• 8. Gewrichtspijn
• 9. Problemen met het spijsverteringsstelsel

Typen voedselgevoeligheidstests

Eliminatiediëtentest

De gouden standaard voor het diagnosticeren van voedselgevoeligheden is een orale voedseltest gevolgd door een eliminatiedieet. Deze test wordt uitgevoerd als de door het voedsel veroorzaakte symptomen niet levensbedreigend zijn en niet worden veroorzaakt door een daadwerkelijke voedselallergie.

Bij een voedseluitdaging eet u geleidelijk aan het voedsel dat werd uitgesloten na een periode van onthouding om te zien hoe uw lichaam reageert.

Uw klachten als reactie op de inname van een voedselantigeen kunnen moeilijk te herkennen zijn als u zich niet aan de uitsluiting houdt.

U kunt een korte ontwenningsverschijnselen als u stopt met het eten van een deel van een bepaald voedingsmiddel waardoor u negatief reageert. Voordat deze symptomen verdwijnen en u bereid bent te gaan experimenteren met verschillende voedingsmiddelen tijdens een orale uitdaging, moet u mogelijk ongeveer twee weken lang een eliminatiedieet volgen.

Celgebaseerde bloedtest

De cytotoxische test, die in de jaren vijftig aan populariteit won, markeerde het begin van celgebaseerde tests voor voedselgevoeligheden. Verschillende staten hebben deze test in 1985 verboden vanwege problemen met de betrouwbaarheid ervan.

Daarna ontwikkelden immunologen testtechnologie. Momenteel beschikbare celgebaseerde bloedtesten voor voedselgevoeligheden zijn onder meer de Mediator Release Test (MRT) en de Antigen Leukocyte Cellular Antibody Test.

Hoewel sommige artsen beweren dat deze tests nuttig zijn, zijn er weinig betrouwbare onderzoeksartikelen over de tests.

Mediator Release test

Als het erop lijkt dat de symptomen van een persoon worden veroorzaakt door een maaltijd die hij consumeert en die een perifere immunocytenreactie uitlokt, Over het algemeen moet u Mediator Release Testing (MRT) gebruiken als een specifieke voedselgevoeligheidstest en allergenentest.

Dit betekent dat er een immuunrespons is die in het bloed kan worden gedetecteerd, en u veronderstelt dat voedingsantigenen de oorzaak hiervan zijn. Het prikkelbaredarmsyndroom, fibromyalgie en migraine behoren tot de symptomen die dit kan veroorzaken.

MRT is een indirecte techniek om de vrijgave van mediatoren nauwkeurig te kwantificeren. MRT bereikt dit door veranderingen in de vloeistof-vaste stofverhouding van uw bloed te monitoren nadat het is blootgesteld aan en verteerd met de teststof. Het beschrijft elke activiteit die uw immuuncellen ondernemen.

Dit wordt gedaan om aan te tonen dat uw immuuncellen chemische mediatoren zoals histamine, cytokines en andere hebben gegenereerd. Substantiële reacties worden geclassificeerd als Reactief, Matig Reactief of Onbeduidend.

Antigeen Leukocyten Cellulaire Antilichaam Test (ALCAT)

De Antigeen Leukocyten Antilichaam Test (ALCAT) wordt gebruikt om te bepalen voor welke stoffen in voedsel en andere omgevingsfactoren een persoon mogelijk intolerant is. Voedselallergieën zijn niet bedoeld om te worden gediagnosticeerd.

De test is gebaseerd op het idee dat een intolerante reactie wordt gekenmerkt door een significante toename van de grootte en hoeveelheid van de leukocyten. Het vinden van de stof die de stof precies uitlokt, maakt het gemakkelijker om deze te vermijden, wat de symptomen kan helpen verminderen.

Op deze manier is een eliminatiedieet ontwikkeld dat zich concentreert op de meest waarschijnlijke stoffen die de ziekte veroorzaken, waarbij gebruik wordt gemaakt van ALCAT-testen als hulpmiddel.

Voor de test wordt een bloedmonster verzameld, dat vervolgens wordt gebruikt om de basishoeveelheid en -grootte van leukocyten en bloedplaatjes te beoordelen nadat de rode bloedcellen zijn verwijderd. Voor het meten van de grootte en het aantal cellen wordt gebruik gemaakt van de Coulter-techniek, een veelgebruikte methode in de klinische hematologie.

Een kleine hoeveelheid bloed wordt vervolgens met veel stoffen gekweekt. De verandering in celgrootte en aantal van elke blootstelling wordt na de blootstelling beoordeeld. Er wordt aangenomen dat een reactie op een intolerante stof wordt gekenmerkt door een toename van de leukocytengrootte met 10%.

Bloedtesten op basis van antilichamen

Vergeleken met andere voedselgevoeligheidstests is er meer gepubliceerd onderzoek naar dit soort tests gepubliceerd, maar het aantal onderzoeken is nog steeds klein. Volgens het onderzoek kan het verwijderen van voedsel op basis van IgG-tests mensen met PDS en migrainesymptomen helpen.

Andere onderzoekers zijn het daar niet mee eens en beweren dat het abnormaal is om grote hoeveelheden IgG-antilichamen tegen voedsel te hebben.

Een ander probleem is dat verschillende IgG-testlaboratoria hun interne methoden creëren. Velen hebben een variabele reproduceerbaarheid, wat betekent dat als hetzelfde bloedmonster twee keer wordt onderzocht, de resultaten mogelijk niet hetzelfde zijn.

• Spierresponstest

De spierresponstest, ook bekend als uitgebreide kinesiologie, houdt in dat je met één hand een fles draagt ​​die een voedselantigeen bevat, terwijl je met de andere hand de tegenovergestelde arm evenwijdig aan de vloer strekt.

Vervolgens oefent de beoefenaar druk uit op uw uitgestrekte arm. Als u gevoelig bent voor de geteste maaltijd, wordt u geïnformeerd als deze gemakkelijk naar beneden kan worden gedrukt, wat wijst op zwakte.

Volgens het beperkte gepubliceerde onderzoek naar deze techniek is deze niet effectiever in het opsporen van voedselgevoeligheden dan bij toeval zou worden voorspeld.

• Provocatie- en neutralisatietest

In deze test injecteert een arts specifieke voedselcomponenten waarvan wordt aangenomen dat ze bijwerkingen veroorzaken onder uw huid, meestal op uw bovenarm. Na tien minuten kijken ze of zich een litteken vormt, een verheven zwelling die wijst op een reactie op het geteste item.

Als er een wiel ontstaat, geven ze een tweede injectie van hetzelfde voedsel, vijf keer minder krachtig dan de eerste keer. In een poging de reactie te stoppen, wordt dit gedaan.

Na tien minuten controleren ze uw huid nogmaals. De toegediende dosis wordt beschouwd als uw verzachtende dosis als er geen huidreactie optreedt.

Het kan een aantal geleidelijk zachtere verdunningen vergen om de neutraliserende dosis te vinden. Om minder gevoelig te worden voor voedsel, kunt u leren uzelf regelmatig injecties toe te dienen.

• Elektrodermale screening

Deze test evalueert hoe de elektrische activiteit van uw huid op acupunctuurpunten verandert als reactie op verschillende voedselallergenen.

Voor deze test heeft u één hand nodig om een ​​koperen buis (een elektrode) vast te pakken. Aan de buis is een computer bevestigd die de gedigitaliseerde frequenties van verschillende voedingsmiddelen heeft. Een arts plaatst een tafelsonde op een bepaalde plek in de andere hand van de patiënt.

Een wiskundige meting die uw reactieniveau op elk voedsel weergeeft, wordt geproduceerd op basis van de weerstandswaarde van uw huid wanneer deze er digitaal aan wordt blootgesteld.

Voorzorgsmaatregelen bij de test

Er zijn verschillende beperkingen aan voedselgevoeligheidstests. De belangrijkste is dat de tests niet bedoeld zijn om te worden gebruikt bij de nauwkeurige diagnose van echte voedselallergieën.

Ongeacht de bevindingen van een voedselgevoeligheidstest, moet u wegblijven van voedsel als u een gediagnosticeerde gevoeligheid daarvoor heeft, zoals pinda's. Artsen raden af ​​om op eigen houtje een bepaald voedingsmiddel te herstarten, zelfs als u denkt dat u er allergisch voor bent.

Het is van cruciaal belang dat u zich dat realiseert, omdat deze tests niet worden beschouwd als bewezen methoden om voedselgevoeligheden op te sporen. Bovendien moeten alle resultaten van voedselgevoeligheidstests worden vergeleken met wat er in uw lichaam gebeurt na het nuttigen van de maaltijd om de juistheid van de test te bevestigen.

Het feit dat de meeste laboratoria die voedselgevoeligheidstests uitvoeren grotendeels voedselextracten uit rauw voedsel gebruiken, kan een factor zijn die bijdraagt ​​aan de verschillen. Tijdens het koken of verwerken van voedsel kunnen echter zowel nieuwe als bestaande antigenen worden geproduceerd.

Sommige laboratoria gebruiken mogelijk voedselextracten (antigenen) van verschillende zuiverheid, wat van invloed kan zijn op de bevindingen die u krijgt. Het volgen van verouderde of onjuiste resultaten van voedselgevoeligheidstests kan resulteren in onnodig restrictieve diëten, mogelijke tekorten aan voedingsstoffen en een vermindering van de kwaliteit van leven.