Slokdarmkanker diagnose

Esophageal Cancer Diagnosis - welzo

Hoe stelt u een diagnose van slokdarmkanker

De volgende onderzoeken en technieken worden doorgaans gebruikt om te bepalen of een patiënt slokdarmkanker heeft:

Staande endoscopie

Uw arts zal een endoscoop – een dunne, flexibele buis met een lamp en een camera eraan bevestigd – in uw keel en in uw slokdarm plaatsen tijdens een bovenste endoscopie. Vervolgens kan uw arts op zoek gaan naar afwijkingen. Als u aanhoudende slikproblemen of ongemak op de borst ervaart, is het belangrijk dat u medische hulp inroept via de juiste kanalen, zoals spoedeisende zorg in Groot-Brittannië.

Biopsie

Uw arts kan een weefselmonster nemen (biopsie) als tijdens de bovenste endoscopie abnormale gebieden worden ontdekt voor onderzoek. Onder een microscoop wordt het weefsel doorgaans onderzocht om te bepalen of er sprake is van slokdarmkanker.

- beeldvormingstests

Als de kanker zich voorbij de slokdarm heeft verspreid, kunnen beeldvormingstests worden gebruikt om de locatie te helpen identificeren. Een behandelplan kan door deze tests worden ondersteund. Computertomografie (CT)-scans, positron emissie tomografie (PET)-scans en MRI's zijn beeldvormingsprocedures die worden gebruikt om slokdarmkanker op te sporen.

Endoscopische echografie

Tijdens endoscopische echografie wordt een endoscoop in uw slokdarm en in uw keel ingebracht. De kleine ultrasone sonde van de endoscoop wordt gebruikt om foto's te maken van uw slokdarm en omliggende structuren. Als de kanker zich voorbij de slokdarm heeft verspreid, kan endoscopische echografie worden gebruikt om dit te helpen identificeren.

Bariumslik of bovenste GI-serie

Tijdens een bariumslikbeurt wordt u gevraagd een vloeistof te drinken die barium bevat. De binnenkant van uw slokdarm is bedekt met barium, waardoor het gemakkelijker te zien is op een röntgenfoto. Uw bovenste maag-darmkanaal (GI) wordt vervolgens in beeld gebracht met behulp van een röntgenfoto. Bariumzwaluwen zijn mogelijk niet zo nauwkeurig als andere tests en worden daarom minder vaak gebruikt om slokdarmkanker te diagnosticeren.

Staging

De omvang (stadium) van de kanker zal door uw arts worden bepaald nadat slokdarmkanker is vastgesteld. Stadiëringstests kunnen worden gebruikt om het stadium van de kanker te helpen bepalen. Beeldvormingstests en endoscopische echografie kunnen tot deze onderzoeken behoren. Het is van cruciaal belang om het stadium van slokdarmkanker te kennen, omdat dit de behandelkeuzes beïnvloedt. Met behulp van een systeem dat beschrijft hoe ver de kanker zich door het lichaam heeft verspreid, wordt slokdarmkanker geënsceneerd. Het TNM-stadiëringssysteem is de meest populaire stadiëringsmethode voor slokdarmkanker:

T geeft de grootte van de tumor aan en of deze zich heeft verspreid naar aangrenzende weefsels.

N is het aantal lymfeklieren dat kanker heeft.

M staat voor metastase, wat de term is voor wanneer kanker zich heeft verspreid naar andere delen van de lichaam.

Wat is slokdarmkanker?

Slokdarmkanker is een aandoening waarbij de weefsels van de slokdarm kwaadaardige (kanker)cellen ontwikkelen.

De gespierde, holle buis die voedsel en vloeistoffen van de keel naar de maag transporteert, wordt de slokdarm genoemd.

Meerdere weefsellagen vormen de slokdarmwand. In elk van deze lagen kan slokdarmkanker ontstaan.

De belangrijkste symptomen zijn

-Slikproblemen (dysfagie)

-Gewichtsverlies

-Branderig gevoel, drukkende pijn of pijn op de borst

Slokdarmkanker wordt vaak ontdekt als gevolg van symptomen die iemand ervaart. Aanhoudend brandend maagzuur of zure reflux kan het risico op het ontwikkelen van deze aandoening vergroten, en het effectief behandelen van dergelijke symptomen met behandelingen zoals Gaviscon voor zure reflux kan de slokdarmgezondheid op de lange termijn ondersteunen.