Seksuele disfunctie: definitie, oorzaak, symptomen, typen en diagnose

Overzicht seksuele disfunctie

Seksuele disfunctie is een aanhoudend probleem met seksuele activiteiten die verband houden met seksueel verlangen, pijn en orgasme, waardoor een persoon geen plezierige en bevredigende seksuele activiteit kan ervaren. Alle oorzaken van seksuele disfunctie vallen in twee categorieën. Het is een reactie op de fysieke of psychologische factoren die de seksuele respons, seksuele opwinding, geslachtsgemeenschap en geslachtsorganen beïnvloeden. Afhankelijk van de oorzaak zijn er verschillende soorten seksuele disfuncties. De stoornissen die verband houden met seksueel verlangen, seksuele fantasieën of libido resulteren in seksuele afkeer of onverschilligheid. Een ernstige vorm is het hypoactief seksueel verlangen-syndroom (HSDD), dat ofwel verband houdt met een bepaalde seksuele partner, ofwel met een algemene aandoening die hele voortplantingsfuncties aantast, tijdelijk of levenslang aanhoudt. Het komt voor bij vrouwen (vrouwelijke seksuele interesse- en opwindingsstoornis-FSIAD) en mannen (mannelijke hypoactieve seksuele verlangensstoornis-MHSDD).

Sommige seksuele disfuncties bij mannen zijn geassocieerd met erectiestoornissen (ED), vertraagde ejaculatie, premature ejaculatie of anejaculatie (geen ejaculatie). Bij vrouwen is dit te wijten aan slechte vaginale smering, vaginale ontsteking, slechte vaginale dilatatie en slechte gevoeligheid van de voortplantingsorganen. Beide geslachten ervaren verschillende problemen die seksuele disfunctie veroorzaken, bijvoorbeeld anorgasmie (afwezigheid van een orgasme), postcoïtale dysforie, postorgasmisch ziektesyndroom, enz. Ook seksuele pijnstoornissen, bijvoorbeeld dyspareunie (moeite of pijn tijdens geslachtsgemeenschap), vaginisme (krampachtige samentrekkingen van de vagina tijdens geslachtsgemeenschap) en vestibulodynie (ernstige en chronische vulvaire pijn) bij vrouwen en orgasmalgie of dysorgasmie (pijnlijke ejaculatie) bij mannen veroorzaken seksuele disfunctie. Enkele andere fysieke oorzaken zijn hart- en vaatziekten, hormonale veranderingen, neurologische factoren, stofwisselingsziekten en sommige tumoren.

De symptomen zijn afhankelijk van het type probleem. Enkele veel voorkomende symptomen zijn een gebrek aan interesse en wil om deel te nemen aan seksuele activiteiten, problemen of totaal onvermogen om opwinding te bereiken of te behouden, problemen bij het bereiken van een orgasme en ernstige pijn tijdens seksuele activiteiten

De diagnose vereist een zorgvuldige aanpak, en veel beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg, bijvoorbeeld psychologen, endocrinologen, neurologen, gynaecologen en urologen, moeten samenwerken om de oorzaak te achterhalen. Het lichamelijk onderzoek door middel van handmatige observatie of met behulp van instrumenten is nuttig om de emotionele en psychologische factoren te achterhalen. Bloedonderzoek, hormonaal profiel, transvaginale of penis duplex echografie en magnetische resonantie beeldvorming (MRI) helpen bij het ontdekken van enkele fysieke oorzaken. De behandeling van fysieke en psychologische factoren verschilt, en er wordt voornamelijk gebruik gemaakt van een combinatie van verschillende opties heeft voor verschillende mensen verschillende betekenissen. Het onvermogen van een persoon om seksuele activiteiten te ontplooien overeenkomstig zijn verlangen en het onvermogen om een toestand van fysiek, mentaal, emotioneel en sociaal welzijn op het gebied van seksualiteit te behouden, aldus de auteurs.

Wat is seksuele disfunctie?

Seksuele disfunctie is een pathologische aandoening waarbij een persoon problemen ervaart die verband houden met seksuele opwinding, seksuele voorkeuren, orgasme en seksueel genot. Het is een brede term en heeft voor verschillende mensen verschillende betekenissen. Thet onvermogen van een persoon om deel te nemen aan seksuele activiteiten overeenkomstig zijn verlangen en het onvermogen om een ​​toestand van fysiek, mentaal, emotioneel en sociaal welzijn op het gebied van seksualiteit te handhaven, volgens WIE. Het bredere karakter van de definitie maakt dat deze voor verschillende interpretaties vatbaar is.

De symptomen en problemen worden ervaren tijdens alle stadia van de seksuele responscyclus, d.w.z. opwinding, stabiliteitsplateau, orgasme en uiteindelijke oplossing, en het wordt erg moeilijk om bevredigende geslachtsgemeenschap te hebben. Mensen van alle leeftijden ervaren de aandoening. De frequentie van problemen neemt na het veertigste levensjaar echter snel toe als gevolg van een algemene achteruitgang van de voortplantingsfuncties als gevolg van veroudering. Seksuele disfunctie is wijdverbreid, en uit een bevolkingsonderzoek van bevolkingsonderzoek door Rosen uit 2000 blijkt dat 31% van de mannen en 43% van de vrouwen hier last van heeft.

Wat is de oorzaak van seksuele disfunctie?

Veel fysieke of emotionele factoren zorgen ervoor dat iemand seksueel disfunctioneel wordt. Het begrijpen van beide soorten factoren is essentieel om de oorzaak van seksuele disfunctie te begrijpen.

Emotionele factoren

De emotionele factoren zijn psychologisch of interpersoonlijk en omvatten psychische stoornissen, een negatieve culturele houding ten opzichte van seks, seksuele trauma's in het verleden, angsten of schuldgevoelens gerelateerd aan seks en depressie en angst, zegt Stanley Althof en Rachel Needle. Het probleem komt vaker voor bij mensen met angststoornissen. Angst verhoogt het risico op erectiestoornissen en pijn tijdens geslachtsgemeenschap, en paniekstoornissen zorgen ervoor dat iemand voortijdige ejaculatie ervaart en geslachtsgemeenschap vermijdt. Bij vrouwen hebben sommige psychologische problemen, bijvoorbeeld die tijdens de menopauze, de postpartumperiode, het menstruatiesyndroom tijdens de zwangerschap, enz., een negatieve invloed op het seksuele verlangen.

Fysieke factoren

Verschillende fysieke factoren zijn verantwoordelijk voor seksuele disfunctie, bijvoorbeeld

Drugsmisbruik: Sommige drugs, bijvoorbeeld psychotherapeutica, antihistaminica, antihypertensiva, stimulerende middelen, verdovende middelen, nicotine en alcohol, veroorzaken seksuele disfunctie. De selectieve serotonineheropnameremmers (SSRI's) die worden gebruikt om depressie te behandelen behoren tot de essentiële oorzaken, en 58% van de gebruikers meldt seksuele disfunctie als een van de bijwerkingen, zegt Rosen (2003).

Erectiestoornissen: Erectiestoornissen bij de mannelijke partner zijn een van de belangrijkste oorzaken van seksuele disfunctie bij heteroseksuele partners. Het veroorzaakt verschillende opeenvolgende effecten, bijvoorbeeld een slecht lichaamsbeeld, faalangst, enz., die het seksuele verlangen bij mannen verminderen. Het is een belangrijke factor, aangezien meer dan 20% van de mannen in Groot-Brittannië heeft soms last van ED.

Veroudering: De vagina wordt bij oudere vrouwen geatrofieerd en vernauwd, wat resulteert in pijnlijke seks en minder verlangen. De vaginale smering wordt op oudere leeftijd onvoldoende, wat de ellende vergroot. Op dezelfde manier is bij oudere mannen het werkvermogen van erectiele weefsels verminderd. Seksuele handicaps zijn de afgelopen overheersend geweest 40.

Inconsistent seksueel leven: Voor vrouwen die niet regelmatig seksuele activiteiten ondernemen, vooral als het gaat om vaginale penetratie, gaat de penetratie van de penis gepaard met hevige pijn en verwondingen. Het brengt een vicieuze cirkel op gang die uiteindelijk resulteert in een laag seksueel verlangen bij vrouwen.

Culturele houding ten opzichte van seks: De perceptie van seksuele disfunctie varieert van cultuur tot cultuur. sommige samenlevingen (bijvoorbeeld Amerikaanse en Aziatische) beschouwen het bijvoorbeeld als een probleem dat behandeling behoeft, terwijl andere, bijvoorbeeld Latijns-Amerikanen, het accepteren als een normaal onderdeel van het verouderingsproces en niet voor behandeling kiezen.

Diverse fysieke oorzaken: De andere fysieke en pathologische oorzaken zijn rugletsel, vergroting van de prostaat, slechte bloedtoevoer, schade aan de lokale zenuwen als gevolg van diabetische neuropathie, seksueel overdraagbare infecties zoals syfilis, tumoren, multiple sclerose, falen van organen, bijvoorbeeld de longen en het hart, endocriene problemen gerelateerd aan de bijnier, hypofyse en schildklier klieren, hormonale tekorten en aangeboren handicaps.

Wat zijn de symptomen van seksuele disfunctie?

Seksuele disfunctie veroorzaakt verschillende tekenen en symptomen, die afhankelijk zijn van de oorzakelijke factoren en het geslacht.

Seksuele disfunctie bij vrouwen

Enkele veelvoorkomende tekenen van seksuele disfunctie bij vrouwen zijn:

Vaginale droogheid: Het is het gevolg van hormonale veranderingen die verband houden met de menopauze en borstvoeding. De incidentie neemt toe met de leeftijd, en 19.3% van de vrouwen in de vroege postmenopauze (42-53 jaar) en 34% in de latere jaren (57-69 jaar) ervaren vaginale droogheid, volgens een onderzoek gepubliceerd in Menopause. De vaginale droogheid en de daarmee gepaard gaande vaginale atrofie veroorzaken een afname van de oestrogeenproductie tot a 95% , die verantwoordelijk is voor het behoud van het interne milieu van de vagina. Vaginale droogheid maakt geslachtsgemeenschap pijnlijk, en vrouwen hebben de neiging dit te vermijden, tenzij er glijmiddelen worden gebruikt.

Laag seksueel verlangen: Het treedt op als gevolg van een afname van de hormoonspiegels met de leeftijd. Soms veroorzaken de problemen die verband houden met seksualiteit, bijvoorbeeld hevige pijn als gevolg van verminderde smering en vaginale verwondingen, een slecht seksueel verlangen. De andere problemen die verantwoordelijk zijn voor het lagere libido zijn een lagere bloeddruk, diabetes, ongemak, depressie, hormonale anticonceptiva en het gebruik van antidepressiva. Het is niet alleen een teken van ouderdom Acc. Volgens een onderzoek uitgevoerd aan de Monash University, Melbourne, Australië, ervaart ongeveer 25% van de meisjes tussen 18 en 24 jaar een lager libido.

Pijnlijke geslachtsgemeenschap: Bij regelmatige seks gaat het om penetratie via een nauwe vaginale opening. Het lichaam maakt gebruik van smering en verwijding van de vaginale spieren om meer ruimte te creëren. Het verlies van vaginale smering en vaginale droogheid maakt het proces zeer pijnlijk. Het wordt ervaren bij bepaalde andere reproductieve aandoeningen, bijvoorbeeld vaginisme, endometriose, cysten in de eierstokken, operaties, aambeien, adenomyose, bekkenbodemdisfunctie, prikkelbaredarmsyndroom, baarmoederfibromen, omgekeerde baarmoeder, baarmoederverzakking, bekkenontstekingsziekte en psychosociale stoornissen (NCBI, 2023).

Slechte seksuele opwinding: Het treedt op als gevolg van onvoldoende stimulatie of psychologische factoren, bijvoorbeeld angst en depressie. Bij sommige vrouwen maken de pijn en droogte tijdens seksuele activiteiten het moeilijker om opgewonden te raken. Andere risicofactoren zijn de menopauze, de premenopauze bij vrouwen vóór de rijping, de rijpe ejaculatie en onvoldoende seksuele opwinding zorgen ervoor dat vrouwen minder meewerken aan seks en het proces voor beide partners minder plezierig maken.

Moeilijk orgasme: Orgasme is het hoogtepunt van geslachtsgemeenschap; een goed orgasme is noodzakelijk voor een bevredigende opwinding. Er zijn echter factoren die ervoor zorgen dat dit problematisch wordt belangrijkste oorzaken zijn chronische ziekten, bepaalde medicijnen, bijvoorbeeld de medicijnen die worden gebruikt tegen angst en bloeddruk, onvoldoende voorspel en angsten tijdens geslachtsgemeenschap.

Vaginale benauwdheid: Vaginale benauwdheid (of vaginale stenose) is een ernstig seksueel gezondheidsprobleem. Hoewel het normaal is om een ​​zekere mate van strakheid en tonus van de vaginale spieren te ervaren, veroorzaakt overmatige strakheid pijn en ongemak tijdens seks. Het maakt de anderszins plezierige penetratie moeilijk en heeft een ernstige invloed op de seksuele gezondheid en tevredenheid. Het komt voor als gevolg van ontstaat als gevolg van slechte opwinding, stress, angst, spanning in de bekkenbodemspieren, slechte opwinding en aandoeningen zoals vaginale verwondingen, operaties en infecties.

Angst voor geslachtsgemeenschap: Seksuele fobie, seksuele afkeer of gewoon de angst voor seks duidt op de aanwezigheid van emotionele of psychologische problemen die het vermogen verstoren om deel te nemen aan en te genieten van seksuele activiteiten. Het komt voort uit traumatische seksuele herinneringen uit het verleden, bijvoorbeeld verkrachting, seksueel geweld en incest, relatieproblemen en angst. De andere problemen, bijvoorbeeld vaginale spasmen en vaginale droogheid, zijn ook verantwoordelijk. Het gevoel van seksuele ontoereikendheid zorgt ervoor dat iemand zich schaamt tegenover een partner en seksuele activiteiten vermijdt.

Spasme van vaginale spieren: Vaginisme, of spasme van vaginale spieren, is een aandoening waarbij onwillekeurige samentrekkingen in de spieren van de vagina penetratie erg moeilijk of pijnlijk maken. Het wordt veroorzaakt door fysieke oorzaken, bijvoorbeeld spanningen in de bekkenbodemspieren of psychologische problemen, bijvoorbeeld negatieve overtuigingen en gedachten over seks en traumatische seksuele herinneringen. Het veroorzaakt emotioneel leed en vermindert het vermogen van een persoon om deel te nemen aan geslachtsgemeenschap.

Seksuele disfunctie bij mannen

De tekenen van seksuele disfunctie bij mannen houden verband met seksueel verlangen, opwinding, erectie, ejaculatie en orgasme. Enkele essentiële symptomen zijn:

Slecht libido: Er is een substantiële afname van seksueel verlangen en interesse. De eerdere interesse en motivatie in seks gaat verloren. Naast de fysieke oorzaken zorgt een gevoel van fysieke ontoereikendheid ervoor dat een man zijn interesse in seks verliest en de partner vermijdt.

Erectiestoornissen (ED): Het is het onvermogen om een ​​erectie te krijgen en te behouden gedurende een voldoende lange tijd om geslachtsgemeenschap mogelijk te maken. Een slechte erectie maakt seks tot een slechte ervaring, en zo'n man ontglipt graag seks. Het is een veel voorkomende oorzaak, zoals de British Association of Urological Surgeons heeft opgemerkt dat 50-55% van de mannen in de leeftijdsgroep van 40-70 jaar aangaf erectiestoornissen te hebben gehad.

Voortijdige ejaculatie: Het is de ejaculatie die eerder plaatsvindt dan gewenst en resulteert in slechte seksuele bevrediging voor een of beide seksuele partners.

Vertraagde ejaculatie: Mannen vinden het zelden een uitdaging om een ​​ejaculatie te bereiken na seksuele activiteiten. Het veroorzaakt frustratie, ongemak en ongemak bij de partners, omdat ejaculatie nodig is voor een succesvol einde. Het heeft een hoge prevalentie van 20-40% in Groot-Brittannië.

Anorgasmie: Het is het onvermogen om een ​​orgasme te bereiken ondanks langdurige seksuele activiteiten. Het beïnvloedt de seksuele opwinding en het genot en resulteert in een slechte tevredenheid. Het is een teken van seksuele disfunctie, bijvoorbeeld hormonale onevenwichtigheden, zenuwbeschadiging, gebruik van bepaalde medicijnen en angst en depressie (Lawrence Jenkins, MD).

Pijnlijke geslachtsgemeenschap: Het ongemak en de pijn tijdens geslachtsgemeenschap, een aandoening die bekend staat als dyspareunie, ontwikkelt zich bij seksuele disfuncties is het een gevolg van fysieke en psychologische factoren, en beide typen zijn vaak betrokken.

Slechte zelfwaardering en zelfvertrouwen: Vanwege culturele percepties, vooral in de traditionele segmenten van de samenleving, is seksuele macht gekoppeld aan mannelijkheid en draagt het bij aan het gevoel van eigenwaarde en vertrouwen bij mannen. hetzelfde.

Relatieproblemen: Op de lange termijn, en soms het onmiddellijke gevolg van seksuele disfunctie, zijn relatieproblemen. Een worstelende relatie heeft vaak een seksueel probleem op de achtergrond. Seksuele disfunctie zet de relaties onder druk, waardoor communicatieproblemen, emotionele afstandelijkheid en frustraties ontstaan. Depressie en angst dragen bij aan de seksuele disfunctie, en de vicieuze cirkel gaat door. Een groep onderzoekers in India merkte dat in 2018 op

Depressie en angst: Seksuele disfunctie leidt tot psychologische problemen, bijvoorbeeld depressie en angst. Depressie en angst dragen bij aan de seksuele disfunctie, en de vicieuze cirkel gaat door. Een groep onderzoekers in India merkte dat in 2018 op 62,5% van de mensen met een depressie meldde seksuele disfunctie.

Verergering van gezondheidsproblemen: Chronische gezondheidsproblemen, bijvoorbeeld neurologische aandoeningen, hormonale onevenwichtigheden, hartziekten, diabetes, enz., hebben emotionele motivatie en steun nodig. Seksuele disfunctie vergroot het ongemak en brengt alle factoren in gevaar, waardoor de ernst van de gezondheidsproblemen toeneemt.

Psychologische problemen: Seksuele disfunctie veroorzaakt of vergroot de reeds aanwezige psychologische problemen, bijvoorbeeld faalangst, angst voor het lichaamsbeeld, fobieën, depressie, enz. De relatie tussen seksuele disfunctie en psychologische gezondheid is cyclisch.

Levensstijlproblemen: Seksuele disfunctie en de daarmee samenhangende fysieke en emotionele gevolgen zorgen ervoor dat iemand zijn toevlucht neemt tot ongezonde gewoonten, bijvoorbeeld een gebrek aan fysieke activiteiten, drugsmisbruik, roken en alcoholgebruik, wat het probleem verder vergroot.

Kort gezegd heeft seksuele disfunctie invloed op het algehele welzijn van een persoon, ongeacht geslacht. Het is van essentieel belang om de oorzaak te achterhalen en professionele hulp te zoeken om het probleem op te lossen.

Wat zijn de soorten seksuele disfunctie?

De soorten seksuele disfunctie worden in vier hoofdgroepen ingedeeld: stoornissen die verband houden met seksueel verlangen, seksuele opwindingsstoornissen, pijnstoornissen en orgasmestoornissen. Er zijn vakgebieden in de geneeskunde, gynaecologie en andrologie, die respectievelijk seksuele disfunctie bij vrouwen en mannen bestuderen.

Aandoeningen van seksueel verlangen

De stoornissen van seksueel verlangen veroorzaken een slecht libido en een gebrek aan eetlust voor seksuele activiteiten en seksuele fantasieën. Een ernstige vorm bij vrouwen is de hypoactieve seksuele verlangensstoornis (HSDD). Het is ofwel een specifieke aandoening die verband houdt met een bepaalde seksuele partner, of een algemene aandoening die de seksuele lust beïnvloedt. Soms ontstaat de aandoening na een periode van normaal seksueel functioneren, terwijl het voor sommige mensen een aangeboren probleem is. Er zijn verschillende oorzaken en factoren verantwoordelijk, maar er is een afname van oestrogeen bij vrouwen en testosteron bij alle geslachten op de achtergrond.

Verschillende oorzaken van een slecht seksueel verlangen zijn het gebruik van bepaalde medicijnen (bijvoorbeeld antidepressiva zoals serotonineheropnameremmers SSRI's), zwangerschap, vermoeidheid, veroudering en psychologische problemen, bijvoorbeeld angst en depressie. In sommige gevallen verminderen de relatieproblemen, bijvoorbeeld ontrouw, de seksuele interesse in een specifieke partner. Ondanks de vele oorzaken die in de literatuur worden genoemd, zijn er slechts enkele in grootschalige onderzoeken onderzocht.

Aandoeningen van seksuele opwinding

Belang bij mannen en frigiditeit bij vrouwen zijn de meest voorkomende aandoeningen die gepaard gaan met slechte seksuele opwinding. Nu er echter sociale stigma’s aan dergelijke termen zijn verbonden, worden ze vervangen door minder persoonlijke en veroordelende termen, dat wil zeggen erectiestoornissen bij mannen en veel verwante termen bij vrouwen die resulteren in een gebrek aan orgasme, pijnlijke geslachtsgemeenschap, slechte seksuele opwinding en seksueel verlangen. Zowel mannen als vrouwen ervaren een volledige vermijding of afkeer van seksuele activiteiten. Mannen ervaren een gebrek aan seksuele opwinding, een gebrek aan plezier in seksuele activiteiten en een geheel of gedeeltelijk mislukken van de erectie.

Sommige fysiologische problemen, bijvoorbeeld slechte vaginale smering, chronische ziekten, relatieproblemen en een verminderde bloedtoevoer naar de voortplantingsorganen, zijn verantwoordelijk. Enkele veel voorkomende aandoeningen van seksuele opwinding zijn;

Postorgasmisch ziektesyndroom (POI): Het is een zeldzame aandoening die griepachtige symptomen veroorzaakt onmiddellijk of binnen enkele uren na de ejaculatie. De symptomen zijn onder meer koorts, vermoeidheid, spierpijn, zwakte, jeukende ogen, afasie, misselijkheid, hoofdpijn, hartkloppingen, snelle ademhaling en paresthesie tijdens seksuele opwinding. De symptomen houden vaak dagen aan en hebben een negatieve invloed op het seksuele verlangen. Het treedt op vanwege onbekende oorzaken en houdt verband met defecten aan het autonome zenuwstelsel en het immuunsysteem. Er is geen behandeling beschikbaar en deze wordt soms ten onrechte in verband gebracht met psychologische problemen, bijvoorbeeld seksuele angst.

Erectiestoornissen (ED): ED of impotentie is een seksueel gezondheidsprobleem dat wordt gekenmerkt door het onvermogen om een ​​erectie te krijgen en te behouden gedurende een voldoende lange tijd om succesvolle geslachtsgemeenschap mogelijk te maken. Het is het gevolg van verschillende onderliggende problemen, bijvoorbeeld chronische aandoeningen, anatomische afwijkingen, drugsmisbruik, hormonale tekortkomingen en psychologische factoren. De meeste oorzaken zijn behandelbaar, terwijl andere een permanent verlies van erectie veroorzaken.

Verschillende chronische ziekten die verband houden met erectiestoornissen zijn ruggenmergletsels, vaatziekten, nierfalen, diabetes, multiple sclerose en hart- en vaatziekten, die de bloedstroom naar de penis verstoren. Op anatomisch vlak vertraagt ​​of verhindert de schade aan de lokale zenuwen een erectie. Vaatziekten, bijvoorbeeld atherosclerose, zijn de risicofactoren voor erectiestoornissen en veroorzaken een verminderde bloedtoevoer naar de penis, hypertensie en perifere vasculaire aandoeningen.

Medicijnmisbruik is een van de belangrijkste oorzaken van erectiestoornissen. De mensen die antipsychotica, antidepressiva, antihypertensiva, maagzuurremmers, narcotica en sedativa gebruiken en alcohol drinken, lopen het risico op ED. Hormonale deficiëntie is een oorzaak, hoewel zeldzaam, op jonge leeftijd. Sommige mensen, vooral degenen met het Klinefelter-syndroom, chemotherapie, radiotherapie en blootstelling in de kindertijd aan het bofvirus, ervaren testisfalen en het daaruit voortvloeiende tekort aan testosteron. De aandoeningen van de bijnier, hypothyreoïdie, hyperthyreoïdie en hersentumoren veroorzaken een kettingreactie van hormonale veranderingen die resulteren in ED.

Pijnstoornissen

Dyspareunie is de term die wordt gebruikt voor pijnlijke geslachtsgemeenschap. Het is een teken van verschillende ziekten, b.v.

Vaginisme: Bij vaginisme, zijn er onwillekeurige krampachtige samentrekkingen van de vaginawand. De oorzaak van vaginisme is onbekend. Het heeft echter betrekking op traumatische seksuele herinneringen, bijvoorbeeld seksueel misbruik en verkrachting.

Vulvodynia: In vulvodynia, er wordt een branderig gevoel ervaren tijdens seksuele activiteiten. De exacte oorzaak is onbekend. Het lijkt echter verband te houden met de huid van de vagina en vulva.

Slechte vaginale smering: Slechte vaginale smering als gevolg van hormonale onevenwichtigheden en bijwerkingen van medicijnen, bijvoorbeeld kalmerende middelen, anticonceptiva, cardiovasculaire medicijnen enz., veroorzaken vaginale droogheid die onvoldoende stimulatie en opwinding veroorzaakt. Het wordt geassocieerd met hormonale veranderingen die verband houden met zwangerschap, menopauze en borstvoeding. Angst, angst voor seksuele activiteiten, irritatie en uitdroging veroorzaakt door anticonceptieschuim en crèmes behoren tot de oorzaken.

Structurele afwijkingen: Sommige structurele afwijkingen van de penis, bijvoorbeeld De ziekte van Peyronie, veroorzaken pijnlijke en moeilijke geslachtsgemeenschap. Het veroorzaakt de vorming van dikke vezelachtige banden die tijdens de erectie een kromming van de penis veroorzaken. Het komt veel voor, vooral bij mannen ouder dan 40 jaar, en uit een grootschalig onderzoek door Schwarzer en collega's is een prevalentie van 3% gebleken in de onderzoeksgebieden. Er is geen duidelijke oorzaak. De risicofactoren, bijvoorbeeld alcoholisme, roken, chronische vaatziekten, trauma's tijdens operaties en genetische factoren, spelen echter een rol.

Priapisme: Het is een pijnlijke erectiele aandoening die optreedt met of zonder seksuele stimulatie. Het treedt op wanneer het bloed dat in de penis vastzit, niet wordt afgevoerd. Als er niet op tijd wordt behandeld, veroorzaakt dit blijvende schade aan de erectiele weefsels. Het komt vaak voor bij jonge mensen en bij mensen met medische aandoeningen, bijvoorbeeld sikkelcelziekte en bij het gebruik van bepaalde medicijnen, bijvoorbeeld medicijnen tegen erectiestoornissen in hogere doses.

Aandoeningen die verband houden met een orgasme

Orgasme is een plezierige en snelle ontlading van neuromusculaire spanningen wanneer een persoon op het hoogtepunt van seksuele opwinding is. Het gaat gepaard met vaginale samentrekkingen bij vrouwen en afscheiding van sperma bij mannen (Merriam-Webster's). Verschillende aandoeningen die verband houden met een orgasme zijn verantwoordelijk voor een slechte seksuele gezondheid, bijvoorbeeld

Anorgasmie: Het is de totale afwezigheid van een orgasme na regelmatige geslachtsgemeenschap. Incidentele ervaringen zijn geen probleem, en de klinische anorgasmie wordt gekenmerkt door mislukte orgasmes tijdens 75% of meer seksuele ontmoetingen. Fysieke, farmacologische of psychologische factoren veroorzaken het. De belangrijkste farmacologische factor zijn de antidepressiva, met name SSRIs, omdat ze het orgasme vertragen of elimineren. De meest voorkomende fysiologische oorzaak is de menopauze, omdat veel vrouwen na de menopauze een slechte climax ervaren. De pathologische oorzaken zijn schade aan de lokale zenuwen in het onderlichaam, letsel aan het ruggenmerg, prostaat- of genitale operaties, diabetische neuropathie en bekkentrauma.

Voortijdige ejaculatie: Het is de ejaculatie die plaatsvindt ruim vóór de bevrediging van de vrouwelijke partner. Er zijn verschillende definities, maar over het algemeen wordt een ejaculatie die plaatsvindt binnen 2-3 minuten na het inbrengen van de penis in de vagina beschouwd als voortijdige ejaculatie. De andere begeleidende problemen zijn slechte controle over de ejaculatie, angst en ontevredenheid bij een of beide partners. Voorheen werd dit alleen aan psychologische factoren toegeschreven. Echter, recente ontdekkingen hebben de diepere neurobiologische basis van snelle ejaculatie onderzocht.

Postorgasmisch ziektesyndroom (POI): De symptomen van POI's worden onmiddellijk na het ejaculeren of een orgasme ervaren. Enkele veel voorkomende problemen zijn seksuele hoofdpijn die optreedt in de schedel en nek tijdens seksuele activiteiten, masturbatie en na een orgasme; postcoïtale tristesse die angst en melancholie veroorzaakt na urenlange seksuele activiteiten; spierpijn na ejaculatie die dagen tot weken aanhoudt en Dhat-syndroom, een cultuurgebonden aandoening gerapporteerd door mannen in Zuid-Azië die spermaverlies in de urine en nachtelijke ejaculatie veroorzaakt en dysforie, stemming en angst na seks veroorzaakt. De diverse symptomen van POI's zijn vermoeidheid, zwakte, spierpijn, koorts, jeukende ogen, misselijkheid, afasie, hartkloppingen, hoofdpijn, snelle ademhaling en paresthesie.

Hoe diagnosticeer je seksuele disfunctie?

Het diagnosticeren van seksuele disfunctie vereist nauwe samenwerking tussen patiënten en verschillende zorgverleners, dat wil zeggen psychologen, endocrinologen, neurologen, gynaecologen en urologen. De medische professionals beoordelen de geschiedenis van de zaak, inclusief de huidige medische aandoeningen, de gebruikte behandelingen en de huidige klinische symptomen. Er wordt een grondig lichamelijk onderzoek uitgevoerd om eventuele afwijkingen in de structuren van de voortplantingsorganen waar te nemen. De uiteindelijke diagnose is gebaseerd op laboratoriumtests. De typische stappen zijn:

Geschiedenis: Het omvat een grondige beoordeling van de voorgeschiedenis, het begin van klinische symptomen, beoordeling van andere gelijktijdige medische aandoeningen, huidig ​​of vroeger gebruik van medicijnen, monitoring van vitale parameters, bijvoorbeeld bloeddruk en bloedglucosewaarden, en onderzoek naar verbanden en psychologische factoren.

Lichamelijk onderzoek: Het omvat een grondig onderzoek van de uitwendige genitaliën en bijbehorende organen, bijvoorbeeld de teelballen, de penis, de omringende huid en spieren bij mannen, en een bekken- en vaginaal onderzoek bij vrouwen. Sommige specifieke tests voor geassocieerde organen, bijvoorbeeld digitaal rectaal onderzoek (DRE), worden uitgevoerd om prostaatvergroting te diagnosticeren.

Psychologische beoordeling: De psychologen stellen vragen, meestal in de vorm van een gestructureerde vragenlijst, om inzicht te krijgen in de emotionele, relatie- en levensstijlproblemen, stemmingsstoornissen en angststoornissen die verantwoordelijk zijn voor seksuele disfunctie. Het omvat een grondige evaluatie van seksuele attitudes en praktijken, seksuele geschiedenis, de relatie tussen ouders, middelenmisbruik, alcoholgebruik en roken. Zodra de eerste beoordeling is bereikt, worden de laboratoriumtests gebruikt om de bevindingen te bevestigen.

Bloedonderzoek: De bloedonderzoeken worden gebruikt om de hoeveelheid hormonen te controleren, bijvoorbeeld oestrogeen en progesteron bij vrouwen en testosteron bij beide geslachten. De hormonen hebben een duidelijke invloed op de seksuele functies, en hun dalende niveaus worden in verband gebracht met seksuele disfunctie.

Beeldingstests: Beeldvormingstechnieken, bijv. penis (penis duplex echografie) en echografie van het bekken, zijn nuttig om de bloedstroom in de regio te controleren. De transvaginale echografie helpt bij het opsporen van de gezwellen en andere afwijkingen in het vrouwelijke voortplantingssysteem. Neurologen voeren vaak MRI-scans (Magnetic Resonance Imaging) uit om veranderingen en afwijkingen in het centrale zenuwstelsel te vinden. Kenneth Maravilla en Claire Yang (2008) hebben MRI nuttig gevonden bij het diagnosticeren van FSIAD.

Gespecialiseerde tests voor seksuele gezondheid: Deze komen minder vaak voor, maar bieden nuttige informatie over de reproductieve gezondheid.

Nachtelijke penistumescentie (NPT): Het detecteert nachtelijke erecties van de penis. Een penis met normale erectiele functies ondergaat een erectie 3-5 keer tijdens een nachtelijke slaap van 8 uur. Er wordt een elektronisch apparaat met twee ringen gebruikt. Eén ring wordt aan de basis geplaatst, terwijl de andere aan het uiteinde van de penis wordt geplaatst. Het apparaat meet de duur, kwaliteit en het aantal nachtelijke erecties.

Vaginale plethysmografie: Het is een apparaat dat licht gebruikt om de bloedstroom in het vaginale gebied van een seksueel opgewonden of gewone vrouw te meten.

Consultatie: Als de situatie complex is, worden de patiënten doorverwezen naar de betrokken specialisten voor betere evaluatie, consultatie en behandeling. De betrokken professionals zijn urologen die zich bezighouden met seksuele problemen van mannen, gynaecologen die zich bezighouden met de reproductieve gezondheid van vrouwen, en endocrinologen die zich bezighouden met de hormonale factoren die verband houden met seksuele gezondheid. Sekstherapeuten houden zich bezig met de opvattingen over seks, en psychologen onderzoeken de psychologische basis van seksuele disfunctie.

Analyse van vaginale smering: Als een vrouw klaagt over vaginale droogheid, controleren de zorgverleners de mate van droogheid en vocht in de vagina om glijmiddelen voor te schrijven.

Pap-uitstrijkje: Het uitstrijkje wordt gebruikt voor het diagnosticeren van baarmoederhalskanker en andere problemen die verband houden met de gezondheid van de baarmoederhals en die de algehele gezondheid beïnvloeden.

Tijdens het diagnostisch proces moet een patiënt open zijn tegenover de beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg over reproductieve gezondheid om passende oplossingen te vinden.

Wat zijn de psychologische factoren die bijdragen aan seksuele disfunctie?

De psychologische factoren zijn nauw verbonden met de seksuele gezondheid. Ongeveer 40% van de gevallen van erectiestoornissen heeft bijvoorbeeld een psychologische oorzaak. Trauma's uit de kindertijd en seksueel misbruik veranderen de percepties over gender, intimiteit en seks voor het leven. De essentiële psychologische factoren zijn;

Stress: Elke vorm van stress als gevolg van financiële problemen, verlies van baan, relatieproblemen en huwelijksproblemen draagt ​​bij aan seksuele disfunctie bij beide geslachten.

Angst: De relatie tussen seksuele disfunctie en angststoornissen is cyclisch. Omdat angst resulteert in slechte seksuele prestaties, veroorzaakt angst voor soortgelijke mislukkingen in toekomstige geslachtsgemeenschap meer seksuele disfunctie. De angst voor geslachtsgemeenschap, vooral in traditionele samenlevingen, de prestaties van het lichaamsbeeld en faalangst worden vaak door mannen ervaren. Uit een recent onderzoek , gepubliceerd door het Department of Bioscience Education, King’s College London, uit 2022 bleek dat bijna de helft (46,2%) van de mensen met PTSS en tot 36,2% met een paniekstoornis erectiestoornissen ervaren.

Schuld: Schuldgevoel komt voort uit verschillende factoren. Sommige religieuze samenlevingen hebben een negatieve perceptie van seks, en de mensen die zich bezighouden met seksuele activiteiten voelen zich altijd schuldig. Soms voelt iemand zich seksueel ontoereikend en niet in staat de partner tevreden te stellen. Het schuldgevoel vergroot de seksuele problemen.

Depressie: Depressie beïnvloedt de psychologische en fysieke gezondheid van een persoon en is een belangrijke oorzaak van erectiestoornissen en andere seksuele disfuncties. De medicijnen die tegen depressie worden gebruikt, bijvoorbeeld SSRI’s, veroorzaken als bijwerking seksuele disfunctie. Uit een Indiaas onderzoek blijkt dat een derde (33,3%) van de vrouwen en ruim twee vijfde (41,67%) van de mannen met een depressieve stoornis een slecht seksueel verlangen ervaart.

Verlies van interesse in seks: Het is een leeftijdsgebonden factor, en sommige mannen en vrouwen ervaren met het ouder worden een gebrek aan seksueel verlangen en slechte seksuele functies. Soms zijn de bijwerkingen van sommige medicijnen en relatiefactoren echter verantwoordelijk voor een onverschillige houding ten opzichte van seks.

Een laag zelfbeeld: Het wordt ervaren door mensen die seksuele mislukkingen hebben ervaren en zich zorgen maken over hun seksuele geschiktheid. Het draagt ​​cyclisch bij aan seksuele disfunctie. De aandoening wordt ernstiger als de partner niet meewerkt.

Vermoeidheid: Vermoeidheid heeft een negatieve invloed op het fysieke uithoudingsvermogen en resulteert in een slechte interesse in seksuele activiteiten. Vermoeidheid om welke reden dan ook, bijvoorbeeld overmatig werken, lichaamsbeweging en een zware levensstijl, heeft een impact.

Traumatisch verleden: Het onderwerp zijn van seksueel misbruik, verkrachting, incest en kindermishandeling heeft een grote invloed op het vermogen van individuen om plezierige en bevredigende seksuele relaties aan te gaan. Seksuele vermijding is een van de belangrijkste tekenen van een posttraumatische stressstoornis (PTSS).

Relatieproblemen: Problematische relaties, slechte communicatie met de partner en conflicten veroorzaken een slecht seksueel verlangen. Gezonde relaties behoren tot de cruciale vereisten voor een gezond seksleven.

Religieuze en culturele stigma's: Soms zijn de culturele en religieuze normen en waarden in tegenspraak met iemands seksuele fantasieën, geaardheid en verlangens en veroorzaken ze gevoelens van schaamte, schuldgevoel en angst bij de mensen, wat leidt tot een verlies van seksueel verlangen. Zo verbieden de meeste religies homoseksualiteit en krijgen homoseksuele mensen in religieuze en conservatieve samenlevingen te maken met sociale druk. Het is geldig voor mensen met alle soorten seksuele geaardheid, wat afwijkt van het verwachte normaal voor een geslacht.

Prestatiedruk: De percepties over sociale verwachtingen met betrekking tot seks en seksueel genot en prestaties creëren druk die het seksuele welzijn beïnvloedt.

Seksuele gezondheidsproblemen zijn nauw met elkaar verbonden, en vaak heeft iemand meer dan één probleem. Daarom is overleg met de psycholoog en betrokken professionals essentieel voor betere resultaten.

Wie wordt getroffen door seksuele disfunctie?

Mensen ervaren seksuele disfunctie, ongeacht hun etnische achtergrond, leeftijd en geslacht. De prevalentie varieert afhankelijk van de blootstelling aan psychologische risicofactoren, gezondheidsproblemen en leeftijd. Bij mannen kunnen problemen met seksuele disfunctie, bijvoorbeeld een slecht libido, erectiestoornissen, vertraagde ejaculatie, voortijdige ejaculatie en vertraagd of geen orgasme, mensen van alle leeftijden treffen. Het risico en de prevalentie nemen toe met het ouder worden. De seksuele houding en het seksuele gedrag van vrouwen zijn complexer, en problemen, bijvoorbeeld pijnlijke geslachtsgemeenschap, problemen bij het bereiken van een orgasme, slechte opwinding en een slecht seksueel verlangen, worden op alle leeftijden ervaren.

Een grootschalig onderzoek door Kristin Mitchell en collega's onderzochten in 2015 in Groot-Brittannië de incidentie van seksuele disfunctie bij mannen en vrouwen. Het betrof 11.509 mannen en vrouwen in de leeftijd van 16 tot 74 jaar. De deelnemers hadden het afgelopen jaar minimaal één seksuele partner. Er werd vastgesteld dat 38,2% van de seksueel actieve mannen en 22,8% van de seksueel actieve vrouwen minstens één probleem met seksuele disfunctie had. Ruim een derde van de deelnemers gaf aan te voldoen aan alle drie de morbiditeitscriteria genoemd in de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5) en hadden het afgelopen jaar medische hulp gezocht.

Een eerdere studie door Dunn en collega's in 1998 ontdekte dat 41% van de vrouwen en 34% van de mannen meldde dat ze aan minstens één seksuele gezondheidsstoornis leden. De meest voorkomende problemen die mannen meldden waren erectiestoornissen (21,5%) en voortijdige ejaculatie (11,5%). In het geval van vrouwen meldde 19% van de respondenten dat ze vaginale droogheid ervoeren, en 16% rapporteerde onregelmatige orgasmes. Meer dan de helft (52%) van de mensen was bereid professionele hulp in te schakelen, maar slechts 10% ontving dergelijke hulp.

Bij oudere volwassenen is de prevalentie van seksuele gezondheidsproblemen hoger, hoewel niet wordt aangenomen dat dit een onvermijdelijk gevolg van het ouder worden is. Het is het gevolg van spanningen die ouderen ervaren in alle domeinen van het leven. De experts hebben een gendervooroordeel ontdekt, waarbij de seksuele gezondheid van vrouwen gevoeliger is voor de lichamelijke gezondheid dan die van mannen. Ontevredenheid over relaties en verslechtering van de geestelijke gezondheid worden op oudere leeftijd waargenomen, wat het risico op seksuele disfunctie vergroot. Een cultureel taboe is verantwoordelijk voor de lage berichtgeving over seksuele gezondheidsproblemen bij ouderen. Het seksuele gedrag van oudere volwassenen wordt een doelwit van spot en scherts; ouderen zullen dus eerder informatie over seksuele gezondheid verbergen.

Verschillende negatieve veranderingen die verband houden met veroudering, bijvoorbeeld atrofie van geslachtsorganen, lage niveaus van geslachtshormonen, slechte opwinding en erectie, en afname van de frequentie en intensiteit van een orgasme, zijn verantwoordelijk voor seksuele disfunctie op oudere leeftijd. De vrouwen ervaren een verminderde smering, dunner worden van het vaginale slijmvlies, laksheid van de perineale spieren, dunner worden van schaamhaar en verschuiven van de schaamlippen.

Wat zijn de behandelingen voor seksuele disfunctie?

De behandeling van seksuele disfunctie hangt af van de oorzaak en de ernst van de symptomen. De behandeling is gericht op het herstellen van seksueel genot en functioneren. De behandelingen die voor verschillende aandoeningen zijn ontwikkeld zijn:

Slecht seksueel verlangen

Slecht libido is het gebrek aan seksuele fantasieën en interesse in seksuele activiteiten. De behandeling bestaat uit meerdere stappen en omvat vele protocollen. Ten eerste gaat de therapeut een gesprek aan met de patiënt om de negatieve seksuele attitudes te identificeren, de bron van dergelijke ideeën te ontdekken en te begrijpen hoe de patiënt over intimiteit en seks denkt. De therapeuten onderzoeken de dagboeken van de patiënt en de informatie over de erotische en seksuele inhoud die de patiënt zoekt, is essentieel voor de therapeut om eventuele relatieproblemen te kunnen identificeren.

De behandelingsopties zijn psychologische begeleiding om de psychologische problemen aan te pakken, bijvoorbeeld psychologisch trauma, relatieproblemen, stress en angst; medicijnen, bijvoorbeeld bremelanotide (Vyleesi®) en flibanserin (Addyi®) en vrij verkrijgbare antidepressiva, bijvoorbeeld bupropion; hormoonsubstitutietherapie (HST) om de balans van oestrogeen, progesteron en testosteron te herstellen; veranderingen in levensstijl om stress te verminderen, de slaap te verbeteren, een gezond dieet te volgen en regelmatig te bewegen; het verbeteren van de communicatie met de partner om de seksuele behoeften, verlangens en zorgen over te brengen; voortdurende monitoring en behandeling van gezondheidsproblemen, bijvoorbeeld diabetes en schildklierziekten; het gebruik van alternatieve therapieën, bijvoorbeeld kruidenproducten, yoga en supplementen en het gebruik van zelfhulpstrategieën, bijvoorbeeld lid worden van sociale steungroepen, waardevolle boeken lezen, steun zoeken bij familie en vrienden en zelfmotivatie behouden.

Erectiestoornissen

De behandeling hangt af van de oorzaak en de ernst van de symptomen en de aanwezigheid van andere gezondheidsproblemen. De artsen schrijven de behandeling voor nadat ze de mogelijke voordelen en risico’s hebben afgewogen. De standaardbehandelingsopties zijn:

Orale medicatie: Orale medicatie, bijvoorbeeld Sildenafil (Viagra), Tadalafil (Cialis, Adcirca), Avanafil (Stendra) en Vardenafil (Levitra) verbeteren de erectiele functies door de levensduur van stikstofmonoxide, de natuurlijke chemische stof die de spieren in de penis ontspant, te verlengen. De verhoogde bloedstroom resulteert in een meer aanhoudende erectie als reactie op seksuele opwinding (Ian Eardley, Afdeling Urologie, St. James University Hospital, Leeds, Engeland).

Koop Sildenafil-tabletten online

Seksuele opwinding is vereist om dergelijke medicijnen te laten werken. Ze zijn verkrijgbaar in verschillende doseringen, die de arts bepaalt. vaak voorkomende bijwerkingen zijn buikpijn, rugpijn, veranderingen in het gezichtsvermogen, hoofdpijn, verstopte neus en blozen. De patiënten moeten de arts raadplegen in geval van andere gezondheidsproblemen of andere medicijnen gebruiken voor een betere veiligheid.

Injecties en zetpillen: De andere medicijnen zijn Alprostadil. zelfinjectie die in de basis of zijkant van de penis wordt geïnjecteerd Alprostadil urethrale zetpil, met een vasodilatator die in de urethra wordt geplaatst met behulp van een applicator en testosteronvervangingstherapie (TRT) die wordt gebruikt om de hormoonspiegels te herstellen

Niet-medicamenteuze opties: Sommige niet-medicinale behandelingen zijn penisvacuümpompen die een vacuüm creëren om het bloed in de penis te trekken, waarna een spanring rond de hals van de penis wordt gebruikt om het bloed vast te houden; penisimplantaten, die operatief aan beide zijden van de penis worden geplaatst en vervormbare staafjes zijn waarmee iemand de erectie onder controle kan houden; regelmatige oefeningen, vooral Kegel-oefeningen en psychologische begeleiding om de problemen te behandelen, bijvoorbeeld stress, angst en depressie.

Voortijdige ejaculatie

De behandeling van voortijdige ejaculatie hangt af van individuele factoren en de onderliggende oorzaken. De standaardbenaderingen zijn:

Gedragstechnieken: Sommige technieken helpen de duur van geslachtsgemeenschap te verlengen. Een nuttige aanpak is om 30 seconden te stoppen wanneer iemand voelt dat hij op het punt staat te ejaculeren, en dan weer verder te gaan. Na verloop van tijd verbetert het het uithoudingsvermogen en zorgt het voor een betere controle over de ejaculatie. Een andere nuttige techniek is om gedurende 30 seconden in de basis van de penis te knijpen als iemand voelt dat hij op het punt staat te ejaculeren. Het vertraagt ​​de ejaculatie.

Bekkenbodemoefeningen: Bekkenbodemoefeningen, bijvoorbeeld Kegel-oefeningen, versterken de bekkenbodemspieren en zorgen voor een betere controle over de ejaculatie. Het gaat om herhaalde samentrekkingen en ontspanning van de spieren die het plassen beheersen.

Medicijnen: De medicijnen zijn nuttig om bepaalde oorzaken te behandelen. Lokale anesthetica worden bijvoorbeeld gebruikt om het gebied te verdoven, terwijl antidepressiva worden gebruikt om depressie te behandelen als dit de oorzaak is. De vaak gebruikte antidepressiva zijn escitalopram, citalopram, sertraline, paroxetine en fluoxetine. De medicijnen die worden gebruikt voor erectiestoornissen helpen ook bij de behandeling van voortijdige ejaculatie.

Psychotherapie: Soms zijn relatieproblemen en angst verantwoordelijk voor voortijdige ejaculatie. Overleg met een hulpverlener of seksuoloog is een waardevolle optie om dergelijke oorzaken aan te pakken.

Aanpassingen in levensstijl: Sommige veranderingen in levensstijl, bijvoorbeeld het gebruik van ontspanningstechnieken om stress, angst, prestatiedruk en stressbeheersingstechnieken te beheersen, bijvoorbeeld ontspanningstechnieken, meditatie, yoga, aromatherapie en regelmatige lichaamsbeweging, zijn nuttig.

Een enkele behandeling werkt voor sommige mensen niet, en voor betere resultaten wordt een combinatie van verschillende opties aanbevolen. De patiënten moeten een seksuoloog en de uroloog raadplegen om te bepalen wat de beste handelwijze is, afhankelijk van de specifieke situatie. Het succes van behandelplannen hangt vooral af van de inzet en motivatie van de persoon, en ze zijn op de lange termijn succesvol.

Pijnlijke geslachtsgemeenschap

Pijnlijke geslachtsgemeenschap of dyspareunie veroorzaakt aanzienlijke stress tijdens seks. In de meeste gevallen is er sprake van een lichamelijke oorzaak en moeten de patiënten de gynaecoloog of uroloog raadplegen om de oorzaak uit te sluiten. De vrouwen worden in de meeste gevallen getraind in verschillende ontspanningstechnieken. De behandeling hangt af van de oorzaak van de pijn.

Infectieuze pijn: Als de pijn te wijten is aan bacteriële, virale of schimmelinfecties of seksueel overdraagbare infecties, wordt een antibioticakuur, antischimmel- en antivirale middelen voorgeschreven.

Pijn als gevolg van vaginale droogheid: In geval van vaginale droogheid worden de onderliggende oorzaken, bijvoorbeeld hormonale onbalans of het gebruik van bepaalde medicijnen, onder controle gehouden. Topische oestrogeencrèmes, hormoonsubstitutietherapie en glijmiddelen op waterbasis worden gebruikt voor symptomatische verlichting.

Pijn als gevolg van psychologische factoren: Soms is de pijn te wijten aan disfunctie of spanning in de bekkenbodemspieren, en fysiotherapie van het bekkengebied helpt. Als de pijn te wijten is aan psychologische factoren, bijvoorbeeld traumatische herinneringen uit het verleden, relatieproblemen, angst en stress, kan het raadplegen van een psychologische en seksuoloog nuttig zijn.

Fibromen en endometriose: Als de pijn verband houdt met vleesbomen of endometriose, zijn de behandelingsopties operaties, hormonale therapie en medicijnen, afhankelijk van de locatie van de pijn en de ernst van de symptomen.

Allergische pijn: Sommige mensen zijn allergisch voor de materialen die worden gebruikt in condooms, glijmiddelen en andere seksuele producten, en de allergische reacties veroorzaken ongemak tijdens seks. Het wordt aanbevolen om over te stappen op niet-allergische of hypoallergene producten als er tekenen zijn van allergische reacties, b.v. zwelling van tong, lippen en bindvlies, slikproblemen, huidirritatie en ademhalingsmoeilijkheden.

Vaginisme: Fysiotherapie, oefeningen en counseling zijn nodig om vaginisme aan te pakken, wat de onwillekeurige samentrekkingen van de vaginale spieren tijdens seks zijn. Soms worden de medicijnen gebruikt om de vaginale spieren ongevoelig te maken.

Structurele afwijkingen: Er worden chirurgische correcties uitgevoerd om de structurele afwijkingen aan te pakken.

Het belangrijkste is om een ​​open communicatie te hebben met beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg, zodat er beter kan worden gereageerd op eventuele oorzaken.

Vaginale droogheid

Er zijn verschillende manieren om vaginale droogheid te behandelen en te beheersen, en de keuze hangt af van de individuele gelijkenis en aanbevelingen van de beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg. Enkele standaardmethoden zijn:

Gebruik van glijmiddelen op waterbasis: De smeermiddelen op waterbasis hebben water als belangrijk ingrediënt. Ze verbeteren het comfort en verminderen wrijving tijdens geslachtsgemeenschap. Ze zijn olievrij, compatibel met de meeste seksuele activiteiten, veilig en hebben een lager risico op allergieën. Ze zijn niet plakkerig, gemakkelijk schoon te maken en zijn verkrijgbaar in verschillende formuleringen. Voorbeelden zijn Skins Aqua Glijmiddel, Skins Watermeloen Glijmiddel, Skins Aardbei Glijmiddel, Pasante Zacht Licht Glijmiddel en K-Y Jelly. Ze gaan minder lang mee dan glijmiddelen op siliconenbasis en zijn ongeschikt voor sommige activiteiten, bijvoorbeeld doucheseks.

Gehydrateerd blijven: Uitdroging is een van de oorzaken van een lagere smering. Gehydrateerd blijven door veel water te drinken is dus nuttig om vaginale droogheid onder controle te houden.

Het gebruik van vaginale vochtinbrengende crèmes: Er zijn verschillende soorten vaginale vochtinbrengende crèmes verkrijgbaar zonder recept, bijvoorbeeld Replens™ Moisturiser en Boots vaginale vochtinbrengende gel. Ze moeten regelmatig worden gebruikt om het vochtgehalte in het vaginale weefsel te verbeteren.

Topische oestrogeencrèmes: Oestrogeen beïnvloedt het vaginale weefsel en veroorzaakt vasculaire hermodellering en proliferatie van het vaginale epitheel. In de postmenopauzale fase dalen de oestrogeenspiegels. Er zijn oestrogeentabletten en -crèmes verkrijgbaar die lagere doses oestrogeen bevatten en lokaal worden aangebracht om de elasticiteit en smering te verbeteren.

Vermijd producten die irriterende stoffen bevatten: Geparfumeerde producten, douches en agressieve zepen moeten worden vermeden omdat ze uitdroging veroorzaken of de reeds aanwezige droogheid verergeren.

Medicijnen: Als de vaginale droogheid te wijten is aan gezondheidsproblemen, bijvoorbeeld stress, depressie, perimenopauze en menopauze, is overleg met de gezondheidszorg voor therapieën en voorgeschreven medicijnen noodzakelijk om de onderliggende oorzaak aan te pakken.

Aanpassingen in levensstijl: Sommige veranderingen in levensstijl, bijvoorbeeld het eten van een gezond en uitgebalanceerd dieet, het verminderen van stressniveaus, stoppen met roken en het verminderen van alcoholgebruik, helpen de vaginale gezondheid te verbeteren.

Verbeter relaties: Vaginale smering is gekoppeld aan de chemie van relaties. Volledige fysieke harmonie tussen partners verbetert de stimulatie, opwinding en opwinding, waardoor er meer smeermiddelen vrijkomen. Controleer of er problemen zijn die de relatie teisteren en probeer dergelijke problemen op te lossen.

Oefeningen: Bekkenbodemoefeningen, bijvoorbeeld Kegel-oefeningen, helpen de bloedstroom naar het bekkengebied te verbeteren en helpen de vaginale smering te verbeteren.

Als de droogte ondanks alle maatregelen aanhoudt, moeten de patiënten de zorgverlener raadplegen, omdat dit een teken is van gezondheidsproblemen die een robuustere behandeling vereisen.

Wat is de impact van seksuele disfunctie op de geestelijke gezondheid?

Seksuele disfunctie omvat verschillende problemen die het vermogen van een persoon om bevredigende geslachtsgemeenschap te hebben verminderen. Seksualiteit en seksuele macht worden geassocieerd met sociale en culturele stigma's, en zo iemand ervaart veel geestelijke gezondheidsproblemen. De gevolgen voor de geestelijke gezondheid zijn:

Een laag zelfbeeld en psychologische problemen: Het onvermogen om bevredigende geslachtsgemeenschap te hebben en aan de seksuele behoeften van de partner te voldoen, veroorzaakt frustratie en verhoogt het risico op angst en depressie, en bijna twee derde (62.5%) ) van de depressieve mensen ervaart seksuele disfunctie. Het veroorzaakt een negatief zelfbeeld door de eigenwaarde en het zelfrespect te ondermijnen.

Prestatiedruk en angst: Seksuele disfunctie en angst om te falen in seksuele activiteiten veroorzaken negatieve gevoelens. De resulterende stress veroorzaakt veel negatieve, zelfvervullende zorgen. In combinatie met de sociale druk om te presteren, veroorzaakt dit ernstige angst die de situatie verder verergert en meer problemen veroorzaakt de kans op conflicten. De aanwezigheid van seksuele disfunctie bij een of beide partners resulteert in het uiteenvallen van intimiteit en communicatie. Het resulteert in geschillen en mogelijke breuken. De ontwikkeling van emotionele afstandelijkheid zet relaties enorm onder druk, en dergelijke paren hebben

De druk op relaties: Intieme relaties draaien om seksuele functies. Seks verbetert de communicatie en verkleint de kans op conflicten. De aanwezigheid van seksuele disfunctie bij een of beide partners resulteert in het wegvallen van intimiteit en communicatie. Het resulteert in geschillen en mogelijke breuken. De ontwikkeling van emotionele afstand zet relaties enorm onder druk, en dat geldt ook voor zulke paren hogere echtscheidingspercentages.

Sociaal isolement: Mensen met seksuele disfunctie voelen zich ontoereikend en tekortschieten en proberen sociale en seksuele activiteiten te vermijden Bovendien zijn zulke mensen, vanwege de sociale stigma’s die met seks gepaard gaan, terughoudend om met anderen te praten en problemen te delen. Al deze factoren resulteren in een gevoel van schaamte en sociaal isolement. De samenleving koppelt seksualiteit aan vrouwelijkheid en mannelijkheid het niet aangaan van seksuele relaties maakt het moeilijk om in te stemmen met de eigen genderidentiteit. Dergelijke mensen hebben moeite om partners te vinden.

Slecht identiteitsgevoel en genderrollen: Iemand met een seksuele disfunctie heeft waarschijnlijk een slechte zelfidentificatie en worstelt vaak met genderrollen. De samenleving koppelt seksualiteit aan vrouwelijkheid en mannelijkheid, en het niet aangaan van seksuele relaties maakt het moeilijk om in te stemmen met iemands genderidentiteit. Zulke mensen hebben moeite om partners te vinden.

Misbruik van middelen om met stress om te gaan: Sommige mensen nemen hun toevlucht tot ongezonde coping-mechanismen, bijvoorbeeld drugsmisbruik, alcoholisme en roken, om met de frustratie en angst veroorzaakt door seksuele ontoereikendheid om te gaan. Drugsmisbruik vergroot de ernst van seksuele disfunctie, aangezien seksuele disfunctie werd gemeld door 61% van de opioïdenverslaafden en 75% van de alcoholverslaafden, volgens een recent onderzoek gepubliceerd in India.

Slechte levenskwaliteit: Seksuele tevredenheid en intimiteit behoren tot de meest kritische aspecten van het algehele welzijn De persoon wordt ontevreden over het leven. In combinatie met een gevoel van isolatie tast het de kwaliteit van het leven aan.

Predispositie voor andere geestelijke gezondheidsproblemen: Seksuele disfunctie heeft een cyclische relatie met andere psychische aandoeningen, zoals depressie, angst en posttraumatische stressstoornissen. Het is een gevolg van dergelijke ziekten en draagt bij aan de ernst ervan voor een uitgebreidere behandeling.

Vertraging bij het zoeken naar hulp: Omdat een persoon met psychische aandoeningen niet bereid is de realiteit te accepteren, is een persoon met een seksuele disfunctie soms niet bereid om hulp te krijgen vanwege de sociale stigma's die met seks gepaard gaan en de angst om in verlegenheid te worden gebracht. Het veroorzaakt ernstiger symptomen en vermindert de werkzaamheid van de behandeling wanneer deze uiteindelijk wordt aangevraagd.

De impact van seksuele disfunctie op de geestelijke gezondheid is dus veelzijdig en diepgaand. De blootstelling aan verschillende risicofactoren en de mogelijkheid om toevlucht te nemen tot ongezonde coping-mechanismen creëert een vicieuze cirkel van psychische aandoeningen die lang aanhouden en een uitgebreidere behandeling vereisen. Het onderkennen van dergelijke ernstige gevolgen door de gemeenschap en zorgverleners is essentieel voor het bieden van effectieve en meelevende steun aan de patiënten. Door het probleem te destigmatiseren, zijn vroegtijdige herkenning en het bieden van vroegtijdige en alomvattende zorg nodig om de gevolgen van seksuele disfunctie voor de geestelijke gezondheid aan te pakken.

Hoe kan seksuele disfunctie worden voorkomen?

Er zijn veel manieren die nuttig kunnen zijn om een ​​gezond en plezierig seksueel leven te behouden en seksuele disfunctie te voorkomen. De sleutel is om je lange tijd aan het plan te houden en professionele hulp te krijgen in geval van problemen. Enkele waardevolle opties zijn;

Stoppen met roken: Roken verhoogt het risico op verschillende gezondheidsproblemen, bijvoorbeeld beroerte, longkanker, bloed- en hartziekten die de bloedtoevoer naar de voortplantingsorganen en de voortplantingsfuncties in gevaar brengen. Een groep onderzoekers van de Universiteit van Illinois, John Hopkins's Medicine en het Cedars-Sinai Medical Center ontdekte dat rokers, in vergelijking met niet-rokers, een hoger risico op erectiestoornissen (31,6% vs. 26,0%) en een lager libido (25,6% vs. 21,0%) hebben. De huidige rokers vertoonden een hoger totaal testosteron dan niet-rokers.

Sigarettenrook bevat veel chemicaliën, bijvoorbeeld koolmonoxide en nicotine, die de bloedvaten beschadigen en de bloedtoevoer en voedingsstoffen naar de voortplantingsorganen verminderen. Nicotine in sigarettenrook verstoort de testosteronniveaus, waardoor een slecht seksueel verlangen ontstaat. Iemand die zich zorgen maakt over seksueel welzijn moet stoppen met roken via een langetermijnplan, omdat dit schadelijk is voor het hart en de geslachtsorganen. Stoppen met roken heeft significante voordelen voor de reproductieve gezondheid.

Vermijd alcohol- en drugsmisbruik: Alcoholisme en drugsmisbruik hebben een negatieve invloed op de seksuele functies. Overmatig gebruik verstoort de bloedstroom en de hormonale niveaus, waardoor een slecht libido en erectiestoornissen bij mannen ontstaan. Te veel alcohol beschadigt de lever en verstoort de bloedstroom naar de geslachtsorganen. Het onderdrukt opwinding en seksuele stimulatie door het zenuwstelsel te onderdrukken. De gevoeligheid van de vagina en penis voor erotische prikkels wordt verminderd, wat leidt tot minder plezierige sessies en een slechte kwaliteit en intensiteit van het orgasme.

Drugsmisbruik en alcoholgebruik verhogen de secretie van angiotensine, wat geassocieerd is met hoge bloeddruk en erectiestoornissen. Dat is de reden waarom uit studies is gebleken dat mannen en vrouwen die alcohol consumeren respectievelijk een 27% en 74% hoger risico op seksuele disfunctie hebben (BMC Women's Health, 2025). Sommige illegale drugs, bijvoorbeeld methamfetamine en cocaïne, verminderen de bloedtoevoer naar de penis door de bloedvaten aan te leggen. Langdurig drugsmisbruik veroorzaakt ernstige seksuele disfunctie door de toevoer van zuurstof en voedingsstoffen naar de voortplantingsorganen te verminderen als gevolg van een verminderde bloedtoevoer.

Verbeter fysieke activiteiten: Een sedentaire levensstijl is een aanzienlijke risicofactor en hangt sterk samen met seksuele disfunctie. Het verhoogt het risico op diabetes, obesitas en hart- en vaatziekten die verband houden met seksuele disfunctie. Een sedentaire levensstijl heeft een negatieve invloed op de hormoonspiegels en de bloedstroom naar de geslachtsorganen. Een groep onderzoekers van Emory University, VSontdekte dat mensen met een sedentaire levensstijl, in vergelijking met fysiek actieve mensen, een hoger risico op erectiestoornissen hebben (44,4% vs. 21,6%), slechte seksuele bevrediging (59,3% vs. 35,3%) en slechte orgasmefuncties (44,4% versus 17,7%).

Het is dus essentieel om meer tijd aan fysieke activiteiten te besteden en lange zittijden te vermijden. Er zijn verschillende manieren om dit te bereiken. Een cruciale manier is regelmatige lichaamsbeweging, omdat dit de algehele gezondheid verbetert en het risico op verschillende chronische ziekten verlaagt. Uit het onderzoek is gebleken dat 30 minuten regelmatige training, vijf dagen per week, de erectiele functies bij mannen effectief beheert, en de deelnemers merkten binnen zes maanden verbetering. dat 30 minuten regelmatige training, vijf dagen per week, de erectiele functies bij mannen effectief beheert, en de deelnemers merkten binnen zes maanden verbetering.

Beweging helpt verschillende risicofactoren van seksuele disfunctie onder controle te houden, bijvoorbeeld diabetes, obesitas en hart- en vaatziekten. Activiteiten zoals intervaltraining met hoge intensiteit (HIIT), zwemmen, fietsen en hardlopen zijn zeer effectief. De oefeningen die zich richten op het bekkengebied, bijvoorbeeld Kegel-oefeningen, zijn gunstig voor vroegtijdige ejaculatie en erectiestoornissen. Door de strakke werkschema's en de moderne levensstijl is de zittijd toegenomen, wat schadelijk is voor de algehele gezondheid en welzijn. Langdurig zitten verhoogt het risico op problemen, met name zwaarlijvigheid, die verband houdt met diabetes type 2. Voor zulke mensen is het gebruik van een zit-sta-bureau een nuttige optie.

Eet gezond en uitgebalanceerd: Voeding is essentieel voor de seksuele gezondheid. De onderzoeken hebben bevestigd dat slechte voedingsgewoonten verband houden met een slecht seksueel welzijn, en een goed dieet kan helpen dergelijke problemen te voorkomen. Diëten die cholesterol en verwerkte suikers bevatten, worden in verband gebracht met een slechte vasculaire en uiteindelijk seksuele gezondheid, terwijl diëten die gezonde vetten, vitamines, eiwitten, antioxidanten en goede cholesterol bevatten de seksuele functies verbeteren.

Sommige diëten, bijvoorbeeld het mediterrane dieet, worden geassocieerd met hoge seksuele prestaties en een lager risico op erectiestoornissen. Het mediterrane dieet bevat fruit, groenten, vezels en gezonde vetten, bijvoorbeeld olijfolie en volle granen. Het is bekend dat voedingsmiddelen die flavonoïden en andere antioxidanten bevatten, afrodisiaca zijn, het risico op erectiestoornissen verlagen en het seksuele verlangen verbeteren. Verstandige en uitgebalanceerde voedingskeuzes helpen dus om welke reden dan ook het niveau van seksuele disfunctie te verminderen.

Stressbeheersing: Stress veroorzaakt seksuele disfunctie bij zowel mannen als vrouwen. Hoge niveaus van voortdurende stress activeren het sympathische zenuwstelsel, waardoor de mentale en fysieke krachten worden afgewend om de stress te bestrijden en de focus op vrijetijdsactiviteiten, bijvoorbeeld seks, wordt verminderd. Het verhoogt de cortisolspiegels en vermindert de productie en niveaus van reproductieve hormonen, waardoor het libido wordt verlaagd.

Dus het toepassen van technieken voor stressbeheersing, bijvoorbeeld het beoefenen van meditatieoefeningen, bijvoorbeeld diep ademhalen, yoga beoefenen, voldoende slapen en regelmatig tijd besteden aan oefeningen, helpt het risico op seksuele disfunctie te verminderen. Uit het onderzoek bleek dat paren die twaalf weken lang een online stressmanagementprogramma gebruikten, een significante verbetering ervoeren in de vrouwelijke seksuele functie-index en de seksuele noodscore ( dat paren die gedurende 12 weken een online stressmanagementprogramma gebruikten, een significante verbetering ervoeren in de vrouwelijke seksuele functie-index en de seksuele noodscore (Jordan E. Rullo. PhD).

Houd de testosteronniveaus in de gaten: Testosteron is het belangrijkste seksuele hormoon bij mannen en de schommelingen ervan zijn verantwoordelijk voor seksuele De bloedtesten om de niveaus regelmatig te controleren en passende maatregelen te nemen in geval van dalende niveaus, helpen de seksuele gezondheid te beschermen. Zink- en vitamine D-supplementen en het toevoegen van meer hormoonvriendelijke voedingsmiddelen aan het dieet zijn bijvoorbeeld gunstig. normaal testosteronniveau bij mannen moet 350-750 ng/dL zijn en bij vrouwen 15-70 ng/dL. testosteronverhogende supplementenZink- en vitamine D-supplementen en het toevoegen van meer hormoonvriendelijke voedingsmiddelen aan het dieetplan zijn bijvoorbeeld nuttig.

Houd open communicatie met de partner: Eerlijke en open communicatie over seksuele fantasieën, behoeften en verlangens vermindert angst, stress en prestatiedruk die gepaard gaat met seksuele activiteiten. Het vergroot het wederzijds begrip en laat de partners elkaars verlangens en verwachtingen kennen.

Gebruik veilige seks praktijken: Veilige sekspraktijken, bijvoorbeeld regelmatige screening op seksueel overdraagbare infecties en het gebruik van condooms en beflapjes voor orale seks, helpen de reproductieve gezondheid te beschermen. Dergelijke praktijken zijn vooral nuttig voor mensen die meer dan één seksuele partner hebben.

Beheer de medicijnen: Sommige medicijnen, bijvoorbeeld antidepressiva, cardiovasculaire medicijnen, bloeddrukmedicijnen, H2-blokkers, hormonen, antipsychotica, opioïden, statines en anti-epileptica veroorzaken soms seksuele disfunctie als bijwerking. Als wordt verwacht dat een dergelijk medicijn verantwoordelijk is, raadpleeg dan de arts om veiligere alternatieven te kiezen. De patiënten mogen de medicijnen niet alleen laten.

Vermijd het kijken naar pornografische inhoud: Pornografische inhoud is een snel opkomende oorzaak van seksuele disfunctie, omdat het een persoon ongevoelig maakt voor erotische prikkels en onverwachte seksualiteit creëert. Een hoge frequentie van pornografie gaat gepaard met een hoger risico. Damiano en collega's ontdekten in 2015 dat het risico op seksuele disfunctie 6% hoger was bij mensen die minder dan één keer per week pornografie consumeerden en 16% hoger bij mensen met mensen die meer dan één keer per week pornografie consumeerden. Als iemand een gewoonte heeft, is het nuttig om deze geleidelijk af te bouwen.

De seksuele disfunctie blijft soms bestaan ​​ondanks alle pogingen om deze te genezen of te behandelen. In dergelijke gevallen is het nemen van professionele ondersteuning en begeleiding nuttig om het probleem effectief aan te pakken.

Helpen veranderingen in levensstijl bij het behandelen van seksuele disfunctie?

Ja, risicofactoren voor levensstijl spelen een essentiële rol bij het veroorzaken van seksuele disfunctie en het aanpakken van dergelijke factoren helpt bij de behandeling ervan. Enkele nuttige veranderingen in levensstijl zijn;

Een gezond dieet en regelmatige lichaamsbeweging: Regelmatig tijd besteden aan lichaamsbeweging en een gezond dieet volgen, verbetert de algehele fysieke en mentale gezondheid door stress te verminderen en de bloedcirculatie te verbeteren. Het verbetert uiteindelijk de seksuele gezondheid.

Stressbeheersing: Angst en stress veroorzaken hoge cortisolspiegels en onderdrukken de voortplantingsfuncties door het sympathische zenuwstelsel te activeren en de niveaus van seksuele hormonen te verlagen. Daarom helpen diepe ademhaling, yoga, meditatie en andere stressmanagementtechnieken de reproductieve gezondheid te verbeteren.

Alcoholisme en drugsmisbruik vermijden: Recreatieve drugs, bijvoorbeeld cafeïne, nicotine, cannabis en alcohol, onderdrukken zenuwmechanismen die betrokken zijn bij seksuele prestaties. Dus als je ze achterlaat, kun je de seksuele gezondheid verbeteren. Op dezelfde manier verstoort roken de bloedstroom naar de penis door de bloedvaten te beschadigen en de zuurstoftoevoer van het lichaam te verminderen door de ademhalingsfuncties in gevaar te brengen. Roken is dus een goede gunst voor de reproductieve gezondheid.

Beheer van gezondheidsproblemen en medicijnen: Het beheersen van diabetes, obesitas, hoge bloeddruk en andere gezondheidsproblemen is erg belangrijk. Evenzo is seksuele disfunctie soms een bijwerking van medicijnen. De patiënten moeten de arts controleren en indien nodig raadplegen.

Zorg voor een gezonde slaap: Slechte slaap veroorzaakt een slecht libido en vermoeidheid. Dagelijks 7-9 uur slapen verbetert de algehele gezondheid, inclusief de seksuele gezondheid.

Bevorder betere communicatie en gezondere relaties: Een persoon moet eerlijk en open zijn over de relatieproblemen en een hoog niveau van communicatie en emotionele gehechtheid met de partner onderhouden om de aandoening beter te beheersen.

Verschillende veranderingen in levensstijl zijn nuttig, maar de effectiviteit ervan varieert van persoon tot persoon en hangt af van iemands gezondheidsstatus. Een betere optie is om de arts te raadplegen voor diagnose en behandeling en levensstijlveranderingen te gebruiken als aanvulling op de inspanningen.

Behandelt therapie seksuele disfunctie?

Ja, er zijn veel therapeutische opties beschikbaar die zeer effectief zijn bij de behandeling van seksuele disfunctie. De gebruikelijke therapeutische opties zijn:

Psychotherapie: Een veel voorkomende therapeutische optie is Psychotherapie, die de psychologische oorzaken van seksuele disfunctie aanpakt. Voorbeelden zijn psychoanalytische en cognitieve gedragstherapie (CGT), waarbij de psychologische en emotionele oorzaken van seksuele problemen worden aangepakt. De psychotherapie onderzoekt de gevoelens, gedachten en overtuigingen die verband houden met seks.

Sekstherapie: Het is een gespecialiseerde therapie om seksuele gezondheidsproblemen aan te pakken. Een sekstherapeut werkt samen met een of beide partners om seksuele problemen en zorgen te identificeren en voorlichting te geven over verschillende technieken om de seksuele functies te verbeteren.

Traumatherapie: Soms houdt seksuele disfunctie verband met trauma's en herinneringen uit het verleden. Traumatherapieën, bijvoorbeeld desensibilisatie en herverwerking van oogbewegingen (EMDR) en exposure-therapie, helpen mensen te genezen van trauma's uit het verleden en zich te concentreren op het heden.

Koppeltherapie: Het betrekt beide partners wanneer seksuele disfunctie de relatie teistert en helpt de relatie te redden. Het verbetert de seksuele gezondheid doordat beide partners kunnen samenwerken, communiceren, bespreken en wederzijdse zorgen kunnen verlichten. Het stelt de partners in staat om gezamenlijk oplossingen te vinden voor seksuele problemen en hulp te krijgen van de seksuoloog.

Sensate focus en mindfulness: Het helpt stellen en individuen door hen te trainen hun lichaam beter af te stemmen en hun emoties en sensaties op één lijn te brengen. Het resulteert in een betere seksuele bevrediging voor beide partners (Julie Fregerslev Krieger, MD).

Therapie voor faalangst: Het traint mensen om met de angst voor seksuele mislukkingen om te gaan en traint hen in coping-strategieën om met faalangst tijdens seks om te gaan.

Het is belangrijk op te merken dat het succes van elke therapie subjectief is en afhangt van individuele omstandigheden. het combineren van psychologische therapieën met medicijnen is beter voor betere resultaten.

Heeft seksuele disfunctie invloed op relaties?

Ja, seksuele disfunctie heeft een diepgaande invloed op relaties:

Slechte verbinding en intimiteit: Romantische en hechte relaties draaien om intimiteit en communicatie intimiteit, resulterend in een toenemende emotionele afstand en een lagere connectiviteit.

Communicatieproblemen: Veel relatieproblemen worden opgelost tijdens intimiteiten en seksuele activiteiten. Seksuele disfunctie bij een of beide partners veroorzaakt slechte communicatie en zorgt ervoor dat misverstanden de kop opsteken.

Wrok en frustratie: Af en toe seksueel disfunctioneren is geen probleem. Aanhoudende problemen veroorzaken echter wrok en frustratie, vooral bij de partner met een normale reproductieve gezondheid. Het gebrek aan interesse of het onvermogen om seksuele activiteiten uit te voeren, is een plaag voor intieme relaties. bij mensen, wat een slechte eigenwaarde en zelfwaardering veroorzaakt. Het ondermijnt het zelfvertrouwen van een persoon, waardoor slechte relaties ontstaan conflicten:

Slechte eigenwaarde en zelfwaardering: Seksuele disfunctie creëert gevoelens van ontoereikendheid bij mensen, wat een slechte eigenwaarde en zelfwaardering veroorzaakt. Het tast het vertrouwen van een persoon aan, waardoor slechte relaties ontstaan.

Ontrouw: Bij aanhoudende seksuele disfunctie probeert een partner soms seksuele en emotionele bevrediging buiten de relatie te vinden. Het zet de relatie onder druk en veroorzaakt ontrouw, een emotioneel pijnlijke aandoening.

Misverstanden en conflicten: Een gebrek aan communicatie en begrip zorgt ervoor dat de persoon de bedoelingen van de andere partner overneemt. Het resulterende misverstand leidt tot conflicten, ruzies en gevoelens van emotionele pijn. De partner met seksuele disfunctie probeert zich te verbergen voor de situatie, wat leidt tot vermijding en emotionele afstand tussen de partners.

Slechte toekomstplanning: Seksuele disfunctie plaagt de toekomstplanning als de partners overwegen te trouwen en kinderen te krijgen. Het veroorzaakt extra stress en zet de relatie onder druk.

Seksuele disfunctie is een veel voorkomend probleem en wordt door veel mensen ervaren. Een begripvolle houding van beide partners en wederzijds vertrouwen en motivatie helpen de situatie te overwinnen. De partners moeten elkaar vertrouwen en helpen de situatie op te lossen.

Is er sprake van seksuele disfunctie in de overgang naar de menopauze?

Ja, seksuele disfunctie komt voor als onderdeel van de overgang naar de menopauze of de perimenopauze. Het is een periode die plaatsvindt vóór de menopauze en die gepaard gaat met hormonale veranderingen en verschillende fysiologische veranderingen die het lichaam uiteindelijk voorbereiden op de menopauze. Het proces heeft negatieve effecten op seksuele functies, waarvan sommige;

Vaginale droogheid: De dalende oestrogeenspiegels verminderen de productie van natuurlijke smeermiddelen in de vagina, waardoor uitdroging en irritatie ontstaan. Het veroorzaakt pijn en ongemak tijdens seks en resulteert in slechte geslachtsgemeenschap.

Slecht seksueel verlangen: De dalende hormoonspiegels en lagere smering veroorzaken een slecht libido bij vrouwen die minder interesse hebben in seksuele activiteiten vanwege de angst voor verwachte pijn.

Stemmingswisselingen: De hormonen zijn nauw verbonden met de stemming, en dalende hormoonspiegels veroorzaken depressie, angst en stemmingswisselingen die de interesse in seksuele activiteiten en seksueel genot beïnvloeden.

Nachtelijk zweten en opvliegers: Sommige symptomen van de menopauze, bijvoorbeeld nachtelijk zweten en opvliegers, verstoren de nachtrust en veroorzaken vermoeidheid, wat resulteert in een verminderd seksueel verlangen en een slechte seksuele interesse.

Veranderingen in lichaamsvorm: De menopauze beïnvloedt de lichaamsvorm, het haar, de huid en het lichaamsgewicht en tast het zelfrespect en de seksuele interesse bij vrouwen aan. Slechte percepties over het lichaamsbeeld zorgen ervoor dat vrouwen intimiteit en seksueel contact vermijden.

Urinewegproblemen: Sommige vrouwen ervaren problemen, bijvoorbeeld inconsistentie bij het plassen en een verhoogd risico op urineweginfecties. Het veroorzaakt ongemakkelijke gevoelens tijdens geslachtsgemeenschap en heeft een negatieve invloed op het seksuele functioneren.

De aard en omvang van seksuele disfunctie tijdens de perimenopauze zijn variabel, en niet alle vrouwen ervaren alle symptomen, en sommige vrouwen ervaren helemaal geen seksuele disfunctie. Om de tol van relaties te voorkomen, moeten vrouwen professionele hulp krijgen.