Darmgezondheid en auto-immuniteit: wat het onderzoek aantoont
Gerelateerde producten
Geschreven door dr. Zeeshan Afzal (MBBS) – arts en hoofd medische inhoud, Welzo
Medisch beoordeeld · op bewijs gebaseerd · afgestemd op Britse klinische richtlijnen
Laatst bijgewerkt: juli 2026 · Leestijd: ~14 minutes
Bij auto-immuunziekten worden beweringen over de darmgezondheid het meest zeker en het minst gerechtvaardigd. Zoek naar vrijwel elke auto-immuundiagnose en je zult iemand vinden die belooft dat het genezen van je darmen het ongedaan zal maken. Voor de bredere wetenschap zie onze spijsvertering hub; om darmgezondheidssupplementen te kopen, blader door het Welzo darmgezondheidsassortiment. De onderliggende wetenschap is reëel en oprecht belangrijk – de darmen zijn de plek waar immuuntolerantie grotendeels tot stand komt – maar de afstand tussen dat en ‘repareer je darmen, genees je ziekte’ is enorm, en het oversteken ervan brengt een reëel risico met zich mee. In deze review wordt uiteengezet wat vaststaat, wat een hypothese is en wat er wordt verkocht.
De korte versie: De darmen zijn de belangrijkste plaats waar het immuunsysteem tolerantie leert, en mensen met auto-immuunziekten vertonen op betrouwbare wijze veranderde darmmicrobiomen. Maar bijna alle menselijke gegevens zijn cross-sectioneel, en zowel de ziekte als de behandelingen ervan geven een nieuwe vorm aan het microbioom – waardoor oorzaak en gevolg grotendeels onopgelost blijven. Coeliakie is de enige aandoening met een gedefinieerde, verwijderbare trigger. Commerciële ‘lekkende darm’-zonulinetests meten niet op betrouwbare wijze wat ze beweren. Geen enkel supplement behandelt of keert auto-immuunziekten om, en levende probiotica vereisen voorzichtigheid als u een immunosuppressie heeft. Blader door het Welzo probiotica-assortiment, Akkermansia, gemodificeerde citruspectine, berberine en TUDCA — en pas nooit de voorgeschreven behandeling aan zonder uw specialist.
Inhoudsopgave
- Waarom de darmen er überhaupt bij betrokken zijn
- De vier voorgestelde mechanismen
- Conditie per aandoening
- Het probleem van de richting van de causaliteit
- 'Leaky gut' en zonulinetest
- Wat het interventiebewijs laat zien
- Wat is werkelijk de moeite waard doen
- Aanvullende veiligheid als u immunosuppressie heeft
- Wanneer moet u naar een dokter
- Veelgestelde vragen
Waarom de darmen überhaupt betrokken zijn
Auto-immuniteit is een gebrek aan tolerantie: het immuunsysteem valt weefsel aan dat het zou moeten negeren. De darmen zijn de grootste plek waar deze tolerantie wordt onderwezen, omdat ze worden geconfronteerd met een constante stroom vreemd materiaal – voedseleiwitten en biljoenen aanwezige microben – die moeten worden toegestaan in plaats van aangevallen. Het herbergt de meeste antilichaamproducerende cellen van het lichaam en een groot deel van de regulerende T-cellen, en het is de plek waar het immuunsysteem in het vroege leven wordt gekalibreerd. Zie darmgezondheid en het immuunsysteem.
Voeg de epidemiologie toe – auto-immuunziekten zijn in geïndustrialiseerde landen substantieel gebruikelijker geworden in een periode die veel te kort is voor genetische verandering – en de aandacht gaat vanzelfsprekend naar de blootstelling aan het milieu die via de darmen werkt: voeding, antibiotica, wijze van toediening, infectiepatronen. Die redenering klopt. Wat hieruit volgt is waar zorg nodig is.
De vier voorgestelde mechanismen
1. Verlies van immuuntolerantie
Commensale bacteriën stimuleren de ontwikkeling van regulerende T-cellen, die ongepaste immuunreacties in het hele lichaam onderdrukken. Bepaalde bacteriën bevorderen ook pro-inflammatoire Th17-cellen. Het evenwicht tussen deze populaties wordt microbieel beïnvloed, en het scheeftrekken ervan is de meest plausibele route van darm- naar systemische auto-immuniteit. Veel van dit werk is afkomstig van muismodellen, waarbij het koloniseren van kiemvrije dieren met specifieke bacteriën de balans aantoonbaar verschuift.
2. Barrièredisfunctie en translocatie
Een aangetaste darmbarrière zorgt ervoor dat bacteriële componenten – en in dierstudies hele bacteriën – weefsels kunnen bereiken waar ze niet thuishoren, waardoor immuunreacties worden veroorzaakt. In knaagdiermodellen is aangetoond dat darmbacteriën die zich naar de lever en lymfeklieren verplaatsen, auto-immuunkenmerken veroorzaken. De darmwand zelf is metabolisch veeleisend: glutamine is de belangrijkste brandstof voor enterocyten, en daarom komt het in barrièreonderzoek naar voren. Zie darmbarrièrefunctie.
3. Moleculaire nabootsing
Als een microbieel eiwit voldoende op een menselijk eiwit lijkt, kan een immuunrespons tegen de microbe een kruisreactie veroorzaken met het lichaamseigen weefsel. Dit is in principe niet speculatief; het is het gevestigde mechanisme van reumatische koorts na een streptokokkeninfectie. Of darmcommensalen dit aansturen bij veelvoorkomende auto-immuunziekten wordt nog onderzocht.
4. Microbiële metabolieten
Bacteriële fermentatie van vezels produceert vetzuren met een korte keten, met name butyraat, die de ontwikkeling van regulerende T-cellen bevorderen en de darmwand helpen behouden. Verminderde productie is een consistente bevinding bij verschillende auto-immuunziekten en is een van de meest bruikbare onderdelen van dit plaatje.
Conditie per aandoening
| Conditie | Sterkte van de darmverbinding | Wat dat praktisch betekent |
|---|---|---|
| Coeliakie | Vastgelegd en causaal | Het verwijderen van gluten behandelt de ziekte |
| IBD (ziekte van Crohn, colitis) | Sterk – darmen zijn het doelorgaan | Microbioom dat centraal staat bij ziekte; behandeling nog steeds medisch |
| Axiale spondyloartritis | Sterke associatie | Subklinische darmontsteking komt vaak voor; geen darmgerichte behandeling |
| Reumatoïde artritis | Gematigde, specifieke bevindingen | Intrigerend maar nog niet uitvoerbaar |
| Type 1 diabetes | Associaties in het vroege leven | Onderzoeksfase; insuline blijft essentieel |
| Multiple sclerose | Gemelde verschillen, bescheiden | Geen interventie door de darmen verandert het ziekteverloop |
| Auto-immuunziekte van de schildklier | Zwak, inconsistent | Zwaar overgewaardeerd in vergelijking met bewijs |
Coeliakie: de duidelijkste case
Coeliakie is de uitzondering die bewijst dat darmgestuurde auto-immuniteit mogelijk is. Bij genetisch gevoelige mensen die drager zijn van HLA-DQ2 of DQ8, veroorzaken voedingsgluten een immuunrespons die de dunne darmwand beschadigt. Haal de trekker weg en het ziekteproces stopt. Het is de enige veel voorkomende auto-immuunziekte met een gedefinieerde, verwijderbare omgevingsoorzaak.
Belangrijk als u coeliakie vermoed
Begin niet met een glutenvrij dieet voordat u wordt getest. Coeliakie-bloedtesten en biopsie zijn afhankelijk van uw immuunrespons op gluten, dus als u deze eerst verwijdert, kan dit een vals negatief resultaat opleveren en u zonder diagnose achterlaten - wat van belang is voor de follow-up, screening op complicaties, familietests en ondersteuning bij het voorschrijven. Blijf gluten eten en vraag uw huisarts om coeliakie-serologie. Zie coeliakietesten in Groot-Brittannië en coeliakie versus glutenintolerantie.
Inflammatoire darmziekte
Bij de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa zijn de darmen geen verre invloed; het zijn de aangetaste organen. Verminderde microbiële diversiteit en uitputting van butyraatproducenten zoals Faecalibacterium prausnitzii zijn consistente bevindingen. Dit is ook het enige gebied waarop microbioomgerichte behandeling echt gerandomiseerd bewijs heeft opgeleverd: verschillende onderzoeken naar fecale microbiota-transplantatie hebben voordelen aangetoond voor het induceren van remissie bij colitis ulcerosa, hoewel het een specialistische onderzoeks- en proefsetting blijft en niet iets dat onafhankelijk moet worden geprobeerd. Dieetrichtlijnen verschillen per aandoening en ziektefase — zie Crohn's dieet en dieet voor colitis ulcerosa, en faecale calprotectine voor monitoring.
Reumatoïde artritis
RA heeft de meest specifieke bevindingen opgeleverd buiten de darmen zelf. Scher en collega's hebben 114 ontlastingsmonsters gesequenced en ontdekt dat Prevotella copri sterk gecorreleerd is met de ziekte bij nieuw optredende onbehandelde RA, naast verminderde Bacteroides en verlies van andere nuttige microben – en het koloniseren van muizen met P. copri verhoogde hun gevoeligheid voor chemisch geïnduceerde colitis.
Uit later onderzoek bleek dat ongeveer de helft van de RA-patiënten T- en B-celreacties vertoonde op P. copri, met mucosale IgA- of systemische IgG-antilichamen – wat duidt op echte immuunrelevantie in plaats van incidentele aanwezigheid. Het bestuderen van nieuw gediagnosticeerde, onbehandelde patiënten was een slimme ontwerpkeuze, omdat hierdoor het verstorende effect van medicatie wordt weggenomen. Toch zijn dit associatie-plus-muisgegevens en volgt er nog geen behandeling uit.
De zwakkere schakels
Voor diabetes type 1, multiple sclerose en auto-immuunziekte van de schildklier zijn microbioomverschillen gerapporteerd, maar de bevindingen zijn inconsistent tussen cohorten en de effectgroottes zijn bescheiden. Vooral schildklieraandoeningen worden ver vóór het bewijsmateriaal op de markt gebracht: als je een protocol ziet dat belooft de ziekte van Hashimoto om te keren door middel van darmgenezing, bestaat het bewijs niet. Zie darmgezondheid en hormonen. Psoriasis, dat zich aan het immuungemedieerde einde van huidziekten bevindt, wordt behandeld in darmgezondheid en huid.
Het probleem van de richting van causaliteit
Dit is de centrale beperking en de reden waarom zelfverzekerde claims moeten worden gewantrouwd.
Bijna alle gegevens over het menselijk microbioom op het gebied van auto-immuniteit zijn cross-sectioneel: monsters genomen van mensen die de ziekte al hebben ziekte. Tegen die tijd hebben verschillende dingen hun microbioom al opnieuw vormgegeven: de chronische ontstekingen zelf, een veranderd dieet (vaak restrictief, vaak minder vezels), verminderde activiteit en, cruciaal, de medicijnen. Corticosteroïden, methotrexaat, biologische geneesmiddelen, NSAID's en herhaalde antibiotica veranderen allemaal de darmgemeenschappen. Het vinden van dysbiose bij iemand met een vastgestelde auto-immuunziekte vertelt je opmerkelijk weinig over de oorzaak ervan.
De onderzoeken die meer gewicht in de schaal leggen, zijn die bij nieuw gediagnosticeerde, behandelingsnaïeve patiënten – zoals het RA-werk hierboven – en toekomstige geboortecohorten die kinderen volgen vóór het begin van de ziekte. Beide zijn moeilijk en duur, daarom zijn er maar een paar, en waarom dit vakgebied meer associaties heeft dan antwoorden.
"Lekkende darm" en zonulinetesten
Verhoogde darmpermeabiliteit is een reëel, meetbaar fenomeen, en barrièredysfunctie is een legitiem kenmerk van coeliakie en IBD. Zoveel is vastgelegd. Wat commercieel volgt is dat niet.
Zonulin wordt op grote schaal op de markt gebracht als de bloedtest voor lekkende darmen. Het probleem ligt bij de test. Een onderzoek uit 2018 – mede geschreven door Alessio Fasano, die zonuline ontdekte – ontdekte dat de veelgebruikte commerciële ELISA detecteert pre-haptoglobine-2, het eiwit dat wordt geïdentificeerd als zonuline, niet, maar lijkt in plaats daarvan juistinte herkennen. Daaropvolgend werk impliceerde complement C3 als een ander gevangen eiwit. De praktische gevolgen zijn tweeledig: een groot deel van de gepubliceerde zonulineliteratuur moet met voorzichtigheid worden gelezen, en een commerciële zonuline-uitslag vertelt je niet wat de verkoper zegt dat het doet.
Dus als je overweegt te betalen voor een lekkende darmtest, kun je dat geld beter ergens anders aan besteden. Zie zonulinetest, is een echte lekkende darm en onze darmmicrobioomtestgids. Als u symptomen heeft, worden gevalideerde tests – coeliakie-serologie, fecale calprotectine, ontstekingsmarkers, auto-antilichamen – geregeld via uw huisarts en verandert het management daadwerkelijk.
Wat het interventiebewijs laat zien
Om bot te zijn: er is niet aangetoond dat geen enkele voedingsaanpak of supplement de behandeling voor welke auto-immuunziekte dan ook geneest, omkeert of vervangt, met als enige uitzondering de verwijdering van gluten bij coeliakiepatiënten. ziekte.
| Interventie | Bewijs | Verdict |
|---|---|---|
| Glutenvrij dieet (coeliakie) | Definitief | De behandeling – strikt en levenslang |
| FMT bij ulceratieve colitis | Gerandomiseerde onderzoeken tonen voordeel aan voor remissie | Alleen door specialist/proefinstelling |
| Probiotica | Zwak en inconsistent bij auto-immuunziekten | Geen behandeling; veiligheidsvoorbehouden zijn van toepassing |
| Auto-immuunprotocol (AIP) dieet | Kleine, meestal ongecontroleerde onderzoeken | Zeer restrictief; risico op voedingstekorten |
| Vitamine D | Deficiëntie geassocieerd met verschillende aandoeningen; suppletieproeven gemengd | Correct tekort; volg de Britse richtlijnen |
| Omega-3 | Bescheiden symptoomgegevens bij RA | Redelijke aanvulling, niet ziektemodificerend |
| Vezel- en voedingspatroon | Indirect maar consistent voor ontstekingen | De moeite waard om te doen; voordelen voor de algemene gezondheid, hoe dan ook |
Een woord over eliminatiediëten. De AIP en soortgelijke protocollen verwijderen grote voedselgroepen op basis van een hypothese in plaats van bewijs. Bij mensen die al risico lopen op voedingstekorten, en waar beperkend eten verankerd kan raken, is dat een reële kostenpost tegenover een onbewezen voordeel. Als je een gestructureerde verandering van je voedingspatroon wilt proberen, doe dat dan samen met een diëtist – en als je IBD hebt, houd er dan rekening mee dat sommige restrictieve patronen de voedingsstatus tijdens opflakkeringen kunnen verslechteren.
Wat echt de moeite waard is om te doen
Niets van dit alles is spannend, en er is voor alles beter bewijs dan de alternatieven.
Neem de voorgeschreven behandeling
Ziektmodificerende medicijnen om onomkeerbare schade te voorkomen – gewrichtsvernietiging bij RA, darmschade bij Crohn, accumulatie van invaliditeit bij MS. Niets in de darmliteratuur rechtvaardigt het verminderen ervan. Als bijwerkingen het probleem zijn, is dat een gesprek met uw specialist over overstappen, niet stoppen.
Stop met roken, als u rookt
Roken is een van de best bewezen beïnvloedbare risicofactoren voor het ontwikkelen van reumatoïde artritis en voor slechtere uitkomsten van de ziekte van Crohn. Het is de meest waardevolle verandering die voor de meeste mensen beschikbaar is, en heeft ook invloed op het microbioom.
Vezels en voedingspatroon
Voed de butyraatproducenten die onder verschillende van deze omstandigheden uitgeput zijn: streef naar 30 gram vezels per dag en een breed aantal planten. Zie 30 planten per week, vezelrijke voedingsmiddelen, polyfenolen, gefermenteerde voedingsmiddelen en de beste voedingsmiddelen voor de darmgezondheid. Oplosbare vezels zoals gemodificeerde citruspectine kunnen helpen. Eén belangrijk voorbehoud: als u actieve IBD of een strictuur heeft, kan het vezeladvies anders zijn. Neem eerst contact op met uw IBD-team.
Verminder ultrabewerkt voedsel
Geassocieerd met verminderde microbiële diversiteit en, in cohortstudies, met een hogere IBD-incidentie. Zie ultra-bewerkte voeding en de darmen.
Vitamine D, slaap en beweging
De Britse richtlijn is om in de herfst en winter dagelijks 10 microgram vitamine D te overwegen; Als u een immunosuppressie heeft of aan huis gebonden bent, kan uw team u anders adviseren. Slaap en lichamelijke activiteit hebben beide invloed op de ontstekingstonus – zie darmgezondheid en slaap.
Aanvullende veiligheid als u een immunosuppressie heeft
Deze sectie is belangrijker dan enig ander op deze pagina.
- Levende probiotica brengen een reëel risico met zich mee bij immunosuppressie. Zeldzame maar ernstige infecties, waaronder bacteriëmie en fungemie, zijn gemeld bij mensen met een verzwakt immuunsysteem, mensen met centraal veneuze katheters en mensen die zich ernstig ziek voelen. Probiotische gisten brengen hun eigen specifieke fungemierisico met zich mee. Als u steroïden, methotrexaat, azathioprine, biologische geneesmiddelen of andere immunosuppressiva gebruikt, vraag dit dan aan uw specialist voordat u levende culturen inneemt.
- Supplementen hebben een wisselwerking met immunosuppressiva. Verschillende plantaardige stoffen beïnvloeden de leverenzymen die deze geneesmiddelen metaboliseren, waardoor de concentraties te hoog of te laag kunnen worden. Vooral Berberine heeft talloze interacties — zie berberine-interacties.
- Vertel uw team wat u gebruikt. Inclusief alles wat u zonder recept of online hebt gekocht. Dit gaat niet over afkeuring; het gaat om het vermijden van een vermijdbare interactie.
- Wees op uw hoede voor producten die het immuunsysteem versterken. Bij auto-immuniteit is het immuunsysteem al overactief in de verkeerde richting. Het stimuleren ervan is niet het doel.
Wanneer moet u naar een arts gaan
Zoek medisch advies als u:
- Bloed of slijm in uw poep heeft, aanhoudend diarree of nachtelijke diarree waardoor u wakker wordt
- Onverklaarbaar gewichtsverlies, aanhoudende koorts of doordringend nachtelijk zweten
- Gewrichten die 's ochtends langer dan 30 minuten gezwollen en stijf zijn, vooral in de handen
- Aanhoudende vermoeidheid met een van de bovenstaande
- Nieuwe neurologische symptomen – gevoelloosheid, zwakte, visuele veranderingen of onvastheid
- A opvlamming van een bekende auto-immuunziekte, of symptomen die niet onder controle zijn met de huidige behandeling
- Tekenen van infectie tijdens het gebruik van immunosuppressiva – dit moet dringend worden beoordeeld
Vroegtijdige diagnose en behandeling veranderen de uitkomsten van de meeste auto-immuunziekten aanzienlijk – uitstel om eerst een dieet te proberen kan blijvende schade veroorzaken. Zie wanneer u naar de huisarts moet met maagklachten. Bron: NHS — Inflammatoire darmziekte.
Veelgestelde vragen
Veroorzaakt een lekkende darm een auto-immuunziekte?
Verhoogde darmpermeabiliteit is een reëel kenmerk van sommige auto-immuunziekten, met name coeliakie en IBD, en barrièredysfunctie is kenmerkend voor leidende hypothesen. Wat niet vaststaat is dat ‘lekkende darmen’ een op zichzelf staande diagnosebare aandoening is die auto-immuniteit veroorzaakt, of dat producten die op de markt worden gebracht om de darmen af te dichten de uitkomsten van ziekten kunnen veranderen. Of permeabiliteit oorzaak of gevolg is, blijft onopgelost.
Kan het genezen van mijn darmen mijn auto-immuunziekte ongedaan maken?
Op één uitzondering na: nee – en andere beweringen worden niet ondersteund. De uitzondering hierop is coeliakie, waarbij het verwijderen van gluten het ziekteproces stopt. Voor elke andere auto-immuunziekte is niet aangetoond dat een voedings- of voedingssupplement de ziekte kan omkeren, en het uitstellen van een bewezen behandeling riskeert blijvende schade.
Is de zonulinetest de moeite waard om te doen?
Nee. Uit een onderzoek uit 2018, mede geschreven door de ontdekker van zonuline, bleek dat de veelgebruikte commerciële test niet het eiwit detecteert dat het beweert te meten, maar in plaats daarvan properdin lijkt te herkennen, waarbij later ook complement C3 wordt betrokken. Een resultaat van die test zegt niets over uw darmbarrière.
Moet ik het auto-immuunprotocol (AIP)-dieet proberen?
Het bewijsmateriaal is beperkt tot kleine, grotendeels ongecontroleerde onderzoeken, en het dieet is zeer restrictief. Tegenover een onbewezen voordeel staan reële kosten: het risico op voedingstekorten, sociale problemen en voor sommige mensen het afglijden naar ongeordend eten. Als je een gestructureerde verandering in je voedingspatroon wilt proberen, doe dat dan bij een diëtist in plaats van via een website.
Welke bacteriën zijn gelinkt aan reumatoïde artritis?
Prevotella copri is de meest specifieke bevinding. Het werd sterk geassocieerd met nieuwe, onbehandelde RA in een onderzoek met 114 ontlastingsmonsters, naast verminderde Bacteroides, en muizen die ermee gekoloniseerd waren, vertoonden een grotere vatbaarheid voor geïnduceerde colitis. Ongeveer de helft van de RA-patiënten vertoont er immuunreacties op. Dit zijn associatie plus diergegevens – er volgt nog geen behandeling uit.
Kan ik probiotica nemen als ik immunosuppressiva slik?
Vraag het eerst aan uw specialist. Zeldzame maar ernstige infecties uit levende culturen zijn gemeld bij mensen met een verzwakt immuunsysteem, mensen met centrale lijnen en mensen die ernstig ziek zijn, en probiotische gisten brengen een specifiek risico op fungemie met zich mee. Dit is eerder een veiligheidsvraag dan een formaliteit, en uw team kan advies geven op basis van uw specifieke behandeling.
Veroorzaken antibiotica auto-immuunziekten?
Blootstelling aan antibiotica, vooral in de vroege levensjaren, is in observationele onderzoeken in verband gebracht met hogere percentages van bepaalde immuungemedieerde aandoeningen. Associatie is geen bewijs, en verwarring is moeilijk uit te sluiten: kinderen die meer antibiotica krijgen, hebben ook meer infecties. De verstandige conclusie is om onnodige antibiotica te vermijden, en niet om noodzakelijke antibiotica te weigeren.
Zal een microbioomtest mij helpen mijn auto-immuunziekte onder controle te houden?
Nee. Er bestaat geen gevalideerde handtekening van het auto-immuunmicrobioom, geen bewijs dat handelen op basis van de resultaten de resultaten verbetert, en uw bestaande ziekte en medicatie zullen uw microbioom al hebben hervormd. Gevalideerde tests via uw huisarts of specialist – auto-antilichamen, ontstekingsmarkers, fecale calprotectine – veranderen feitelijk het management.
Waarom komen auto-immuunziekten steeds vaker voor?
Genen zijn niet snel genoeg veranderd om de opkomst te verklaren, dus de verklaring ligt in het milieu. Kandidaten zijn onder meer veranderingen in het voedingspatroon en verminderde vezelinname, antibioticagebruik, veranderingen in de blootstelling aan microbiële bacteriën in het vroege leven, vitamine D-status, roken en obesitas. Het microbioom is een plausibele gemeenschappelijke route voor een aantal hiervan, en dat is precies de reden waarom het zo intensief wordt bestudeerd.
Veroorzaakt gluten een auto-immuunziekte als ik geen coeliakie heb?
Er is geen goed bewijs dat gluten de auto-immuniteit stimuleert bij mensen zonder coeliakie. Niet-coeliakie glutengevoeligheid is een erkende symptoomgebaseerde entiteit, maar het is geen auto-immuunproces en veroorzaakt geen darmbeschadiging. Het is van cruciaal belang dat u zich laat testen op coeliakie voordat u gluten schrapt, omdat dit eerst de tests ongeldig kan maken - zie glutenintolerantie.
Medische disclaimer: Dit artikel is alleen bedoeld voor algemene informatie en educatie en vormt geen medisch advies, diagnose of behandeling. Geen enkel supplement of dieet dat hier wordt beschreven, behandelt, herstelt of geneest een auto-immuunziekte. Auto-immuunziekten vereisen diagnose en behandeling door gekwalificeerde artsen, en het uitstellen van een bewezen behandeling kan blijvende schade veroorzaken. Stop, verminder of wijzig de voorgeschreven behandeling nooit zonder eerst met uw specialist te overleggen. Als u een immunosuppressie heeft, zoek dan medisch advies voordat u levende probiotica of een nieuw supplement inneemt, en vertel uw team altijd wat u gebruikt. Als u coeliakie vermoedt, verwijder dan geen gluten voordat u wordt getest. Zoek dringend advies bij tekenen van infectie terwijl u immunosuppressiva gebruikt.
Over de auteur
Dr. Zeeshan Afzal (MBBS) is een praktiserend arts en hoofd medische inhoud van Welzo. Hij schrijft en beoordeelt de gezondheidsinhoud van Welzo om ervoor te zorgen dat deze accuraat en op bewijs gebaseerd is en in lijn is met de huidige Britse klinische richtlijnen, waardoor complex onderzoek wordt vertaald naar praktisch advies waar patiënten op kunnen vertrouwen.
Referenties
- Scher JU, et al. Uitbreiding van de darm Prevotella copri correleert met een verhoogde vatbaarheid voor artritis. eLife. 2013. Link
- Pianta A, et al. Bewijs van de immuunrelevantie van Prevotella copri bij reumatoïde artritis. Artritis en reumatologie. 2017. Samenvatting
- Scheffler L, et al. De veelgebruikte commerciële ELISA detecteert geen voorloper van haptoglobine-2, maar herkent properdine als een potentieel tweede lid van de zonulinefamilie. Grenzen in de endocrinologie. 2018. Link
- In vitro effecten van bacteriële blootstelling op de secretie van peptiden uit de zonulinefamilie en hun detectie in menselijke weefselmonsters. Grenzen in de microbiologie. 2022. Link
- NHS — Inflammatoire darmziekten. Link
- NHS — Coeliakie. Link