Lichaamssamenstelling: definitie, belang, maat en typen
Gerelateerde producten
Overzicht lichaamssamenstelling
Lichaam samenstelling betekent het percentage lichaamsspieren, botten, bloed, water en andere weefsels. Omdat het vetpercentage zeer relevant is voor de lichaamsvorm en gezondheid, wordt de lichaamssamenstelling soms alleen gebruikt om naar het vetpercentage te verwijzen. Het helpt de gezondheidswerkers om de gezondheid van een individu te beoordelen. Alleen al het wegen van het lichaam geeft geen informatie over de relatieve hoeveelheden van verschillende componenten in het lichaam, en het bepalen van de lichaamssamenstelling is nuttig om de fitnessdoelen van meer spieren en minder vet te bereiken. De lichaamssamenstelling is afhankelijk van variabelen zoals leeftijd en geslacht. Over het algemeen hebben vrouwen en ouderen een hoger vetpercentage dan mannen en jongeren.
Essentieel lichaamsvet is noodzakelijk voor de gezondheid en conditie en voor een optimaal fysiek en mentaal welzijn. Overmatig vet in het lichaam verhoogt echter het risico op gezondheidsproblemen zoals hartziekten, kanker, diabetes, enz. Het bepalen van de lichaamssamenstelling is erg belangrijk voor de beoordeling van de voedingsstatus en het monitoren van veranderingen die verband houden met ziekten en groei. Verschillende methoden worden gebruikt om de lichaamssamenstelling te meten, waaronder huidplooimeting, meting van
lichaamsomtrek, dual-energy röntgenabsorptiometrie (DEXA-scan), bio-impedantieanalyse, hydrostatisch wegen en andere methoden zoals MRI, CT-scan en BioPod etc.
Body vet is van twee soorten; het opgeslagen vet of vetvet of de vetmassa, die is opgeslagen in de vorm van vetweefsel en een energiereserve is die de organen omringt en zorgt voor demping en isolatie, en de niet-vette massa, of het essentiële vet dat is opgeslagen in verschillende lichaamsorganen en weefsels en belangrijk is voor hun normale structuur en functioneren. Afhankelijk van de kleur is het bruin vet of wit vet. De vetvetten worden op verschillende plaatsen opgeslagen, zoals het onderhuidse vet dat onder de huid wordt opgeslagen en het buik- of visceraal vet dat rond verschillende organen in de buik wordt opgeslagen. Lichaamsvet is een belangrijk onderdeel van fitness, oftewel het vermogen van een persoon om dagelijkse activiteiten uit te voeren met optimaal uithoudingsvermogen, kracht en prestaties en een goed beheer van stress, vermoeidheid en ziekte.
Het bereiken van een ideaal lichaamsvetpercentage en het hebben van een goede balans tussen andere parameters van de lichaamssamenstelling, zoals eiwitten en water, zijn van vitaal belang voor de algehele gezondheid. Een goede lichaamsvetsamenstelling is afhankelijk van de leeftijd, het geslacht en de mate van fysieke activiteit. Voor mannen tussen de 20 en 39 jaar ligt het lichaamsvet tussen 8 en 19%, en voor vrouwen in dezelfde leeftijdsgroep tussen 21 en 32%. Het vetpercentage neemt echter toe met de leeftijd en voor mannen en vrouwen van 40-59 jaar moet het vetpercentage respectievelijk 11-21% en 23-33% zijn. Op dezelfde manier moet dit in de leeftijdsgroep van 60-79 jaar respectievelijk 13-24% en 24-35% zijn voor mannen en vrouwen (UC Davis Health, Body Composition Analysis). Het minimale essentiële vetpercentage voor mannen en vrouwen is respectievelijk 2-5% en 10-13%, en een vetpercentage van meer dan 25% voor mannen en meer dan 32% voor mannen wordt geclassificeerd als zwaarlijvigheid (American Council on Exercise).
Wat is lichaamssamenstelling?
Lichaamssamenstelling betekent het percentage verschillende bestanddelen, met name vetten, eiwitten en water, in het lichaam. Het meten van de lichaamssamenstelling stelt gezondheidswerkers in staat de gezondheidsstatus te bepalen zonder het lichaam te beschadigen of letsel toe te brengen. De belangrijkste bestanddelen van het menselijk lichaam zijn vetten, eiwitten, mineralen, botten en water. Omdat vetten meer ruimte innemen dan de andere componenten, is de lichaamssamenstelling vooral gericht op het bepalen van het lichaamsvet en de vetvrije massa grootste bestanddeel van het menselijk lichaam, goed voor 60% van het totale lichaamsgewicht bij mannen en 55% bij vrouwen. Vetten, eiwitten, botten en mineralen volgen dit.
Waarom is de lichaamssamenstelling belangrijk?
De gezondheids- en welzijnsgemeenschap is het er unaniem over eens dat een abnormale lichaamssamenstelling een belangrijke ziekterisicofactor is. Te dik of te dun zijn, en meer of minder wegen dan verwacht voor een bepaalde leeftijd, gewicht en lengte, is geen teken van een perfecte gezondheid. Metingen van het lichaamsvetpercentage stellen artsen in staat de gezondheid beter te begrijpen. De lichaamssamenstelling vertelt een persoon dat de weefsels die verloren gaan bij een afslankprogramma spierweefsel of vetten zijn, omdat metingen zoals BMI en totaal lichaamsgewicht deze informatie niet geven. Naarmate een mens ouder wordt, begint het lichaam spieren te verliezen en neemt het vetpercentage toe. Het bepalen van de lichaamssamenstelling op oudere leeftijd helpt bij het formuleren van dieet- en bewegingsplannen om het verlies van spieren en botten te voorkomen of op zijn minst te verminderen en de ideale balans in het lichaam te behouden.
Sommige andere voordelen van het hebben van een ideale lichaamssamenstelling zijn:
- Betere kwaliteit en kwantiteit van de slaap
- Betere regulatie van bloedglucose en bloed druk
- Beter zelfvertrouwen en humeur
- Verhoogd uithoudingsvermogen en energie gedurende de dag
- Verminderde chronische pijn zoals pijn in de onderrug, heup en gewrichten
- Betere bloedsomloop en een lager risico op hart- en vaatziekten
- Betere vruchtbaarheid en een lager risico op voortplanting problemen
- Betere ademhalingsfuncties zoals ademhaling en longfuncties
- Betere insulinegevoeligheid en glucosetolerantie
Het bepalen van de lichaamssamenstelling is nuttig voor mensen die herstellen van verschillende chronische ziekten en willen weten of de dieetstrategieën en levensstijl het herstelproces ondersteunen en of er aanpassingen nodig zijn.
Welke methode wordt gebruikt om de lichaamssamenstelling te meten?
Verschillende hulpmiddelen en methoden worden gebruikt om de lichaamssamenstelling te meten. Verschillende methoden bieden verschillende nauwkeurigheid en vereisen verschillende interpretaties. De thuisgebaseerde methoden zijn minder nauwkeurig en geven slechts schattingen. Hier zijn enkele belangrijke methoden die worden gebruikt voor het bepalen van de lichaamssamenstelling.
- Huidplooimeter: Het is een oude methode die al meer dan een halve eeuw wordt gebruikt. Met behulp van een draagbare schuifmaat meet het de aanwezigheid en dikte van het onderhuidse vet, dat zich op verschillende lichaamslocaties onder de huid bevindt. De metingen worden uitgevoerd op 3-7 locaties, gekozen op basis van geslacht en leeftijd. Voor een Meting op 3 plaatsen bij de mannen zijn de gebruikte plaatsen de triceps, de borst en het gebied onder het schouderblad of de dij, de buik en de borst. Bij een meting op 7 plaatsen worden de gebieden onder het schouderblad en nabij de oksels meegeteld. Voor een meting op drie locaties bij vrouwenworden de dijen of buik, gebieden boven het heupbot en de triceps gebruikt. Voor een meting op 7 plaatsen bij vrouwen bevinden de andere gebruikte gebieden zich onder het schouderblad, nabij de oksels en de borst. Het is een betaalbare en snelle methode voor thuisgebruik met draagbare instrumenten. Het biedt een redelijke nauwkeurigheid. Het vereist echter dat de persoon die het doet, basiskennis heeft van de menselijke anatomie en goede praktische ervaring. Het vereist het knijpen van lichaamsweefsels, en het gevoel van knijpen is voor sommige mensen ongemakkelijk. De nauwkeurigheid hangt af van de vaardigheid van de persoon die de metingen uitvoert, en goed beheer door een vakman levert resultaten op met een fout van 3-5% van het vetpercentage (Deurenberg en collega's, the British journal of Nutrition, 1990).
- Meting van de lichaamsomtrek: De vorm van het lichaam varieert van persoon tot persoon en geeft informatie over de lichaamssamenstelling. Het meten van de omtrek van sommige lichaamsdelen helpt bij het schatten van de Bij mannen wordt de taille- en nekomtrek gemeten, terwijl bij vrouwen de heup wordt meegerekend. Het is een betaalbare en gemakkelijk toegankelijke methode en vereist minimaal gereedschap (alleen een rekenmachine en een meetlint). De nauwkeurigheid is echter lager vanwege verschillen in vetverdeling en lichaamsvorm. De foutmarge is 2.5-4.5% lichaamsvet. De nauwkeurigheid is lager of groter, afhankelijk van hoeveel een persoon dichter bij de mensen staat die werden gebruikt om de vergelijkingen te ontwikkelen.
- Hydrostatisch wegen (hydrodensitometrie of onderwaterwegen): Hydrostatisch wegen gebruikt de lichaamsdichtheid om de samenstelling ervan te raden. Tijdens de procedure wordt een persoon gewogen terwijl hij in het water is, en wordt de lucht uit de longen uitgeademd De lucht die tijdens het uitademen de longen verlaat, wordt vervolgens berekend om de lichaamsdichtheid te schatten, die vervolgens wordt gebruikt om het vetpercentage in het lichaam te schatten. Het is echter een snelle en nauwkeurige methode. Onder water dompelen is echter alleen maar prettig voor sommige mensen. Bovendien vereist het dat een persoon maximale lucht uit de longen verwijdert en de adem inhoudt terwijl hij onder water is.
Bovendien vereist het dat een persoon maximale lucht uit de longen verwijdert en zijn adem inhoudt terwijl hij onder water is. Het is geen thuismethode en is verkrijgbaar bij fitnesscentra en medische instellingen. Het heeft een foutmarge van 1.5-2% van het lichaamsgewicht als het correct wordt uitgevoerd.
Dual-Energy röntgenabsorptiometrie (DEXA): Het maakt gebruik van röntgenstralen van twee verschillende energieën om het vetpercentage in het lichaam te bepalen procedure Tijdens de procedure, de patiënt moet ongeveer 10 minuten op de rug liggen en er wordt gebruik gemaakt van röntgenfoto's om het lichaam te scannen. Naast het vetpercentage is het nuttig om de vetvrije massa en de botmassa te berekenen en deze geeft informatie over andere lichaamsweefsels, zoals botten 2-5-3,5% lichaamsvet.
- Luchtverplaatsingsplethysmografie (BodPod): Het is vergelijkbaar met hydrostatisch wegen en schat het vetpercentage in door de lichaamsdichtheid te berekenen. In plaats van water gebruikt het echter lucht. Het ADP-apparaat gebruikt de koppeling tussen luchtdruk en volume om de lichaamsdichtheid te berekenen. De persoon wordt gedwongen om in een ovale kamerte zitten, en de luchtdruk wordt gewijzigd. Voor een nauwkeurigere meting moet tijdens het testen een badpak of nauwsluitende jurk worden gedragen. Het is een snelle en gemakkelijke methode en er is niet voor nodig dat iemand in water wordt ondergedompeld. Het is echter duur en beperkt verkrijgbaar. Het is alleen beschikbaar bij specifieke fitnesscentra en medische instellingen. Het biedt een goede nauwkeurigheidsmarge met een fout van 2-4% in lichaamsvet.
- Bio-elektrische impedantieanalyse (BIA): Het wordt gedaan met behulp van het BIA-apparaat, dat detecteert hoe een lichaam reageert op minuscule elektrische signalen. Daartoe worden de elektroden op de huid geplaatst. De zendelektroden sturen signalen het lichaam in, en de ontvangende elektroden ontvangen deze nadat ze door verschillende lichaamsweefsels zijn gegaan. Omdat er meer water in de spieren zit dan in het vet, beweegt de elektrische stroom gemakkelijker door de spieren dan door de vetten. Het apparaat gebruikt de waarden van fysieke reacties op stroom om het vetpercentage te berekenen. De voor- en nadelen van BIA zijn afhankelijk van de gebruikte apparaten, die in verschillende typen verkrijgbaar zijn. Over het algemeen is het veel gemakkelijker en sneller. De nauwkeurigheid hangt echter af van het gebruikte apparaat, en de inname van voedsel en water heeft een grote invloed op de resultaten. De apparaten die beschikbaar zijn in fitnessklinieken en medische faciliteiten zijn geavanceerder en nauwkeuriger dan de apparaten die beschikbaar zijn voor gebruikers. Het gemiddelde foutenpercentage bedraagt 3,8-5%, wat toeneemt of afneemt afhankelijk van het gebruikte apparaat en andere variabelen (European Journal of Clinical Nutrition, 2013).
- Elektrische impedantiemyografie (EIM): Het werkmechanisme is vergelijkbaar met BIS en BIA. Het maakt gebruik van elektrische reacties om de lichaamssamenstelling te bepalen. In tegenstelling tot de vorige methode worden er echter geen signalen naar het hele lichaam gestuurd en wordt op een kleiner gebied gericht. De technologie wordt gebruikt om kleine apparaatjes die op bepaalde lichaamsdelen worden geplaatst, klaar te maken om het vetpercentage in deze gebieden te schatten. Het komt dus heel dicht in de buurt van huidplooibeugels, maar de gebruikte technologie is duidelijk anders. Het is gemakkelijk en snel. De nauwkeurigheid van deze apparaten is echter twijfelachtig, aangezien sommige goedkope apparaten die op de markt verkrijgbaar zijn, zeer onnauwkeurig zijn. Er is beperkte informatie beschikbaar over de nauwkeurigheid, hoewel sommige onderzoeken een foutmarge van 2,5-3% claimen (European Journal of Sport Science, 2018).
- 3-D body scanners: De 3D scanners gebruiken infraroodsensoren om een dieper en gedetailleerder beeld te krijgen van de vorm en structuur van het lichaam en om Een 3D-model van het menselijk lichaam. Sommige apparaten gebruiken een roterend platform waar de patiënten enkele minuten kunnen staan, terwijl de sensoren het model voorbereiden door het lichaam te scannen. De gegenereerde gegevens worden door de apparaten in de vergelijkingen ingevoerd om het vetpercentage te berekenen Dergelijke apparaten zijn een serieus probleem. Er zijn apparaten van consumentenkwaliteit op de markt verkrijgbaar. Ze zijn echter slechts voor sommigen betaalbaar en worden vooral gedaan in specifieke medische centra en fitnessklinieken. Er zijn echter beperkte gegevens beschikbaar over de nauwkeurigheid.
Ze bieden echter veel meer informatie. De 3D-bodyscan is eenvoudig en snel, maar de beschikbaarheid van dergelijke apparaten is een serieus probleem. Er zijn apparaten van consumentenkwaliteit op de markt verkrijgbaar. Ze zijn echter slechts voor sommigen betaalbaar en worden voornamelijk gedaan in specifieke medische centra en fitnessklinieken. Er zijn beperkte gegevens beschikbaar over de nauwkeurigheid. Sommige bronnen beweren echter dat de foutmarge rond de 4% lichaamsvet ligt (European Journal of Clinical Nutrition, 2016).
- Modellen met meerdere componenten: De modellen met meerdere componenten zijn de meest nauwkeurige methoden voor het meten van de lichaamssamenstelling. In deze modellen wordt het lichaam in verschillende compartimenten verdeeld, waarvan de meest voorkomende drie of vier zijn. Vervolgens worden verschillende tests uitgevoerd om de lichaamsinhoud te schatten, zoals botmassa, watergehalte, lichaamsvolume en vetmassa. De hierboven genoemde tests, zoals ADP of hydrostatisch wegen, worden gebruikt voor lichaamsvolume, BIA of BIS voor lichaamswater en DEXA-scans voor botgehalte.
De informatie uit alle bronnen is verzameld om een nauwkeuriger en completer beeld te krijgen van de lichaamssamenstelling. Hoewel zeer accuraat, is deze niet gemakkelijk beschikbaar voor het grote publiek en is deze complex en vereist meerdere tests. Deze informatie is alleen beschikbaar bij medische en fitnesscentra van hoog niveau. Het is een gouden standaard voor lichaamssamenstelling en de foutmarge voor nauwkeurige metingen ligt dichtbij of kleiner dan 1%.
Wat zijn de verschillende lichaamstypes. Vet?
Het vetweefsel of lichaamsvet is een complex orgaan dat bindweefsels, bloedcellen, immuuncellen, zenuwen en vetcellen bevat. Het is de taak om het lichaam te isoleren en als energiereserve te dienen. Hoewel vet van buitenaf hetzelfde aanvoelt, zijn er verschillende typen verdeling van vet in het lichaam, er zijn de volgende soorten;
- Bruin vet: Bekend als thermogeen vet, het is energieopslag en verbrandt om energie vrij te geven in sommige situaties, zoals bij koud weer. Het bruine vet slaat de energie op in kleinere druppeltjes die speciaal zijn ontworpen om gemakkelijk te verbranden. Het bevindt zich rond de nek, borst, hart, bijnieren en nieren. Mensen met meer bruin vet zijn gezonder en slanker, wat de kans op ziekten verlaagt en de stofwisseling verbetert.
- Wit vet: Het is het overheersende type lichaamsvet. Het slaat energie op in grotere vetdruppeltjes die moeilijker te verbranden zijn. Naast het opslaan van energie scheidt het verschillende hormonen af, zoals adiponectin en leptine. Het is aanwezig in de buik, benen en borst.
- Beige vet: Soms verandert het bruine vet in beige vet, genaamd brite fat. Het brandt om energie vrij te maken. Het beige vet gedraagt zich als zowel het bruine als het witte vet. Het slaat energie op zoals wit vet, en wanneer het lichaam wordt blootgesteld aan stress, wordt het net als bruin vet afgebroken om energie vrij te maken. Het wordt gevonden in kleinere afzettingen ter grootte van een erwt langs de wervelkolom en onder de huid nabij het sleutelbeen.
- Visceraal vet: Het wordt opgeslagen rond de belangrijkste organen zoals de lever en de nieren en diep in de buik. De opbouw neemt toe met de leeftijd en vrouwen ontwikkelen meer vet in de buik. Het is het zogenaamde ‘verborgen’ vet en is 10% van alle vetten in het lichaam.
- Onderhuids vet: Het is het vet dat onder de huid aanwezig is, de meest voorkomende vorm van vet, en is bijna 90% van het totale lichaamsvet (Klinische voeding, 2019). Net als andere vetten wordt het afgebroken om vetzuren te produceren, die metabolische problemen zoals insulineresistentie veroorzaken. Het isoleert het lichaam tegen hitte en kou.
- Volledig vet in het bovenlichaam: Het wordt veroorzaakt door overeten, vooral suikerhoudend voedsel, en wordt opgeslagen in de bovenste compartimenten.
- Onderbuikvet ontstaat als gevolg van depressie, angst en stress en wordt opgeslagen in de onderbuik.
- Lager lichaamsvet: Het ontstaat als gevolg van een overmatig glutengehalte in de voeding en wordt opgeslagen in het onderlichaam.
- Lager lichaamsvet in de benen: het is erfelijk en ontstaat tijdens zwangerschap. De hormonale stoornissen veroorzaken veranderingen in de vetverdeling in het lichaam.
- Maag- en bovenrugvet ontstaat als gevolg van lage fysieke activiteit. Overtollige suikers en bewerkte voedingsmiddelen verhogen het risico op vetophoping in de bovenrug, vooral bij vrouwen.
Hoe beïnvloedt lichaamsvet de lichaamssamenstelling?
Het vet dat in verschillende lichaamscompartimenten wordt opgeslagen, is een van de belangrijkste bepalende factoren voor de lichaamssamenstelling, dat wil zeggen het aandeel van verschillende componenten in het lichaam, zoals spieren, vetten, botweefsel, zachte weefsels enz. Een hoger totaal lichaamsvet verhoogt het vetpercentage in de lichaamssamenstelling. Zwaarlijvige mensen hebben een vetpercentage van meer dan 35% bij vrouwen en meer dan 25% bij mannen. Het veroorzaakt een verhoogd lichaamsgewicht en een lagere dichtheid en verhoogt het risico op verschillende ziekten.
Lichaamsvet is omgekeerd evenredig aan de spiermassa. Overmatig vet maskeert de spieren en maakt het moeilijk om de spierkracht en -tonus te voelen. Overmatig vet belemmert de groei van spieren, wat resulteert in slechte atletische prestaties. Het percentage lichaamsvet en de verdeling ervan beïnvloeden de lichaamsvorm. De ophoping van vetten in verschillende weefsels, zoals in de buik en spieren, beïnvloedt hun vorm en tonus, en een dik persoon heeft waarschijnlijk een abnormaal peervormig lichaam.
Bovendien verhoogt het hebben van meer vetten in het lichaam het risico op verschillende gezondheidsrisico's en ziekten, zoals diabetes, kanker en hartziekten. Daarom is een ideaal lichaamsvetpercentage en een ideale verdelingsbalans belangrijk voor een optimale lichaamssamenstelling. De levensstijl en voedingsstrategieën moeten erop gericht zijn om een optimaal vetpercentage te bereiken voor een beter welzijn.
Hoe de lichaamssamenstelling verbeteren?
De verbeteringsprogramma's zijn gericht op het verminderen van de vetmassa en het vergroten van het spieraandeel. De resulterende afname van het vetpercentage resulteert in een betere lichaamssamenstelling. De belangrijkste factoren waarmee rekening moet worden gehouden, zijn lichaamsbeweging en voeding. De impact van beide factoren is echter complexer. Het zijn echter goede opties om mee te beginnen.
- Training en fysieke oefeningen: Fysieke activiteiten stellen een persoon in staat ongewenste calorieën te verbranden die zijn opgeslagen als vet en de kracht en omvang van de spieren te verbeteren. Sommige oefeningen, zoals krachttraining, zijn zeer effectief en andere helpen bij het afvallen. Slechts 150 minuten per week besteden aan fysieke activiteiten en oefeningen resulteert in een aanzienlijke afname van de vetmassa en een bescheiden afname van het totale gewicht, zegt Damon L. Swift, PhD. Voor aanzienlijk gewichtsverlies wordt aanbevolen om wekelijks 250 minuten of meer te besteden. Naast het vetverlies verbeteren zowel kracht- als aërobe oefeningen de tonus, kracht en omvang van de spieren.
- Verminder de calorie-inname: Overmatige vetophoping is het gevolg van het innemen van extra calorieën die het lichaam kan verbranden en die vervolgens worden opgeslagen als vet. Elk programma dat bedoeld is om de lichaamssamenstelling te verbeteren, moet dus voedingsfactoren omvatten. Een dieet dat consequent minder calorieën bevat dan de fysieke behoeften van het lichaam, resulteert in gewichtsverlies. Sommige voedingsmiddelen die verantwoordelijk zijn voor gewichtstoename zijn bewerkte voedingsmiddelen zoals friet, pizza, ijs enz., die zeer geliefd zijn bij de hersenen en rijk zijn aan calorieën, maar de maag niet verzadigen vanwege het lagere vezel- en eiwitgehalte. Een goede gewoonte is om de dagelijkse calorie-inname te berekenen door de calorische waarden van al het voedsel dat gedurende de dag wordt ingenomen op te tellen en een caloriebeperkt dieet te gebruiken om een consistent lagere calorie-inname te bereiken.
- Verhoog de eiwitinname: Eiwitten zijn bevredigender voor de buik en hun metabolisme verbruikt meer calorieën dan de andere voedingsstoffen. Tussen 10-35% calorieën moeten afkomstig zijn van eiwitten.
- Verhoog de vezels in het dieet: De vezelinhoud in het voedsel veroorzaakt een gevoel van volheid in het lichaam en heeft verschillende andere gezondheidsvoordelen. Het is belangrijk om meer vezels aan het dieet toe te voegen uit bronnen zoals groenten, fruit, noten, volle granen en bonen. Het dieet moet minimaal opleveren 38 g vezels voor mannen en 25 g voor volwassen mannen onder de 50.
- Slaap: Uit het onderzoek is gebleken dat de lichaamssamenstelling bij mensen die 7-9 uur slaap nemen, beter is dan bij mensen met slaapgebrek of slaap van slechte kwaliteit. Beide factoren zijn nauw met elkaar verbonden, en een betere lichaamssamenstelling verbetert de slaap.
- Alcoholisme: Sommige alcoholische dranken zijn rijk aan calorieën, wat resulteert in overtollige calorieën en gewichtstoename. Mensen die grote hoeveelheden alcohol consumeren lopen dus een groter risico om zwaarlijvig te worden, en het is een goed idee om de alcoholconsumptie te verminderen voor een betere lichaamssamenstelling.
Bovendien beïnvloeden sommige factoren, zoals genetica en leeftijd, de samenstelling van het lichaam. Omdat deze factoren niet onder controle zijn, is het beter om zich te concentreren op de beheersbare factoren. Alle plannen moeten gericht zijn op het verminderen van de vetmassa en het vergroten van de vetvrije massa. De reis zal naar verwachting lang zijn, met veel hindernissen en problemen, en het is een goede gewoonte om gegevens bij te houden en kleine haalbare doelen te stellen.
Is voeding een van de manieren om de lichaamssamenstelling te verbeteren?
Ja, voeding is een van de belangrijkste factoren bij het verbeteren van de lichaamssamenstelling. Een goed voedingsplan dat is geformuleerd om de calorische balans te verbeteren, alle essentiële macronutriënten (hoge eiwitten en vezels en weinig vetten) en micronutriënten (mineralen en vitamines) te leveren en de hydratatiestatus te behouden, is nuttig om de lichaamssamenstelling te verbeteren. Enkele factoren waarmee rekening moet worden gehouden zijn de portiegrootte, de juiste timing van de maaltijden en het vermijden van crashfood. Consistentie is de sleutel tot succes.
Moet ik sporten om mijn lichaamssamenstelling te verbeteren?
Ja, lichaamsbeweging is erg belangrijk en helpt de lichaamssamenstelling te verbeteren. Weerstandsoefeningen en krachttraining zijn zeer nuttig bij het verbeteren van de lichaamsstructuur en -samenstelling. Oefeningen verbeteren de lichaamssamenstelling door het behoud en de groei van spieren te bevorderen, vetverlies te veroorzaken, de tonus van verschillende lichaamsorganen te verbeteren, de gezondheid van de botten te verbeteren, het cardiovasculaire uithoudingsvermogen te verbeteren, het mentale welzijn te verbeteren door een beter humeur te veroorzaken, het stressniveau te verlagen en de algemene duurzaamheid op de lange termijn te vergroten.
Wat zijn de gevolgen van een slechte lichaamssamenstelling?
Het gewenste doel is een optimaal vetgehalte in het lichaam, en hogere en lagere lichaamsvetniveaus hebben negatieve gevolgen voor de gezondheid. De gevolgen van een slechte lichaamssamenstelling zijn gegroepeerd in verschillende categorieën.
Gevolgen van een laag lichaamsvet: Een vetpercentage dat lager is dan vereist voor een bepaalde leeftijdsgroep en geslacht wordt als gevaarlijk beschouwd, en een vetpercentage van minder dan 8% voor mannen en 14% voor vrouwen wordt beschouwd als een waarschuwingssignaal. Lichaamsvet speelt een belangrijke rol bij het in stand houden van de lichaamsfuncties, inclusief de activiteiten van het zenuwstelsel, het endocriene, het skelet, het voortplantings- en cardiovasculaire systeem. Zonder vet worden al deze functies aangetast. Hier zijn enkele negatieve gezondheidsresultaten van zeer laag lichaamsvet.
- Verhoogd risico op hartproblemen: Een extreem laag lichaamsvet heeft een positieve invloed op de cardiovasculaire gezondheid. Er wordt bijvoorbeeld opgemerkt dat wanneer atleten hun lichaamsvet verlagen om de prestaties te verbeteren, dit resulteert in een lagere hartslag (bradycardie). Aanhoudend lagere hartslagen leiden in ernstige gevallen tot duizeligheid, hartstilstand en overlijden. Een ernstig voedingstekort veroorzaakt soms een verstoord elektrolytenevenwicht, wat hartritmestoornissen en plotselinge dood tot gevolg heeft.
- Slechte energieniveaus: Iemand met een tekort aan vet heeft geen energiereserves en raakt uitgehongerd en kan in noodsituaties niet meer presteren. Een lagere hartslag en lagere niveaus van schildklierhormonen als gevolg van lagere vetten in het lichaam hebben een negatieve invloed op de energieproductie.
- Het lichaam verliest isolatie tegen de kou: Een persoon met weinig vet voelt zich veel kouder dan een normaal persoon. Dat komt omdat de vetlaag een uitstekende isolator is. De andere gevolgen van een lager vetpercentage, zoals een lagere energieproductie, lagere niveaus van schildklierhormonen en bradycardie, dragen bij aan kou.
- Het wordt moeilijk om de oefeningen vol te houden: Koolhydraten zijn net als suikers een onmiddellijke energiebron en na 15-20 minuten is het suikerniveau in het bloed uitgeput. Het lichaam wendt zich tot het opgeslagen vet om zichzelf in stand te houden. Een te laag vetgehalte betekent dat dergelijke reserves niet aanwezig zijn en dat het lichaam niet kan blijven presteren.
- Het duurt langer voordat de spieren herstellen van oefeningen: Overmatig slank zijn vermindert het vermogen van een persoon om maximale trainingsvoordelen te behalen. Lagere vetten betekenen dat er geen glycogeen wordt opgeslagen in de lever en spieren (uitgeput vóór de vetten), die nodig zijn om te herstellen van de oefeningen.
- Constante honger: Een optimaal vetgehalte is nodig als iemand eraan werkt om de honger te verminderen. Te veel vet in het lichaam resulteert in een verminderde productie en niveaus van leptine, een hormoon dat door de vetcellen wordt geproduceerd. Het lagere niveau wordt waargenomen door leptinereceptoren in de hersenen, waardoor de eetlust toeneemt om tegenwicht te bieden. Als gevolg hiervan heeft de persoon altijd honger.
- Lagere testosteronniveaus: Lagere leptineniveaus als gevolg van extreem laag lichaamsvet veroorzaken lagere testosteronniveaus. Leptine veroorzaakt een lager testosteron door een complexe interactie van signalen tussen de hypofyse, hypothalamus en testikels. Het blijkt dat tijdens de voorbereiding van een atletische prestatie de testosteronniveaus van de atleten aanzienlijk dalen.
- Zwakkere spieren: Als je te weinig vet hebt, stapelen zich verschillende factoren op, zoals een lager testosteronniveau, slecht herstel na de training en een slechte inspanningstolerantie, die resulteren in een slechte spierkracht. Nadat de vetreserves zijn opgebruikt, begint het lichaam de eiwitten in de spieren te consumeren om aan de energiebehoefte te voldoen, wat resulteert in een lagere spiermassa. Er wordt opgemerkt dat de bodybuilder tijdens de voorbereiding op de wedstrijd spierkracht verliest en er maanden over doet om deze weer terug te winnen.
- Slecht aantal zaadcellen en slechte vruchtbaarheid: Beide problemen zijn het gevolg van een laag testosteronniveau. De vetten leveren de noodzakelijke grondstoffen voor de synthese van steroïdhormonen, waaronder testosteron. Lagere testosteron- en leptinespiegels resulteren in een aandoening die bekend staat als hypogonadisme (hypogonadotroop). Het is te wijten aan noodalarmen in het lichaam die het lichaam signaleren om zich te concentreren op overleven en de vrijetijdsactiviteiten zoals seks stop te zetten. Het aantal zaadcellen (en eicellen) daalt en de pogingen om zwanger te worden leiden vaak tot frustratie.
- Toegenomen frequentie van ziekten: Het hebben van een extreem laag lichaamsvetpercentage veroorzaakt noodsituaties in het lichaam die leiden tot hogere niveaus van stresshormonen (cortisol) die resulteren in verminderde functies van het immuunsysteem. Het verhoogt het risico op bacteriële, virale en schimmelinfecties aanzienlijk, omdat het lichaam niet in staat is om normale microbiële uitdagingen aan te pakken.
- Zwakke en broze botten: Lager lichaamsvet en een lager gewicht verminderen het vermogen van het lichaam om vitamine D en calcium te absorberen en te gebruiken. Uit het onderzoek is gebleken dat atleten die een extreem laag lichaamsvet en magerheid nastreven een lagere botdichtheid hebben en soms osteoporose ontwikkelen.
- Slechte levensstijl: Het bereiken van een extreem slank lichaam vergt enorme inspanningen en een persoon moet wanhopige levensstijlveranderingen doorvoeren. Een persoon moet bijvoorbeeld zijn calorie-inname volledig onder controle houden, vette, bewerkte en suikerrijke voedingsmiddelen vermijden, deze bereiden en veel luxe zoals alcohol achterwege laten. Het resultaat zal een aanzienlijk slechte levensstijl zijn, zonder enige smaak en smaak.
- Slecht humeur: Extreem laag lichaamsvet beïnvloedt de hersenen en het humeur, omdat gezonde vetten cruciaal zijn voor hersenfuncties. Een laag gehalte aan vetzuren en essentiële vetten veroorzaakt symptomen zoals stemmingswisselingen, prikkelbaarheid, mentale vermoeidheid en slechte concentratie. Het helpt ook niet om de hele tijd een laag energieniveau te hebben.
- Slechte huid: Vetten in het lichaam en voedingsvetten zijn cruciaal voor een gezonde en stralende huid. Bovendien moeten mensen die gewicht willen verliezen en een slank lichaam willen bereiken, voedsel dat water vasthoudt, laten staan, wat tot uitdroging leidt. In geval van uitdroging zuigt het lichaam water uit de huid en stuurt dit naar de vitale organen, waardoor de huid vlekkerig, droog en schilferig wordt.
Voordelen van een laag lichaamsvetgehalte: Een laag lichaamsvetgehalte is niet alleen schadelijk, maar heeft ook veel voordelen die veel mensen ertoe dwingen af te vallen. Dit zijn:
- Fysieke bewegingen worden gemakkelijker: Naarmate een persoon steeds magerder wordt, hebben de bewegingen steeds minder energie nodig naarmate de lichaamsmassa en het volume afnemen. De activiteiten zoals hurken, springen en rennen worden gemakkelijker. Hierdoor kan een persoon meer gewicht en weerstand aan de oefeningen toevoegen voor een betere lichaamsvorm.
- Betere pasvorm van kleding: Afvallen door een dieet en lichaamsbeweging en het resulterende slanke lichaam zorgt voor een goede pasvorm van de contouren van de kleding, en het wordt veel gemakkelijker om een aankleedschema te plannen.
- Beter vertrouwen in lichaamsvorm: Een slank lichaam zorgt voor een betere presentatie en houding en stelt iemand in staat om met uitdagingen om te gaan beter. Slanke en gespierde mensen hebben meer kans om succesvol te zijn in het daten en in het professionele leven, omdat een slecht zelfbeeld en angst voor lichaamsvorm een laag zelfbeeld veroorzaken.
- Beter en langer leven: Iedereen krijgt op een gegeven moment ziekten. Omdat lichaamsvet echter de oorzaak is van veel problemen, wordt het begin van chronische gezondheidsproblemen zoals diabetes, hoge bloeddruk, artritis en hartziekten bij magere mensen vertraagd. Het begin van deze ziekten wordt met één of meer decennia uitgesteld, en een slank persoon zal waarschijnlijk langer leven.
- Betere sociale status: Of iemand het nu leuk vindt of niet, mensen met een betere conditie en uiterlijk worden geacht een hogere sociale status te hebben en door de samenleving aantrekkelijker te worden geacht. Mensen ontwikkelen betere gevoelens over een slank persoon die betere carrièremogelijkheden en een beter sociaal leven bevordert.
- Betere atletische prestaties: Om een atleet te zijn, moet iemand enige tijd aan sporttraining besteden. Het combineren van vetverlies met bewegingstraining resulteert in een atletische uitstraling en verbetert de sportprestaties. Door een slank lichaam kan een persoon zijn lichaam sneller bewegen, wat bijdraagt aan de sportprestaties.
- Minder ontstekingen in het lichaam: Ontstekingen zijn het gevolg van vele factoren. Overmatig lichaamsvet verhoogt de afgifte van inflammatoire chemicaliën zoals cytokines, waardoor een aanhoudend laag tot matig niveau van ontsteking ontstaat. Het maakt het erg moeilijk om af te vallen en vet te verbranden. Levensstijl- en voedingsstrategieën om vetophopingen te verminderen behoren tot de beste strategieën voor ontstekingsbeheersing.
- Betere ouderdom: Naarmate iemand ouder wordt, verzamelt het lichaam steeds meer vet. Na de jaren 60, en zelfs 50, wordt het hebben van een beter en slank lichaam met sterkere spieren zeer zeldzaam. Omdat een vetarme en betere lichaamsvorm een teken is van discipline, een betere sociale status en gezondheid, is zo iemand waarschijnlijk aantrekkelijker en acceptabeler in de samenleving.
Gevolgen van een hoog vetpercentage in het lichaam: Een slechte lichaamssamenstelling in de vorm van een hoog vetpercentage is een negatief teken en brengt gezondheidsrisico's met zich mee. Enkele gevolgen van een hoog vetpercentage in het lichaam zijn:
- Hoger risico op diabetes type 2: Type 2-diabetes is een aandoening die hogere bloedsuikerspiegels veroorzaakt. Het lichaam produceert insuline om deze hogere niveaus te beheersen. De lichaamscellen reageren echter niet meer op die insuline. 80-90% van de mensen met diabetes type 2 heeft obesitas of overgewicht. Type 2-diabetes verhoogt het risico op gezondheidsproblemen zoals zenuwbeschadiging, oogproblemen, nierziekten, beroertes en hartziekten. Het is mogelijk om het ontstaan van diabetes type 2 uit te stellen of te voorkomen door een afname van het lichaamsgewicht met 5-7%.
- Hypertensie: Het is een aandoening waarbij de bloedstroom in de bloedvaten een grotere druk uitoefent op de wanden van bloedvaten dan normaal. Het veroorzaakt schade aan de bloedvaten, belast het hart zwaar en verhoogt het risico op overlijden als gevolg van een beroerte of een hartaanval. Een hoger vetpercentage behoort tot de risicofactoren voor hypertensie, en een toename van het lichaamsgewicht met 5% veroorzaakt een 20-30% hogere incidentie van hypertensie (Dr Ramachandra, MD).
- Hartziekten: Hartziekten zijn een groep gezondheidsproblemen die het hart beïnvloeden, waaronder een abnormaal hartritme, angina pectoris, hartinfarcten en hartfalen. Factoren die verband houden met een hoog vetgehalte, zoals hoge bloeddruk en hogere niveaus van vetten en glucose in het bloed verhogen het risico op hartziekten. Daarom is een verlies van 5% lichaamsgewicht gunstig voor de gezondheid van het hart. 12% toename van het risico op coronaire hartziekten. 2007 , gepubliceerd in de Circulation , bleek dat een toename van het lichaamsgewicht met 10 kg gepaard gaat met een toename van 24% van het risico op een beroerte en een toename van 12% van het risico op coronaire hartziekten.
- Slaapapneu: Slaapapneu is een complicatie van zwaarlijvigheid waarbij regelmatige ademhaling tijdens de slaap betrokken is, waardoor slaapstoornissen van slechte kwaliteit en onbehandelde slaapapneu een risicofactor zijn voor verschillende gezondheidsproblemen. waarbij de bloedtoevoer naar de hersenen verloren gaat als gevolg van het barsten of blokkeren van een bloedvat in de nek of de hersenen. Het beschadigt permanent het hersenweefsel en zorgt ervoor dat iemand voor het leven invalide raakt. Hypertensie (een van de complicaties van obesitas) is een van de belangrijkste oorzaken.
- Hoger risico op een beroerte: Een beroerte is een aandoening waarbij de bloedtoevoer naar de hersenen verloren gaat als gevolg van het barsten of blokkeren van een bloedvat in de nek of hersenen. Het beschadigt permanent het hersenweefsel en zorgt ervoor dat iemand voor het leven gehandicapt raakt. Hypertensie (een van de complicaties van obesitas) is een van de belangrijkste oorzaken. Uit een studie blijkt dat obesitas het risico op een beroerte met 24% verhoogt.
- Leververvetting: Het treedt op als gevolg van de ophoping van vetten in de lever, wat leidt tot levercirrose, leverschade en zelfs leverfalen in ernstige omstandigheden. Twee aandoeningen in de familie van leververvetting zijn niet-alcoholische steatohepatitis (NASH) en niet-alcoholische leververvetting (NAFLD).
- Metabolische ziekten: Metabolische ziekten zijn het gevolg van verstoringen van de stofwisseling en houden geen verband met een infectieuze oorzaak, en verhogen het risico op beroerte, diabetes en hartziekten. Belangrijke stofwisselingsziekten die verband houden met hogere vetten zijn leververvetting, hypertensie en diabetes type 2.
- Ziekten van de galblaas: Het risico op cholecystitis (ontsteking van de galblaas) en galstenen is aanzienlijk groter als iemand zwaarlijvig of overgewicht heeft. Te veel cholesterol in de gal verhoogt het risico op galstenen.
- Artrose: Het is een chronische aandoening die zwelling, pijn en verminderde mobiliteit van de gewrichten veroorzaakt. Een persoon met overgewicht of obesitas heeft extra gewicht op de botten, het kraakbeen en de gewrichten en heeft een hoger risico op artrose.
- Hoger risico op sommige vormen van kanker: Kankers ontstaan wanneer de lichaamsweefsels zich ongecontroleerd vermenigvuldigen, waardoor een onregelmatige celcel ontstaat die bekend staat als tumoren. Obesitas en overgewicht verhogen het risico op bepaalde vormen van kanker, zoals pancreas-, baarmoeder-, lever-, galblaas-, nier-, slokdarm-, colorectale en borstkanker. Obesitas is verantwoordelijk voor 4-8% van de gevallen van kanker (Sukanya Pati en collega's, 2023).
- Zwangerschapscomplicaties: Zwaarlijvigheid en overgewicht verhogen het risico op zwangerschapscomplicaties, zoals een hoger risico op zwangerschapsdiabetes, pre-eclampsie (hogere bloeddruk tijdens de zwangerschap) en problemen tijdens de bevalling, waardoor het risico op een keizersnede toeneemt. Hoger risico op nierziekten: Obesitas is een van de risicofactoren van veel ziekten die het risico op nierziekten verhogen, zoals hoge bloeddruk en diabetes. Zelfs als dergelijke problemen ontbreken, bevordert obesitas zelf gezondheidsproblemen voor de nieren.
- Geestelijke gezondheidsproblemen: Overgewicht en zwaarlijvigheid verhogen het risico op geestelijke gezondheidsproblemen zoals depressie als gevolg van verschillende problemen die verband houden met overmatig overgewicht. gewicht, zoals stigma's, vooroordelen, sociale afwijzing, gevoelens van schaamte of schuld en een slecht zelfbeeld en zelfwaardering.
Hoe bepaalt genetica de lichaamssamenstelling?
Lichaamsvorm en lichaamssamenstelling zijn sterk verbonden met genetica, omdat opgemerkt wordt dat mensen uit dezelfde familie vaak zeer vergelijkbare lichaamsafmetingen en -vormen hebben. Enkele genetische en familiale factoren die verband houden met de lichaamssamenstelling zijn:
Genen geërfd van ouders: De genen die de eetlust, spijsverteringsenzymen en hormonen controleren, worden geërfd, en volgens J.B. Owen (Universiteit van Wales Bangor, Gwynedd, VK), hebben de kenmerken die verband houden met de lichaamssamenstelling een hoge erfelijkheid van 0,4-0,7. Er wordt aangenomen dat zwaarlijvigheid en overgewicht een genetische reactie zijn op kwesties als voeding, en sommige mensen zijn genetisch voorbestemd voor de ontwikkeling van zwaarlijvigheid. De overerving van zogenaamde 'zuinige genen' maakt sommige mensen vatbaarder voor een verhoogde vetafzetting en een verminderd vetverlies. Naast de genen die van de ouders worden geërfd, beïnvloeden de vergelijkbare omstandigheden van de baarmoeder (in het geval van broers en zussen) de lichaamssamenstelling.
Maternale gezondheidszorg tijdens de zwangerschap: De materiële gezondheidszorg tijdens de zwangerschap is van belang, omdat uit onderzoek is gebleken dat baby's van moeders die meer koolhydraten en vetten eten, meer lichaamsvet hebben dan baby's van moeders die meer eiwitten eten.
Genetica beïnvloeden het type vet: Genetica beïnvloeden beide types van vetopslag, d.w.z. de androïde vetafzetting, waarbij overmatig vet zich ophoopt in de buik, en gynoïde vetafzetting, waarbij overtollig vet wordt opgeslagen in de dijen, billen en heupen. Genetica heeft een sterke invloed op de afzetting van bruin vet, een biologisch actief vet dat wordt geactiveerd onder bepaalde omstandigheden, zoals extreme kou. Bruin vet komt vaker voor bij kinderen. Sommige mensen behouden echter bruin vet, waarvan de mate wordt bepaald door genetische factoren.
Onderzoek ter ondersteuning van de beweringen: De tweelingstudies omvatten de observaties van de tweelingbroers en -zussen en vergelijken en contrasteren deze om te zien hoeveel invloed genetica heeft op de lichaamssamenstelling. Uit sommige onderzoeken bij tweelingen is gebleken dat maar liefst 90% van de variabiliteit in de body mass index (BMI) te wijten is aan genetische factoren. De BMI geeft echter een onvolledig beeld van de lichaamssamenstelling, zoals de verhouding tussen vet en vetvrije massa. Uit een onderzoek onder 30 paren eeneiige tweelingen uit 2004 bleek dat genetica een sterke invloed heeft op de parameters van de lichaamssamenstelling dan andere factoren zoals roken, activiteitenniveau, geslacht, leeftijd en het aantal kinderen dat de ouders hebben.
Hoe verandert leeftijd de lichaamssamenstelling?
Met het ouder worden verandert de lichaamssamenstelling, zelfs als er geen verandering in het lichaamsgewicht is. Er wordt waargenomen dat de spiermassa afneemt en de vetmassa toeneemt met het ouder worden. Wat deze veranderingen veroorzaakt, moet beter worden begrepen. Sommige experts zoals Jennifer A. Schrack en Nicolas D. Knuth stellen dat de vetoxidatie en de ruststofwisseling (RMR) afnemen met de leeftijd, wat resulteert in veranderingen in de lichaamssamenstelling. Het omgekeerde geldt ook: veranderingen in de lichaamssamenstelling veroorzaken een lagere RMR. De stofwisseling van verschillende individuele organen neemt op oudere leeftijd af als gevolg van de afname in omvang en massa van het weefsel en de organen.
Bovendien is de toegenomen vetmassa meer gericht op de buikstreek, die nauw verbonden is met diabetes en de cardiovasculaire gezondheid. Volgens Marie-Pierre St-Onge, PhD, is de toegenomen buikvetmassa te wijten aan een verhoogde vetafzetting in verschillende organen in de buikstreek, terwijl het verhoogde percentage van de totale vetmassa te wijten is aan een vermindering van de vetvrije massa. Het verlies van spiermassa, met name skeletspieren, met het ouder worden gaat gepaard met een verhoogde sterfte, een lager vermogen om met stress om te gaan, lichamelijke handicaps en functionele beperkingen.
De romp- of centrale adipositas die op hogere leeftijd wordt waargenomen met een stabiel lichaamsgewicht of BMI wordt metabole obesitas genoemd. Het wordt waargenomen bij 13-18% van de personen met een normaal gewicht. Lichamelijke activiteiten, passende voeding en bepaalde farmacologische interventies kunnen dat type zwaarlijvigheid omkeren.
Hoe beïnvloedt atletisch gedrag de lichaamssamenstelling?
Atletische prestaties zijn afhankelijk van vaardigheden en gezondheidsgerelateerde componenten zoals evenwicht, reactietijd, behendigheid, snelheid, kracht en tenslotte de lichaamssamenstelling. Alle fitnessgerelateerde componenten zijn sterk afhankelijk van de lichaamssamenstelling. Het vergroten van de vetvrije massa verbetert de kracht en kracht gerelateerd aan de spieromvang en draagt bij aan behendigheid, snelheid en snelheid. Op dezelfde manier verbetert het verminderen van het niet-essentiële lichaamsvet de snelheid, behendigheid, het algehele cardiopulmonale uithoudingsvermogen en de spierkracht. Het niet-essentiële vet verhoogt het lichaamsgewicht, verhoogt de weerstand tegen de bewegingen van de atleet en dwingt hem om de kracht van de spiersamentrekkingen te vergroten voor een bepaalde werklast. Het beperkt op zijn beurt het bewegingsvermogen, de coördinatie, het evenwicht en het uithoudingsvermogen. Daarom helpt het bereiken van minder lichaamsvet atleten bij het plannen van deelname aan sportcompetities.
Sommige sporten zorgen ervoor dat het lichaam massief en gespierd wordt, terwijl andere ervoor zorgen dat het slank wordt. Zwaargewicht worstelaars moeten bijvoorbeeld een enorm lichaam ontwikkelen. De grotere massa zorgt voor meer traagheid en zorgt ervoor dat de atleten met betere stabiliteit kunnen presteren. De toegenomen massa is te wijten aan zowel een toename van de vet- als de spiermassa. Atletische activiteiten zoals voetbal, hardlopen en veldwerpen veroorzaken een mager lichaam en vetverlies. Enkele andere sporten in die categorie zijn fietsen en hardlopen. Atletische activiteiten zoals gewichtheffen, vechtsporten, boksen, polsstokhoogspringen, hoogspringen, worstelen en gymnastiek hebben een hoge kracht-massaverhouding nodig.
De atleten die werken aan het verbeteren van de prestaties bij dergelijke activiteiten ervaren een stabiel lichaamsgewicht met minder lichaamsvet. Gewichtheffers, bodybuilders, boksers, powerlifters, vechtsporters en worstelaars strijden op basis van hun gewichtsklasse. Ze richten hun levensstijl, inclusief voeding en oefeningen, dus op een stabiel lichaamsgewicht en verbeteren tegelijkertijd hun kracht. Softbal en honkbal veroorzaken minder lichaamsvet en een toename van de vetvrije massa, omdat de vetvrije massa de behendigheid en snelheid verbetert, terwijl vetverlies het uithoudingsvermogen verbetert. Voetbal en basketbal vereisen dat de atleet een matige tot hoge aerobe conditie heeft en een betere kracht, behendigheid, snelheid, kracht en kracht. Dergelijke sporten veroorzaken een verhoogde of op zijn minst stabiele vetvrije massa en een verminderde vetmassa.
Over het algemeen hebben bijna alle atletische activiteiten een atleet nodig om de vetvrije massa te verbeteren en op gewicht te blijven, terwijl de vetmassa verloren gaat. De voedings- en leefstijlveranderingen en de bewegingsplannen zijn gericht op het behalen van de gewenste doelstellingen voor een bepaalde sport. Meer vet vergroot de weerstand en vermindert het uithoudingsvermogen, terwijl de vetvrije massa de behendigheid, snelheid en uithoudingsvermogen verbetert. De atleten moeten hard werken om de veranderingen in de lichaamssamenstelling met de leeftijd tegen te gaan.
Wat zijn de verschillen in de lichaamssamenstelling van mannen en vrouwen?
De lichaamssamenstelling van vrouwen is anders dan die van mannen. Over het algemeen hebben vrouwen een hogere vetmassa en een lagere vetvrije massa. Dergelijke verschillen zijn te wijten aan de verschillen in hormonale niveaus, fysieke activiteiten en verschillende biologische factoren. De belangrijkste verschillen zijn;
Vetmassa: Hoewel dit varieert, hebben vrouwen over het algemeen een hoger vetmassapercentage dan mannen (8-19% versus 21-32%). ). Dit houdt verband met de veranderingen in de niveaus van seksuele hormonen. Voor de hormonale regulatie en reproductieve functies is het nodig dat een vrouw essentieel vet heeft gemakkelijk gemobiliseerd om energie te produceren.
Spiermassa: Hogere niveaus van fysieke activiteiten en de effecten van mannelijke hormonen zoals testosteron zorgen ervoor dat een man een grotere spiermassa heeft dan vrouwen. Testosteron, het belangrijkste mannelijke hormoon, veroorzaakt een verhoogde groei en ontwikkeling van de spieren, en de verhoogde niveaus van fysieke activiteiten vergroten de spiermassa verder in verhouding tot de vetmassa.
Gemiddelde lichaamsdichtheid: De dichtheid van vetten is lager dan die van de spieren. Het lichaam van vrouwen heeft een hogere vet-spierverhouding, dus de gemiddelde dichtheid is lager dan die van mannen. Bij vrouwen worden de veranderingen duidelijker na de menopauze. De vetmassa neemt toe en de botdichtheid neemt af als gevolg van dalende oestrogeenniveaus.
Lichaamsvorm: De vetverdeling is verschillend bij mannen en vrouwen. Vrouwen hebben meer onderhuids vet dan mannen inhoud:
Watergehalte: Het watergehalte bij vrouwen is iets lager dan bij mannen (55% versus 60%) vanwege verschillen in lichaamsvetpercentage, hormonale verschillen en lichaamsgroottes.
De variaties bestaan over het algemeen, ook al bestaan er individuele variaties tussen individuen. Factoren zoals fysieke activiteitsniveaus, levensstijl, leeftijd en genetica beïnvloeden de mate en omvang van de verschillen. Een atletische en lichamelijk actieve vrouw heeft bijvoorbeeld minder vet en een hogere vetvrije massa dan het bevolkingsgemiddelde.
Wat zijn de voordelen van het handhaven van een gezonde lichaamssamenstelling?
Een gezonde lichaamssamenstelling heeft verschillende gezondheidsvoordelen. Er zijn talloze redenen waarom iemand een gezonde lichaamssamenstelling moet hebben.
- Beter uiterlijk: Een gezonde lichaamssamenstelling verbetert het uiterlijk van het lichaam aanzienlijk. Ideale lichaamssamenstelling betekent dat een persoon noch overgewicht of obesitas heeft, noch extra slank en zwak is op basis van lichaamsvorm, lichaamsbouw, geslacht en leeftijd. Het vergroten van de spiermassa en het verlagen van de vetmassa zorgt voor een strakke buik en een beter uiterlijk.
- Betere energie: Een gezonde lichaamssamenstelling verbetert de energiestofwisseling. Een persoon met overmatig lichaamsvet zal waarschijnlijk eerder vermoeid raken door routinematige fysieke activiteit. Meer vet hebben betekent dat iemand meer gewicht moet dragen met een lagere RMR per massa-eenheid. Een evenwicht is noodzakelijk, omdat het hebben van een te mager lichaam betekent dat er gedurende een moeilijke tijd geen energiereserves beschikbaar zijn.
- Lager risico op ziekten: Een gezonde lichaamssamenstelling verlaagt het risico op osteoporose, hoge bloeddruk, stofwisselingsziekten en hartziekten aanzienlijk. Dergelijke gezondheidsproblemen houden verband met de ophoping van overmatig vet in het lichaam en een lagere spiermassa. Daarom biedt het aannemen van een gezonde levensstijl met betere voeding en lichaamsbeweging enorme gezondheidsvoordelen.
- No zwaarlijvigheid: Een slank lichaam verhoogt de basale stofwisseling (BMR). Dit komt omdat de spiercellen energie nodig hebben, zelfs als iemand niet werkt, terwijl vet geen energie nodig heeft. Een hogere BMR betekent dus dat het lichaam in rust meer calorieën verbrandt, met lagere kansen op vetophoping. Obesitas draagt bij aan veel ziekten, zoals niet-alcoholische leververvetting, diabetes, metabool syndroom, hart- en vaatziekten en chronische ontstekingen.
- Lager risico op insulineresistentie en diabetes: De ontwikkeling van insulineresistentie is een van de eerste stappen in de ontwikkeling van diabetes. Insulineresistentie ontstaat wanneer de insuline de spiercellen niet kan stimuleren om glucose uit het bloed op te nemen. Het hebben van een slank lichaam verlaagt dus het risico op diabetes door de insulinegevoeligheid te verbeteren.
- Beter en sneller ziekteherstel: De eiwitbehoefte neemt toe tijdens wondgenezing. Vaak overtreft de eiwitbehoefte de dagelijkse eiwitinname en worden de spieren afgebroken om aan de eiwitbehoefte te voldoen. Iemand met een lagere lichaamsmassa heeft die luxe niet, en herstel van ziekten wordt een uitdaging. Het hebben van een slechte spiermassa of het verliezen van spiermassa tijdens kankertherapie wordt bijvoorbeeld geassocieerd met een slechte overlevingskans en een verhoogd risico op herhaling vergeleken met mensen met een goede spiermassa.
- Sterkere en gezondere botten: Een groter percentage spiermassa verhoogt de sterkte en dichtheid van botten. De spieren zijn een bron van veel voedingsstoffen, en spiersamentrekkingen stimuleren de botgroei, hermodellering en een betere dichtheid. Zwakkere skeletspieren worden bij ouderen geassocieerd met dunnere en zwakkere botten.
- Lager risico op fracturen door gewone vallen: Zwakkere spieren, vooral in de onderbenen, worden in verband gebracht met een slechte lichaamsbalans en een verhoogd risico op fracturen door gewone vallen en ongelukken. Het hebben van een betere lichaamssamenstelling verlaagt het risico op botbreuken.
Zijn er supplementen om de lichaamssamenstelling te behouden?
Vet verbranden en afvallen behoren tot de beste manieren om de lichaamssamenstelling te behouden. Supplementen alleen bieden echter weinig verlichting vanwege de rol van omgevings-, genetische en levensstijlfactoren. Als de andere factoren geoptimaliseerd zijn (behalve de genetische factoren die niet controleerbaar zijn), ondersteunen sommige metabolische supplementen een gezonde lichaamssamenstelling door vetverlies te bevorderen. Hieronder vindt u enkele voedingssupplementen die effectief zijn voor gewichtsverlies en hun doseringsaanbevelingen.
Cafeïne en groene thee-extract: Zeer dure supplementen en technieken voor vetverlies zijn niet betaalbaar voor mensen met een krap budget. De supplementen met cafeïne en groene thee-extract zijn goedkoop en gemakkelijk verkrijgbaar. Beide zijn aanwezig in bijna alle vetverbranders die op de markt verkrijgbaar zijn. Cafeïne stimuleert de verwijdering van vetten uit het lichaam en remt nog meer vetafzetting. Het groene thee-extract bevat catechinen, waaronder het krachtige epigallocatechinegallaat (EGCG), dat de afbraak van noradrenaline remt, de vetverbranding bevordert en de stofwisseling verbetert. Beide zijn zeer effectief in combinatie, bijvoorbeeld 200-400 mg cafeïne en 500-1000 mg groene thee-extract per dag of zoals de afslankprofessional vraagt.
Carnitine en Forskolin: Forskolin aanwezig in sommige kruiden zoals Coleus forskohlii verhoogt de vetverbranding door de hormoongevoelige lipase (HSL) te activeren, een enzym dat de vetten afbreekt, waardoor ze in de bloedbaan terechtkomen en in de weefsels terechtkomen, bijvoorbeeld de spieren. Carnitine bevordert vetverlies door het vet in de weefsels te verbranden. Het zorgt ervoor dat vetten de mitochondriën van cellen binnendringen, waar ze worden verbrand om energie te produceren. Het combineren van beide, zoals 1-3 g carnitine (als L-carnitine) en 20-50 mg Forskolin, vóór een training of ontbijt werkt het beste.
Gember en rode peper: Sommige kruiden, zoals gember en rode peper, maken het eten niet alleen pittiger, maar verhogen ook de snelheid van de stofwisseling. capsaïcine in rode chili veroorzaakt bijvoorbeeld vetverlies door het noradrenalinegehalte te verhogen en de snelheid van de stofwisseling te stimuleren. Het vermindert de honger en vermindert zo de calorie-inname. Gember werkt volgens hetzelfde mechanisme. Het is bekend dat het de melkzuurproductie stimuleert, wat de lipolyse verhoogt. Het combineren ervan door ze toe te voegen aan het voedsel is een uitstekende therapie voor gewichtsverlies.
Sesamin en tetradecylthioazijnzuur (TTA): Sesamin is een vooraf ingestelde lignine in sesamolie. Het is een antioxidant en een krachtige vetverbrander. Uit Onderzoek is gebleken dat sesamine de peroxisome proliferator activator receptor alpha (PPAR Alpha) in de lever, het hart en de spieren stimuleert. Deze receptoren schakelen de genen in die zorgen voor een verminderde vetopslag en een verhoogde vetverbranding. TTA is een vetzuur dat de opslag en verbranding van opgeslagen vetten reguleert. Het stimuleert verschillende soorten PPAR, wat voor extra werkzaamheid zorgt. Een goede manier is om beide, zoals 250-1000 mg TTA met 500-1000 mg sesamine, bij elke maaltijd te combineren.
Mineraalsupplementen: Sommige mineralen bevorderen het gewichtsverlies en verbeteren de vetvrije massa. Calcium vermindert bijvoorbeeld de gewichtstoename en verbetert het vetverlies. Hogere calciumspiegels onderdrukken het hormoon calcitriol, dat de vetafbraak remt en de vetaanmaak verbetert. Het verlaagt de opname van voedingsvetten in het lichaam. Sporenmineralen zoals selenium en zink zijn belangrijk voor de productie van schildklierhormonen T3 en T4, die de stofwisseling helpen stimuleren. Raadpleeg een voedingsdeskundige voor een goed mineraalsupplement dat voldoende hoeveelheden van deze mineralen biedt.
Arginine en glutamine: Aminozuren bouwen eiwitten op en hebben anabole effecten. Zowel glutamine als arginine zijn aminozuren die de bouwstenen zijn van eiwitten en vetverbrandende eigenschappen hebben. Arginine verhoogt de productie van stikstofmonoxide (NO) en is een hoogwaardige vetverbrander. De NO zelf bevordert de vetverbranding. Het lichaam verbruikt gemakkelijk het vet dat vrijkomt bij de vetverbranding om energie te produceren. Glutamine verhoogt de afgifte van GH, wat de vetverbranding stimuleert. Een goede optie is om beide te combineren, zoals 5-10 gram glutamine bij een training, voor het slapengaan of bij het ontbijt, en 3-10 gram arginine (als L-arginine of een andere krachtige vorm).
Wei en soja: Beide zijn eiwitsupplementen die de eiwitsynthese en spiergroei verbeteren en vetverbrandende eigenschappen hebben. Het wei- en soja-eiwitpoeder verbetert de lichaamssamenstelling door vetverlies te combineren met het vergroten van de spiermassa. Wei-eiwitten onderdrukken de honger door de niveaus van hongeronderdrukkende hormonen, glucagonachtig peptide 1 en cholecystokinine te verhogen. Het combineren van beide, zoals het nemen van een shake met 10 g van elk voor of na een training, is nuttig.
Geconjugeerd linolzuur (CLA) en visolie: Veel klinische onderzoeken is gebleken dat CLA nuttig is om lichaamsvet kwijt te raken en de spiermassa en kracht te verbeteren. Het remt het lipoproteïnelipase, het enzym dat zich dichtbij de vetcellen bevindt en dat de vetten uit de bloedsomloop haalt en in het lichaamsvet opslaat. Visolie is een bron van omega-3-vetzuren die helpen vet te verbranden. De omega-3-vetzuren worden omgezet in de prostaglandinen die de thermogenese bevorderen en de opslag van voedingsvet als vetweefsel voorkomen. Een goede optie is om beide, zoals 1-2 gram visolie en 2-3 gram CLA, te combineren met lunch, diner of ontbijt.
Glucomannan en 5-HTP: Glucomannan is een oplosbare vezel die water in het spijsverteringsstelsel absorbeert om een vol gevoel te creëren. Het is afgeleid van de wortel van de Konjac-plant. Een belangrijk probleem waarmee u tijdens het afvallen te maken krijgt, is het verlangen naar koolhydraten, dat vooral 's nachts hevig is. Het 5-hydroxytryptofaan (5-HTP) wordt geproduceerd uit een essentieel aminozuur en is nuttig om de trek in koolhydraten onder controle te houden. Een goede optie is om beide, zoals 50-300 mg 5-HTP, te combineren met 1-2 gram glucomannan vóór de maaltijd.
Voorkomt het behoud van een gezonde lichaamssamenstelling dat je ziekten krijgt?
Ja, een gezonde lichaamssamenstelling vermindert het risico op ziekten. De ontwikkeling van ziekten houdt op de een of andere manier verband met de veranderingen in de lichaamssamenstelling. De toegenomen frequentie van ziekten op oudere leeftijd houdt verband met de veranderde lichaamssamenstelling, wat resulteert in meer vet en minder spieren. Een perfecte balans tussen spieren, botten, vetten, bindweefsel en andere weefsels is een kenmerk van volledige gezondheid. Het gevaarlijkste om te hebben is overmatig vet in de buikstreek. Een betere lichaamssamenstelling beschermt tegen de volgende ziekten.
- Hart- en vaatziekten: Overmatig vet, inclusief visceraal vet (buikvet), wordt in verband gebracht met een verhoogd risico op hoge bloeddruk, beroerte en hartziekten, en vetverlies verbetert de gezondheid van het hart. Slechts 5-7% gewichtsverlies is voldoende om voordelen voor de hartgezondheid te ervaren.
- Metabolische ziekten: Verschillende stofwisselingsziekten zoals overmatig buikvet, hypercholesterolemie, diabetes en hoge bloeddruk zijn in verband gebracht met overmatige afzetting van lichaamsvet. Het bereiken van een betere lichaamssamenstelling door het verliezen van overmatig vet vermindert het risico.
- Type 2 diabetes: Een hoger lichaamsvet is de belangrijkste risicofactor voor type 2 diabetes. Het handhaven van een ideale lichaamssamenstelling helpt dus het risico te beperken.
- Gewrichtsproblemen: Een hoger lichaamsgewicht als gevolg van een overmatig percentage vetten, spieren en water belast de gewrichten, waardoor gewrichtsaandoeningen zoals artrose ontstaan. Het handhaven van een ideale lichaamssamenstelling vermindert de pijn in de ontstoken gewrichten en vermindert het risico op gewrichtsproblemen.
- Lager risico op sommige vormen van kanker: Sommige vormen van kanker, zoals pancreaskanker, nierkanker, colorectale kanker en borstkanker enz., hebben een sterke associatie met lichaamsvetten. Een ideale lichaamssamenstelling verlaagt het risico op dergelijke levensbedreigende vormen van kanker.
Onthoud dat de lichaamssamenstelling slechts een van de vele aspecten is van ziektepreventie, en dat andere risicofactoren zoals overmatig alcoholisme, roken, slaapgebrek, hogere stressniveaus, sedentaire levensstijl en ontoereikende voeding, enz., moeten worden gecombineerd voor betere resultaten. Het hebben van een goede lichaamssamenstelling is geen garantie voor ziektepreventie, maar het is toch een goede zaak om over na te denken.