Acne: definitie, typen, oorzaak, symptomen, diagnose en behandelingen

Gerelateerde producten
De belangrijkste 7 soorten acne
Acne is een veel voorkomende huidaandoening die ontstaat wanneer de haarzakjes verstopt raken met dode huidcellen, vuil en talg en geïnfecteerd raken met bacteriën of schimmels. Verstoppingen en infecties resulteren in de ontwikkeling van karakteristieke laesies zoals mee-eters, whiteheads en puistjes. Het ontwikkelt zich over het hele lichaam, inclusief het gezicht, de rug, de schouders en de borst, maar het is beter zichtbaar op het gezicht en tast de cosmetische schoonheid aan. Door de verstopping van de poriën met talg en dode cellen kunnen de opportunistische bacteriën op de huid groeien, waardoor tekenen van ontsteking ontstaan, zoals pijn, hitte, roodheid en zwelling.
Mensen van alle leeftijden, rassen en geslachten ervaren het. Tieners en jongere volwassenen zijn echter gevoeliger. Het is wijdverspreid, en 34.5% van de mensen in Groot-Brittannië krijgt op een bepaald moment in hun leven last van acne, en 11.5% van de volwassenen krijgt ooit last van acne. Afhankelijk van de verschillen in het huidtype, de aard van de immuunrespons en oorzakelijke factoren, worden verschillende soorten acne-laesies waargenomen, bijvoorbeeld whiteheads, mee-eters, puistjes, puistjes, cysten en modules. Hoewel de belangrijkste oorzaken, d.w.z. de overmatige productie van talg, de overmatige afscheiding van dode huidcellen en infectie door opportunistische ziekteverwekkers, dezelfde zijn, zijn er ook veel risicofactoren zoals leeftijd, hormonale schommelingen, leeftijd, gebruik van bepaalde medicijnen, diëten, stress, allergische reacties, enz. Ongeacht de oorzaken, risicofactoren en de aan- of afwezigheid van specifieke laesies, wordt het een bron van zorg, vooral voor jongeren.
Wat is acne?
Acne (bekend als acne vulgaris) ontstaat als gevolg van verstoringen in de homeostase tussen de haarzakjes, huidporiën, opportunistische pathogenen en huidklieren.
De huid heeft talgklieren die in verbinding staan met de haarzakjes. Bij een normale huid wordt het door de talgklieren geproduceerde talg op het huidoppervlak afgegeven via een porie, de opening in het haarzakje. Keratinocyten zijn de gespecialiseerde cellen die de haarzakjes bekleden. Tijdens het afstoten van dode huidcellen worden deze keratinocyten naar het huidoppervlak verheven. Tijdens acne blijven de keratinocyten, het talg en de haren aan elkaar plakken in de porie, waardoor wordt voorkomen dat de keratinocyten worden uitgestoten en dus wordt verhinderd dat het talg het huidoppervlak bereikt. Deze situatie creëert een ideale situatie waarin de bacteriën op de huid zich kunnen vermenigvuldigen, waardoor infecties en puistjes kunnen ontstaan.
Wat is een andere term voor acne?
De medische term voor acne is acne vulgaris. Het wordt gekenmerkt door de gemengde uitbarstingen van niet-inflammatoire en inflammatoire huidlaesies en verschilt van modulaire of cystische acne. Afhankelijk van de aard van huidlaesies worden ook verschillende andere namen gebruikt, zoals puistjes, whiteheads, pizzaface, rosacea, mee-eters, puistjes, puistjes, modules, cysten en huidontsteking.
Wat is de classificatie van acne?
Classificatie van acne verwijst naar het categoriseren van acne in verschillende typen, afhankelijk van de soorten laesies, de aard van de veroorzakende laesies en de ernst van de ziekte.
- Op basis van de ernst is het onderverdeeld in mild, met in totaal minder dan 30 laesies; matig, met in totaal 30-125 laesies; en ernstig, met in totaal meer dan 125 laesies.
- Op basis van de oorzaken gaat het om hormonale acne, schimmelacne, mechanische acne, bacteriële acne, comedonale acne, inflammatoire acne, door geneesmiddelen veroorzaakte acne, chemische acne, enz.
- Op basis van de soorten laesies is het cystische acne, nodulaire acne, papulaire acne, pustulaire acne, nodulaire acne en cystische acne.
Hoe ontstaat acne?
Het begint als hele kleine comedonen, de witte of donkere vleeskleurige bultjes die zich op de huid ontwikkelen, waardoor deze een ruwe textuur krijgt. De micro-comedonen zijn erg klein om te zien; deze comedonen veranderen vervolgens in mee-eters en whiteheads en worden zichtbaar. De omvang van de comedonen blijft toenemen, waardoor de haarzakjeswand kapot gaat en ontstekingen ontstaan. De diepere poriën veroorzaken meer pijn en acne, waardoor cysten en modules ontstaan.
Acne ontstaat als reactie op interne en externe factoren. De interne factoren die verantwoordelijk zijn zijn;
Ontsteking: Veel bacteriën (zoals Cutibacterium acnes, Staphylococcus epidermitis en streptocossus) zijn aanwezig op de huid. Dit zijn de opportunistische bacteriën die waar mogelijk infecties veroorzaken en enzymen en afvalproducten vrijgeven die ter plaatse ontstekingen veroorzaken.
Hyperkeratinisatie: Het treedt op wanneer de dode cellen in de haarzakjes niet worden geëxfolieerd en de poriën verstoppen door klontjes te vormen.
Verhoogde talgproductie: Het ontstaat door de verhoogde gevoeligheid van de talgklieren in de huid voor de androgenen.
Genetische factoren: Verschillende genetische factoren zijn verantwoordelijk voor het huidtype, en de aard en productie van talg worden geërfd van de ouders.
Op dezelfde manier veroorzaken verschillende externe factoren ook acne vanwege andere factoren. Dit zijn:
Slaapgebrek en stress: Deze factoren verhogen de cortisolspiegel en de talgproductie.
Het gebruik van bepaalde medicijnen: Bepaalde medicijnen zoals anticonvulsiva en steroïden zijn ook verantwoordelijk voor acne.
Blootstelling aan zonlicht en straling: Het zorgt ervoor dat het talg oxideert, waardoor de kans groter wordt dat het verstopt raakt.
Endocriene stoornissen tijdens de zwangerschap, ziekten zoals polycysteus ovariumsyndroom (PCOS), enz.
Chemische stoffen in de huidverzorgingsproducten: De kwaliteit van huidverzorging is alomtegenwoordig, aangezien sommige chemicaliën in deze producten de huid irriteren, ontstekingen veroorzaken en een gunstige omgeving creëren voor de ontwikkeling van acne.
Wat zijn de verschillende soorten acne?
Mensen ervaren verschillende soorten acne, afhankelijk van de oorzaken en aard van de laesies. Bijvoorbeeld;
- Schimmelacne (pityrosporum folliculitis), een ondraaglijke en jeukende vorm van acne veroorzaakt door de ophoping van gisten in de haarzakjes,
- Cystische acne (waarbij zich met pus gevulde diepe knobbeltjes en puistjes vormen die na genezing een litteken achterlaten)
- Nodulaire acne, een ernstige vorm van acne die puistjes op de huid en nodulaire onder de huid veroorzaakt,
- Hormonale acne komt vooral voor bij jonge meisjes en jongens als gevolg van hormonale veranderingen.
- Acne-mechanica treedt op wanneer de huid wordt blootgesteld aan extreme druk, wrijving en hitte. Het wordt vaak ervaren als gevolg van het gebruik van sportartikelen zoals baseballpetten of helmen, en wordt door sport veroorzaakte acne genoemd.
- Acne conglobata: In deze conditievormen zich verschillende onderling verbonden en ontstoken modules onder de huid, die ernstige acne veroorzaken. Het treft vaak de billen, armen, borst en nek en laat na genezing littekens achter. Het komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen en is vaak het gevolg van het gebruik van testosteron of steroïden.
- Acnecosmetica: Dit type acne ontstaat als gevolg van allergische reacties op huidproducten zoals haarverzorgingsproducten, vochtinbrengende crèmes en crèmes. Het is een comedonale vorm van acne.
- Acne Rosacea: Het komt vaker voor bij volwassenen ouder dan 30 jaar. Het ontwikkelt zich alleen op het gezicht en komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. De bultjes en puistjes vormen zich op de huid, samen met andere tekenen zoals kleine bloedvaatjes op de wangen en neus en een rood rood gezicht. Sommige factoren, zoals stress, het drinken van hete vloeistoffen, het eten van heet gekruid voedsel en blootstelling aan chemicaliën en zonlicht, verergeren dit.
- Excoriated acne is een chronische vorm van acne, en mensen die eraan lijden krijgen meer puistjes dan normaal, zelfs op een gezonde huid.
Waardoor ontstaat acne?
Naast de rol van talg en haarzakjes veroorzaken verschillende andere factoren ook acute acne en verergeren ze de acne vanwege andere oorzaken. Deze oorzaken zijn onder meer hormonale onevenwichtigheden, stress, hogere cortisolspiegels en ongezonde diëten en junkfood.
Stress
Stress wordt ervaren als het lichaam reageert op elke uitdaging of eis die als gevaar of bedreiging wordt ervaren. Deze triggers zijn psychologisch, emotioneel of fysiek. Vaak is het niet de directe oorzaak van acne; het resulteert echter in ernstige acne als gevolg van andere oorzaken. Het is in veel gevallen de primaire trigger en de belangrijkste bij maximaal 82% van de patiënten, zoals opgemerkt door Dae Hun Suh, MD. Stress is verantwoordelijk voor incidentele opflakkeringen van acne, zoals vóór een evenement, een date, een stressvolle werkpresentatie of een reünie. Stress doet dit door de niveaus van bepaalde hormonen zoals cortisol en androgenen te veranderen.
Deze stresshormonen komen vrij tijdens stress wanneer het lichaam overschakelt naar een vecht- of vluchtreactie. Deze hormonen veroorzaken een toename van de olieproductie door de olieklieren en zweet door de zweetklieren. Angst, angst en stress verergeren de situatie ook door de productie van cytokines te verhogen, de ontstekingseiwitten die ontstekingen veroorzaken in de gebieden rond de talgklieren die talg produceren. Stress verstoort ook gezonde gewoonten, en een gestreste persoon heeft meer kans om abnormaal te eten of slaapgebrek of slaap van slechte kwaliteit te hebben, waardoor de situatie verergert. Sommige mensen beginnen vaak met roken als ze te maken krijgen met stress of als ze aan de huid prikken of krabben, wat ook niet helpt.
Bacteriën
Veel bacteriën leven op een intacte huid en een gezond evenwicht van deze bacteriën is essentieel voor een gezonde huid. Een verstoring van dit evenwicht speelt een rol bij het ontstaan van acne. Hoewel veel bacteriën op de huid acne veroorzaken, speelt Cutibacterium acnes (voorheen propionibacterium acnesgenoemd) een belangrijke rol. Het gebruikt talg als energiebron, en de aanwezigheid en proliferatie ervan veroorzaken een lokale immuunrespons en ontsteking. Het is echter aanwezig in de huidporiën van mensen met en zonder acne; daarom is alleen de aanwezigheid niet de oorzaak van acne, en zouden zich andere risicofactoren moeten ophopen.
De onderzoekers hebben enkele stamverschillen gevonden in P. acnes bij mensen met en zonder acne en merkte op dat de spanningen van P. acnes bij de mensen die geen acne hebben, is er een grotere overvloed aan genen die betrokken zijn bij de stofwisseling, en deze genen remden de kolonisatie van schadelijke bacteriën op de huid. Aan de andere kant hebben de stammen van P. acnes bij de mensen die acne ontwikkelden meer virulentie-gerelateerde genen. Deze genen veroorzaken meer productie van bacteriële toxines die ontstekingen en acne veroorzaken. Het bestuderen van de samenstelling van de bacteriële gemeenschap op de huid is dus noodzakelijk voor een meer gerichte therapie.
Daarnaast worden veel andere commensale bacteriën ook ziekteverwekkers wanneer de kans zich voordoet en veroorzaken acne. Deze omvatten Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus aureus, Klebsiella pneumoniae, Cutibacterium granulosum, enz., die de geïnfecteerde weefsels binnendringen en enkele complicaties veroorzaken. Er moet echter worden opgemerkt dat de relaties en mechanismen achter de oorzaak van acne nog steeds volledig moeten worden begrepen, en dat er meer onderzoek nodig is om deze relatie te onderzoeken.
Dieet
Voeding is geen directe oorzaak van acne, maar sommige voedingsmiddelen helpen acne onder controle te houden, terwijl andere de reeds bestaande situatie verergeren. Sommige voedingsmiddelen die acne beïnvloeden zijn:
Melk: Mensen die meer melk drinken, hebben meer kans op het ontwikkelen van acne. De reden moet worden opgehelderd. Er wordt echter verondersteld dat sommige hormonen in koemelk (vooral als ze zwanger is) het menselijk lichaam bereiken via melkconsumptie, waardoor acne ontstaat. Melkvet verhoogt ook het risico door de stofwisseling te beïnvloeden.
Suikerhoudende dranken: Suikerhoudende dranken en sommige koolhydraatrijke sappen verhogen het risico op acne. Denk hierbij aan frisdranken, frisdrank, cake, etc. Deze voedingsmiddelen veroorzaken een verhoging van de bloedsuikerspiegel. Bacteriën gebruiken deze suiker als voedsel en de hormonale activiteit om meer insuline te produceren verstoort ook de niveaus van andere hormonen.
Chocolade: Uit onderzoek is gebleken dat het risico op acne groter is bij mensen die chocolade eten. De exacte reden is onduidelijk, maar sommige chocolaatjes zijn rijk aan melk en suiker. Pure chocolade met weinig melk en suiker is een betere optie. Donkere chocolade is niet veilig voor mensen met een acnegevoelige huid, aangezien de gemiddelde consumptie ervan over vier weken de situatie bij mannen met een acnegevoelige huid verergerde, zo blijkt uit een studie gepubliceerd in het International Journal of Dermatology in 2011.
Vezelarm voedsel: De exacte oorzaak is onbekend, maar meer vezels in de voeding verminderen het risico op acne. Sommige deskundigen brengen dit in verband met het feit dat het hoge vezelgehalte in de voeding helpt de bloedsuikerspiegel onder controle te houden, wat een belangrijke rol speelt bij de ontwikkeling van acne. Dus mensen die minder vezelrijke voedingsmiddelen gebruiken, zoals pasta, witte rijst, zuivelproducten, pindakaas, eieren en mals vlees, zoals gevogelte en vis, zullen waarschijnlijk acne ontwikkelen.
Vette voedingsmiddelen: Er bestaat een mythe in de populaire cultuur dat het eten van vette voedingsmiddelen acne veroorzaakt. Er is echter geen verband tussen deze twee gevonden, omdat dergelijke voedingsmiddelen geen acne veroorzaken of verergeren. Olie uit verschillende bronnen, zoals een frituurpan, komt echter soms op de huid terecht en veroorzaakt huidproblemen doordat het aan de poriën blijft plakken en deze verstopt.
Geraffineerde suikers en granen: De incidentie van acne is hoog bij mensen die meer geraffineerde granen en suikers consumeren. Uit onderzoek is gebleken dat voedingsmiddelen met een hoog suikergehalte 54% meer risico hebben om acne te veroorzaken. Uitzonderlijk risicovolle voedingsmiddelen zijn gezoete dranken, zoetstoffen zoals honing, ahornsiroop, rietsuiker, pasta bereid uit witte bloem, rijstnoedels, witte rijst, desserts, ontbijtgranen of brood bereid uit witte bloem. De effecten van deze voedingsmiddelen zijn te wijten aan hun hoge glycemische index (het vermogen om de bloedsuikerspiegel snel te verhogen) en veranderingen in het insulinegehalte. Hogere insulinespiegels veroorzaken hogere androgeenspiegels en verhoogde insulineproductie, zoals groeifactor 1 (IGF-1). Deze groeifactor veroorzaakt acne door de talgproductie en de groei van huidcellen te verhogen.
Fastfood: Fastfood is rijk aan vetten en calorieën. Deze voedingsmiddelen zijn milkshakes, frisdranken, frites, hotdogs, nuggets en hamburgers, die doorgaans deel uitmaken van het Europese dieet. Uit een ander onderzoek bleek dat het regelmatig eten van hamburgers een 53% hoger risico op het veroorzaken van acne veroorzaakte. De reden waarom vetrijk voedsel het risico op acne vergroot, is nog niet goed bekend. Het is echter bekend dat veranderingen in hormoonspiegels en genexpressie essentiële factoren zijn. De meeste onderzoeken over dit onderwerp maakten echter alleen gebruik van zelfgerapporteerde informatie en zijn niet wetenschappelijk geldig, en er is meer onderzoek nodig.
Wei-eiwit: Het is een voedingssupplement dat voornamelijk door bodybuilders wordt gebruikt. Het is een rijke bron van aminozuren glutamine en leucine. Deze aminozuren verhogen de vernieuwing van de huidcellen, waardoor acne ontstaat. Deze aminozuren veroorzaken ook een verhoogde productie van IGF-1, wat ook verband houdt met acne. Dergelijke voedingsmiddelen moeten worden gebruikt na overleg met de dermatoloog, vooral bij mensen die zich zorgen maken over hun huid.
Genetica
Hoewel mensen van alle leeftijden, etniciteiten en rassen acne ervaren, speelt de familiegeschiedenis een rol, aangezien kinderen van acnepatiënten ernstigere acne ervaren. De genetische, individuele en omgevingsfactoren vormen samen acne.
Het wordt vaak opgemerkt dat kinderen met acne dit probleem meestal ook bij hun ouders of broers en zussen hebben, en onderzoeken hebben aangetoond dat het risico hoger is bij tweelingbaby's van kinderen met acne. Uit een Australisch onderzoek bij adolescente tweelingen bleek dat de uitscheiding en samenstelling van talg meer correleren bij de monozygote tweelingen dan bij de heterozygote tweelingen, inclusief bijna dezelfde samenstelling van (%) vetzuren met vertakte ketens. Er is vastgesteld dat de erfelijkheidsschattingen voor acne in het bereik van 50-80%liggen. Het betekent dat 50-80% van de resultaten voortkomt uit genetische variaties tussen individuen.
Op dezelfde manier constateerde een ander grootschalig onderzoek in Groot-Brittannië een erfelijkheidsgraad van 80%. Bij deze studie waren 20.165 personen betrokken. Er werd waargenomen dat tot 47% met acne ten minste één broer of zus met matige tot ernstige acne had, terwijl het percentage slechts 15% was bij de tweelingen zonder acne. De reden waarom genetische factoren acne veroorzaken blijft onduidelijk. Het houdt echter verband met de niveaus van apolipoproteïne, androgenen en andere hormonen die genetische factoren beïnvloeden.
In dezelfde zin, 25% van de tweelingen met acne merkten op dat minstens één of beide broers en zussen een geschiedenis van acne hadden, terwijl dit percentage slechts 4% was bij de tweelingen zonder acne. Uit de langetermijngegevens bleek dat deze tweelingen ook acne overdroegen aan de volgende generatie, en 41% van de tweelingen met acne kreeg baby's met acne, terwijl slechts 17% van de tweelingen zonder acne kinderen met acne kreeg.
Het risico op acne lijkt bij bepaalde etnische groepen hoger te zijn dan bij andere. Uit een onderzoek in de VS is bijvoorbeeld gebleken dat Amerikaanse tieners van Europese afkomst een a 2,44 keer hoger risico op de ontwikkeling van acne hebben dan de algemene bevolking. Acne houdt ook verband met veel andere aandoeningen, en er werd opgemerkt dat personen met een hogere incidentie van acne een hoger risico hebben op borst- en prostaatkanker, aangezien al deze aandoeningen op de een of andere manier verband houden met de androgeenspiegels. Het bereiken van een gezonde talgbalans op de huid is erg belangrijk, omdat te weinig of te veel ervan problemen veroorzaakt. Het talg wordt geproduceerd door de talgklieren, die met duizenden in de huid aanwezig zijn met een hoge dichtheid op de hoofdhuid, borst en gezicht. De talg is een mengsel van was, cholesterol, esters, triglyceriden en squaleen. Het beschermt, smeert en hydrateert de huid en helpt de huidbarrière in stand te houden.
Sebum
Talg is een natuurlijke olie die de huid produceert en essentieel is voor het behoud van de gezondheid van de huid. Het bereiken van een gezonde talgbalans op de huid is erg belangrijk, omdat te weinig of te veel ervan problemen veroorzaakt. Het talg wordt geproduceerd door de talgklieren, die met duizenden in de huid aanwezig zijn met een hoge dichtheid op de hoofdhuid, borst en gezicht. De talg is een mengsel van was, cholesterol, esters, triglyceriden en squaleen. Het beschermt, smeert en hydrateert de huid en helpt de huidbarrière in stand te houden.
Overmatige talgproductie wordt in verband gebracht met acne, en deze twee dingen hebben een sterk verband. De dode huidcellen blokkeren vaak de poriën in de huid, waardoor het talg onder de huid wordt vastgehouden. Dit opgesloten talg resulteert in de vorming van comedonen. Er ontstaat een vlek als deze comedonen gesloten zijn en er geen luchtstroom is. Talg speelt dus een rol bij het gevoelig maken van de huid voor acne; het beheersen van de talgproductie en het regelmatig exfoliëren van de dode cellen helpen acne onder controle te houden.
De samenstelling van talg verschilt bij zowel de acne-gevoelige als de normale huid, hoewel de totale hoeveelheid acne op de acne-gevoelige huid hoger is. Het talg van een huid die gevoelig is voor acne bevat minder vrije vetzuren en aanzienlijk hogere niveaus van squaleen (tot 2.2 maal hoger). Squaleen vormt ook een significanter deel van de totale lipiden bij acnepatiënten vergeleken met het gemiddelde (20% versus 15%). Daarom is squaleen een biomarker voor het diagnosticeren van acne.
Dode huidcellen
Cellen zijn de functionele eenheden van het lichaam en er zijn biljoenen cellen in het lichaam. Deze cellen halen voeding en zuurstof uit het bloed en voeren alle levensprocessen uit. Elke cel van het lichaam heeft een specifiek leven voltooid in de vorm van een levenscyclus. Aan het einde van deze cyclus sterft de cel en wordt een dode huidcel. Deze dode cellen beginnen net als een dood lichaam te rotten en worden grotendeels automatisch van de huid verwijderd. Desquamatie is een natuurlijk proces dat plaatsvindt op de huid en in het lichaam en dat verantwoordelijk is voor het verwijderen van dode cellen. Elk uur worden er meer dan 30.000-40.000 dode cellen van een gezonde huid afgeschilferd. Soms echter, als gevolg van problemen zoals het gebruik van huidproducten op chemische basis, verwondingen, gebrek aan goede reiniging, veroudering, allergische reacties of blootstelling aan zonlicht en emoties, beginnen meer cellen af te sterven dan normaal en in plaats van af te werpen, beginnen deze cellen zich op te hopen op de huid, wat leidt tot schadelijke en ongewenste huidproblemen. De aanwezigheid van meer dode cellen op de huid wordt aangegeven door tekenen zoals een ruwe, schilferige, doffe huid en verstopte poriën, waardoor ontstekingen en acne ontstaan.
De dode cellen dragen via verschillende mechanismen bij aan acne;
- De dode cellen hopen zich op de huid op en vormen een mengsel van huidafscheidingen zoals zweet en talg. Dit mengsel blokkeert de huidporiën en houdt vuil en ziektekiemen daaronder vast. Deze bacteriën veroorzaken lokale infecties en ontstekingen, resulterend in verschillende vormen van acne-achtige puistjes, mee-eters, whiteheads, enz.
- De dode huidcellen verhogen de talgproductie door de talgklieren te stimuleren. De aanwezigheid van dode cellen op de huid veroorzaakt een ontstekingsreactie die leidt tot de stimulatie van de talgklieren. Een hogere talgproductie verhoogt de kans op acne doordat de huidporiën verstopt raken.
- Dode huidcellen scheuren vaak en laten hun enzymen vrij op de huid, wat irritatie en jeuk veroorzaakt, wat resulteert in acne. De huid wordt vatbaarder voor bacteriële infecties.
Daarom is het essentieel om de huid regelmatig te exfoliëren om dode huidcellen te verwijderen.
Overmatige olieproductie
Op elk huidtype is altijd een bepaalde hoeveelheid olie aanwezig. De aanwezigheid van een overmatige hoeveelheid olie op de huid staat bekend als seborrhea (vette huid). Deze oliën zijn afkomstig uit verschillende bronnen zoals;
- Sebaceous klieren, dit zijn kleine klieren in de huid, produceren talg, een complex mengsel van verschillende componenten.
- Oliën uit externe bronnen, zoals verontreinigende stoffen, huidverzorgingsproducten en het gebruik van kruidenproducten enz., hopen zich ook op op de huid. Het gebruik van vochtinbrengende crèmes veroorzaakt ook een vette huid.
De overmatige olieproductie is te wijten aan hormonale en genetische factoren. Sommige hormonale veranderingen tijdens de zwangerschap, de menopauze, de puberteit en de menopauze veroorzaken een verhoogde productie van huidoliën. Sommige genetische factoren spelen ook een rol, omdat sommige mensen een vettere huid hebben dan anderen.
Overmatige oliën op de huid veroorzaken een verhoogd risico op het ontwikkelen van acne. Het resulteert in het verstoppen van de poriën die de bacteriën en het vuil vasthouden, waardoor ontstekingen en acne ontstaan. De ontsteking resulteert in roodheid, pijn en zwelling. De vette huid zorgt voor meer talgproductie, waardoor de situatie verder verslechtert.
De aanwezigheid van een vette huid heeft veel voordelen, zoals een betere huidskleur en minder rimpels. Het heeft echter psychologische implicaties, en mensen met acne hebben af en toe gevoelens van frustratie, schaamte, zelfbewustzijn, irritatie en onaantrekkelijkheid. Hoewel de aanwezigheid van een vette huid gepaard gaat met een groter risicoop acne, is het hebben van een vette huid niet slecht. Met de juiste behandeling is het mogelijk om het risico op acne te verminderen.
Hormonale activiteiten
Hormonale veranderingen, vooral een stijging van testosteron en andere androgenen, veroorzaken een type acne dat bekend staat als hormonale acne. De term wordt niet gebruikt door medische professionals en is online en in tijdschriften te vinden. Verhoogde niveaus van deze hormonen veroorzaken veranderingen zoals een verhoogde talgproductie, veranderde activiteit en vernieuwing van de huidcellen, bacteriële kolonisatie en ontstekingen, die allemaal bijdragen aan de ontwikkeling van acne. De testosteronniveaus beginnen te stijgen als iemand de puberteit ingaat, wat een reeks gebeurtenissen teweegbrengt die leiden tot de ontwikkeling van acne. De andere hormonale veranderingen die optreden tijdens menstruatie, zwangerschap en menopauze verhogen ook het risico op acne. Meer in het bijzonder is een dalend oestrogeenniveau richting de menopauze een oorzaak van acne bij vrouwen. De rol van progesteron is echter niet eenvoudig.
Net zoals de hormonen de huid beïnvloeden, zijn hormonale ziekten zoals polycysteuze ovariumziekte (PCOS) enz. dat ook.
Menopauze en acne: Oudere vrouwen van in de veertig of vijftig ervaren aanhoudende en milde tot matige acne. Er zijn verschillende oorzaken aan toegeschreven, waaronder hormonale veranderingen, en research heeft opgemerkt dat de dalende oestrogeenspiegels een crucialere rol spelen dan de androgeenspiegels. De hormonale veranderingen stimuleren de talgklieren en beïnvloeden ook de vernieuwing van de huidcellen. Soms wordt deze vorm van acne menopauze-acne genoemd. Andere factoren, zoals diëten die rijk zijn aan suikers en geraffineerde granen, het voortdurend plukken of uitknijpen van de puistjes, hoge luchtvochtigheid, vervuiling en stress dragen ook bij. Veranderingen in levensstijl aanbrengen, b.v. het verlagen van de druk en het verbeteren van de slaap helpt, maar bij ernstigere gevallen is hormoonsubstitutietherapie nodig.
Kunnen bepaalde medicijnen acne veroorzaken?
Ja, sommige medicijnen zoals anticonvulsiva, barbituraten, corticosteroïden, androgene steroïden, DHEA of jodiden, bromiden en lithium enz. veroorzaken acne, onder andere bijwerkingen. Volgens de deskundigen komt het door medicijnen veroorzaakte type acne echter niet vaak voor. De meeste acne-achtige laesies die optreden na het gebruik van bepaalde medicijnen zijn geen acne, maar zijn acne-achtige medicijnreacties. Sommige andere geneesmiddelen die acne-achtige uitbarstingen veroorzaken zijn hydroxychloroquine, naproxen, corticotropine, isoniazide en nystatine. Ze worden opgemerkt wanneer iemand wekenlang bepaalde medicijnen (zoals corticosteroïden) gebruikt. De huid breekt uit als acne. Ze verschillen echter van acne, omdat ze meer op de rug voorkomen en minder op het gezicht.
Sommige medicijnen veroorzaken acne door de hormoonspiegels te beïnvloeden. Heel vaak ontwikkelen de vrouwen die een testosteronbevattende hormoonsubstitutietherapie krijgen, acne. Op dezelfde manier ontwikkelen mannen die androgene steroïden gebruiken voor spiermassa ook acne (bodybuildersacne).
Sommige andere medicijnen die acne veroorzaken zijn;
- Corticosteroïden: Corticosteroïden worden gebruikt om ontstekingen en pijn te verlichten. Ze verergeren de acne als bijwerking. Het exacte mechanisme van hoe ze dit veroorzaken, moet nog worden ontdekt. Uit het onderzoek is echter gebleken dat de oorzaak de activering is van genen van Toll-achtige receptoren, die betrokken zijn bij ontstekingen. De steroïden die rechtstreeks op de huid worden aangebracht, veroorzaken eerder acne dan de steroïden die worden ingeademd.
- Voorbehoedmiddelen: Geboorte controlepillen bevatten hormonen, oestrogeen, progestageen of beide. Naast het voorkomen van ongeplande zwangerschappen, veroorzaken deze pillen ook acne. De oudere vormen van progestageen hebben meer androgene effecten en worden vaker geassocieerd met acne dan de nieuwe progestagenen. De relatie is echter complex; Sommige voorbehoedmiddelen worden gebruikt om acne te behandelen.
- Lithium: Lithium wordt zelden gebruikt om een bipolaire stoornis te behandelen, of soms wordt het off-label gebruikt voor andere aandoeningen zoals depressie. Het veroorzaakt echter acne door ontsteking van de huidporiën te veroorzaken en door verstopping van de huidporiën door de cellen te veroorzaken. Het stoppen van lithium zal deze effecten waarschijnlijk voorkomen. Een dergelijke stap moet echter worden genomen na overleg met de arts.
- Antikankermedicijnen: Chemotherapeutische medicijnen worden gebruikt om kankercellen te doden. Deze medicijnen, vooral de medicijnen die plaatselijk worden gebruikt, veroorzaken huiduitslag die lijkt op acne en maken de huid gevoelig. Van sommige epidermale groeifactorreceptorremmers (EGFR-remmers), zoals erlotinib (Tarceva), cetuximab (Erbitux) en afatinib (Gilotrif), is vooral bekend dat ze deze laesies veroorzaken.
- Anti-epileptica: Anti-epileptica medicijnen zoals fenytoïne, enz., vertragen de hersenactiviteit en behandelen aanvallen. Het is echter bekend dat ze de reeds aanhoudende acne veroorzaken of verergeren. Enkele andere geneesmiddelen in deze categorie zijn carbamazepine en fenobarbital. Het exacte mechanisme van hoe deze medicijnen acne veroorzaken, moet nog volledig worden begrepen. Er zijn echter veel veiligere alternatieven beschikbaar, en iemand die zich te veel zorgen maakt over acne, moet de arts raadplegen voor andere opties.
- Lamotrigine: Het behandelt aanvallen en bipolaire stoornissen en zorgt ervoor dat de hersenen de stemming stabiliseren. Het is gekoppeld aan bepaalde huidaandoeningen, waaronder acne. Het mechanisme moet worden begrepen, maar 10% van de gebruikers meldt huiduitslag en acne. Sommige mensen ervaren ernstigere huiduitslag, zoals toxische epidermale necrolyse (TEN) en het Stevens-Johnson-syndroom, die gevaarlijk zijn als ze niet worden behandeld.
Wat zijn de tekenen en symptomen van acne?
Het optreden van acne veroorzaakt fysieke symptomen (vorming van mee-eters, whiteheads, puistjes, cysten of knobbeltjes of beide) en psychologische symptomen zoals depressie en een lager zelfbeeld. Soms laten de acnelaesies donkere vlekken en littekens achter op de huid die permanente cosmetische vlekken worden.
- Mee-eters: De medische term voor mee-eters is open comedo (open porie). Mee-eters ontstaan wanneer dode huidcellen en overmatig talg zich ophopen in de huidporiën en de opening ervan vergroten, wat op een mee-eter lijkt. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, is zwart niet het gevolg van opgesloten vuil. Het lijkt te wijten aan de chemische reactie van de opgesloten inhoud met de lucht.
- Whiteheads: De gesloten comedonen (gesloten porie) ontstaan wanneer de opeenhoping van dode huidcellen en olie ervoor zorgt dat de porieopening uitpuilt zonder dat er een deurtje aanwezig is. Het is een verheven vlek en is vleeskleurig of wit.
- Puistje: Er vormen zich twee soorten puistjes: puistjes met pus en puistjes zonder puistjes. Het ontstaat wanneer de opeenhoping van dode huidcellen en oliën bacteriën opvangt die gewoonlijk op de huid aanwezig zijn. De bacteriën vermenigvuldigen zich snel in de olie, waardoor ontstekingen en puistjes ontstaan.
- Cysten of knobbeltjes: De cysten of knobbeltjes ontstaan wanneer de ontsteking veroorzaakt door bacteriën die in de huidporiën gevangen zitten door de opeenhoping van oliën en dode huidcellen dieper in de huid doordringt en pijnlijke en gevoelige laesies veroorzaakt. De cysten bevatten pus die zachter aanvoelt, terwijl de knobbeltjes zonder pus moeilijk te hanteren zijn.
- Acnelittekens: Soms blijft er een permanent litteken achter nadat de acne is verdwenen. Sommige plekken zijn verhoogd, terwijl andere depressies veroorzaken. Langdurige acne, vooral als deze niet wordt behandeld of als een bloedverwant of een naast familielid acnelittekens heeft, verhoogt het risico op het ontwikkelen van puistjes.
- Donkere vlekken op de huid: Sommige mensen vinden een plekje op de plaats van eerdere acne-laesies nadat de acne is verdwenen. Deze vlakke plek heeft verschillende kleuren, zoals bruin, zwart, paars, roze of rood, en wordt vaak verward met permanente littekens. In tegenstelling tot de meer permanente littekens verdwijnen deze vlekken echter automatisch, hoewel dit enige tijd kan duren. Over het algemeen duurt het herstel op een donkere plek langer dan op een lichtere plek. Een goede behandeling en verzorging zijn ook nuttig om de gebieden eerder te verlichten.
- Depressie; Acne wordt een bron van zorgen, vooral bij tieners en jongeren die zich meer zorgen maken over hun cosmetische schoonheid. Sommige mensen met ernstige problemen melden gedachten over zelfbeschadiging of zelfmoord. Om deze situatie te voorkomen, raden dermatologen aan om acne in de beginfase serieus te nemen en de behandeling langdurig voort te zetten om puistjes te voorkomen.
- Slecht zelfbeeld: Acne tast het zelfvertrouwen en de eigenwaarde aan, vooral bij tieners en jonge volwassenen, en heeft ernstige gevolgen voor hun toekomstige leven. Het belemmert het vermogen van een persoon om carrièredoelen te bereiken, nieuwe vrienden te maken, een sollicitatiegesprek te voeren en relatieproblemen. Al deze dingen voegen frustratie en angst toe aan het leven.
Waar komt acne het meest waarschijnlijk voor?
Acne is een huidaandoening en ontstaat overal op de huid waar haarzakjes en poriën voorkomen. Meer specifieke locaties zijn het gezicht, het voorhoofd, de schouders, de bovenrug en de borst. De reden dat het in deze gebieden vaker voorkomt, is dat deze locaties meer olieklieren hebben dan andere gebieden. Acne op het voorhoofd en gezicht komt echter vaker voor dan op de verschillende lichaamsdelen en veroorzaakt meer zorgen. De ernst van acne op de voorkant en het voorhoofd is waarschijnlijk ook hoger omdat deze gebieden vaak met de handen worden aangeraakt en te maken krijgen met milieuvervuiling. Daarom is het waarschijnlijk dat acne in het gezicht en op het voorhoofd ernstiger zal zijn, waardoor er meer permanente littekens en meer wijdverspreide zwart- en withoofden achterblijven.
Hoe wordt acne gediagnosticeerd?
De zorgverlener gebruikt verschillende technieken voor de diagnose. Deze omvatten het afnemen van een anamnese, lichamelijk onderzoek, bloedonderzoek om de hormonale oorzaken te controleren en de bacteriologische analyse van de inhoud van puistjes om de reden te achterhalen.
Huidevaluatie: Het identificeren van soorten laesies is de eerste stap, of het nu gaat om papels, knobbeltjes, whiteheads of mee-eters en of ze inflammatoir of niet-inflammatoir zijn. De artsen isoleren ook laesies van andere gerelateerde huidaandoeningen en beoordelen de ernst van de laesies om ze te categoriseren als mild, ernstig of matig.
Andere dingen die een arts kunnen helpen bij het diagnosticeren van acne zijn:
Medische geschiedenis: De dermatologen moeten de geschiedenis van acne kennen. De cruciale informatie die moet worden genoteerd is de beginleeftijd, de huidige leeftijd, de geschiedenis van de medicatie, de geschiedenis van de menstruatie en hun verband met acne (voor vrouwen), de aanwezigheid van acne in de familie, tekenen van vroege puberteit bij kinderen zoals stemveranderingen, genitale vergroting, schaamhaar, patroonkaalheid, huidverzorgingsroutine, de aanwezigheid van chronische ziekten, eventuele eerdere of huidige behandelingen en psychologische beoordelingen.
Lichamelijk onderzoek: Lichamelijk onderzoek wordt gedaan om de typen te controleren van laesies, zoals open of gesloten comedonen, en inflammatoire laesies, zoals knobbeltjes, pustels en papels, en bestudeer de verdeling van laesies op het gezicht, armen, rug, schouders, borst en voorhoofd, stel het stadium van laesies vast zoals het zich in de vroege stadia (comedonen) of gevorderde stadia (littekens) bevindt en controleer op de aanwezigheid van andere symptomen van hyperandrogenisme zoals eierstoktumoren of vroege puberteit enz. De aan- of afwezigheid van gevolgen, zoals schrikken, hyperpigmentatie, enz., is ook van cruciaal belang.
Differentiële diagnose van andere gerelateerde aandoeningen: De laesies van acne vulgaris lijken op veel andere niet-acne huidaandoeningen en moeten worden onderscheiden. De aandoeningen waarvoor een differentiële diagnose vereist zijn:
- Inflammatoire laesies van het gezicht zoals periorificial dermatitis, rosacea, baardpseudofolliculitis en angiofibroom van het gezicht.
- Niet-inflammatoire laesies van het gezicht zoals talghyperplasie, adnexale tumoren, naevus comedonicus en Favre-Racouchot zonsondergang.
- Toestand van ledematen en romp zoals keratosis pilaris, etterende hidradenitis, steatocystoma multiplex en folliculitis.
Microbiologisch testen: De bacterie C. acnes is de primaire oorzaak en microbiologisch onderzoek is niet vereist, tenzij het onderscheid moet worden gemaakt met andere bacteriële huidinfecties zoals Staphylococcus aureus folliculitis of gramnegatieve folliculitis veroorzaakt door gramnegatieve bacteriën zoals Serratia en Klebsiella.
Endocriene tests: Endocriene tests worden uitgevoerd als de symptomen van hyperandrogenisme duidelijk zijn, bijvoorbeeld bij aandoeningen zoals PCOS. Het testpanel dat wordt gebruikt om de aandoeningen te diagnosticeren die verband houden met hyperandrogenisme zijn follikelstimulerend hormoon (FSH), luteïniserend hormoon (LH), androsteendion, dehydroepiandrosteronsulfaat en vrij en totaal testosteron. De andere toestanden die in de gedifferentieerde diagnose zijn opgenomen, zijn prolactineoverschotten, schildklierziekten en zeldzame endocriene ziekten.
Vrouwen die voorbehoedmiddelen gebruiken en tekenen van een teveel aan androgeen vertonen, moeten ook worden getest. Een endocrinoloog moet deze tests interpreteren. Zodra de diagnose is gesteld, gaan de artsen verder met de behandeling.
Hoe lang duurt acne?
De duur van acne is variabel en hangt af van factoren zoals het individuele huidtype, de ernst van de aandoening en de gebruikte behandelingen. Milde gevallen verdwijnen binnen enkele weken tot enkele maanden, terwijl gecompliceerde en ernstige gevallen jarenlang aanhouden. Soms komt acne voor in periodieke opflakkeringen, die komen en gaan en variabele remissieperioden hebben.
De duur van typen is ook variabel. De puistjes duren bijvoorbeeld meestal tussen de 3-7 dagen en maximaal 1-2 weken, terwijl de mee-eters en whiteheads veel langer duren en littekens jarenlang en zelfs levenslang blijven bestaan. Acne bij tieners blijft gedurende de tienerjaren voortduren en verdwijnt pas als iemand de twintig bereikt.
Wat zijn de verschillende behandelingen voor acne?
Er zijn verschillende opties om acne te behandelen; elk hangt af van het type en de ernst van acne, leeftijd en geslacht, ervaringen uit het verleden met verschillende behandelingen en beschikbaarheid van medicijnen. Het doel van een anti-acnebehandeling is om de bestaande laesies op de huid te behandelen, de vorming van nieuwe te voorkomen en de omstandigheden te verminderen die de vorming van laesies bevorderen. Topische medicijnen, orale medicijnen en behandelde cosmetische producten zijn beschikbaar voor gebruik. Er worden ook enkele nieuwe behandelingsopties gebruikt, zoals chemische peelings en lasertherapie. Voor de behandeling verdelen dermatologen acne in verschillende gradaties. Voor elk type worden verschillende behandelingsopties gebruikt.
Graad 1: Het is een mildere vorm van acne en er worden alleen mee-eters, whiteheads en enkele puisten en papels waargenomen.
Graad 2: Het is een matige vorm van acne en gaat gepaard met de vorming van meerdere puisten en papels op de huid (vooral in het gezicht). Het wordt pustuleuze acne genoemd. De progressie naar ernstige acne wordt benadrukt door de ontwikkeling van meer puisten en papels, ontstekingen in deze knobbeltjes en verspreiding van acne naar andere delen van het lichaam, zoals de borst en de rug.
Graad 3: Het is de nodulocystische en ernstige vorm van acne en omvat de vorming van talrijke ontstoken, pijnlijke en grote knobbeltjes en puisten.
Behandeling voor milde acne
Sommige gevallen van milde acne verdwijnen spontaan met betere zorg en huismiddeltjes. Als ze niet werken, worden sommige OTC-medicinale producten gebruikt. Als ze niet werken, is het tijd om naar de dermatoloog te gaan. De behandelingsopties zijn:
Huismiddeltjes: Het vermijden van voedingsmiddelen die de productie van androgenen veroorzaken, zoals suikerhoudende dranken, suikerhoudend voedsel en geraffineerde koolhydraten, is nuttig. Deze veranderingen verlagen ook de afscheiding van talg.
OTC-behandelingen: Er zijn verschillende OTC-preparaten zoals Differin (0,1% adapalene-gel) op de markt verkrijgbaar, die retinoïden bevatten die de standaard acnebehandeling vormen. Er zijn verschillende plaatselijke zalven en crèmes verkrijgbaar die verschillende concentraties benzoylperoxide bevatten (zoals Persa-Gel-10). Raadpleeg de dermatoloog voor meer opties.
Stressbeheersing: Aangezien stress een predisponerende factor is voor acne, is het op welke manier dan ook nuttig om stress te verminderen. Sommige opties zijn grappige films, tijd doorbrengen met familie en vrienden, yoga en meditatie beoefenen, enz.
Verbeter de huidverzorgingsroutine: Vermijd overmatig gebruik van exfoliërende scrubs, vette producten en niet-comedogene producten die de huidporiën niet verstoppen.
Gezichtsmasker: Sommige maskers worden op de markt gebracht met claims dat ze acne genezen. Er zijn echter geen wetenschappelijke studies die deze beweringen hebben geverifieerd; ze zijn slechts anekdotisch. Handig zijn de zelfgemaakte maskers met avocado-olie en honing.
Medische therapie: Als huismiddeltjes geen of zeer weinig succes hebben, raadpleeg dan de dermatoloog voor medische therapie. De gebruikelijke beschikbare therapieën zijn:
geneesmiddelen op recept: Topische antibiotica zoals clindamycine en erytromycine en lokale anti-acne medicijnen zoals azelaïnezuur (20% topische crème) worden vaak gebruikt. Er worden ook producten voorgeschreven die een hoger gehalte aan retinoïden of benzoylperoxide bevatten.
Hormonale therapie: Sommige geneesmiddelen zoals spironolacton en orale anticonceptiva behandelen hormonale oorzaken zoals hyperandrogenisme.
Lasertherapie is een niet-invasieve en nieuwe methode om infectieveroorzakende bacteriën op de huid te doden.
Chemische peelings: Deze opties zijn nuttig voor het verminderen van acnelittekens. Hoewel er bij mildere acne geen littekens worden verwacht, is het wel mogelijk als er te veel aan de laesies wordt gekrabd.
Behandeling voor matige acne
Er zijn veel verschillende opties beschikbaar voor de behandeling van matige acne. Er worden enkele voordelen verwacht van OTC-producten en zelfzorg; de patiënten moeten een afspraak maken met de arts voor receptgeneesmiddelen. De meest gebruikte receptopties zijn;
Topische behandelingen: Verschillende lokale behandelingsopties zijn;
- Topische retinoïden zoals tazaroteen en tretinoïne helpen de huidporiën te ontstoppen en dode huidcellen te verwijderen. Ze behandelen ook donkere vlekken en hyperpigmentatie.
- Topische antibiotica zoals clindamycine en erytromycine zijn zeer effectief, vooral voor laesies zoals papels en puisten. Ze verlagen ook het risico op secundaire bacteriële infecties en verminderen lokale ontstekingen.
- Actief spironolacton richt zich lokaal op de hormonale oorzaken. Het verlaagt de productie van androgenen zoals testosteron.
Orale medicijnen: Verschillende orale medicijnen die worden gebruikt om acne te behandelen zijn;
- Orale antibiotica zoals doxycycline, werken effectief tegen huidontstekingen. Dermatologen geven echter geen voorkeur aan orale antibiotica voor acne vanwege de angst voor antibioticaresistentie.
- Orale spironolacton wordt gebruikt om hormonale acne te behandelen en de androgenen- en olieproductie in de huid te helpen beheersen.
Gematigde acne is behandelbaar, de enige vereiste is toewijding en focus.
Behandeling van ernstige acne
Voorschrifttherapie wordt gebruikt voor de behandeling van ernstige acne. Een combinatie van plaatselijke en orale medicatie is vaak noodzakelijk, afhankelijk van de specifieke toestand van het individu. Verbetering is niet altijd onmiddellijk en de duur van de behandeling kan variëren op basis van de ernst, levensstijl, omgevingsfactoren, leeftijd, hormoonspiegels en algehele gezondheidstoestand. Omdat acne mensen verschillend treft, bestaat er geen kant-en-klare oplossing en speelt consistentie, samen met professionele begeleiding, een cruciale rol in succes op de lange termijn. Voor aanhoudende of resistente gevallen van acne kunnen dermatologen geavanceerde medicijnen aanbevelen die te vinden zijn in gespecialiseerde collecties, zoals de medicatie voor acne , die klinisch geformuleerde behandelingen omvat voor inflammatoire en cysteuze acne.
In bijzonder ernstige gevallen wordt oraal isotretinoïne (algemeen bekend als Accutane) voorgeschreven. Dit krachtige medicijn wordt doorgaans gebruikt voor nodulaire of cystische acne en voor patiënten die niet op andere behandelingen hebben gereageerd. Hoewel isotretinoïne zeer effectief kan zijn, brengt het een risico op bijwerkingen met zich mee en mag het alleen onder toezicht van een dermatoloog worden ingenomen. De monitoring omvat regelmatige controles en vaak bloedonderzoek om de veiligheid en vooruitgang te garanderen. Naast medicatie kunnen dermatologen procedures uitvoeren om ernstige laesies te behandelen. Chirurgische drainage wordt bijvoorbeeld soms gebruikt voor grote cysten om pijn te verlichten en littekens te voorkomen. Corticosteroïde-injecties kunnen ook rechtstreeks in de cyste worden toegediend om de ontsteking snel te verminderen. In sommige gevallen verkennen patiënten complementaire plaatselijke routines met behulp van producten zoals die in de huidverzorging collectie om de genezing van de huid te ondersteunen terwijl ze medicijnen gebruiken.
Fotodynamische therapie is een andere moderne behandelingsoptie waarbij lichtenergie wordt gebruikt om de activiteit van de olieklieren te verminderen en acne-veroorzakende microben te doden. Het wordt doorgaans aanbevolen voor patiënten die niet alleen op medicijnen reageren of de voorkeur geven aan een niet-farmacologische aanpak. Al deze behandelingsopties vereisen professioneel toezicht, vooral vanwege de unieke manier waarop acne zich bij elke persoon voordoet. Afhankelijk van het acnetype en de gevoeligheid van de huid kunnen in de loop van de tijd verschillende combinaties van behandelingen worden gebruikt om de beste resultaten te behalen.
Hoe lang duurt het voordat acne verdwijnt? Het is niet mogelijk om precies te bepalen hoe lang acne zal aanhouden, omdat dit van persoon tot persoon verschilt. Veel tieners ervaren verbetering naarmate ze ouder worden, waarbij acne vaak verdwijnt als ze begin twintig zijn. Sommige mensen blijven echter tot ver in de volwassenheid met acne worstelen. De duur van acne hangt sterk af van de onderliggende oorzaak, het type acne en hoe vroeg en effectief deze wordt behandeld. Hoewel sommige individuele puistjes binnen 1 à 2 weken kunnen verdwijnen, kunnen diepere of cystische laesies enkele weken of zelfs maanden aanhouden. In veel gevallen kunnen littekens jarenlang of zelfs een leven lang blijven bestaan als ze niet op de juiste manier worden behandeld. Voor actieve puistjes zijn effectieve vrij verkrijgbare behandelingen zoals Acnecide Gel 5% of Stridex, Acne Control in één stap, Maximaal, Alcoholvrij, 90 Soft Touch Pads kan het genezingsproces helpen versnellen door ontstekingen en bacteriën aan te pakken, vooral bij consequent gebruik.
Kunnen acnelittekens worden behandeld? Ja, acnelittekens kunnen aanzienlijk worden verbeterd door een verscheidenheid aan dermatologische procedures en huidverzorgingsproducten. Behandelingen omvatten professionele procedures zoals resurfacing, fillers en collageeninducerende therapieën. Naast klinische opties gebruiken veel mensen thuisbehandelingen om het vervagen van littekens te ondersteunen en toekomstige puistjes te verminderen. Milde tot matige littekens reageren vaak goed op behandelingen zoals Acnecide Face Wash Gel of doelgerichte oplossingen zoals de Witch S.O.S Blemish Stick 10g, die kunnen helpen ontstekingen te verminderen en genezing te bevorderen. Deze producten werken het beste in combinatie met bescherming tegen de zon en een consistente huidverzorgingsroutine.
De behandelingsaanpak is afhankelijk van het type litteken. Bij depressieve acnelittekens kan een littekenrevisieoperatie nodig zijn, waarbij verhoogd of verdikt weefsel wordt verwijderd om de huid na verloop van tijd gladder te maken. Bij wijdverspreide littekens helpen resurfacing-technieken zoals chemische peelings, microneedling of lasertherapie beschadigde huidlagen te verwijderen en de groei van nieuwe cellen te bevorderen. Hoewel deze methoden zeer effectief zijn voor ondiepe littekens, kunnen bij diepere inkepingen meerdere sessies of combinatiebehandelingen nodig zijn. In geval van aanhoudende actieve acne kunnen producten zoals Acnecide Wash 5% Gel worden gebruikt in combinatie met door dermatologen aanbevolen procedures om toekomstige puistjes te voorkomen en post-inflammatoire vlekken te verminderen.
Andere opties voor acnelittekens Huidverstrakkingstechnologieën met behulp van echografie of radiofrequentie kunnen er ook voor zorgen dat littekens na verloop van tijd minder opvallend lijken. Deze apparaten stimuleren de productie van collageen en verbeteren de elasticiteit en textuur van de huid. Voor mensen met getextureerde littekens wordt vaak collageeninductietherapie, ook wel microneedling genoemd, gebruikt. Hierbij wordt een klein apparaatje met fijne naalden gebruikt om de huid te doorboren, waardoor een natuurlijke genezingsreactie ontstaat. De resultaten kunnen geleidelijk maar effectief zijn bij consistente sessies. Voor mildere littekens of aanhoudende puistjes bieden reinigingspads zoals Clearasil Ultra Rapid Action Pads, verpakking van 65 , een handige oplossing. Deze pads zijn doordrenkt met snelwerkende ingrediënten die kunnen helpen de poriën te ontstoppen en ontstekingen onderweg te verminderen, waardoor ze ideaal zijn voor reiniging op reis of na het sporten.
Zijn er natuurlijke remedies tegen acne? Ja, sommige mensen wenden zich tot natuurlijke remedies om acne te behandelen, vooral degenen die conventionele medicijnen liever vermijden. Veel voorkomende natuurlijke behandelingen zijn onder meer tea tree olie, aloë vera-gel, groene thee-extract, appelciderazijn, zinksupplementen en ontstekingsremmende diëten. Deze opties zijn bedoeld om de olieproductie in evenwicht te brengen, de immuniteit te verbeteren en de bacteriële activiteit op de huid te verminderen. Hoewel sommige mensen met deze methoden merkbare verbeteringen melden, is het bewijsmateriaal grotendeels anekdotisch en varieert het sterk van persoon tot persoon. Natuurlijke behandelingen kunnen ondersteunende voordelen bieden, maar zijn doorgaans geen vervanging voor klinisch bewezen therapieën, vooral niet bij matige tot ernstige acne.
Het is dus essentieel om het probleem met een dermatoloog te bespreken en hun mening over deze remedies te vragen. Enkele veelgebruikte natuurlijke remedies tegen acne zijn;
Honing: Honing wordt al duizenden jaren gebruikt vanwege de gezondheidsvoordelen. Het bevat antioxidanten die schade aan de huidcellen voorkomen en verstopte poriën helpen opruimen. Het heeft ook antimicrobiële eigenschappen (tegen zowel gram-negatieve als positieve bacteriën) en helpt de natuurlijke bacteriën op de huid in evenwicht te brengen. Sommige kleinschalige onderzoeken ernaar hebben variabele resultaten opgeleverd. Volgens NIHremt het de groei van C. acnes, de meest voorkomende oorzaak van bacteriële acne. Het wordt toegevoegd aan het lichaams- of gezichtsmasker, of een kleine hoeveelheid honing wordt met een wattenschijfje of een schone vinger op de puistjes aangebracht.
Aloë Vera: Aloë Vera heeft ontstekingsremmende en antibacteriële eigenschappen en belooft daarom de verschijning van acne te verminderen en toekomstige puistjes te voorkomen. Het bevat zink, verschillende aminozuren en suikers die het tot een perfecte huidbeschermer en vochtinbrengende crème maken, en is geschikt voor mensen met een droge en geïrriteerde huid. Verschillende onderzoeken hebben aangetoond dat regelmatig gebruik van aloë vera de droge huid, bultjes en andere acne-laesies helpt verminderen, vooral in combinatie met andere anti-acnebehandelingen. Twee maanden gebruik van aloë vera-gel in combinatie met een zacht masker en echografie resulteerde bijvoorbeeld in een significante verbetering van acne-laesies, zoals blijkt uit een onderzoek uitgevoerd door Zhong en zijn collega's in 2021.
Een dun laagje aloë vera-gel of -crème moet tweemaal daags rechtstreeks op de huid worden aangebracht nadat de huid is gewassen met zepen en het reinigen van de acnezweren.
Tea tree olie: Het is een natuurlijk ontstekingsremmend en antibacterieel product en doodt P. acnes, de belangrijkste oorzaak van acne. De ontstekingsremmende eigenschappen zorgen voor comfort door de roodheid en zwelling van de huid te verminderen. Het wordt rechtstreeks op de huid aangebracht door toevoeging aan gels en crèmes. Een intense concentratie veroorzaakt echter irritatie en allergische reacties, en experts suggereren dat er in huidproducten minder dan 5% contractie moet worden gebruikt. Alle regelgevende instanties op het gebied van geneesmiddelen reguleren het gebruik van tea tree olie voor huidtoepassingen niet en mogen daarom alleen worden gedaan na overleg met de arts.
Jojoba-olie: Het is een wasachtige substantie verkregen uit jojobazaden. Het heeft wondgenezende eigenschappen en helpt de schade aan de huid, veroorzaakt door acnelaesies, te herstellen. Jojoba-olie heeft veel ontstekingsremmende stoffen die de zwelling en roodheid helpen verminderen die gepaard gaan met acne-laesies zoals whiteheads, puistjes, papels en knobbeltjes. Meestal wordt de essentiële jojoba-olie gemengd met gezichtsmaskers, crèmes of gels en rechtstreeks op de acnehuid aangebracht. Een andere optie is om enkele druppels op een steriel wattenschijfje te doen en dit door wrijven direct op de zweren aan te brengen.
Groene thee: Groene thee is een schat aan catechinen, de polyfenyl-antioxidanten. Antioxidanten helpen de concentraties van vrije radicalen te verlagen, de gevaarlijke stof die schade aan gezonde cellen veroorzaakt. Andere verbindingen in groene thee verminderen de talgproductie, behouden de P. acnes populatie onder controle en vermindering van ontstekingen. De groene thee moet regelmatig gedronken worden, of een ander alternatief is om het groene thee-extract rechtstreeks op de huid aan te brengen. Uit Studies is gebleken dat het regelmatige gebruik van groene thee-extract gedurende weken zwarte en whiteheads helpt verminderen. Groene thee is gemakkelijk verkrijgbaar. Groene thee-extract is echter moeilijk te vinden.
Zink: De ontstekingsremmende eigenschappen van zink zijn veelbelovend om roodheid en zwelling bij acne-laesies te verminderen. De resultaten van onderzoeken zijn gemengd, waarbij directe toepassing van het supplement op de huid betere resultaten oplevert dan orale inname.
Kokosolie: Kokosolie heeft ontstekingsremmende en antibacteriële eigenschappen, doodt de veroorzakende bacteriën en behandelt de zwelling en roodheid die gepaard gaat met acne. De hydraterende en verzachtende effecten versnellen het genezingsproces. Er moeten echter nog grootschalige onderzoeken worden uitgevoerd om deze voordelen te bewijzen. Het rechtstreeks op de acnelaesies wrijven van de maagdelijke en pure kokosolie geeft het beste resultaat.
Rozemarijnextract: Rozemarijnextract bevat verschillende ingrediënten met ontstekingsremmende, antibacteriële en antioxiderende eigenschappen, en uit onderzoeken is gebleken dat het nuttig is bij acne-laesies.
Veranderingen in levensstijl: Naast deze huismiddeltjes helpen veel veranderingen in levensstijl de huid gezond te houden en het risico op ernstige opflakkeringen te verminderen.
Stressmanagement: Stress is een van de oorzaken van acne-aanvallen. Stress zorgt voor een verhoogde productie van cortisol en androgenen, wat zorgt voor een verhoogde productie van talg en daarnaast de haarzakjes stimuleert. Verschillende technieken voor stressbeheersing, zoals tijd doorbrengen met familie en vrienden, de steun en het advies van artsen inroepen, goed slapen, een goed uitgebalanceerd en gezond dieet volgen, regelmatige lichaamsbeweging, het beperken of vermijden van roken en alcohol, het beoefenen van yoga of mindfulness-meditatieoefeningen enz., zijn nuttig.
Blijf goed gehydrateerd: Een droge huid is gevoeliger voor irritatie en schade. Een goede hydratatie houdt de huid gezond, verbetert de groei van huidcellen en versnelt de genezing van beschadigde huid als gevolg van acne. Het is dus nuttig om gedurende de dag veel water en vloeistoffen te drinken. Er zijn geen duidelijke richtlijnen over hoeveel water een persoon zou moeten consumeren, omdat deze varieert afhankelijk van leeftijd, geslacht en gezondheidstoestand.
Gebruik reinigingsmiddelen van goede kwaliteit: Veel gezichtsreinigingsmiddelen zijn zuur, terwijl zepen alkalisch zijn, wat betekent dat beide een zeer hoge of lage pH-waarde hebben, wat de huid irriteert en beschadigt, waardoor acne wordt veroorzaakt of verergerd. De juiste keuze voor een reinigingsmiddel dat mild is voor de huid is dus van cruciaal belang. Na gebruik van een dergelijk product moet de huid met veel water worden gereinigd om het risico op acne-aanvallen te voorkomen. Op dezelfde manier veroorzaken de vette en op olie gebaseerde producten de verstopping van de huidporiën, waardoor verstoppingen ontstaan. Iemand met een voor acne gevoelige huid moet dus producten gebruiken die zijn gelabeld als 'niet-comedogeen' of 'olievrij' en die ervoor zorgen dat de poriën goed kunnen ademen.
Vermijd het aanraken van de acnelaesies: De verleiding om de laesies aan te raken is vaak erg sterk. Het verergert echter niet alleen de puistjes en verstoort het genezingsproces, maar het veroorzaakt ook de verspreiding van puistjes naar andere delen van de huid. Daarom moet het knallen, knijpen, aanraken of wrijven van de acnelaesies worden vermeden, omdat dit het probleem verergert doordat er meer ziektekiemen uit de handen komen. Als er aanzienlijke en gevulde cysten zijn, moeten de patiënten voorkomen dat ze scheuren en de arts raadplegen over de methoden om ze te behandelen.
Deze huismiddeltjes en veranderingen in levensstijl kunnen nuttig zijn. Toch is het noodzakelijk om de arts of een dermatoloog te raadplegen als de zweren geïnfecteerd raken, erg diep en pijnlijk zijn, de huismiddeltjes niet werken, de laesies zich verspreiden en het fysieke en emotionele welzijn in gevaar brengen. Huismiddeltjes zijn niet effectief tegen sommige oorzaken, zoals allergische reacties en hormonale onevenwichtigheden.
Hoe acne voorkomen?
Het is mogelijk om acne te voorkomen door middel van specifieke praktijken en veranderingen in levensstijl. Enkele waardevolle opties zijn:
- Houd de huid gehydrateerd: Veel huidverzorgingsproducten bevatten ingrediënten die ervoor zorgen dat de huid droog wordt. Het is dus essentieel om vochtinbrengende crèmes van goede kwaliteit te gebruiken om de effecten van deze producten te compenseren. Er zijn voor elk huidtype verschillende soorten vochtinbrengende crèmes verkrijgbaar, maar let op het 'niet-comedogene' label erop.
- Oefen een goede gezichtsreinigingsroutine: Tweemaal daags wassen van het gezicht is nodig om de extra olie, dode cellen en vuil van het gezicht te verwijderen, of iemand nu acne heeft of niet. Ga door met de gezichtswasroutine en gebruik hiervoor lauw water. Vermijd warm water, meer dan tweemaal daags wassen en het gebruik van agressieve zeep of gezichtsreinigingsmiddelen.
- Wees voorzichtig met make-up: Iemand met acne of een voor acne gevoelige huid mag make-up, vooral blush en foundationpoeder, slechts spaarzaam gebruiken. Er mogen alleen olievrije en niet-comedogene producten worden gebruikt die vrij zijn van toegevoegde chemicaliën en kleurstoffen.
- Gebruik OTC-acneproducten: Er zijn veel OTC-producten op de markt die salicylzuur, benzoylperoxide, melkzuur en glycolzuur bevatten en die schadelijke bacteriegroei op de huid voorkomen. Het is beter om met een mildere optie te beginnen en deze vervolgens dienovereenkomstig aan te passen. Een milde retinoïdegel is ook nuttig. Deze producten moeten met voorzichtigheid worden gebruikt als iemand een gevoelige huid heeft.
- Wees voorzichtig met de huidverzorgingsproducten: Het hebben van acne of een voor acne gevoelige huid betekent dat iemand het gebruik van chemische cosmetica op de huid, zoals oliën, geurstoffen en pommades, moet vermijden, omdat deze producten de huid irriteren en de poriën verstoppen. Gebruik een mildere conditioner en shampoo. Gebruik olie op de hoofdhuid voorzichtig, aangezien deze olie soms het gezicht bereikt, vooral als iemand lang haar heeft. Was de haren na het aanbrengen van olie.
- Vermijd het onnodig aanraken van het gezicht: Het steunen van de kin en wangen en het onnodig aanraken van het gezicht is geen goede gewoonte. Het resulteert in onnodig schrobben en krabben van het gebied, irritatie en de overdracht van bacteriën van de handen naar de acne-laesies, wat meer problemen veroorzaakt. Het met de handen plukken van de acnelaesies resulteert in infecties en uiteindelijk in de vorming van gevaarlijke littekens.
- Vermijd onnodige blootstelling aan zonlicht: Zonnebaden is erg leuk. Soms is het echter niet goed voor de huid, vooral in de zomer. De ultraviolette stralen in het zonlicht veroorzaken ontstekingen en hyperpigmentatie in de huid. Soms maken anti-acnebehandelingen de huid ook gevoeliger voor zonlicht. Het is dus essentieel om blootstelling aan zonlicht te vermijden, vooral 's middags, beschermende kleding te dragen en minstens 30 minuten vóór blootstelling aan zonlicht een goede kwaliteit zonnebrandcrème te gebruiken. Vergeet niet om het 'niet-comedogene' label op de zonnebrandcrème te controleren.
- Eet voor de huid: Het vermijden van junkfood, bewerkte en vette voedingsmiddelen is goed voor de huid en de algehele gezondheid. Probeer meer fruit, groenten en hele voedingsmiddelen aan het dieet toe te voegen. Voedingsmiddelen met een hoog suikergehalte en zuivelproducten zijn niet geschikt voor huidwonden en acne-laesies en moeten worden vermeden. De meningen van deskundigen over chocolade zijn verdeeld, en de meesten zijn het erover eens dat het geen acne veroorzaakt of verergert, maar toch is het beter om het te vermijden, vooral tijdens ernstige acne-uitbarstingen. Wees voorzichtig bij het kiezen van de oefeningen en vermijd kleding of uitrusting die de huid beschadigt of irriteert. Zorg ervoor dat u na het sporten een bad neemt om het zweet van het lichaam te verwijderen.
- Beweeg regelmatig: Dagelijks 30 minuten besteden aan fysieke activiteiten en oefeningen is goed voor het hele lichaam, inclusief de huid. Wees voorzichtig bij het kiezen van de oefeningen en vermijd kleding of uitrusting die de huid beschadigt of irriteert. Zorg ervoor dat u na het sporten een bad neemt om het zweet van het lichaam te verwijderen.
- Leer stressmanagement: Het is bekend dat stress op de een of andere manier verband houdt met de ernst van huidproblemen zoals acne. Zoek naar de stressfactoren in het leven en onderneem praktische stappen om de impact ervan te verkleinen. Schakel indien nodig de hulp in van een psychiater.
Helpt lichaamsbeweging acne te voorkomen?
Ja, lichaamsbeweging helpt acne voorkomen als de juiste keuzes worden gemaakt. Oefeningen helpen op verschillende manieren bij acne. Deze omvatten;
- Het helpt bij het reguleren van de bloedglucose en daarmee de insulinespiegels. Hogere insuline- en glucosespiegels verhogen de productie van androgenen die de olieklieren stimuleren.
- Een evenwichtige en geplande training verlaagt stress. Het is essentieel omdat overmatige stress hogere cortisolspiegels veroorzaakt, waardoor de situatie erger wordt.
- Gematigde oefeningen verbeteren de kwaliteit en kwantiteit van de slaap, en een goede nachtrust is erg belangrijk om de stress- en cortisolspiegels te verlagen.
Overmatige lichaamsbeweging is echter stressvol en veroorzaakt hogere cortisolspiegels. Enkele belangrijke dingen om maximale huidvoordelen uit oefeningen te halen zijn;
- Gebruik geen make-up vóór een training, omdat deze door zweten wordt verwijderd en verstopping van de huidporiën veroorzaakt.
- Gebruik beschermende kleding en zonnebrandcrème als je buiten traint.
- Nauwsluitende kleding moet worden vermeden en vervangen door vochtabsorberende en ademende kleding.
- Wees voorzichtig met het gebruik van sportuitrusting zoals helmen.
- Zwemmen is niet huidvriendelijk, omdat baden in chloorhoudende zwembaden de huid irriteert en uitdroogt. De olieklieren worden hyperactief om met deze stress om te gaan. Het is dus essentieel om het lichaam te wassen en een vochtinbrengende crème van goede kwaliteit te gebruiken na de zwemoefening.
- Neem een bad na de oefening om zweet en olie uit het lichaam te verwijderen.
- Trainingen moeten op koele plaatsen worden gedaan, bijvoorbeeld sporthallen met airconditioning of sportscholen voor mensen met acne of een voor acne gevoelige huid.
Wat zijn de mythen over acne?
Acne komt veel voor en 34,5% van alle mensen in Groot-Brittannië ontwikkelt een vorm van acne. Net als andere veel voorkomende aandoeningen zijn er veel mythen over ontstaan, en sommige zijn zeer wijdverbreid. Deze mythen zijn hun wetenschappelijke realiteit:
- Acne is een tienerprobleem: Hoewel het vaker voorkomt bij tieners en adolescenten, krijgen veel mensen hun eerste puistjes rond hun twintigste of dertigste, en het komt vrijwel op elke leeftijd voor. Bijna een vijfde van de gevallen van acne wordt ervaren door volwassenen.
- Acne wordt veroorzaakt door stof: Stof of vuil speelt een rol, maar is niet de enige oorzaak. Zelfs overmatig wassen en schrobben veroorzaakt huidirritatie en acne.
- Het eten van vettig voedsel en chocolade veroorzaakt acne: Er is wat zelfgerapporteerde informatie over de link. Recente onderzoeken hebben echter aangetoond dat verschillende niet-vette voedingsmiddelen en zuivelproducten ook acne veroorzaken. De relatie tussen acne en voedsel is dus complexer dan aanvankelijk werd gedacht.
- Het krabben van de puistjes verwijdert acnelittekens: Het is niet waar, en de waarheid is precies het tegenovergestelde. Krabben en ploffen veroorzaakt extra infecties en diepe angst.
- Blootstelling aan zonlicht of bruin worden helpt acne genezen: Overmatig gebruik van bruiningsapparatuur en langdurige blootstelling aan zonlicht veroorzaakt meer kwaad dan goed. Deze praktijken irriteren de huid, veroorzaken ernstigere acne en verhogen het risico op huidkanker.
- Acne herstelt zichzelf en verdwijnt automatisch: Terwijl milde vormen van acne met minimale zorg verdwijnen, blijven de matige en ernstige vormen van acne bestaan als ze niet worden behandeld; ze gaan zelfs vooruit en verslechteren. Het mag dus niet als vanzelfsprekend worden beschouwd.
- Stress is de belangrijkste oorzaak van acne: Stress is niet de oorzaak van acne, maar het is een predisponerende en uitlokkende factor. Het betekent dat het de acne verergert als deze al aanwezig is vanwege andere oorzaken.
- Tandpasta en andere soortgelijke producten zijn nuttig bij acne. Tandpasta en andere gerelateerde items bevatten fluoride en zijn onveilig voor gebruik op de huid. Ze maken de situatie nog erger door de huid te irriteren. De spotbehandelingen met salicylzuur zijn een betere optie.
- De huidporiën gaan herhaaldelijk open en dicht. Dit is niet geldig, omdat de huidporiën geen spierring rond de nek hebben die het openen en sluiten veroorzaakt. Ze blijven wat ze zijn, en sommige behandelingen veranderen alleen maar hun uiterlijk.
- Acne is een probleem van mensen met een vette huid: Alle huidtypes krijgen last van acne, elk met een andere vorm en patroon. Mensen met een vette huid hebben echter een hoger risico op het ontwikkelen van acne.
- Make-up is de oorzaak van acne: Sommige agressieve chemicaliën in bepaalde make-up veroorzaken acne. Lichtgewicht en olievrije foundations zijn echter alleen schadelijk als ze niet na een bepaalde tijd worden verwijderd. Het is essentieel om de make-up af te wassen voordat u naar bed gaat om eventuele olie en chemicaliën te verwijderen.
Is leeftijd een factor bij het ontwikkelen van acne?
Ja, leeftijd is een cruciale factor bij de ontwikkeling van acne, en het is vooral een probleem voor adolescenten en jonge jongens en meisjes. De meeste (95%) gevallen van acne die bij de dermatologische centra worden gemeld, betreffen mensen tussen de 11 en 30 jaar oud. De leeftijd van het maximale risico verschilt ook voor verschillende geslachten, en het risico is het hoogst voor jongens 16-19 jaar en meisjes 14-17 jaar. Het is ook essentieel om te onthouden dat de problemen niet continu zijn. Meestal hebben jongens en meisjes veel acne-episodes, totdat de situatie halverwege de twintig is verdwenen. Het risico op acne op jonge leeftijd wordt aan verschillende factoren toegeschreven. De belangrijkste factor is de verhoogde androgeenspiegel op deze leeftijd, waardoor de talgklieren meer talg afscheiden. Deze overmatige olie verstopt de huidporiën, wat leidt tot acne.
Bovendien hebben jonge mensen meer kans op andere leefstijlrisicofactoren, zoals het niet correct wassen van handen of gezicht, overmatige zorgen over hun cosmetische schoonheid, opleiding en carrière, het gebruik van agressieve, op chemicaliën gebaseerde producten, een hoger gebruik van zuivelproducten, suikerhoudende dranken, snel en vettig voedsel enz. Ze hebben waarschijnlijk hogere cortisolspiegels als gevolg van hogere stressniveaus, omdat regelmatige stress meer invloed heeft op jongeren. Sommige jongeren gebruiken recreatieve drugs, anabole steroïden en voedingssupplementen die het risico op acne vergroten.
De overige 5% van de gevallen wordt waargenomen op volwassen leeftijd, en 3% van de volwassenen ervaart episoden van acne na het dertigste levensjaar (acne bij volwassenen). De acne die na het midden van de jaren twintig en dertig optreedt, is acne bij volwassenen, die vaker bij vrouwen voorkomt dan bij mannen. De kritische factoren die verantwoordelijk zijn voor acne bij volwassenen zijn familiegeschiedenis (genetische factoren), veranderende hormoonspiegels tijdens zwangerschap, menopauze, menstruatie en seksuele activiteiten (verstoort de talgproductie, pH, ontstekingen en problemen met de bloedsomloop), contactirritatie (door het gebruik van agressieve reinigingsmiddelen, scheermessen etc.), overmatig gebruik van op olie gebaseerde huid- en haarproducten (shampoo, conditioners, make-up, vochtinbrengende crèmes, gezichtscrèmes en stylingproducten), gebruik van bepaalde medicijnen (zoals antidepressiva, anticonceptiepillen). enz.), chronische aandoeningen (zoals de ziekte van Cushing, PCOS, periorale dermatitis), specifieke voedselkeuzes, fysieke stress (allergieën, migraine, blootstellingsvervuiling, slaapgebrek enz.) en emotionele stress zoals (problemen op de werkplek, de dood van dierbaren, verlies van baan, verlies van zaken, financiële zorgen enz.).
Wat is het verschil tussen acne en puistjes?
Acne is de aandoening, en puistjes zijn er een van klinische manifestaties. Het belangrijkste verschil tussen acne en puistjes is tussen een aardbeving en het verlies van eigendommen. Het betekent dat acne een gebeurtenis of een ziekte is, en dat puistjes tot de gevolgen of symptomen ervan behoren. De andere zijn whiteheads, mee-eters, cysten en knobbeltjes. Acne is geen op zichzelf staande gebeurtenis en komt voor in verschillende stadia of stappen, en elke fase heeft zijn eigen tekenen en symptomen. De puistjes behoren tot deze symptomen en zien er roze tot roodachtige, met pus gevulde, ontstoken laesies uit. De puistjes zijn het gevolg van breuken in de verstopte poriën. De breuk zorgt ervoor dat de bacteriën de poriën binnendringen, wat leidt tot infecties, ontstekingen en het sijpelen van witte vloeistoffen (pus en oliën) van het oppervlak. Er zijn twee soorten puistjes: papels en puisten. Papels zijn kleine puistjes van normale grootte en zijn veel gemakkelijker te behandelen. De puisten (pus als gevolg van een infectie) zijn ontstoken, grote en gezwollen puistjes die moeilijk te behandelen zijn en waarvoor medicijnen op recept nodig zijn.