Haemochromatosis (ijzeroverbelasting) - Alles wat u moet weten

Gerelateerde producten
Wat is hemochromatose?
Hemochromatose is een ziekte die vooral mensen van blanke Noord-Europese afkomst en mensen met een Keltische achtergrond treft (Ierland, Schotland, Wales enz...). Deze ijzerstapelingsstoornis zelf is meestal erfelijk en staat bekend als 'erfelijke hemochromatose'. Erfelijke hemochromatose heeft ernstige gevolgen voor het lichaam als gevolg van een verhoogde opname van ijzer in de darmen en extra ijzer in lichaamsweefsels. Erfelijke hemochromatose is meestal een aandoening die volwassenen tussen de 30 en 50 jaar treft, maar kan op elke leeftijd voorkomen, aangezien er ook gevallen bij kinderen zijn geregistreerd. Hemochromatose kan optreden naast andere aandoeningen zoals diabetes (bloedziekte), artritis (een auto-immuunziekte die de gewrichten aantast), hypopituïtarisme (een zeldzame aandoening waarbij de hypofyse niet goed functioneert), hyperpigmentatie (overmatige melanineproductie) en cardiomyopathie (hartziekte). Dit staat bekend als secundaire hemochromatose. IJzerstapeling kan onder controle worden gebracht voordat de symptomen optreden, en de kans op behandeling neemt toe bij een vroege diagnose.
Als het ijzergehalte niet wordt opgemerkt, neemt de kans op schade aan inwendige organen en het ontwikkelen van levensbedreigende ziekten toe.
Het vroegtijdig herkennen van ijzerstapeling is eenvoudig, net als de behandeling van primaire hemochromatose. Als het onbehandeld blijft, kan dit leiden tot gewrichts-, lever-, pancreas- en hartschade die op de lange termijn fataal kan zijn.
Maar wat veroorzaakt ijzerstapeling?
Primaire hemochromatose is een erfelijke aandoening die, zoals eerder vermeld, wordt veroorzaakt door genetische factoren en secundaire hemochromatose, en wordt veroorzaakt als bijwerking of secundaire ziekte naast andere aandoeningen zoals type 2-ziekte of leverziekte. Het meest voorkomende type ijzerstapeling is echter te wijten aan de overerving van een defect gen. Genen worden in uw DNA (desoxyribonucleïnezuur) aangetroffen in pakketten die chromosomen worden genoemd en die in elke cel van uw lichaam worden aangetroffen. Ieder mens draagt 30.000 verschillende soorten genen met zich mee, en veel daarvan geven we door aan onze kinderen. Van sommige ziekten, zoals diabetes type 1 (een andere genetische aandoening), is bekend dat ze een generatie van de familie overslaan en als een slapend gen blijven bestaan. Bij ijzerstapelingsstoornissen kunnen ook generaties worden overgeslagen, maar u loopt een groter risico om de ziekte te ontwikkelen als beide ouders een recessief gen hebben dat drager is van de hemochromatosestoornis.
Symptomen van hemochromatose
Het is één ding om te horen dat u moet oppassen voor de symptomen van erfelijke hemochromatose, maar het is iets anders om te weten wat ze zijn. Het is belangrijk op te merken dat hoewel het lichaam overtollig ijzer kan absorberen en toch geen symptomen vertoont, mensen met deze aandoening de onderstaande symptomen zullen ontwikkelen:
- Vermoeidheid (zich voortdurend moe voelen)
- Onverklaard gewichtsverlies
- Asthenie (zich zwak voelen in uw ledematen en mentale vermoeidheid)
- Gewrichtspijn, voornamelijk in uw knokkels en vingers gewrichten.
- Erectiestoornissen
- Afwezige of onregelmatige menstruatie
- Buik- of maagpijn
- Een plotseling of geleidelijk verlies van libido (zin in seks)
- Vroege menopauze
- Duidelijk bewijs van levende littekens en schade (fibrose en cirrose)
- Hartziekte (cardiomyopathie)
- Bronzing of geelverkleuring van de huid
- Type 2 diabetes.
Veel van deze aandoeningen en symptomen hierboven kunnen ook vanwege een ander onderliggend probleem dan hemochromatose. Het is belangrijk om regelmatig bloedonderzoek te laten doen of een van deze symptomen te laten controleren door uw huisarts.
Als u een van de hierboven genoemde symptomen ervaart, doe dan vandaag nog een ferritinebloedtest en kom erachter!
Diagnose van hemochromatose
Als u bang bent dat u zich in een vroeg stadium bevindt van het ontwikkelen van een ijzerstapeling en het willen laten controleren, kunnen artsen de aandoening gemakkelijk diagnosticeren door middel van een reeks bloedtesten. Artsen kunnen ook onderzoek doen om een reeks andere ziekten uit te sluiten die vergelijkbare symptomen hebben, voordat ze bevestigen of hemochromatose de oorzaak is van uw ongemak of niet. Meestal zullen verhoogde ferritinespiegels zeer weinig symptomen veroorzaken en daarom kunnen artsen hemochromatose diagnosticeren met een aantal bloedonderzoeken door andere aandoeningen uit te sluiten. Artsen beginnen vaak met een bloedtest om het ijzergehalte in het bloed te bepalen. De belangrijkste van deze tests is de transferrineverzadiging en serumferritinetest.
Transferrineverzadiging:
Dit is een test om transferrine te onderzoeken, een zeer belangrijk eiwit dat ijzer in het bloed bindt en dit door uw lichaam transporteert. De test zelf meet het ijzergehalte in uw bloed versus de hoeveelheid transferrine in uw bloed. De hoeveelheid transferrine die u in uw bloed heeft, is uw vermogen om ijzer aan uw bloed te binden. Dit wordt ook wel de totale ijzercapaciteit (TIBC) genoemd.
Serumferritine:
De bloedbaan bevat een eiwit dat bekend staat als ferritine en dat tot doel heeft ijzer in uw lichaamsweefsels op te slaan. U kunt ferritine in kleine hoeveelheden in uw bloed aantreffen, maar naarmate de hoeveelheid ijzer in uw bloed toeneemt, neemt ook de hoeveelheid ferritine in uw bloed toe.
Er kunnen andere tests worden uitgevoerd om hemochromatose te diagnosticeren, zoals genetische tests. Het doel van genetisch testen is om te zien of u de hfe-genmutatie heeft. Het wordt gebruikt om de oorzaak op te sporen achter de hoge ferritinespiegels die worden aangetroffen in de transferrineverzadigings- en serumferritinetests. Mensen met hemochromatose zullen 90% van de tijd positief testen met een genetische test. Andere tests omvatten een leverfunctietest (LFT's) of een leverbiopsie als er vermoed wordt dat er schade aan uw lever is. Bij een LFT wordt een bloedmonster afgenomen en naar uw bloedonderzoek gekeken om te zien of u mogelijk littekens in de lever of leververgroting ontwikkelt. Artsen zullen proberen de niveaus van leverenzymen (ALT en AST) te meten die meer aanwezig zijn als u een leverontsteking (hepatitis) heeft. Bij een leverbiopsie wordt echter een deel van de lever genomen om de weefsels te testen, waardoor chemische analyse mogelijk is van hoeveel ijzer er in het weefsel kan worden aangetroffen. Deze diagnosemethode is nuttiger bij mensen die het gentype niet hebben.
Behandeling en preventie van hemochromatose
Het voorkomen van hemochromatose kan moeilijk zijn vanwege genetische factoren, maar een vroege diagnose kan helpen de effecten te vertragen en u een behandeling te geven die u helpt bij het leven met de aandoening. Als u een familiegeschiedenis van hemochromatose heeft, vermijd dan supplementen met ijzer en vitamine C. U moet ook de hoeveelheid alcohol die u drinkt tot een minimum beperken, omdat dit de absorptiesnelheid van ijzer kan beïnvloeden en leverschade kan veroorzaken.
Bij de behandeling van hemochromatose krijgt u regelmatig aderlaten, waarbij bloed wordt afgevoerd om het ijzergehalte bij u te verlagen, omdat het lichaam zichzelf niet op natuurlijke wijze van ijzer kan afvoeren. Eén keer per week wordt ongeveer 450 ml bloed afgenomen, waarbij u 220 mg ijzer verliest. Dit proces bevordert de aanmaak van nieuwe rode bloedcellen en verliest daarbij de hoeveelheid ijzer in uw bloed.
Om uw ijzerniveaus te controleren, bestelt u een bloedtest voor thuis uit onze collectie ijzersupplementen.
Ga voor een volledig assortiment bloedtesten en medicijnen naar onze medische disclaimerpagina voor belangrijke veiligheidsinformatie.