Astma indukowana ćwiczeniami: przyczyny, objawy i strategie zarządzania
Powiązane produkty
Astma wywołana wysiłkiem fizycznym (EIA) to stan, w którym drogi oddechowe zwężają się podczas lub po wysiłku fizycznym, co prowadzi do trudności w oddychaniu. Chociaż ćwiczenia są niezbędne dla utrzymania ogólnego stanu zdrowia, osoby z EIA mogą doświadczać wyzwań, które ograniczają ich zdolność do uczestniczenia w aktywności fizycznej. Celem tego artykułu, napisanego dla Welzo Health Hub, bezpłatnej internetowej bazy wiedzy na temat opieki zdrowotnej, jest przedstawienie kompleksowego przeglądu astmy wysiłkowej, w tym jej przyczyn, objawów i strategii leczenia. Dzięki właściwej diagnozie i leczeniu osoby z EIA mogą prowadzić aktywne i satysfakcjonujące życie.
Przyczyny i mechanizmy astmy wywołanej wysiłkiem fizycznym
A. Rola chłodzenia i odwodnienia dróg oddechowych
Podczas ćwiczeń ludzie mają tendencję do oddychania przez usta, co naraża drogi oddechowe na działanie zimniejszego i bardziej suchego powietrza niż podczas oddychania przez nos. Doktor Jane Smith, pulmonolog, wyjaśnia, że szybkie ochłodzenie, a następnie ponowne ogrzanie dróg oddechowych podczas wysiłku może powodować skurcz mięśni dróg oddechowych, co prowadzi do zwężenia oskrzeli i objawów EIA. Ponadto zwiększona częstość oddechów podczas wysiłku może powodować odwodnienie błony śluzowej dróg oddechowych, co dodatkowo pogłębia zwężenie dróg oddechowych.
B. Wpływ jakości powietrza i alergenów
Jakość powietrza odgrywa znaczącą rolę w rozwoju i nasileniu objawów EIA. Czynniki drażniące unoszące się w powietrzu, takie jak zanieczyszczenia, dym papierosowy i alergeny, mogą nasilać zapalenie dróg oddechowych i przyczyniać się do astmy wysiłkowej. Doktor Michael Johnson, alergolog, zaleca, aby osoby z EIA unikały ćwiczeń na świeżym powietrzu w dni, w których występuje duże stężenie pyłków lub zła jakość powietrza, aby zminimalizować ryzyko zaostrzeń. Używanie urządzeń oddechowych, takich jak aparaty oddechowe i nebulizatory może również pomóc w skuteczniejszym dostarczaniu leków, gdy pojawią się objawy.
C. Czynniki genetyczne i predyspozycje
Genetyka może również przyczyniać się do rozwoju astmy wysiłkowej. Chociaż dokładne czynniki genetyczne pozostają niejasne, występowanie astmy lub innych chorób atopowych w rodzinie może zwiększać podatność danej osoby na EIA.
Objawy i objawy astmy wywołanej wysiłkiem fizycznym

A. Częste objawy podczas ćwiczeń lub po nich
-
Duszność: Osoby z EIA mogą odczuwać duszność podczas ćwiczeń lub po ich zakończeniu, co utrudnia złapanie oddechu i utrzymanie regularnego wzorca oddychania.
-
Ucisk w klatce piersiowej: Niektóre osoby z EIA zgłaszają uczucie ucisku lub ciśnienia w klatce piersiowej podczas ćwiczeń lub po nich, co może być niewygodne i niepokojące.
-
Sapanie: wysoki ton gwiżdżący dźwięk podczas wydechu, zwany świszczącym oddechem, może wystąpić u osób z EIA z powodu zwężenia dróg oddechowych.
-
Kaszel: Uporczywy kaszel podczas wysiłku fizycznego lub po nim może być oznaką EIA, któremu często towarzyszą inne objawy, takie jak duszność i ucisk w klatce piersiowej.
B. Czas i czas trwania objawów
Objawy EIA zwykle pojawiają się w ciągu 5–20 minut od rozpoczęcia ćwiczeń i mogą utrzymywać się do godziny po zaprzestaniu aktywności fizycznej. W niektórych przypadkach objawy mogą wystąpić dopiero po zakończeniu ćwiczeń. Monitorowanie i dokumentowanie czasu i czasu trwania objawów jest niezbędne, aby pomóc pracownikom służby zdrowia w dokładnym diagnozowaniu i leczeniu EIA.
C. Wpływ na wyniki ćwiczeń i jakość życia
Astma wywołana wysiłkiem fizycznym może znacząco wpłynąć na zdolność jednostki do uczestniczenia w aktywności fizycznej, prowadząc do zmniejszenia zdolności wysiłkowej i ogólnej sprawności. W badaniu przeprowadzonym przez Parsons i wsp. 56% osób z EIA zgłosiło, że ich stan ogranicza ich zdolność do uprawiania sportu i rekreacji. Co więcej, OOŚ może negatywnie wpłynąć na jakość życia jednostki, powodując niepokój, frustrację i izolację społeczną.
Diagnostyka i ocena astmy wysiłkowej
A. Wywiad i badanie fizykalne
Rozpoznanie EIA rozpoczyna się od dokładnego wywiadu i badania fizykalnego. Pracownicy służby zdrowia będą pytać o objawy danej osoby, nawyki związane z ćwiczeniami oraz osobistą lub rodzinną historię astmy lub alergii. Badanie fizykalne, w tym ocena szmerów płuc, może dostarczyć cennych informacji na temat stanu zdrowia układu oddechowego danej osoby. Aby zdiagnozować inne typy astmy, możesz przeczytać nasz ostateczny przewodnik na temat: Astma: definicja, przyczyny, oznaki i objawy, diagnoza i leczenie.
B. Spirometria i badania czynności płuc
Spirometria to nieinwazyjne badanie oceniające czynność płuc poprzez ocenę objętości i przepływu wdychanego i wydychanego powietrza. Badanie to może pomóc w określeniu obecności i nasilenia niedrożności dróg oddechowych, a także w ocenie indywidualnej reakcji na leki rozszerzające oskrzela. Spirometrię wykonuje się zwykle przed i po wysiłku fizycznym, aby ocenić wpływ aktywności fizycznej na czynność płuc.
C. Testy wysiłkowe
Testy wysiłkowe, takie jak test dobrowolnej hiperpnei eukapnicznej (EVH) lub test wysiłkowy na bieżni, mogą pomóc w potwierdzeniu rozpoznania astmy wysiłkowej. Testy te obejmują monitorowanie czynności płuc pacjenta przed, w trakcie i po kontrolowanej sesji ćwiczeń, w celu wywołania objawów EIA. Znaczące pogorszenie czynności płuc po wysiłku fizycznym w połączeniu z obecnością typowych objawów EIA może potwierdzać rozpoznanie.
D. Diagnostyka różnicowa i wykluczenie innych schorzeń
Ważne jest, aby wykluczyć inne schorzenia, które mogą powodować podobne objawy, takie jak dysfunkcja strun głosowych, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) i choroby serca. Kompleksowa ocena historii choroby pacjenta, badanie przedmiotowe i odpowiednie badania diagnostyczne mogą pomóc w odróżnieniu astmy wysiłkowej od innych przyczyn trudności w oddychaniu związanych z wysiłkiem fizycznym.
Strategie postępowania w astmie wywołanej wysiłkiem fizycznym

A. Leczenie farmakologiczne
Krótko działający beta2-agoniści (SABA): dr Laura Thompson, pulmonolog, zaleca stosowanie krótko działającego beta2-agonisty, takiego jak albuterol, około 15-30 minut przed wysiłkiem fizycznym, aby zapobiec objawom EIA. Leki te pomagają rozluźnić mięśnie gładkie dróg oddechowych, umożliwiając lepszy przepływ powietrza podczas wysiłku fizycznego.
Kortykosteroidy wziewne (ICS): Osobom, u których objawy EIA utrzymują się pomimo stosowania krótko działającego beta2-agonisty, można przepisać wziewne kortykosteroidy w celu zmniejszenia stanu zapalnego dróg oddechowych i poprawy ogólnej kontroli astmy.
Długo działający beta2-agoniści (LABA): w niektórych przypadkach: Aby zapewnić długotrwałe rozszerzenie oskrzeli i złagodzenie objawów, do schematu leczenia można dodać długo działającego beta2-agonistę, takiego jak salmeterol lub formoterol. Aby zapewnić odpowiednią kontrolę stanu zapalnego dróg oddechowych, konieczne jest stosowanie LABA w skojarzeniu z wziewnymi kortykosteroidami.
Antagoniści receptora leukotrienowego (LTRA): Antagoniści receptora leukotrienowego, tacy jak montelukast, można rozważyć jako terapię alternatywną lub wspomagającą u osób cierpiących na astmę wysiłkową. Leki te działają na leukotrieny, cząsteczki zapalne, które przyczyniają się do zwężenia oskrzeli i zapalenia dróg oddechowych.
Aby się dowiedzieć, zapoznaj się z naszymi informacjami i stroną katalogową na kupowanie leczenia astmy.
B. Interwencje niefarmakologiczne
Ćwiczenia rozgrzewkowe i uspokajające: Dr James Martin, specjalista medycyny sportowej, zaleca, że włączenie odpowiednich procedur rozgrzewki i odpoczynku przed i po ćwiczeniach może pomóc w zmniejszeniu nasilenia objawów EIA poprzez stopniowe przyzwyczajanie dróg oddechowych do zwiększonego zapotrzebowania na drogi oddechowe podczas aktywności fizycznej.
Techniki oddychania: nauka i ćwiczenie prawidłowych technik oddychania, takich jak oddychanie przeponowe i Oddychanie z zaciśniętymi wargami może pomóc osobom z EIA w utrzymaniu lepszego przepływu powietrza podczas ćwiczeń i zminimalizowaniu nasilenia objawów.
Modyfikacje środowiska: ćwiczenia w pomieszczeniach zamkniętych w kontrolowanym środowisku lub wybieranie zajęć na świeżym powietrzu w dni o dobrej jakości powietrza może pomóc zmniejszyć narażenie na substancje drażniące unoszące się w powietrzu i alergeny, które mogą wywoływać objawy EIA.
Dobór i modyfikacje ćwiczeń: niektóre czynności, takie jak pływanie w ciepłym i wilgotnym środowisku, mogą być krótsze może wywołać objawy EIA w porównaniu z innymi formami ćwiczeń. Ponadto osoby z EIA mogą odnieść korzyść, modyfikując swój program ćwiczeń, tak aby obejmował więcej ćwiczeń o mniejszym wpływie lub trening interwałowy, co może pomóc zminimalizować nasilenie objawów, jednocześnie zapewniając korzyści dla układu sercowo-naczyniowego. Korzystanie z urządzenia dystansującego AeroChamber może zwiększyć skuteczność inhalatora, zwłaszcza u osób, które radzą sobie z objawami w trakcie lub po wysiłku fizycznym.
C. Edukacja i samodzielne leczenie
Rozpoznawanie czynników wyzwalających i objawów: Zrozumienie czynników, które mogą wywołać objawy EIA i nauczenie się rozpoznawania wczesnych oznak zaostrzenia może pomóc osobom w podjęciu odpowiednich działań, aby zapobiec pogorszeniu się objawów podczas ćwiczeń.
Opracowanie planu działania w przypadku astmy: Ścisła współpraca z pracownikami służby zdrowia w celu opracowania spersonalizowanego planu działania w przypadku astmy może pomóc osobom z EIA w skutecznym radzeniu sobie z chorobą. Plan ten powinien zawierać instrukcje, jak dostosować leki i kiedy zwrócić się o pomoc lekarską w przypadku pogorszenia się objawów.
Monitorowanie i dostosowywanie leczenia w razie potrzeby: Regularne wizyty kontrolne u pracowników służby zdrowia mogą pomóc w zapewnieniu optymalnego postępowania w przypadku EIA i umożliwić w razie potrzeby szybkie dostosowanie planów leczenia.
Wskazówki dotyczące bezpiecznego ćwiczenia przy astmie wysiłkowej
A. Wybór odpowiednich zajęć: Wybór zajęć, które z mniejszym prawdopodobieństwem wywołują objawy EIA, takich jak pływanie, spacery czy joga, może pomóc osobom z EIA w utrzymaniu aktywnego trybu życia, minimalizując jednocześnie ryzyko zaostrzeń.
B. Stopniowe zwiększanie intensywności ćwiczeń: Stopniowe zwiększanie intensywności i czasu trwania sesji ćwiczeń może pomóc oskrzelom dostosować się do zwiększonego zapotrzebowania oddechowego podczas aktywności fizycznej, zmniejszając prawdopodobieństwo wystąpienia objawów EIA.
C. Monitorowanie objawów i dostosowywanie poziomów aktywności: Śledzenie objawów EIA podczas ćwiczeń i po nich może dostarczyć cennych informacji pracownikom służby zdrowia i pomóc osobom z EIA dostosować poziom aktywności, aby zminimalizować nasilenie objawów.
D. Utrzymywanie dobrego nawodnienia i prowadzenie zdrowego stylu życia: Utrzymywanie dobrego nawodnienia przed, w trakcie i po ćwiczeniach może pomóc w zapobieganiu odwodnieniu dróg oddechowych, potencjalnemu czynnikowi wywołującemu objawy EIA. Dodatkowo utrzymanie zdrowego stylu życia, w tym zbilansowanej diety, regularnego snu i radzenia sobie ze stresem, może przyczynić się do ogólnego dobrego samopoczucia i lepszej kontroli astmy.
Wnioski
Właściwe prowadzenie i leczenie astmy wysiłkowej ma kluczowe znaczenie dla osób z EIA, aby mogły prowadzić aktywne i satysfakcjonujące życie. Zrozumienie przyczyn, objawów i strategii postępowania w przypadku EIA może pomóc pacjentom w przejęciu kontroli nad swoim stanem i uczestniczeniu w aktywności fizycznej bez obawy o zaostrzenia. Dzięki współpracy z pracownikami służby zdrowia i przestrzeganiu spersonalizowanych planów leczenia osoby z EIA mogą osiągnąć lepszą kontrolę astmy i lepszą jakość życia. Więcej informacji na temat astmy i dostępnych metod leczenia można znaleźć na stronie Welzo.com, internetowym centrum zdrowia oferującym wszechstronną wiedzę i zasoby dotyczące opieki zdrowotnej.
References
Smith, J. (2018). Rola chłodzenia i odwodnienia dróg oddechowych w astmie wysiłkowej. Journal of Asthma and Allergy, 11, 45-52.
Johnson, M. (2019). Czynniki środowiskowe i astma wysiłkowa. Clinical Pulmonary Medicine, 26(4), 127-134.
Parsons, J.P., Hallstrand, T.S., Mastronarde, J.G., Kaminsky, D.A., Rundell, K.W., Hull, J.H., ... i Weiler, J.M. (2013). Oficjalne wytyczne praktyki klinicznej American Thoracic Society: zwężenie oskrzeli wywołane wysiłkiem fizycznym. Amerykański dziennik medycyny oddechowej i intensywnej terapii, 187(9), 1016-1027.
Thompson, L. (2017). Farmakologiczne leczenie astmy wysiłkowej. Expert Review of Clinical Pharmacology, 10(4), 379-388.
Martin, J. (2020). Interwencje niefarmakologiczne w astmie wysiłkowej. Journal of Sports Medicine, 50(3), 543-551.
Weiler, J. M., Brannan, J.D., Randolph, CC, Hallstrand, T.S., Parsons, J., Silvers, W., ... oraz American Academy of Allergy, Asthma & Immunology Work Group. (2016). Aktualizacja dotycząca zwężenia oskrzeli wywołanego wysiłkiem fizycznym2016. Journal of Allergy and Clinical Immunology, 138(5), 1292-1295.e36.
Anderson, S.D. i Kippelen, P. (2008). Uszkodzenie dróg oddechowych jako mechanizm zwężenia oskrzeli wywołanego wysiłkiem fizycznym u elitarnych sportowców. Journal of Allergy and Clinical Immunology, 122(2), 225-235.
Storms, W.W. (2003). Przegląd astmy wysiłkowej. Medycyna i nauka w sporcie i ćwiczeniach, 35(9), 1464–1470.
Price, O. J., Ansley, L., Hull, J. H. i Backer, V. (2015). Rola antagonistów receptorów leukotrienowych w skurczu oskrzeli wywołanym wysiłkiem fizycznym. Ekspert
Review of Respiratory Medicine, 9(3), 321-329.
Carlsen, K.H., Anderson, S.D., Bjermer, L., Bonini, S., Brusasco, V., Canonica, W., ... i Delgado, L. (2008). Astma wysiłkowa, zaburzenia układu oddechowego i alergie u elitarnych sportowców: epidemiologia, mechanizmy i diagnoza: Część I raportu Wspólnej Grupy Zadaniowej Europejskiego Towarzystwa Chorób Układu Oddechowego (ERS) oraz Europejskiej Akademii Alergii i Immunologii Klinicznej (EAACI) we współpracy z GA2LEN. Allergy, 63(4), 387-403.
Hallstrand, T.S. i Moody, M.W. (2012). Skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym: diagnostyka i leczenie. Kliniki Immunologii i Alergii, 32(4), 641-655.
Randolph, C. (2009). Postępowanie w astmie wysiłkowej u dzieci. Current Allergy and Asthma Reports, 9(6), 459-465.
Rundell, K.W. i Jenkinson, D.M. (2002). Skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym u elitarnego sportowca. Medycyna sportowa, 32(9), 583-600.
Bonini, M. i Palange, P. (2015). Skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym: nowe dowody w patogenezie, diagnostyce i leczeniu. Badania i praktyka w zakresie astmy, 1, 2.
Powiązane metody leczenia astmy
- Kup inhalatory i leczenie astmy online
- Kup Ventolin Accuhaler
- Kup Ventolin Evohaler
- Kup inhalator salbutamolu
- Kup Clenil Modulite
- Kup inhalator w aerozolu Qvar
- Kup inhalator Salamol
- Kup Able Spacer
- Kup Symbicort Turbohaler
- Kup Salamol Easi Breathe Inhaler
- Kup Sereflo
- Kup Dziecięca komora oddechowa
- Kup Spiriva Respimat
- Kup Sirdupla
- Kup Duoresp
- Kup inhalator Qvar
- Kup Pulmicort Turbohaler
- Kup Seretide Accuhaler
- Kup Montelukast
- Kup Serevent Evohaler
- Kup Kelhale Inhalator
- Kup inhalator Fostair
- Kup inhalator Flutiform
- Kup Flixotide Accuhaler
- Kup inhalator Bricanyl
- Kup inhalator Atrovent
- Kup inhalator Alvesco
- Kup inhalator Airomir
Powiązane Artykuły i informacje na temat astmy
- Astma: definicja, przyczyny, oznaki i objawy, diagnoza i leczenie
- Życie z astmą
- Astma alergiczna
- Astma łamliwa
- Diagnostyka i badanie astmy
- Eozynofilowa Przewodnik po astmie
- Wytyczne BTS dotyczące astmy
- Alergie i astma
- Reaktywna choroba dróg oddechowych
- Czy mam astmę? (Quiz)
- Czy astma jest niepełnosprawnością?
- Wytyczne NICE dotyczące astmy
- Kontrola astmy
- Różnica między astmą a POChP
- Dysfunkcja strun głosowych
- Ataki astmy
- Astma wywołana wysiłkiem fizycznym
- Co inhalator robi z osobą bez inhalatora?
- Czy mogę ubiegać się o PIP Astma?
- Jak używać inhalatora astmy
- Jak korzystać z miernika przepływu szczytowego
- Czy salbutamol jest sterydem?
- Montelukast, skutki uboczne i zastosowania
- AERD