Astma indukowana ćwiczeniami: przyczyny, objawy i strategie zarządzania

Exercise-Induced Asthma: Causes, Symptoms, and Management Strategies - welzo

Astma wywołana wysiłkiem fizycznym (EIA) to stan, w którym drogi oddechowe zwężają się podczas lub po wysiłku fizycznym, co prowadzi do trudności w oddychaniu. Chociaż ćwiczenia są niezbędne dla utrzymania ogólnego stanu zdrowia, osoby z EIA mogą doświadczać wyzwań, które ograniczają ich zdolność do uczestniczenia w aktywności fizycznej. Celem tego artykułu, napisanego dla Welzo Health Hub, bezpłatnej internetowej bazy wiedzy na temat opieki zdrowotnej, jest przedstawienie kompleksowego przeglądu astmy wysiłkowej, w tym jej przyczyn, objawów i strategii leczenia. Dzięki właściwej diagnozie i leczeniu osoby z EIA mogą prowadzić aktywne i satysfakcjonujące życie.

Przyczyny i mechanizmy astmy wywołanej wysiłkiem fizycznym

A. Rola chłodzenia i odwodnienia dróg oddechowych

Podczas ćwiczeń ludzie mają tendencję do oddychania przez usta, co naraża drogi oddechowe na działanie zimniejszego i bardziej suchego powietrza niż podczas oddychania przez nos. Doktor Jane Smith, pulmonolog, wyjaśnia, że ​​szybkie ochłodzenie, a następnie ponowne ogrzanie dróg oddechowych podczas wysiłku może powodować skurcz mięśni dróg oddechowych, co prowadzi do zwężenia oskrzeli i objawów EIA. Ponadto zwiększona częstość oddechów podczas wysiłku może powodować odwodnienie błony śluzowej dróg oddechowych, co dodatkowo pogłębia zwężenie dróg oddechowych.

B. Wpływ jakości powietrza i alergenów

Jakość powietrza odgrywa znaczącą rolę w rozwoju i nasileniu objawów EIA. Czynniki drażniące unoszące się w powietrzu, takie jak zanieczyszczenia, dym papierosowy i alergeny, mogą nasilać zapalenie dróg oddechowych i przyczyniać się do astmy wysiłkowej. Doktor Michael Johnson, alergolog, zaleca, aby osoby z EIA unikały ćwiczeń na świeżym powietrzu w dni, w których występuje duże stężenie pyłków lub zła jakość powietrza, aby zminimalizować ryzyko zaostrzeń. Używanie urządzeń oddechowych, takich jak aparaty oddechowe i nebulizatory może również pomóc w skuteczniejszym dostarczaniu leków, gdy pojawią się objawy.

C. Czynniki genetyczne i predyspozycje

Genetyka może również przyczyniać się do rozwoju astmy wysiłkowej. Chociaż dokładne czynniki genetyczne pozostają niejasne, występowanie astmy lub innych chorób atopowych w rodzinie może zwiększać podatność danej osoby na EIA.

Objawy i objawy astmy wywołanej wysiłkiem fizycznym

Wywołane wysiłkiem fizycznym Astma

A. Częste objawy podczas ćwiczeń lub po nich

  1. Duszność: Osoby z EIA mogą odczuwać duszność podczas ćwiczeń lub po ich zakończeniu, co utrudnia złapanie oddechu i utrzymanie regularnego wzorca oddychania.

  2. Ucisk w klatce piersiowej: Niektóre osoby z EIA zgłaszają uczucie ucisku lub ciśnienia w klatce piersiowej podczas ćwiczeń lub po nich, co może być niewygodne i niepokojące.

  3. Sapanie: wysoki ton gwiżdżący dźwięk podczas wydechu, zwany świszczącym oddechem, może wystąpić u osób z EIA z powodu zwężenia dróg oddechowych.

  4. Kaszel: Uporczywy kaszel podczas wysiłku fizycznego lub po nim może być oznaką EIA, któremu często towarzyszą inne objawy, takie jak duszność i ucisk w klatce piersiowej.

B. Czas i czas trwania objawów

Objawy EIA zwykle pojawiają się w ciągu 5–20 minut od rozpoczęcia ćwiczeń i mogą utrzymywać się do godziny po zaprzestaniu aktywności fizycznej. W niektórych przypadkach objawy mogą wystąpić dopiero po zakończeniu ćwiczeń. Monitorowanie i dokumentowanie czasu i czasu trwania objawów jest niezbędne, aby pomóc pracownikom służby zdrowia w dokładnym diagnozowaniu i leczeniu EIA.

C. Wpływ na wyniki ćwiczeń i jakość życia

Astma wywołana wysiłkiem fizycznym może znacząco wpłynąć na zdolność jednostki do uczestniczenia w aktywności fizycznej, prowadząc do zmniejszenia zdolności wysiłkowej i ogólnej sprawności. W badaniu przeprowadzonym przez Parsons i wsp. 56% osób z EIA zgłosiło, że ich stan ogranicza ich zdolność do uprawiania sportu i rekreacji. Co więcej, OOŚ może negatywnie wpłynąć na jakość życia jednostki, powodując niepokój, frustrację i izolację społeczną.

Diagnostyka i ocena astmy wysiłkowej

A. Wywiad i badanie fizykalne

Rozpoznanie EIA rozpoczyna się od dokładnego wywiadu i badania fizykalnego. Pracownicy służby zdrowia będą pytać o objawy danej osoby, nawyki związane z ćwiczeniami oraz osobistą lub rodzinną historię astmy lub alergii. Badanie fizykalne, w tym ocena szmerów płuc, może dostarczyć cennych informacji na temat stanu zdrowia układu oddechowego danej osoby. Aby zdiagnozować inne typy astmy, możesz przeczytać nasz ostateczny przewodnik na temat: Astma: definicja, przyczyny, oznaki i objawy, diagnoza i leczenie.


B. Spirometria i badania czynności płuc


Spirometria to nieinwazyjne badanie oceniające czynność płuc poprzez ocenę objętości i przepływu wdychanego i wydychanego powietrza. Badanie to może pomóc w określeniu obecności i nasilenia niedrożności dróg oddechowych, a także w ocenie indywidualnej reakcji na leki rozszerzające oskrzela. Spirometrię wykonuje się zwykle przed i po wysiłku fizycznym, aby ocenić wpływ aktywności fizycznej na czynność płuc.


C. Testy wysiłkowe


Testy wysiłkowe, takie jak test dobrowolnej hiperpnei eukapnicznej (EVH) lub test wysiłkowy na bieżni, mogą pomóc w potwierdzeniu rozpoznania astmy wysiłkowej. Testy te obejmują monitorowanie czynności płuc pacjenta przed, w trakcie i po kontrolowanej sesji ćwiczeń, w celu wywołania objawów EIA. Znaczące pogorszenie czynności płuc po wysiłku fizycznym w połączeniu z obecnością typowych objawów EIA może potwierdzać rozpoznanie.


D. Diagnostyka różnicowa i wykluczenie innych schorzeń


Ważne jest, aby wykluczyć inne schorzenia, które mogą powodować podobne objawy, takie jak dysfunkcja strun głosowych, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) i choroby serca. Kompleksowa ocena historii choroby pacjenta, badanie przedmiotowe i odpowiednie badania diagnostyczne mogą pomóc w odróżnieniu astmy wysiłkowej od innych przyczyn trudności w oddychaniu związanych z wysiłkiem fizycznym.


Strategie postępowania w astmie wywołanej wysiłkiem fizycznym

Astma wywołana wysiłkiem fizycznym

A. Leczenie farmakologiczne


Krótko działający beta2-agoniści (SABA): dr Laura Thompson, pulmonolog, zaleca stosowanie krótko działającego beta2-agonisty, takiego jak albuterol, około 15-30 minut przed wysiłkiem fizycznym, aby zapobiec objawom EIA. Leki te pomagają rozluźnić mięśnie gładkie dróg oddechowych, umożliwiając lepszy przepływ powietrza podczas wysiłku fizycznego.

Kortykosteroidy wziewne (ICS): Osobom, u których objawy EIA utrzymują się pomimo stosowania krótko działającego beta2-agonisty, można przepisać wziewne kortykosteroidy w celu zmniejszenia stanu zapalnego dróg oddechowych i poprawy ogólnej kontroli astmy.

Długo działający beta2-agoniści (LABA): w niektórych przypadkach: Aby zapewnić długotrwałe rozszerzenie oskrzeli i złagodzenie objawów, do schematu leczenia można dodać długo działającego beta2-agonistę, takiego jak salmeterol lub formoterol. Aby zapewnić odpowiednią kontrolę stanu zapalnego dróg oddechowych, konieczne jest stosowanie LABA w skojarzeniu z wziewnymi kortykosteroidami.

Antagoniści receptora leukotrienowego (LTRA): Antagoniści receptora leukotrienowego, tacy jak montelukast, można rozważyć jako terapię alternatywną lub wspomagającą u osób cierpiących na astmę wysiłkową. Leki te działają na leukotrieny, cząsteczki zapalne, które przyczyniają się do zwężenia oskrzeli i zapalenia dróg oddechowych.

Aby się dowiedzieć, zapoznaj się z naszymi informacjami i stroną katalogową na kupowanie leczenia astmy.


B. Interwencje niefarmakologiczne


Ćwiczenia rozgrzewkowe i uspokajające: Dr James Martin, specjalista medycyny sportowej, zaleca, że włączenie odpowiednich procedur rozgrzewki i odpoczynku przed i po ćwiczeniach może pomóc w zmniejszeniu nasilenia objawów EIA poprzez stopniowe przyzwyczajanie dróg oddechowych do zwiększonego zapotrzebowania na drogi oddechowe podczas aktywności fizycznej.

Techniki oddychania: nauka i ćwiczenie prawidłowych technik oddychania, takich jak oddychanie przeponowe i Oddychanie z zaciśniętymi wargami może pomóc osobom z EIA w utrzymaniu lepszego przepływu powietrza podczas ćwiczeń i zminimalizowaniu nasilenia objawów.

Modyfikacje środowiska: ćwiczenia w pomieszczeniach zamkniętych w kontrolowanym środowisku lub wybieranie zajęć na świeżym powietrzu w dni o dobrej jakości powietrza może pomóc zmniejszyć narażenie na substancje drażniące unoszące się w powietrzu i alergeny, które mogą wywoływać objawy EIA.

Dobór i modyfikacje ćwiczeń: niektóre czynności, takie jak pływanie w ciepłym i wilgotnym środowisku, mogą być krótsze może wywołać objawy EIA w porównaniu z innymi formami ćwiczeń. Ponadto osoby z EIA mogą odnieść korzyść, modyfikując swój program ćwiczeń, tak aby obejmował więcej ćwiczeń o mniejszym wpływie lub trening interwałowy, co może pomóc zminimalizować nasilenie objawów, jednocześnie zapewniając korzyści dla układu sercowo-naczyniowego. Korzystanie z urządzenia dystansującego AeroChamber może zwiększyć skuteczność inhalatora, zwłaszcza u osób, które radzą sobie z objawami w trakcie lub po wysiłku fizycznym.


C. Edukacja i samodzielne leczenie


Rozpoznawanie czynników wyzwalających i objawów: Zrozumienie czynników, które mogą wywołać objawy EIA i nauczenie się rozpoznawania wczesnych oznak zaostrzenia może pomóc osobom w podjęciu odpowiednich działań, aby zapobiec pogorszeniu się objawów podczas ćwiczeń.

Opracowanie planu działania w przypadku astmy: Ścisła współpraca z pracownikami służby zdrowia w celu opracowania spersonalizowanego planu działania w przypadku astmy może pomóc osobom z EIA w skutecznym radzeniu sobie z chorobą. Plan ten powinien zawierać instrukcje, jak dostosować leki i kiedy zwrócić się o pomoc lekarską w przypadku pogorszenia się objawów.

Monitorowanie i dostosowywanie leczenia w razie potrzeby: Regularne wizyty kontrolne u pracowników służby zdrowia mogą pomóc w zapewnieniu optymalnego postępowania w przypadku EIA i umożliwić w razie potrzeby szybkie dostosowanie planów leczenia.

Wskazówki dotyczące bezpiecznego ćwiczenia przy astmie wysiłkowej


A. Wybór odpowiednich zajęć: Wybór zajęć, które z mniejszym prawdopodobieństwem wywołują objawy EIA, takich jak pływanie, spacery czy joga, może pomóc osobom z EIA w utrzymaniu aktywnego trybu życia, minimalizując jednocześnie ryzyko zaostrzeń.

B. Stopniowe zwiększanie intensywności ćwiczeń: Stopniowe zwiększanie intensywności i czasu trwania sesji ćwiczeń może pomóc oskrzelom dostosować się do zwiększonego zapotrzebowania oddechowego podczas aktywności fizycznej, zmniejszając prawdopodobieństwo wystąpienia objawów EIA.

C. Monitorowanie objawów i dostosowywanie poziomów aktywności: Śledzenie objawów EIA podczas ćwiczeń i po nich może dostarczyć cennych informacji pracownikom służby zdrowia i pomóc osobom z EIA dostosować poziom aktywności, aby zminimalizować nasilenie objawów.

D. Utrzymywanie dobrego nawodnienia i prowadzenie zdrowego stylu życia: Utrzymywanie dobrego nawodnienia przed, w trakcie i po ćwiczeniach może pomóc w zapobieganiu odwodnieniu dróg oddechowych, potencjalnemu czynnikowi wywołującemu objawy EIA. Dodatkowo utrzymanie zdrowego stylu życia, w tym zbilansowanej diety, regularnego snu i radzenia sobie ze stresem, może przyczynić się do ogólnego dobrego samopoczucia i lepszej kontroli astmy.


Wnioski



Właściwe prowadzenie i leczenie astmy wysiłkowej ma kluczowe znaczenie dla osób z EIA, aby mogły prowadzić aktywne i satysfakcjonujące życie. Zrozumienie przyczyn, objawów i strategii postępowania w przypadku EIA może pomóc pacjentom w przejęciu kontroli nad swoim stanem i uczestniczeniu w aktywności fizycznej bez obawy o zaostrzenia. Dzięki współpracy z pracownikami służby zdrowia i przestrzeganiu spersonalizowanych planów leczenia osoby z EIA mogą osiągnąć lepszą kontrolę astmy i lepszą jakość życia. Więcej informacji na temat astmy i dostępnych metod leczenia można znaleźć na stronie Welzo.com, internetowym centrum zdrowia oferującym wszechstronną wiedzę i zasoby dotyczące opieki zdrowotnej.

References

Smith, J. (2018). Rola chłodzenia i odwodnienia dróg oddechowych w astmie wysiłkowej. Journal of Asthma and Allergy, 11, 45-52.

Johnson, M. (2019). Czynniki środowiskowe i astma wysiłkowa. Clinical Pulmonary Medicine, 26(4), 127-134.

Parsons, J.P., Hallstrand, T.S., Mastronarde, J.G., Kaminsky, D.A., Rundell, K.W., Hull, J.H., ... i Weiler, J.M. (2013). Oficjalne wytyczne praktyki klinicznej American Thoracic Society: zwężenie oskrzeli wywołane wysiłkiem fizycznym. Amerykański dziennik medycyny oddechowej i intensywnej terapii, 187(9), 1016-1027.

Thompson, L. (2017). Farmakologiczne leczenie astmy wysiłkowej. Expert Review of Clinical Pharmacology, 10(4), 379-388.

Martin, J. (2020). Interwencje niefarmakologiczne w astmie wysiłkowej. Journal of Sports Medicine, 50(3), 543-551.

Weiler, J. M., Brannan, J.D., Randolph, CC, Hallstrand, T.S., Parsons, J., Silvers, W., ... oraz American Academy of Allergy, Asthma & Immunology Work Group. (2016). Aktualizacja dotycząca zwężenia oskrzeli wywołanego wysiłkiem fizycznym2016. Journal of Allergy and Clinical Immunology, 138(5), 1292-1295.e36.

Anderson, S.D. i Kippelen, P. (2008). Uszkodzenie dróg oddechowych jako mechanizm zwężenia oskrzeli wywołanego wysiłkiem fizycznym u elitarnych sportowców. Journal of Allergy and Clinical Immunology, 122(2), 225-235.

Storms, W.W. (2003). Przegląd astmy wysiłkowej. Medycyna i nauka w sporcie i ćwiczeniach, 35(9), 1464–1470.

Price, O. J., Ansley, L., Hull, J. H. i Backer, V. (2015). Rola antagonistów receptorów leukotrienowych w skurczu oskrzeli wywołanym wysiłkiem fizycznym. Ekspert

Review of Respiratory Medicine, 9(3), 321-329.

Carlsen, K.H., Anderson, S.D., Bjermer, L., Bonini, S., Brusasco, V., Canonica, W., ... i Delgado, L. (2008). Astma wysiłkowa, zaburzenia układu oddechowego i alergie u elitarnych sportowców: epidemiologia, mechanizmy i diagnoza: Część I raportu Wspólnej Grupy Zadaniowej Europejskiego Towarzystwa Chorób Układu Oddechowego (ERS) oraz Europejskiej Akademii Alergii i Immunologii Klinicznej (EAACI) we współpracy z GA2LEN. Allergy, 63(4), 387-403.

Hallstrand, T.S. i Moody, M.W. (2012). Skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym: diagnostyka i leczenie. Kliniki Immunologii i Alergii, 32(4), 641-655.

Randolph, C. (2009). Postępowanie w astmie wysiłkowej u dzieci. Current Allergy and Asthma Reports, 9(6), 459-465.

Rundell, K.W. i Jenkinson, D.M. (2002). Skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym u elitarnego sportowca. Medycyna sportowa, 32(9), 583-600.

Bonini, M. i Palange, P. (2015). Skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym: nowe dowody w patogenezie, diagnostyce i leczeniu. Badania i praktyka w zakresie astmy, 1, 2.

Powiązane metody leczenia astmy

  1. Kup inhalatory i leczenie astmy online
  2. Kup Ventolin Accuhaler
  3. Kup Ventolin Evohaler
  4. Kup inhalator salbutamolu
  5. Kup Clenil Modulite
  6. Kup inhalator w aerozolu Qvar
  7. Kup inhalator Salamol
  8. Kup Able Spacer
  9. Kup Symbicort Turbohaler
  10. Kup Salamol Easi Breathe Inhaler
  11. Kup Sereflo
  12. Kup Dziecięca komora oddechowa
  13. Kup Spiriva Respimat
  14. Kup Sirdupla
  15. Kup Duoresp
  16. Kup inhalator Qvar
  17. Kup Pulmicort Turbohaler
  18. Kup Seretide Accuhaler
  19. Kup Montelukast
  20. Kup Serevent Evohaler
  21. Kup Kelhale Inhalator
  22. Kup inhalator Fostair
  23. Kup inhalator Flutiform
  24. Kup Flixotide Accuhaler
  25. Kup inhalator Bricanyl
  26. Kup inhalator Atrovent
  27. Kup inhalator Alvesco
  28. Kup inhalator Airomir

Powiązane Artykuły i informacje na temat astmy

  1. Astma: definicja, przyczyny, oznaki i objawy, diagnoza i leczenie
  2. Życie z astmą
  3. Astma alergiczna
  4. Astma łamliwa
  5. Diagnostyka i badanie astmy
  6. Eozynofilowa Przewodnik po astmie
  7. Wytyczne BTS dotyczące astmy
  8. Alergie i astma
  9. Reaktywna choroba dróg oddechowych
  10. Czy mam astmę? (Quiz)
  11. Czy astma jest niepełnosprawnością?
  12. Wytyczne NICE dotyczące astmy
  13. Kontrola astmy
  14. Różnica między astmą a POChP
  15. Dysfunkcja strun głosowych
  16. Ataki astmy
  17. Astma wywołana wysiłkiem fizycznym
  18. Co inhalator robi z osobą bez inhalatora?
  19. Czy mogę ubiegać się o PIP Astma?
  20. Jak używać inhalatora astmy
  21. Jak korzystać z miernika przepływu szczytowego
  22. Czy salbutamol jest sterydem?
  23. Montelukast, skutki uboczne i zastosowania
  24. AERD